International Harvester

W roku 1961 IH wprowadził dwa małe nowości: 404 i 504. Standardowy ciągnikowy tylny podnośnik trzypunktowy był teraz wyposażeniem standardowym i miał zintegrowane czujniki ramion podnoszących. Znaczącą innowacją w świecie ciągników był opcjonalny układ kierowniczy hydrostatyczny oferowany w modelu 504. Nowością w ciągnikach był również suchy papierowy filtr powietrza. Dla oleju hydraulicznego zastosowano chłodnicę. Silnik w modelu 404 był tym samym 2,2-litrowym silnikiem benzynowym, który wcześniej stosowano w modelu 340. Większy 504 miał tylko kilka koni mechanicznych więcej, ale był też dostępny w wersji z silnikiem diesla. W modelu 504 zastosowano również większą skrzynię biegów, do której można było dodać bieg szybki. Nieco później pojawił się 6-cylindrowy model 606, dostępny wyłącznie w wersji International z szeroką osią przednią.

W 1965 roku zaprezentowano mocniejszy model 656, a dwa lata później rozpoczęto produkcję długo opracowywanego 656 Hydro wyposażonego w hydrostatyczny układ napędowy. Prędkość można było regulować (0…34 km/h), a kierunek jazdy zmieniać jednym dźwignią.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Traktory

McCormick International/Farmall 404-656

Jesien 1970 esiteltiin Doncasterin tehtaan uudet mallit: 3-sylinterinen 454 ja 4-sylinterinen 574. Uudistusta tehtiin kerralla niin paljon, että paljolti samoilla ratkaisuilla jatkettiin 90-luvulle saakka.

Traktorien merkki oli nyt pelkästään International ja maski oli uuden IH-tyylin mukainen. Moottorit olivat aiempien esikammiodieseleiden sijasta saksalaisia suorasuihkutusdieseleitä. Vaihteita oli 8+4 ja vaihteisto oli täysin synkronoitu. Lisävarusteena oli hydraulinen Torque Amplifier -pikavaihde, jota ei kuitenkaan tuotu Suomeen. Vaihdevivut oli sijoitettu englantilaisittain kuljettajan vasemmalle puolelle. Kytkinlevyn halkaisija oli 11" ja se oli varustettu keraamisilla pinnoilla.

Ohjaus oli hydrostaattinen. Levyjarrut olivat nyt öljykylpyiset. Voimanotolla oli erillinen hydraulinen kytkin. Hydrauliikan tuotto oli 45 l/min. Polttoainesäiliö oli sijoitettu taakse. Uutta olivat myös riippupolkimet. Ohjaamo oli Suomessa ensimmäisen kuvan Sekurasta ja toisen kuvan Victor-ohjaamosta poiketen ensimmäisissä traktoreissa Siro ja myöhemmin Turla.

Vuonna 1971 näitä traktoreita alettiin valmistaa myös hydrostaattisella voimansiirrolla varustettuina. Rakenne oli sama kuin IH:n amerikkalaisissa hydro-malleissa.

Vuonna 1972 esiteltiin 474, joka pääosin noudatteli 574:n tekniikkaa, mutta tehoa oli vain 60 hv. Se korvattiin vuonna 1974 Perkinsin moottorilla varustetulla 475:llä. Vuonna 1973 esiteltiin tehokkain versio, 674. Siinä oli 72 hv ja suurempi hydrauliikan tuotto. 674:n nopeus oli aluksi huomattavasti hitaampi kuin muiden, varsin nopeiden mallien, mutta nostettiin myöhemmin 33 km/h:iin. Myöhemmissä malleissa oli ajovoimanotto. Vuonna 1976 ohjaamo vaihtui Sekuraksi.

(kuvassa 574:n suoritusarvot brittiläisittäin, vääntö lbs/foot)

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 454-674

W 1971 roku model 276 został zastąpiony modelem 354, a modele 434 modelem 444. W nowych modelach nadal stosowano stare czterocylindrowe diesle z komorą wstępną, które miały moc 35 i 42 KM. Jednakże wzornictwo było nowe, a maska miała wzór w kratę. Fabrycznie montowana kabina Victor była całkiem dobra, ale w Finlandii instalowano zamiast niej bardziej skromne kabiny Siro i Turla. WOM był teraz niezależny od sprzęgła jazdy. Jedyną techniczną różnicą modelu 354 w stosunku do 444 był silnik oraz tarcza sprzęgła o średnicy 10” zamiast 11”.

Te ciągniki były ostatnimi International produkowanymi w fabryce w Bradford, a pod koniec produkcję przeniesiono do Doncaster. Równocześnie zakończyła się produkcja silników IH w Anglii. Do Finlandii importowano wyłącznie model 444.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 354-444

W 1947 roku Super A zastąpił Farmall A. W modelu Super A dostępna była hydraulika niezależna od pedału jazdy. Następcą modelu C w 1951 roku został Super C, który miał hamulce tarczowe oraz nieznacznie powiększony silnik. W ostatnich modelach Super A z 1954 roku zastosowano ten sam, 2,0-litrowy silnik co w Super C.

Model H przeznaczony do dwóch lemieszy pługa przekształcił się w 1953 roku w Super H. Również w nim silnik został powiększony, uzyskano dodatkowe 7 KM oraz zamieniono hamulce na tarczowe. Największe modele Super M oraz Super MD zostały zaprezentowane już rok wcześniej. W 1953 roku w serii Farmall wprowadzono system szybkiego mocowania trójpunktowego układu podnośnika. Nowością roku 1954 był hydrauliczny szybkozłącz do Super M/MD (Super M-TA/MD-TA).

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International Farmall Super A-MD

W 1924 roku International zaprezentował traktor Farmall. IH był największym producentem maszyn rolniczych, ale na rynku traktorów do tego czasu nie osiągnął dużego sukcesu. Wszechstronny Farmall okazał się jednak sukcesem. W ciągu pięciu lat wyprodukowano 100 000 traktorów. Farmall był lekki i szczególnie dobrze nadawał się do upraw rzędowych. Prześwit był duży dzięki osiom portalowym kół. Silnik benzynowy miał 27 koni mechanicznych i 4 cylindry. Standardowo wyposażony był w WOM oraz punkty mocowania narzędzi z przodu, między osiami oraz z tyłu. Charakterystyczną cechą był wał kierowniczy przesunięty do przodu ponad maską.

Konkurenci szybko kopiowali rozwiązania Farmalla, a w 1932 roku wprowadzono trzy nowe modele (F-12, F-20 i F-30), z których średni odpowiadał rozmiarem oryginałowi. W 1936 roku kolor zmieniono z niebieskoszarego na czerwony. Modele te były już przeważnie wyposażone w pneumatyczne opony.

Latem 1939 roku przedstawiono nową serię literową, z stylizowanym designem opracowanym pod kierownictwem Raymonda Loewy'ego. Najmniejszy model serii, model A, był czterokołowym traktorem offsetowym, czyli operator siedział po prawej stronie i miał bezpośrednią widoczność na osadzony centralnie sprzęt rolniczy lub przed maską. Model B miał ten sam 19-konny silnik, ale był trzykołowy, a operator siedział na osi symetrii. W 1940 roku wprowadzono wąski model BN. Do modeli A i B dostępne było jako opcja pneumatyczne podnośnik Lift-all zasilany spalinami.

Modele H i M konstrukcyjnie były bliższe oryginalnemu Farmallowi. Oddzielna, półdługa rama oraz duży prześwit ułatwiały montaż narzędzi do upraw rzędowych pod traktorem. Te modele najczęściej wyposażone były w dwie równoległe przednie opony. Podnośnik Lift-all był opcją dodatkową. Skrzynia biegów miała teraz pięć przełożeń, czyli o jeden więcej niż u głównych konkurentów. Wersja dieslowska M, oznaczona MD, była pierwszym traktorem dieslowskim IH. Uruchamiano go na benzynie, a po rozgrzaniu silnika przełączano na diesel. Najczęściej sprzedawanym traktorem w USA w tym okresie był model H, którego wyprodukowano 390 000 sztuk. Model M również cieszył się popularnością i był produkowany oprócz Chicago także m.in. w Anglii (BM) i Australii (AM).

W 1948 roku model B zastąpiono modelem C. Silnik miał podniesione obroty do 1650, zwiększono rozstaw osi, tylne koła były większe, a oś portalowa została zrezygnowana.

Zasady nazewnictwa modeli się różniły: na przykład model A początkowo nosił nazwę McCormick-Deering Farmall A, od 1946 McCormick Farmall A, a w wersji przemysłowej International A. Podane wartości mocy dotyczą wersji benzynowych. W wersjach benzynowych moc była o kilka koni mechanicznych niższa.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International Farmall A-MD

Fabryka International w Doncaster w Anglii rozpoczęła działalność w 1949 roku. Wówczas w produkcji był model Farmall BM, który różnił się bardzo niewiele od amerykańskiego Farmall M. W 1952 roku zaprezentowano model diesla BMD wyposażony w brytyjski silnik z zaworami bocznymi. W 1953 roku pojawiły się ulepszone modele Super BM i Super BMD, wyposażone w bardziej zaawansowaną, niezależną od sprzęgła hydraulikę oraz sprzęgło 12-calowe. Moc na kołach pasa napędowego w modelu diesla wynosiła 47 KM, czyli o 25% więcej niż wcześniej. Skrzynia biegów miała 5+1 przełożeń. Prędkość WOM została dostosowana do standardu 540 obr./min. Modele Super posiadały samoregulujące się hamulce tarczowe. W Szwecji BM był znany pod oznaczeniem EM.

W 1954 roku wprowadzono modele Super BW-6 oraz model diesla Super BWD-6. Rozstaw osi był krótszy niż poprzednio. Modele brytyjskie zaczęły różnić się od Farmalli, a marką stało się McCormick International. Wygląd pozostał podobny do wcześniejszych i różnił się od amerykańskich nowości Farmall 100, 200, 300 i 400.

powrót

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International BM / BMD / Super BMD / BW-6 / BWD-6

Angielskie Internationaly przekształciły się w serię 84 pod koniec 1977 roku. Nowe modele trafiły do Finlandii dopiero rok później. Zmiany w porównaniu z wcześniejszymi modelami były niewielkie. Nowa prawie płaska kabina Sekura była montowana w fabryce. Większą uwagę zwrócono na serwisowalność, np. nie było już konieczności demontażu kabiny podczas naprawy sprzęgła. Udźwig był nieco większy niż wcześniej, a pojemność zbiornika paliwa została zwiększona. Modele 784 i 884 dostępne były również z napędem na cztery koła. Przednia oś pochodziła od japońskiego producenta Kimco.

Oprócz modeli 484-884, w gamie znajdował się równoległy model 784 z hydrostatycznym układem przeniesienia napędu Hydro 84 oraz mały 384, który nadal miał bardzo stary silnik diesla z komorą wstępną i niesynchronizowaną skrzynię biegów. Model 384 opierał się głównie na technologii wcześniejszego modelu 444. Niższe zdjęcie kabiny przedstawia kabinę LP modelu 384.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 384-884

Więcej od tego producenta

International Harvester Company powstała w 1902 roku w wyniku połączenia McCormick, Deering oraz trzech mniejszych amerykańskich producentów maszyn rolniczych. IHC była w początkowej fazie największym producentem traktorów w Ameryce. W modelu z 1917 roku 8-16 Junior zastosowano wał odbioru mocy jako jeden z pierwszych w traktorach. W 1924 roku przedstawiono traktor Farmall, który był niespotykanie wydajny w stosunku do swojej masy. Model WD-40 z 1934 roku był pierwszym amerykańskim ciągnikiem kołowym wyposażonym w silnik diesla. Kolor traktorów zmieniono z szarego na czerwony w 1936 roku. Model Super A z 1947 roku miał hydrauliczną podnośnik. W 1949 roku rozpoczęto produkcję w Doncaster w Wielkiej Brytanii od 50-konnej wersji modelu M, który oznaczono jako BM w celu rozróżnienia kraju produkcji. Podobnie w Niemczech, gdzie produkcję traktorów rozpoczęto w 1936 roku, stosowano przedrostek D, we Francji od początku lat 50. F, a w Australii A.

W połowie lat 50. w USA wprowadzono w oznaczeniach modeli przejście od liter do cyfr, a europejskie linie modeli zaczęły wyraźniej odróżniać się od amerykańskich. W Niemczech i Francji produkowano niemal identyczne traktory. W Anglii produkowano mniejsze modele, które prawie nie miały wspólnych cech z produktami innych krajów. W 1955 roku w Anglii zaprezentowano 30-konnego B250 z bezpośrednim wtryskiem paliwa, hydrauliką niezależną od pedału sprzęgła oraz blokadą mechanizmu różnicowego. W 1961 roku w USA przedstawiono serię 06 z ceramicznym sprzęgłem, hydrauliczną przekładnią szybką i hydrostatycznym układem kierowniczym. W Niemczech natomiast w 1965 roku zaprezentowano modele 523 i 624 z nowymi silnikami diesla z bezpośrednim wtryskiem oraz w pełni zsynchronizowanymi skrzyniami biegów. Wersje z napędem na cztery koła wprowadzono dwa lata później. W 1952 roku w USA zaprezentowano pierwszy traktor z przekładnią szybką zmienianą podczas jazdy – Farmall Super MTA, a w 1967 roku hydrostatyczny układ napędowy.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Na podstawie udanych modeli siewników rzędowych Farmall, IH opracował serię traktorów standardowych Deering. We wcześniejszych modelach W-12, W-30 i W-40 wspólnym elementem z Farmallami był głównie silnik. W serii przedstawionej w 1939 roku zarówno design, jak i technika były takie same jak w Farmallach. Najmniejszy model W-4 odpowiadał modelowi H, a modele W-6/WD-6 odpowiadały modelowi M/MD. Dla większych modeli W-9 i jego wersji diesla WD-9 nie znaleziono odpowiednika w serii Farmall. Wszystkie silniki były czterocylindrowe, a wszystkie modele miały 5+1 biegów. Oś przednia była szeroka, a prześwit i długość były mniejsze niż w Farmallach. Modelami równoległymi były modele WR do uprawy ryżu oraz modele O do sadów owocowych. Podobne traktory sprzedawano również w żółtym kolorze jako modele przemysłowe International serii I. Do modeli W-6/WD-6 od 1952 roku dodano również hydrauliczny szybkozłącze. Sprzedaż serii Deering stanowiła około jednej piątej sprzedaży Farmall, a najpopularniejszym modelem był W-9.

W latach 1952/1953 także traktory Deering otrzymały większą pojemność skokową i do oznaczenia modelu dodano słowo Super.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International Deering W-4 – WD-9

Fabryka IH zlokalizowana w Neuss w Niemczech rozpoczęła w 1937 roku produkcję najmniejszego modelu Farmall F-12. Silnik był benzynowym, 1,8-litrowym o mocy 15 KM. Skrzynia biegów miała 3+1 przełożeń. Kilka lat później w wersji z kołami gumowymi wprowadzono przekładnię, która podwajała prędkość na drodze.

Pierwszym częściowo zaprojektowanym w Niemczech modelem IH był w 1940 roku FS (koła kolcowe) i FG (koła gumowe). Silnik powiększono do pojemności 2,0 litra, a w wersji z kołami gumowymi liczba biegów wynosiła 4+1. FG był dostępny w wersji wysokiej z kołami 40” oraz niskiej z kołami 24”.

Produkcja FS i FG kontynuowana była po wojnie. W 1951 roku wprowadzono nowy traktor dieselowy DF-25. Jego silnik został opracowany w Niemczech i uruchamiał się bezpośrednio na olej napędowy, w odróżnieniu od amerykańskich silników diesla IH. Pod innymi względami DF-25 był ostatnim niemieckim modelem IH opartym na amerykańskiej technologii Farmall.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International Farmall FS – DF-25

W 1947 roku IH wprowadził pod model Farmall A model Farmall Cub, skierowany na najmniejsze gospodarstwa. Konstrukcyjnie był bardzo podobny do Farmall A: operator siedział po prawej stronie osi centralnej, a z tyłu zastosowano podwójne koła portalowe dla zwiększenia prześwitu. Silnik benzynowy o pojemności 1,0 litra miał moc 10 KM. Skrzynia biegów miała trzy przełożenia, a prędkość maksymalna wynosiła 10 km/h. Hamulce kierownicze były wyposażeniem standardowym. WOM Cub obracał się w przeciwnym kierunku i z tą samą prędkością co silnik. Cub od początku cieszył się dobrą sprzedażą: w pierwszym roku sprzedano 45 000 sztuk.

W 1948 roku hydraulika stała się wyposażeniem opcjonalnym. W 1954 roku maska z pionowymi żebrami została zastąpiona modelem w stylu serii 100, a w 1956 roku maska i kołnierze obręczy zostały pomalowane na jasny kolor. W 1959 roku pojawiła się nowa maska, wzorowana na serii 60. Głównymi użytkownikami byli raczej działkowcy niż gospodarstwa rolne, dlatego w 1955 roku zaprezentowano Cub Lo-Boy z niższym prześwitem. Ten sam cel miała zmiana koloru na żółty w 1960 roku. W 1964 roku przedstawiono nowy kanciasty, biało-żółty Cub, który nosił już markę International. Niewiele modeli traktorów przetrwało 32 lata przy tak niewielkich zmianach. Łącznie wyprodukowano około 250 000 Cubów.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International Farmall Cub

W 1950 roku ukończono fabrykę traktorów IH w Saint Dizier we Francji, a pierwszym produkowanym modelem był FC o mocy 22 koni odpowiadający amerykańskiemu Farmallowi C. Najważniejsze różnice w stosunku do amerykańskich modeli to szeroka przednia oś i trzypunktowy układ podnośnika. Francuskie modele miały również światła po bokach silnika. W 1952 roku zaprezentowano model FCN z niemieckim silnikiem diesla IH. Podobnie jak w niemieckim DF-25, silnik wymagał oddzielnej ramy – w wersjach benzynowych Farmalla silnik był częścią nośnej konstrukcji.

Fabryka silników we Francji ruszyła w 1953 roku, a modele traktorów wyposażonych w francuskie silniki oznaczano jako Super FC-C dla benzynowych i Super FC-D dla diesla. W 1954 roku wprowadzono krótsze i niższe modele Utility Super FC-C i FC-D oraz odpowiednie modele o szerokości 103 cm przeznaczone do uprawy winorośli.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International Farmall FC – FC-D

Fabryka IH zlokalizowana w Neuss w Niemczech produkowała od 1937 roku amerykańskie modele Farmall. Pierwszym modelem z silnikiem Diesla był wprowadzony w 1951 roku 25-konne DF-25, który nadal bazował na przedwojennych amerykańskich modelach.

W 1952 roku niemiecki IH zastąpił 20-konnego FG nowym modelem DED. Model ten został zaprojektowany w dużej mierze niezależnie w Niemczech. Silnik stanowił zupełnie nowy, 3-cylindrowy diesel z komorą wstępną, a liczba biegów zwiększyła się z czterech do pięciu. Przednia oś była zawieszona na resorach. Kolor był intensywniejszą czerwienią niż wcześniej, a obręcze zostały pomalowane na biało. Mocowanie tylnych kół zmieniono na europejski styl. Zgodnie z niemiecką tradycją blokada mechanizmu różnicowego była wyposażeniem standardowym.

W kolejnym roku asortyment rozbudowano do trzech modeli. DED zastąpił DED3, który zawierał drobne ulepszenia. Poniżej wprowadzono 2-cylindrowy DLD2, a powyżej 4-cylindrowy DGD4. Silniki były w dużej mierze identyczne, różniła je jedynie liczba cylindrów. Skróty literowe pochodziły od słów: „Deutscher Leicht Diesel”, „Deutscher Einheits Diesel” oraz „Deutscher Gross Diesel”.

W ostatniej fazie serii przekładnia została zmieniona na 6-biegową.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International Farmall DLD2 – DGD4

W 1954 roku IH zastąpiło oznaczenia modeli literami cyframi. Jednocześnie marka Deering została zastąpiona przez International. Pierwsza cyfra numeru modelu określała liczbę lemieszy pługa pasującą do traktora. Modele 300 i 400 były dostępne zarówno jako wersje Farmall do upraw rzędowych, jak i niższe, szeroko osiowe traktory wielozadaniowe International. Wszystkie modele miały większą moc silnika niż poprzednie, w większości także zwiększoną pojemność skokową. Wszystkie Farmalle miały teraz system szybkiego mocowania Fast-Hitch, wprowadzony wcześniej w modelu Super C (obecnie 200). System ten nie posiadał ramion podnośnika wyposażonych w kule, lecz żeńskie złącza traktora były cofnięte do sworzni skierowanych do przodu na maszynie roboczej. Maszyny te nie pasowały do traktorów innych marek. Dodatkowo w gamie Farmall wymagane były narzędzia robocze w trzech różnych rozmiarach systemu mocowania. Ogłaszano dostępność adapterów np. do dopasowania maszyn z modelu 200 do 300, a także do układu trójpunktowego. W hydraulice nowatorski był zawór dwukierunkowy. W standardzie lub jako wyposażenie dodatkowe dostępne były także drugi i trzeci blok hydrauliczny.

Farmall 100, który zastąpił Farmall A, był nadal modelem przesuniętym na bok, czyli operator siedział po prawej stronie traktora, a silnik i układ napędowy były poza linią środkową traktora. Modele 300 i 400, które zastąpiły Super H i M, otrzymały nowoczesną tablicę wskaźników oraz rozruch za pomocą kluczyka zapłonu. Modele te miały wprowadzoną w poprzedniku redukującą przełożenie przekładnię Torque Amplifier. W opcji dodatkowej dostępny był wyjściowy napęd PTO niezależny od sprzęgła jazdy. Specyfiką Farmalla 300 i 400 była nadal dziedziczona po pierwszych Farmallach pozioma oś kierownicza nad silnikiem. International 400 wyposażono w wspomaganie układu kierowniczego. Solidny International 600 z silnikiem o pojemności 5,7 litra i sprzęgłem 15” był produkowany zaledwie przez nieco ponad rok.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International/Farmall 100-600

Produkcja Farmall Cub we Francji rozpoczęła się w 1955 roku. Silnik był produkowany we Francji i wyposażony w gaźnik Solex. W 1958 roku pojawił się model Super Cub, w którym obroty silnika podniesiono do 2000 obr./min. Moc wynosiła teraz 14 KM. Późniejsze modele Super Cub miały biały grill.

Nad modelem Cub w 1957 roku pojawił się dieselowy traktor F-135 D oparty na niemieckim D-217. Dwucylindrowy silnik i skrzynia biegów ZF pochodziły z Niemiec. Wygląd różnił się od niemieckiego modelu, m.in. zbiornik paliwa był większy. Za kierownicą znajdował się nowoczesny panel wskaźników. Blokada mechanizmu różnicowego była wyposażeniem standardowym.

Zmodernizowany model F-137 D pojawił się w 1961 roku. Moc podniesiono do 20 koni mechanicznych. Osłony błotników były szerokie.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International Farmall Cub – F-137

Do roku 1955 brytyjskie fabryki International produkowały tylko duże traktory oparte na modelach Farmall. Wtedy zaprezentowano mały McCormick International B250, który wytwarzano w Bradford w byłej fabryce samochodów Jowett. Projekt oparto na niemieckim modelu DGD 4 firmy IH. Silnik B250 był 2,4-litrowym dieslem z komorą wstępną opartym na silniku benzynowym o mocy 30 KM. Skrzynia biegów miała 5+1 przełożeń. Zaawansowaną technologią w tamtym czasie były hamulce tarczowe, blokada dyferencjału oraz hydraulika niezależna od sprzęgła.

W 1958 roku przedstawiono model B275 z 8+2 biegami, a moc silnika została zwiększona do 35 KM. Na początku był lepiej wyposażony niż B250, ale po wycofaniu starszego modelu zmniejszono rozmiar opon i ograniczono wyposażenie m.in. o światło robocze i stacyjkę. Od 1960 roku dostępny był jako opcja WOM o prędkości 1000 obr./min.

Dalszy rozwój tego samego podstawowego modelu to zaprezentowany w 1961 roku B414 o mocy 40 KM. Jego wygląd wzbogacono jasnymi ozdobami. Hydraulika B275 była dość prymitywna i wyposażona w sprężynowy układ przeniesienia obciążenia. W hydraulice Vary Touch modelu B414 zastosowano standardowe czujniki wysuwu siłownika oraz inne funkcje charakterystyczne dla hydraulik konkurencyjnych marek. Problemy z uszczelką pod głowicą w silnikach diesla przerobionych z benzynowych zaczęły się nasilać wraz ze wzrostem mocy.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International B250-B414

Podobnie jak w amerykańskim przemyśle samochodowym, pod koniec lat 50. przemysł traktorowy wprowadzał często zmiany wizualne, chociaż technicznie niewiele nowości było do zaoferowania. W ofercie przedstawionej w 1956 roku do kolorystyki IH po raz pierwszy dodano biały kolor. Silniki zyskały kilka dodatkowych koni mechanicznych – w niektórych modelach także zwiększoną pojemność skokową. Do modeli 350 można było teraz zamówić również silnik diesla Continental. W związku z tym modele 350-650 były dostępne z silnikami benzynowymi, naftowymi, diesla i na gaz płynny. Charakterystycznym nowym wyposażeniem był wskaźnik wysokości podnośnika na desce rozdzielczej. Na wyposażenie dodatkowe oferowano także regulowany hydraulicznie rozstaw tylnych osi z Allis-Chalmers. W 1957 roku zaprezentowano nowy model pośredni International 330, będący modelem 350 wyposażonym w mniejszy silnik. Nie był dostępny w wersji do upraw rzędowych.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International/Farmall 130-650

W 1956 roku niemiecki IH wprowadził na rynek traktory serii Farmall D, wyposażone w te same silniki wysokoprężne z komorą wstępną co wcześniejsze modele. Oznaczenie modelu wskazywało liczbę cylindrów oraz moc w koniach mechanicznych DIN. Kształt był bardziej kanciasty. Skrzynia biegów różniła się od wcześniejszej 5-biegowej – we wszystkich modelach zastosowano skrzynię ZF 6+1. Oś przednia była zawieszona na sprężynach. Najpopularniejszym modelem serii był najsilniejszy, 3-cylindrowy, 24-konny D-324.

W 1957 roku wprowadzono jako wyposażenie dodatkowe do modeli 3-cylindrowych hydrauliczne sprzęgło ręczne – Agriomatic, przy którym liczba biegów wynosiła 8+2. Bieg można było zwolnić ręcznym sprzęgłem, dzięki czemu do ruszania nie był potrzebny pedał sprzęgła.

W 1958 roku zaprezentowano traktory z tzw. serii Standard. Miały one mniejszy prześwit i nie były już projektowane do mocowania maszyn pomiędzy osiami. Jednocześnie zniknęła nazwa Farmall, a na burcie maski pojawiła się aluminiowa tabliczka z napisem Mc Cormick International.

Do Finlandii sprowadzano model D-320 przez krótki czas. W Finlandii koncentrowano się głównie na modelach brytyjskich.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International Farmall D-212 – D-324

W niemieckiej serii Farmall D zaprezentowanej w 1956 roku jedynym modelem 4-cylindrowym początkowo był 30-konne D-430.

W 1959 roku wprowadzono traktory tzw. serii Standard. Wówczas wybór 4-cylindrowych modeli rozszerzono o D-436 i D-440, wyposażony w mechanicznie doładowany silnik o mocy 40 koni mechanicznych. Traktory serii Standard miały nową tablicę przyrządów oraz napęd ręczny na kolumnie kierowniczej. W 4-cylindrowych modelach serii Standard standardowo montowano system Agriomatic, czyli połączenie hydraulicznego sprzęgła ręcznego i zakresu jazdy. W tych modelach nie używano już nazwy Farmall.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International Farmall D-430 – D-440

Na bazie wcześniejszych modeli FC we Francji opracowano model F-235. Jego najważniejszą zmianą była hydraulika nazwana Modulor. Jednostka hydrauliczna znajdowała się teraz przy skrzyni biegów, a standardowo wyposażono go w system przeniesienia ciężaru. Zarówno silniki benzynowe, jak i diesla miały pojemność 2,0 litra, ale moc zwiększono do 26 koni mechanicznych przy nominalnych 1650 obr./min. Przy 2000 obr./min moc wynosiła 31 KM. Układ elektryczny wersji diesla był 12-woltowy.

W 1959 roku model F-235 został zastąpiony przez F-265. Był dostępny wyłącznie w wersji z silnikiem diesla, którego pojemność zwiększono do 2,2 litra. Moc wynosiła teraz 35 KM. Liczba biegów wynosiła 6+1. Nowością było także podwójne sprzęgło. Układ elektryczny w wersji benzynowej również został teraz przystosowany do 12 woltów. Model F-265 nadal był dostępny w wysokiej wersji Farmall, bardziej zwartej Utility oraz w wąskiej wersji Vigneron przeznaczonej do uprawy winorośli.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International F-235 – F-265

W 1958 roku zaprezentowano serie Farmall 40/60 oraz International. Zgodnie z tradycją Farmalle były wersjami do upraw rzędowych, najczęściej z przednimi kołami umieszczonymi równolegle obok siebie. Internationaly natomiast były uniwersalnymi traktorami wyposażonymi w szeroką oś przednią. Kanciasty kształt wyraźnie różnił się od wcześniejszych modeli. Farmall 140 pozostał ciągnikiem offsetowym – spadkobiercą starego modelu A, który pozostał w ofercie przez prawie 40 lat. Farmall 240 natomiast zerwał jeszcze bardziej ze swoimi dawnymi korzeniami i był teraz bardziej podobny do większych modeli. Wspólne dla tych modeli było 4+1 przełożenie w skrzyni biegów oraz ten sam 2,0-litrowy silnik benzynowy co w poprzednich modelach, z nieco podwyższoną mocą. Podawane wartości mocy znacznie wzrosły, gdy w reklamach zaczęto podawać moc silnika zamiast mocy na kołach pasowych. Model 240 miał teraz wodną pompę w układzie chłodzenia. Jako alternatywę dla systemu Fast-Hitch wprowadzono klasyczne szybkozłącze trzypunktowe. Układ elektryczny miał teraz napięcie 12 V.

Podczas kolejnej modernizacji w 1963 roku Farmall 140 zaprojektowano na wzór modeli 404/504 i pozostał w ofercie do 1979 roku.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International/Farmall 140-340

W zaprezentowanych w 1958 roku bardziej kanciastych modelach Farmall i International 60 zastosowano całkowicie nowe, 6-cylindrowe silniki. Układ elektryczny był teraz 12-woltowy. Układ przeniesienia napędu pozostał bez zmian, z wyjątkiem przekładni. Skrzynia biegów miała 5+1 przełożeń, a wyposażona w Torque Amplifier - szybkie przełożenie dawała 10+2 biegów. WOM był niezależny od sprzęgła jazdy. Do podnośnika można było zamiast własnego systemu Fast-Hitch IH zastosować również szybkozłącze 3-punktowe. Do hydrauliki dostępna była pompa o wydajności 45 lub 64 litrów. Hydrostatyczne wspomaganie kierownicy było opcją dostępną w modelach IH, czyli wersjach z szeroką osią przednią. Nowością w sterowaniu hydrauliką była możliwość zmiany jednej funkcji na dwufunkcyjną za pomocą dźwigni na desce rozdzielczej.

Najpopularniejszym modelem w gamie był zdecydowanie Farmall 560, choć uznawany za jeden z najgorszych traktorów w historii IH. Problemem była awaryjność przekładni tylnej osi oraz słabe uruchamianie silnika Diesla. Ulepszona przekładnia została zamontowana w późniejszym terminie w 20 000 wyprodukowanych wówczas traktorach. Model 660 różnił się znacznie od poprzednika. W wcześniejszych modelach stosowano duży, mocny silnik oraz 5+1 biegów. Teraz 660 był oparty na mniejszych modelach, głównie przez podniesienie obrotów silnika i standardowe wyposażenie w szybkie przełożenie. Silnik Diesla uruchamiał się teraz za pomocą kluczyka zapłonu i rozrusznika, zamiast wcześniejszego rozruchu na benzynę.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International/Farmall 460-660

McCormick International B450 to ulepszona wersja modelu BWD-6 opartego na Farmallu. W modelu zaprezentowanym w 1958 roku zastosowano ten sam 4,3-litrowy silnik diesla z przedkomorą jak w poprzedniku. Skrzynia biegów nadal miała tylko 5+1 przełożeń. Prędkości wzrosły dzięki większym kołom. Blokada mostu napędowego i licznik motogodzin były wyposażeniem dodatkowym. Urządzenie do rozruchu na zimno było standardem. W pozostałym zakresie wyposażenie standardowe było skromne. Podnośnik i WOM zostały także wprowadzone jako wyposażenie standardowe w późniejszym okresie w Finlandii. B450 był dostępny również w wersji z napędem na cztery koła, której komponenty napędu przedniego dostarczał Roadless. B450 był znacznie droższy niż konkurencyjne modele Nuffield i Fordson, ale także nieco solidniejszym ciągnikiem.

Pod koniec 1963 roku B450 został zastąpiony przez model B614. Silnik był większym pojemnościowo dieslem z przedkomorą, który był już od dłuższego czasu stosowany m.in. w gąsienicowych ciągnikach IH. Sprzęgło powiększono do 13 cali, a liczba biegów wynosiła teraz 8+2. Wygląd z jasnym przodem przypominał mniejszy model B414.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International B450-B614

Francuska oferta IH na rok 1961 zawierała dwie klasy mocy. Pod 35-konnym modelem F-267 pojawił się 30-konny F-237. Oba miały 6+1 przełożeń. Przednia część była bardziej kanciasta niż wcześniej, a maska w kolorze białym. Oś tylna była nowa i wyposażona teraz w hamulce tarczowe. W WOM-ie prędkość obrotowa wynosiła również 1000 obr./min.

Ostatnie francuskie ciągniki oparte na Farmallu C, F-240 i F-270, zostały zaprezentowane pod koniec 1962 roku. W mniejszym modelu oznaczenie zmieniło się z Utility na Standard. Osłona silnika została ponownie lekko przekształcona. Układ hydrauliczny był wydajniejszy, a od 1964 roku skrzynia biegów wyposażona była w zsynchronizowany reduktor z biegami pełzającymi.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International F-237 – F-270

W niemieckiej ofercie IH z 1962 roku wciąż były tylko dwa modele z 4-cylindrowym silnikiem, mimo że konkurenci wprowadzili do swoich gam modele o mocy 50-60 KM. Projekt maski był nowy, a w standardzie zastosowano opracowaną hydraulikę Exact oraz ręczną przekładnię Agriomatic. Zbiornik paliwa był znacznie większy niż wcześniej.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International D-432 – D-439

Niemieckie maszyny IH przeszły niewielkie modyfikacje w 1962 roku. Najbardziej widoczne zmiany to nowa maska i biały pokrowiec na siedzenie. Pomimo nowych oznaczeń modeli, moc pozostała na tym samym poziomie co wcześniej. Najważniejszą techniczną zmianą była hydraulika Exact w modelach z 3-cylindrowym silnikiem, która miała zapewnić dokładniejsze utrzymanie głębokości roboczej. Ulepszono również układy sterowania.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International D-215 – D-326

Na szczycie niemieckiej serii IH w 1963 roku zaprezentowano model D-514 o mocy 50 koni mechanicznych. Model ten został opracowany na bazie amerykańskiego 504, który zaprezentowano w 1961 roku. Czterocylindrowy silnik o pojemności 3,1 litra oraz 10+2-biegowa skrzynia biegów pochodziły ze Stanów Zjednoczonych. Skrzynia biegów była wyposażona w szybkozłączkę Torque Amplifier, która w odpowiedniku amerykańskim była wyposażeniem dodatkowym. Układ kierowniczy był hydrostatyczny.

D-514 pozostał modelem krótkotrwałym i rzadkim. W tym samym przedziale mocy w 1965 roku zaprezentowano model 523, opracowany we współpracy niemiecko-francuskiej.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International D-514

W 1965 roku do Europy trafił model International 806, średniej wielkości model renomowanej serii, która rozpoczęła się w 1960 roku modelami 404/504, a jej flagowym modelem był turbodoładowany 1206 zaprezentowany w 1965 roku. W serii 06 miejsce operatora zostało przesunięte z tyłu osi tylnej na jej szczyt. Dźwignie zmiany biegów znajdowały się po bokach pulpitu. Nie było pedału gazu nożnego. Układ hydrauliczny został całkowicie zmodernizowany. Traktor miał łącznie trzy pompy hydrauliczne, z których wydajność układu roboczego wynosiła 45 l/min. System przeniesienia ciężaru opierał się na czujnikach ramion zawieszenia.

Nowością w serii był także Dyna-Life, czyli tarcza sprzęgła pokryta powłokami ceramicznymi. Skrzynia biegów oferowała 16+8 biegów dzięki szybkiemu przełącznikowi Torque Amplifier. Układ kierowniczy był hydrostatyczny, a hamulce wspomagane hydraulicznie. W WOM dostępne były prędkości 540 i 1000 obr./min. Nie było blokady mechanizmu różnicowego.

Silnik 806 miał pojemność 5,9 litra i moc SAE w zależności od źródła wynosiła 110 lub 119 KM. Traktor w Europie był wyposażony w szeroką oś przednią, a w szwedzkiej broszurze pojawia się także wersja z napędem na cztery koła. Od 1965 roku w serii dostępna była także klimatyzowana, fabrycznie montowana kabina. Obok 806 do Europy sprowadzono także model 706 o mocy 89 KM. Na rynek amerykański oferowano oczywiście także modele z silnikami benzynowymi oraz ich wersje na gaz płynny. Na rok 1967 w modelu 706 pojawił się niemiecki silnik diesla D-310 o pojemności 5,1 litra. We Francji model 706 był oznaczony jako 716, a 806 jako 816, ponieważ lokalny producent samochodów zarezerwował trzycyfrowe oznaczenia modeli, gdzie zero jest w środku.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International Farmall 706-1206

Lato 1965 zaprezentowano całkowicie nowe niemieckie modele 523 i 624. Pierwsza cyfra numeru modelu oznaczała klasę mocy, środkowa kraj produkcji, a ostatnia liczba liczbę cylindrów. Konstrukcja traktorów była kanciasta. Silniki były całkowicie nowe, z bezpośrednim wtryskiem paliwa diesla. Nowa, francuska, opracowana przez ZF skrzynia biegów 8+4 była w pełni synchronizowana, a w wersji Agriomatic S, dostępnej jako wyposażenie dodatkowe, wyposażona była w hydrauliczną szybkozłączkę i zmianę kierunku jazdy. Do nabycia jako wyposażenie dodatkowe był także WOM z niezależnym wałem o prędkości 1000 obr./min oraz hydrostatyczne wspomaganie układu kierowniczego. W 1967 roku zaprezentowano wersje z napędem na cztery koła wyposażone w oś ZF.

W 1969 roku wprowadzono model 724 wyposażony w nowy silnik o pojemności 3,9 litra i mocy 67 KM. Silnik miał dwa dodatkowe wały przeciwwagi tłumiące drgania. W 1971 roku oferta została uzupełniona o model 824 o mocy 75 KM. Do Finlandii pod koniec lat 60. importowano modele 523 i 623, a na początku lat 70. modele 724 i 824, których moce w Finlandii podawano jako tzw. moc szczytową (75 KM dla 724 i 80 KM dla 824), zamiast normy DIN. W Finlandii traktory wyposażano w kabiny Horsma lub Siro.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International 523-824

W 1961 roku International zaprezentował turbosprężarkę, czterokołowo skrętny duży traktor 4300. Miał on 13,4-litrowy silnik sześciocylindrowy i 8 biegów. W 1965 roku zaprezentowano mniejszy model 4100 z doładowanym 7,0-litrowym silnikiem. Sprzęgło było kąpielowe olejowe. Dla modelu 4100 dostępna była fabryczna kabina. Przy czterokołowym skręcie promień skrętu wynosił 8,2 metra, a przy dwukołowym 13,4 metra. Typ układu kierowniczego można było zmieniać podczas jazdy. W 1969 roku po drobnych zmianach oznaczenie modelu zmieniono na 4156.

W latach 1972-76 produkowany model 4166 miał silnik powiększony do 7,1 litra (175 KM SAE), a kolor zmieniono z żółto-białego na czerwono-biały mniejszych modeli. Wszystkie te modele miały napęd na cztery koła, ale sterowanie odbywało się wyłącznie na przednich kołach. Model 4166 był pierwszym modelem importowanym do Europy.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 4100-4166

McCormick International 276 i 434 zastąpiły w 1966 roku wcześniejsze modele B-275 i B-414. Kanciasty design był znacznie bardziej nowoczesny niż w poprzednich modelach. Moc silników została zwiększona, jednak były to te same 4-cylindrowe silniki diesla z komorą wstępną co w poprzednich modelach. Niezależny od pedału sprzęgła WOM był dostępny jako opcja w modelu 434, podobnie jak przekładnia Speed Amplifier.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International 276-434

W 1966 roku model IH D-324/326 produkowany od 1956 roku został zastąpiony unowocześnionym modelem 323, którego kanciasta sylwetka przypominała modele 523 i 624 zaprezentowane rok wcześniej. Model 323 wyposażony był w przedkomorowy silnik Diesla poprzednika (26 KM). W równoległym modelu 423 zastosowano nowy, 2,5-litrowy silnik wysokoprężny z bezpośrednim wtryskiem paliwa. Później asortyment uzupełniono modelami 353 i 453, które miały ten sam podstawowy silnik co 423.

Seria nazywana CM była wynikiem niemiecko-francuskiej współpracy. Silnik i hydraulika pochodziły z Niemiec, układ napędowy z Francji, a traktory składano w obu krajach. W Finlandii te małe modele sprzedawały się słabo, ponieważ tam skupiono się głównie na modelach angielskich z dolnej części asortymentu.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International 323-453

Farmall 826 zaprezentowany w 1969 roku był jednym z pierwszych traktorów wyposażonych w hydrostatyczny napęd. Pierwszym był mniejszy model 656, który wszedł na rynek w 1967 roku. Skrzynia biegów miała dwa zakresy prędkości, a prędkość regulowano dźwignią po lewej stronie pulpitu. Ten amerykański traktor o mocy 123 KM (SAE) był również importowany do Finlandii. Alternatywnie dostępny był z mechanicznym napędem 8+4 lub 16+8 biegów. Moc na WOM przy mechanicznym napędzie była o 7 KM wyższa niż przy hydrostatycznym. Inne cechy to ceramiczna tarcza sprzęgła oraz hydraulicznie sterowana blokada mechanizmu różnicowego. Większość modeli miała także wersje z europejskim napędem na cztery koła. Większy 6,7-litrowy model 1026 Hydro nie był importowany do Europy, gdzie skupiono się na modelach 826 Hydro oraz 756 i 856.

Model 766 zaprezentowany w 1971 roku reprezentuje odnowioną serię, obejmującą m.in. silniki nowej generacji, sprzęgło Dyna-Life oraz wydajniejszą hydraulikę.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International Farmall 756 – 856

Flagowym modelem fabryki w Doncaster w 1968 roku był 634, przedstawiony jako następca B-614, którego moc została zwiększona do 66 koni mechanicznych według DIN. Silnik był 4,6-litrowym silnikiem diesla z komorą wstępną, wyprodukowanym w Anglii, osiągającym maksymalną moc przy 1600 obr./min. Podstawowa konstrukcja silnika pochodziła z amerykańskiego silnika benzynowego opracowanego w latach 30. XX wieku i miał on tylko 3 łożyska wału korbowego oraz suche tuleje cylindrowe. Tarcza sprzęgła o średnicy 13” była ceramiczna. Układ sterowania drążkami pociągowymi zapożyczono z amerykańskich modeli IH. Hydraulika była wówczas dość wydajna, o wydatku 39 litrów na minutę i sile podnoszenia 2300 kg. Technicznie 634 był więc dość zaawansowany z wyjątkiem archaicznej konstrukcji silnika. Niektóre udogodnienia, takie jak hydrostatyczne kierowanie i niezależne od pedału sprzęgła WOM, były w Finlandii dostępne jako wyposażenie dodatkowe. W Finlandii model 634 był wyposażony w kabinę Horsma. Moc SAE podawana w Finlandii wynosiła 78 KM przy 1800 obr./min. Istniała także rzadka wersja z napędem na cztery koła, w której technologię napędu na cztery koła dostarczała firma County.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 634

W modelu International zaprezentowanym w 1968 roku model 404 został zastąpiony w USA brytyjskim modelem 444. Jedynym amerykańskim modelem z 4-cylindrowym silnikiem był 544. Jego 3,9-litrowy silnik diesla pochodził z Niemiec. Model 544 był dostępny z podstawową skrzynią biegów 5+1, wersją szybkobieżną 10+2 oraz z hydrostatycznym napędem. Era traktorów do upraw rzędowych wyposażonych w przednie koła równoległe powoli przemijała, ale model 544 nadal był dostępny w wysokiej wersji Farmall oraz jako kompaktowy International.

W 1972 roku zaprezentowano zmodernizowaną serię 66, której najmniejszym modelem był 6-cylindrowy 666. Jego moc silnika wynosiła 75 KM, a w wersji Hydro 90 KM. Poniżej modelu 666 wprowadzono 564, który w Niemczech był produkowany jako 654. W 1973 roku model 666 Hydro przemianowano na 70 Hydro.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International Farmall 544-666

W 1971 roku wprowadzono odnowioną serię Farmall, wyposażoną w nowe silniki i bardziej wydajną hydraulikę. Do Europy sprowadzono modele 966, 1066, 1466 i 1566. Model 966 miał silnik o pojemności 6,8 litra i mocy 105 KM. Jego odpowiednikiem był 966 Hydro (później Hydro 100) z hydrostatycznym układem przeniesienia napędu. Ten sam doładowany silnik zastosowano w modelu 1066. Powyżej był doładowany 7,1-litrowy 1466, którego mocniejszą wersją w 1974 roku stał się model 1566. Na szczycie gamy znalazły się modele 1468 i 1568 z silnikiem V8 o pojemności 9,0 litra zaczerpniętym z samochodu ciężarowego International. Flagowymi modelami IH były jednaką wielkie ciągniki 4166, 4366 i 4568.

Skrzynia biegów w modelu 966 była 16+8 z hydrauliczną redukcją szybkiego biegu. Sprzęgło o średnicy 12 cali miało ceramiczne tarcze. W modelu 1066 oprócz standardowej skrzyni biegów dostępny był hydrostatyczny układ przeniesienia napędu. Model 1566 miał tylko 3 przełożenia podstawowe i łącznie 12+6 biegów. W hydraulicznie załączanym WOM-ie były wałki o prędkości 540 i 1000 obr./min, natomiast w modelach 1466 i 1566 tylko 1000 obr./min. Układ kierowniczy był hydrostatyczny, a hydrauliczne tarczowe hamulce wyposażono w wspomaganie. Silników hydraulicznych było łącznie trzy: do hydrauliki roboczej, układu kierowniczego i załączania WOM-u. Zdjęcia przedstawiają model sprzedawany w Szwecji wyposażony w kabinę Hara.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International Farmall 966-1568

Pierwsze niemieckie, 6-cylindrowe modele International 946 i 1046 zaprezentowano wiosną 1971 roku. Były to jednocześnie pierwsze modele z nową maską i kwadratowymi reflektorami. Skrzynia biegów pochodziła od ZF, była częściowo synchronizowana, a pompa hydrauliczna produkcji Boscha. WOM miał standardowo 540/1000 obr./min na osobnych wałach – rozwiązanie to zastosowano w wielu późniejszych modelach. Standardowo montowano też dwa zewnętrzne zawory sterujące hydrauliką, czujnik na drążku siłownika oraz układ wspomagania kierownicy hydrostatycznej. Skrzynia biegów miała 12+5 przełożeń oraz w standardzie w Finlandii reduktor działający na I i II biegu. Biegi oprócz I i II były synchronizowane. Synchronizowany był również zakres przełożeń.

W 1972 roku największym modelem został doładowany 1246. Był to pierwszy 6-cylindrowy model IH bez stosowania osobnej ramy pomocniczej jako elementu nośnego, a ten sam zabieg wprowadzono także w modelach 946 i 1046. W 1974 roku zwiększono moc 946 do 90 koni mechanicznych. W 1976 roku zaprezentowano zamontowaną fabrycznie kabinę Comfort 2000 (widoczną na zdjęciu poniżej). Modele 946 i 1046 zastąpiły w 1977 roku modele 955 i 1055, natomiast 1246 produkowano do 1980 roku.

W Finlandii moc modelu 1046 podawano jako 110 KM, a 1246 – 130 KM. Odpowiednie wartości według normy DIN wynosiły 100 i 122 KM. W Finlandii do 1976 roku używano kabiny Turla opierającej się na gumowych poduszkach (zdjęcie nr 2).

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 946-1246

Latem 1972 marka traktorków zmieniła się z Mc Cormick International na sam International, a plastikowa maska została zastąpiona aluminiową maską z kwadratowym wzorem. Najmniejsze modele 523 i 624 zostały zastąpione nieco mocniejszymi 553 i 654, które produkowano oprócz Niemiec także we Francji.

Do Finlandii sprowadzono tylko model 824, ponieważ w klasie mocy 50-70 KM sprzedawano modele angielskie. W 1973 roku model 824 otrzymał nowy silnik, a moc wzrosła z 75 do 80 koni mechanicznych.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 553-824

W 1972 roku niemieckie i francuskie średniej klasy modele IH rozdzieliły się, gdy we Francji wprowadzono zamiast 724 i 824 modele 734 i 834. Francuskie miały, podobnie jak mniejsze modele, własne kabiny z tyłu otwarte, ale poza tym różnice były niewielkie. Siła podnoszenia we francuskich modelach podawana była jako nieco większa.

W 1974 roku zaprezentowano modele 744/844 i niemiecka oraz francuska oferta ponownie się zunifikowały.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 734-834

Latem 1972 przedstawiono nowe maski do małej serii niemieckiej, a z nazwy traktora usunięto Mc Cormick. Jednocześnie w małych modelach poprawiono warunki pracy operatora. Do Finlandii sprowadzono największy model serii 453, którego moc w Finlandii podano na 48 KM. Oprócz Niemiec gama była produkowana również we Francji. Modele francuskie miały własną kabinę (na zdjęciu biała kabina).

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 323-453

Amerykańskie duże traktory IH były dotychczas sterowane wyłącznie za pomocą przednich kół. Firma jednak, podobnie jak konkurenci, chciała zaoferować duże ciągniki z ramowym układem kierowniczym. Pionier branży, Steiger, szukał nowego właściciela, a w 1972 roku 30% akcji Steiger przeszło na własność IH. Już w kolejnym roku zaprezentowano IH 4366, który był produkowany w fabryce Steiger i wyposażony w 7,6-litrowy silnik IH o mocy 225 KM. Skrzynią biegów był 10+2-biegowy Fuller.

Na rok 1976 obok niego wprowadzono model 4568 z 13-litrowym silnikiem V8 IH, który bazował na tej samej technologii Steiger co model 4366.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 4366-4568

Serię średniej klasy niemieckich traktorów IH, tzw. serii B, od 1974 roku stanowiły modele 554-844. W poprzedniej gamie (553-824) sprzedaż skupiała się na najmniejszych modelach, natomiast w nowej serii ulubieńcem został model 844-S (80 KM).

W nowej serii w zsynchronizowanej skrzyni biegów 8+4 dodano mechaniczną redukcję. Przełączniki biegów znajdowały się pod kierownicą na desce rozdzielczej. Siła udźwigu została znacząco zwiększona w porównaniu do wcześniejszego modelu. W ofercie produkcyjnej były wersje wyposażone zarówno w hamulce tarczowe suche, jak i w kąpieli olejowej. W Finlandii model 844 miał hamulce w kąpieli olejowej. W hydraulice zastosowano czujnik ramienia podnoszącego. Kabinę początkowo montowano lokalnie (w Finlandii model z napędem na cztery koła Turla, widoczny na zdjęciu). W 1976 wprowadzono fabrycznie montowany Comfort 2000 (patrz 946-1246). Równocześnie zmieniono schemat biegów, a redukcja stała się zsynchronizowana.

W Finlandii początkowo sprzedawano model 844, a w 1976 roku zastąpił go 844-S. Rozstaw osi w modelu 844 był o 27 cm dłuższy niż w poprzednim modelu 824.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 554-844

Modele 383, 423 i 453 zostały w 1975 roku zastąpione przez 433, 533 i 633. Modele te tworzyły najprostszy asortyment niemieckiej i francuskiej produkcji IH, tzw. rodzinę A. Najważniejszą innowacją w porównaniu do poprzedników była nowa zsynchronizowana skrzynia biegów. Ulepszono i wzmocniono również hydraulikę. W latach 1980 i 1981 gama została rozszerzona o modele 733 i 833. Jednocześnie wprowadzono kabinę Silent 85, wyprodukowaną przez francuską firmę Timmerman.

Seria pozostała w produkcji, rozwijana jako tani traktor podstawowy, aż do lat 90. W 1985 roku marka oczywiście zmieniła się na Case IH, w 1987 roku odświeżono kabinę, a w 1989 roku produkcję przeniesiono do Anglii, po czym serię 33 zastąpiła seria 40.

Do Finlandii z serii 33 sprowadzono tylko model 533 w latach 1975-77, wyposażony w kabinę Turla, ponieważ małe ciągniki IH importowano do nas głównie z Anglii. Dane techniczne w tabeli odpowiadają wcześniejszym modelom.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International/Case IH 433-833

W 1976 roku następcą IH 4166 został zmodernizowany model 4186. Był to traktor o sztywnej ramie, ale dzięki napędowi na cztery koła bardzo zwrotny. Silnik był turbodoładowany o pojemności 7,1 litra. Skrzynia biegów miała przełożenia 8+4, a sprzęgło było jednotarczowe, kąpielowe. W kabinie standardowo montowano klimatyzację. W 1978 roku traktor o sztywnej ramie zniknął z oferty IH, pozostając jedynie modele z podwoziem Steiger i kierowaniem ramą.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 4186

Jesienią 1976 roku w amerykańskiej gamie modelowej seria 66 została zastąpiona serią 86. Najważniejszą innowacją była nowa, cicha i klimatyzowana fabrycznie montowana kabina Control Center, umieszczona bardziej do przodu niż wcześniej. Zrezygnowano z silników V8, a część modeli była teraz dostępna również w wersji z napędem na cztery koła. Hamulce w większości modeli były teraz mokre i zewnętrzne.

Do Europy wprowadzono modele 886, 986, 1086, 1486 i 1586 zarówno z napędem tylnym, jak i na cztery koła. W mniejszych modelach skrzynia biegów była zsynchronizowana 16+8 z hydrauliczną szybkozłączką. Model 1586 (180 KM) miał zamiast 4 tylko 3 przełożenia podstawowe, a liczba biegów wynosiła w sumie 12+6. Sprzęgło było wzmocnione, a tarcza sprzęgła powiększona do 14 cali począwszy od modelu 1086. Dodatkowo dostępny był mały, cyfrowy wyświetlacz wielofunkcyjny, który informował m.in. o prędkości jazdy i prędkości wału odbioru mocy. Jak na ciągnik amerykański, 86 był dość krótki.

Najmniejsze modele w gamie to 5,1-litrowe 686 i Hydro 86. Pojemność skokowa modelu 886 wynosiła 5,9 litra, a 1086 miał 6,8-litrowy doładowany silnik o mocy 148 KM. Silnik o pojemności 7,1 litra napędzał modele 986 i Hydro 186. Ten sam silnik był doładowany w najmocniejszych modelach 1486 i 1586. Seria dużych ciągników z kierownicą ramową zaczynała się od tego poziomu. Na szczycie znajdował się 13-litrowy doładowany model 4586.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 686-1586

Na rok 1977 zmodernizowano duże ciągniki oparte na technologii Steiger. Silnik sześciocylindrowy modelu 4386 miał teraz moc 234 KM, a ośmiocylindrowy V8 w modelu 4586 osiągał moc 300 KM. Skrzynia biegów pozostała 10+2, jednak przynajmniej w Europie prędkość maksymalna była niższa niż wcześniej. Model 4386 zwiększył wymiary do rozmiarów odpowiadających modelowi 4586. Nowością w tych modelach był cyfrowy zestaw wskaźników oraz elektroniczny system nadzoru. Oprócz tych modeli, do roku 1978 dostępny był nadal także sztywnoramowy 4186, produkowany bezpośrednio przez IH.

W 1979 roku gamę opartą na Steiger uzupełnił ciągnik 4786 o mocy 350 KM, który pod względem innych parametrów odpowiadał modelowi 4586.

W 1981 roku duże ciągniki miały zostać zastąpione w pełni opracowanymi modelami serii 7088, jednak ze względu na problemy finansowe, IH sprzedał swój udział w Steiger firmie Deutz i nowa seria nigdy nie została wprowadzona do sprzedaży pod barwami IH.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 4386-4786

Model 946-1246 został zastąpiony w 1977 roku modelami serii C 955 i 1055 oraz w 1979 roku modelami serii D 1255 i 1455. Seria C była produkowana w Niemczech, Francji i RPA, natomiast seria D tylko w Niemczech. Kabina w traktorach produkowanych w Niemczech posiadała płaską podłogę Comfort 2000, stosowaną również w poprzednich modelach.

Skrzynia biegów w modelach 955 i 1055 była własnej konstrukcji IH, 16+8 Synchron, z mechaniczną redukcją. W modelach 1255 i 1455 stosowano starsze skrzynie ZF 12+5 lub 16+7, przy czym ta ostatnia miała więcej biegów o małych przełożeniach. Przednie mosty w wersjach z napędem na cztery koła były modelami ZF, z niewielkim kątem skrętu kół. Na przednim moście był hamulec cierny pełniący funkcję blokady, z wyjątkiem pierwszych roczników modeli 955 i 1055. Hamulce modeli 955 i 1055 zostały zmienione na mokre w kąpieli olejowej w 1979 roku. W modelach 1255 i 1455 zastosowano hamulce bębnowe.

Silnik modelu 955 został powiększony w 1979 roku do pojemności 5,9 litra, takiej samej jak w modelu 1055 i z doładowaniem w modelu 1255. Dla modelu 1455 opracowano nowy silnik 6,6-litrowy. Modele 1255 i 1455 miały opcjonalne sprzęgło turbinowe. Udźwig podnośnika w modelach 1255 i 1455 wynosił nieco poniżej 5 ton, a dzięki pomocniczym cylindrom podniesienie zwiększono do 6,15 tony.

W Finlandii moc podawano ponownie jako moc maksymalną zamiast wg normy DIN: w modelu 955 – 95 KM, 1055 – 110 KM, 1255 – 135 KM, a 1455 – 160 KM.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 955-1455

Na początku 1979 roku IH zaprezentowało bezprecedensowe ciągniki 2+2 z długim królem. Był to ciągnik z ramą skrętną, w którym w odróżnieniu od innych rozwiązań kabina znajdowała się na tylnej przyczepie. Tył był taki sam jak w tradycyjnych ciągnikach serii 86. Silnik umieszczono przed osią przednią, a pośrodku ciągnika znajdował się zbiornik paliwa o pojemności 579 litrów. Silnik modelu 3388 był turbodoładowanym 7,1-litrowym, a modelu 3588 7,6-litrowym. 16+8-biegowa przekładnia wyposażona była w dwustopniowy hydrauliczny szybkozłącz.

W 1980 roku zaprezentowano mocniejszy model 3788 o mocy 200 KM. Przekładnia w tym modelu miała układ 12+6.

Na rok 1982 modele zostały zmodernizowane. Otrzymały numery 6388, 6588, a rok później zaprezentowano 6788. Była to głównie zmiana wizualna: chromowany grill zmienił się na czarny, a kabina z białej na czerwoną z czarnymi elementami. Tył odpowiadał teraz ciągnikom 2WD serii 88 wprowadzonym w 1981 roku. Dane techniczne pozostały bez zmian. Najważniejszą poprawą było ułatwienie zmiany biegów. Na szczycie gamy opracowano modele 7288 (210 KM) i 7488 (235 KM), lecz niedługo po rozpoczęciu produkcji w 1984 roku Tenneco nabyło IH i produkcję ciągników 2+2 szybko zakończono, mimo że ich sprzedaż przebiegała całkiem dobrze.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 3388-3788

Traktory IH otrzymały kabinę najwyższej klasy w 1981 roku, gdy zaprezentowano francuską kabinę XL. Kabina była wykonana z cienkiej blachy i z boku miała tylko jedną słupkę. Do prac serwisowych kabinę można było przechylić do przodu. Ogrzewanie było niewydajne.

Już w 1980 roku model 744 został zastąpiony dwoma modelami: 743 i 745. Jednocześnie zakończono produkcję słabszej wersji modelu 844. Modele te były produkowane równolegle z modelami XL, również z pałąkiem bezpieczeństwa lub kabinami montowanymi przez zewnętrznych producentów. W tych podstawowych wersjach nadal stosowano suche hamulce tarczowe.

Wiosną 1983 roku zaprezentowano model 856, wyposażony w turbodoładowany silnik 3,9 l z modelu 745. W modelu 856 nowością była hydraulika Sens-O-Draulic dostarczona przez Rexroth, w której układ reagowania na siłę oporu podnośnika został zastąpiony automatyką hydrauliczną. System ten wprowadzono także do innych modeli w 1985 roku, kiedy to kabina została zmieniona zgodnie z miniaturką. Jednocześnie skrzynia biegów została zsynchronizowana (wcześniej zakres szybki był niesynchronizowany).

Moc deklarowana w Finlandii odpowiadała ogólnie międzynarodowym danym, jednak w modelu 844 podano 83 KM.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 743-856 XL

Wiosną 1981 roku traktory serii 86 zostały zastąpione serią 88. Model 886 został zastąpiony modelem 3288, a 986 modelem 3688. Rok później pojawiły się dwa mniejsze modele: 3088 i 3488 Hydro. Modele z serii 3088 miały wolnossące silniki sześciocylindrowe o pojemności 5,9 i 7,1 litra oraz 16 biegów z dwustopniową skrzynią szybkobieżną. Skrzynią szybkobieżną sterowano za pomocą bocznego ruchu dźwigni głównej zmiany biegów. Kabina była podobna do klimatyzowanego Control Center, znanego z większych modeli, i oferowano trzy różne opcje wykończenia, z których najdroższą była skóra. Elementy sterujące były skoncentrowane na bocznym panelu po prawej stronie.

Do modelu 3688 dostępny był jako wyposażenie dodatkowe zamknięty układ hydrauliczny. Interwał wymiany oleju silnikowego został wydłużony do 200 godzin. Cyrkulacja powietrza chłodzącego była podobna jak w serii 5088. Traktory były dostępne także w wersji z napędem na cztery koła. Dane techniczne przedstawione są zgodnie z rynkiem USA dla modeli z napędem na tylne koła.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 3088-3688

W 1981 roku seria 84 została zastąpiona serią 85, równocześnie z wprowadzeniem do modeli angielskich kabiny XL, wcześniej znanej w niemieckich modelach. Kabina o zakrzywionej szybie i konstrukcji z cienkich blach była w małej klasie dość zaawansowana. Niestety, dźwignie zmiany biegów nadal znajdowały się po lewej stronie, zgodnie z angielską konwencją. Obok XL nadal oferowano kabinę L produkowaną przez Sekura, która nie była importowana do Polski.

Modele z napędem na cztery koła były teraz znacznie silniej obecne w ofercie. Moc przenoszona była przez wał boczny, a promień skrętu 10 metrów nadal był duży, ale przednia oś została wyposażona w blokadę tarciową. Oferta obejmowała wyższą klasę mocy niż wcześniej, z nowym modelem 885 o mocy 82 koni mechanicznych. Nadal dostępny był również Hydro 85, który nie był importowany do Polski, gdzie sprzedawano wyłącznie modele 585 i 685. Model 685 miał standardowo pomocniczy siłownik podnośnika, który zwiększał siłę podnoszenia do 2380 kg. Seria 85 trafiła do Polski dopiero w 1982 roku.

W 1984 roku oferta została rozszerzona w dół o model 385 o mocy 45 KM, który również nie był importowany do Polski.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 485-885

Wiosną 1981 roku traktory serii 86 zostały zastąpione serią 88. Model 886 zastąpił 3288, a 986 – 3688. Rok później pojawiły się dwa mniejsze modele: 3088 i 3488 Hydro. W modelach serii 3088 zastosowano wolnossące sześciocylindrowe silniki o pojemności 5,9 i 7,1 litra oraz 16 biegów z dwustopniowym szybkim przełożeniem.

Wiosną 1981 roku większe modele 1086, 1486 i 1586 zostały zastąpione modelami 5088, 5288 i 5488. W najmniejszym z nich zastosowano turbodoładowany silnik 7,1 litra, a w większych – 7,6 litra. Silnik modelu 5488 o mocy 205 KM był pośrednio chłodzony powietrzem. Skrzynia biegów serii 5088 była nowa, 18+6, z dwustopniowym szybkim przełożeniem obsługiwanym ruchem bocznym podstawowego dźwigni zmiany biegów (patrz zdjęcie poniżej). Przełożenia biegów były bardzo płynne. Obieg powietrza chłodzącego był dość nietypowy: powietrze było zasysane z góry maski silnika i wydmuchiwane przez chłodnicę na przód.

W nowej kabinie układy sterowania były skoncentrowane po prawej stronie. Poziom hałasu wynosił 77,5-78,5 decybela. W Europie traktory sprzedawano jako napęd na cztery koła. Wydajność hydrauliki wynosiła 106 l/min, a system był czuły na obciążenie. Następca modeli 5088 miał wejść na rynek w 1985 roku, ale po przejęciu IH przez Tenneco prace rozwojowe połączono z Case’em, a w modelach Magnum IH ograniczało się głównie do kabiny.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 5088-5488

Wysokiej klasy kabina XL została również wprowadzona do dużych modeli w 1981 roku. Do tych modeli dostępna była także fabrycznie montowana klimatyzacja. W Finlandii standardowym wyposażeniem był hydrauliczny regulator pochylenia.

Promień skrętu modeli 1255 i 1455 zmniejszył się z 12 do 11 metrów dzięki nowej osi przedniej. Napęd na cztery koła był jednak nadal realizowany za pomocą wału kardana umieszczonego z boku. Równocześnie te modele otrzymały nową, nadal produkowaną przez ZF, skrzynię biegów 20+9, z wersją o prędkości 40 km/h. Sprzęgło turbinowe było dostępne jako opcja, a w Finlandii od 1983 roku stanowiło standardowe wyposażenie modelu 1455.

W Finlandii moc nominalna ponownie była podawana jako moc maksymalna zgodnie z normą DIN: w modelu 955 – 97 KM, 1055 – 110 KM, 1255 – 135 KM oraz 1455 – 160 KM.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 955-1455 XL

Modele 956 i 1056 zastąpiły mniejsze numery w 1982 roku. W modernizacji podniesiono moc o 5 koni mechanicznych do 95 i 105 (w Finlandii podawano moce maksymalne 97 i 110 KM). Smarowanie skrzyni biegów zmieniono na smarowanie ciśnieniowe, a pojemność oleju w układzie hydraulicznym wzrosła.

Na początku 1985 roku zmieniono rozmieszczenie urządzeń sterujących, a odczuwanie oporu ciągnika przekształcono w szybciej reagujący hydrauliczny system Sens-O-Draulic. Równocześnie pojawiły się wersje z prędkością 40 km/h, które jeszcze nie były dostępne w Finlandii.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.