McCormick International Farmall A-MD

W 1924 roku International zaprezentował traktor Farmall. IH był największym producentem maszyn rolniczych, ale na rynku traktorów do tego czasu nie osiągnął dużego sukcesu. Wszechstronny Farmall okazał się jednak sukcesem. W ciągu pięciu lat wyprodukowano 100 000 traktorów. Farmall był lekki i szczególnie dobrze nadawał się do upraw rzędowych. Prześwit był duży dzięki osiom portalowym kół. Silnik benzynowy miał 27 koni mechanicznych i 4 cylindry. Standardowo wyposażony był w WOM oraz punkty mocowania narzędzi z przodu, między osiami oraz z tyłu. Charakterystyczną cechą był wał kierowniczy przesunięty do przodu ponad maską.

Konkurenci szybko kopiowali rozwiązania Farmalla, a w 1932 roku wprowadzono trzy nowe modele (F-12, F-20 i F-30), z których średni odpowiadał rozmiarem oryginałowi. W 1936 roku kolor zmieniono z niebieskoszarego na czerwony. Modele te były już przeważnie wyposażone w pneumatyczne opony.

Latem 1939 roku przedstawiono nową serię literową, z stylizowanym designem opracowanym pod kierownictwem Raymonda Loewy'ego. Najmniejszy model serii, model A, był czterokołowym traktorem offsetowym, czyli operator siedział po prawej stronie i miał bezpośrednią widoczność na osadzony centralnie sprzęt rolniczy lub przed maską. Model B miał ten sam 19-konny silnik, ale był trzykołowy, a operator siedział na osi symetrii. W 1940 roku wprowadzono wąski model BN. Do modeli A i B dostępne było jako opcja pneumatyczne podnośnik Lift-all zasilany spalinami.

Modele H i M konstrukcyjnie były bliższe oryginalnemu Farmallowi. Oddzielna, półdługa rama oraz duży prześwit ułatwiały montaż narzędzi do upraw rzędowych pod traktorem. Te modele najczęściej wyposażone były w dwie równoległe przednie opony. Podnośnik Lift-all był opcją dodatkową. Skrzynia biegów miała teraz pięć przełożeń, czyli o jeden więcej niż u głównych konkurentów. Wersja dieslowska M, oznaczona MD, była pierwszym traktorem dieslowskim IH. Uruchamiano go na benzynie, a po rozgrzaniu silnika przełączano na diesel. Najczęściej sprzedawanym traktorem w USA w tym okresie był model H, którego wyprodukowano 390 000 sztuk. Model M również cieszył się popularnością i był produkowany oprócz Chicago także m.in. w Anglii (BM) i Australii (AM).

W 1948 roku model B zastąpiono modelem C. Silnik miał podniesione obroty do 1650, zwiększono rozstaw osi, tylne koła były większe, a oś portalowa została zrezygnowana.

Zasady nazewnictwa modeli się różniły: na przykład model A początkowo nosił nazwę McCormick-Deering Farmall A, od 1946 McCormick Farmall A, a w wersji przemysłowej International A. Podane wartości mocy dotyczą wersji benzynowych. W wersjach benzynowych moc była o kilka koni mechanicznych niższa.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.