Belarus

Na bazie Belarus 3022 w 2009 roku zaprezentowano mocniejszy model 3522 z 7,1-litrowym silnikiem Deutz. Układ hydrauliczny z pompą o zmiennej wydajności pochodził od firmy Rexroth. Skrzynia biegów była mechaniczna 24+12 (z biegami do bardzo wolnej jazdy 36+24) wyposażona w 6-stopniowy przełącznik biegów. Sprzęgło było suche, dwutarcza.

W 2015 roku jedynymi wersjami spełniającymi zachodnie normy były model 3522.5 zgodny z etapem Stage IIIb z silnikiem Deutz oraz 3522.6 wyposażony w silnik Cummins.

W 2016 roku zaprezentowano prototyp Belarus 4522 o mocy 466 KM, który wszedł do sprzedaży w 2019 roku. W tamtym momencie napędzał go 12,5-litrowy silnik Caterpillar o mocy 431 KM.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Traktory

Belarus 3522-4522

Belarus zaprezentował modele spełniające różne wymogi emisji spalin w związku zaostrzeniem przepisów, a wszystkie starsze wersje pozostały w programie modelowym dla rynków zadowolonych z tych parametrów. Nowością w wersjach 4 był wspólny wtrysk paliwa, który pozwalał spełnić normy Stage IIIA. W wersjach 5 wprowadzonych w 2013 roku zastosowano wtrysk mocznika, dzięki czemu osiągnięto poziom Stage IIIb/Tier 4i. W 2015 roku pojawiły się wersje 6 wyposażone w katalizator utleniający i spełniające normy Stage IV/Tier 4. Warto zauważyć, że wymagania te realizowano własnymi silnikami, choć na niższych poziomach emisji początkowo korzystano z silników kupowanych z zewnątrz.

Belarusy o mocy 150-210 koni mechanicznych nie zdobyły dużej popularności przynajmniej w Europie. Ich technika w tej klasie była dość prosta. Skrzynia biegów miała 16+8 lub 24+12 przełożeń bez przełożeń szybkich. Udźwig wynosił 6,5 tony, a podnośnik elektryczny był wyposażeniem standardowym.

Jesienią 2019 roku zaprezentowano model 1523.6 w nowej stylistyce.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus 1523.5-2022.6

W 1999 roku Belarus wykonał zdecydowany krok w stronę większych traktorów, gdy zaprezentowano model 1522 o mocy 155 koni mechanicznych. 7,12-litrowy silnik sześciocylindrowy był zasadniczo taki sam jak ten wcześniej zastosowany w modelu 1221. Podobnie skrzynia biegów 16+8 bez przełożenia szybkiego pochodziła z mniejszego modelu. Kanciasta, stylizowana na lata 90. sylwetka była nowością, a podobne modele nie były prezentowane. W 2004 roku, w modelu 1523, wprowadzono zaokrągloną linię nadwozia, podobnie jak w mniejszych nowościach. Model 1523 otrzymał taką samą, zaokrągloną kabinę jak 1222.

Udźwig hydrauliczny odpowiadał klasie traktora i wynosił 7000 kg, a elektryczny podnośnik Bosch był zazwyczaj wyposażeniem standardowym. Standardowo zamontowano trzy sekcje hydrauliczne. Standardowe ogumienie było stosunkowo niewielkie w stosunku do rozmiaru traktora.

W modelu 1523.3 z 2006 roku z intercoolerem zastosowano krótszy rozstaw osi, zgodny z mniejszymi modelami. Natomiast wersja 1523.4 z silnikiem Deutz była produkowana również z dłuższym rozstawem osi.

Model 2022 różnił się stylistycznie od 1522/1523, ale różnice techniczne były niewielkie. Silnik był albo własnym 7,1-litrowym albo o tej samej pojemności silnikiem Deutz.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus 1522-2022.4

Fabryka traktorów Vladimirin opracowała na bazie T-25 nieco mocniejszy model T-30 w połowie lat 70. Moc silnika została zwiększona do 30 koni mechanicznych. Skrzynia biegów pochodziła również z T-25, oferując bieg wsteczny i biegi pełzające. W Szwecji model ten sprzedawano pod nazwą Belarus 30. W tej samej serii znajdował się także 3-cylindrowy T-45.

Na początku lat 90. T-30 stał się charakterystycznym ciągnikiem systemowym. Nowością były niezależny WOM oraz hydrostatyczne kierowanie. Większość wyprodukowanych ciągników to modele T-30A, czyli wersje z napędem na cztery koła.

Następcami tych modeli były ciągniki z pochylonym przodem VTZ-2032 i VTZ-2048.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Vladimirets

Vladimirets/Belarus T-30 – T-45

W 1956 roku HTZ-7 został zastąpiony modelem DT-14 produkowanym w fabryce w Charkowie, wyposażonym w 14-konny silnik diesla. Układ napędowy, tylna oś oraz zaczep holowniczy zamocowany do tylnego mostu były takie same jak w poprzedniku. Silnik był jednocylindrowy, chłodzony wodą i czterosuwowy. Pierwszy DT-14 uruchamiano korbą, a w rozwiniętej wersji DT-14A - na benzynę. W 1957 roku wprowadzono model DT-14B z rozruchem elektrycznym i dwufunkcyjnym podnośnikiem hydraulicznym. Skrzynia biegów miała 4+4 przełożeń z reduktorem i biegiem pełzającym, co dawało 5+4 przełożeń. Sprzęgło było ręczne. Hamulce kierownicze obsługiwano oddzielnymi pedałami po lewej i prawej stronie, a także był pedał hamulca głównego. DT-14 był tzw. traktorem obrotowym: fotel można było przesunąć na drugą stronę osi kierowniczej, odkręcając dwa śruby, a kierownicę przerzucić na drugi czop osi kierowniczej. Prześwit traktora można było regulować w zakresie 33…53 cm, co jednocześnie zmieniało długość pojazdu. DT-14 kosztował w Finlandii około 15% mniej niż Pikku-Valmet. Sprzedano tam około 400 sztuk. Na podstawie testów w Vakola został zakazany do sprzedaży, a produkcja już wtedy była zakończona.

W 1958 roku zaprezentowano DT-20, będący dalej rozwiniętym modelem o mocy 18 KM przy 1600 obr/min i chwilowej mocy 20 KM przy 1800 obr/min. Rozruch elektryczny, nagrzewanie świec żarowych oraz pedał gazu nożnego były standardem. Układ hydrauliczny był zmodernizowany i bardziej wydajny. Oprócz pedałów hamulca kierowniczego był także oddzielny pedał hamulca łączonego. Wyprodukowano prawie 250 000 egzemplarzy DT-20.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Harkov

DT-14 – DT-20

Zmodernizowany Kirovets K-744 R pojawił się w sprzedaży w 2014 roku, a jednocześnie Kirovets powrócił na wiele rynków Europy Zachodniej. Najważniejsze zmiany zostały wprowadzone w hydraulice. Pompa była teraz standardowo czuła na obciążenie i zapewniała wydajność 180 l/min. Dach kabiny i maska silnika zostały przeprojektowane, a zbiornik paliwa wykonano teraz z tworzywa sztucznego. Poziom hałasu w kabinie został obniżony do 75 decybeli. W modelu o mniejszej mocy, wyposażonym w silnik zachodni, producentem silnika był teraz Cummins. Modele z krótkim rozstawem osi zostały usunięte z oferty. Siła udźwigu 8500 kg była podawana przy punkcie podnoszenia. Na podstawie kolejnej serii modeli siła udźwigu na końcach ramion podnoszących wynosiła już około pięciu ton. W 2016 roku wprowadzono elektromagnetyczną zmianę biegów oraz automatykę zmiany biegów.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Kirovets

Kirovets K-744 R

Na rok 2018 wprowadzono model flagowy K-743, który zastąpił poprzedni K-744 R. Silnik pozostał Mercedes o pojemności 10,7 litra, jednak spełniał teraz normę emisji spalin IV final. Moc wzrosła do 435 koni mechanicznych. Skrzynia biegów była nowa T5 z automatyczną szybką zmianą biegów. Przełącznik zakresu działał pneumatycznie. Hydraulika z czujnikiem obciążenia pochodziła od Bosch Rexroth. Były cztery bloki hydrauliczne. Nowa tylna oś T400 była deklarowana jako o 27% mocniejsza, a hamulce zostały zmienione na tarczowe. Siła podnoszenia według standardu wynosiła teraz 5500 kg z odległości 610 mm.

Kabina została odświeżona do wersji Comfort Plus. Poziom hałasu nadal wynosił 75 dB. Mimo użycia komponentów zakupionych na zewnątrz, Kirovets deklarował, że 70% części traktora pochodzi z własnej produkcji.

Poza Europą Zachodnią w serii dostępnych było także wiele innych modeli z silnikami YaMZ, Tutaevsky i Mercedes o niższych normach emisji spalin. Ostatnie dwie cyfry w numerze modelu oznaczały maksymalną moc. W 2020 roku wprowadzono także model K-525 z krótszym rozstawem osi, z 250-konnym silnikiem YaMZ spełniającym normę emisji IIIa.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Kirovets K-525 – K-743

Więcej od tego producenta

Belarus był pierwotnie marką eksportową białoruskiej fabryki traktorów w Mińsku (MTZ), ale później również traktory Lipieckiej Fabryki Traktorów LTZ-40, Włodzimierz T-25 oraz Charków T-150K nosiły bardziej rozpoznawalną na rynkach eksportowych markę Belarus. Mińska fabryka traktorów została założona w 1946 roku w celu produkcji gąsienicowych traktorów, których produkcja ruszyła w 1950 roku na modelu zaprojektowanym przez fabrykę Kirova. Kołowy traktor MTZ-2 został zaprezentowany w 1953 roku. Jego następcą był 45-konny MTZ-5.

W 1974 roku wprowadzono MTZ-80 oraz jego wersję z napędem na cztery koła MTZ-82 w różnych odmianach, które są prawdopodobnie najbardziej masowo produkowanymi traktorami na świecie. Po upadku Związku Radzieckiego na Białorusi kontynuowano produkcję dawnych modeli. W 1994 roku rozpoczęto rozwijanie oferty o większe klasy mocy. W 2007 roku osiągnięto już 300 koni mechanicznych. Jednak głównym nurtem oferty nadal są dalsze rozwinięcia modelu MTZ-82.  
Traktory Belarus były produkowane w wielu krajach braterskich, m.in. w Chinach, Bułgarii i na Kubie, oraz w krajach rozwijających się, takich jak Algieria, Mołdawia, Pakistan, Iran i Etiopia.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fabryka traktorów Harkov produkowała głównie ciągniki gąsienicowe, ale w 1950 roku rozpoczęto tam produkcję małego 12-konnego ciągnika kołowego. Silnik HTZ-7 był dwucylindrowym silnikiem benzynowym. Skrzynia biegów miała 4+4 przełożeń z mechanizmem zmiany kierunku jazdy. Wyjątkowe w tej klasie był również hydrauliczny układ podnośnika. HTZ-7 był tzw. ciągnikiem odwracalnym: siedzenie można było po odkręceniu dwóch śrub przesunąć na drugą stronę pionowo ustawionej osi kierownicy, a kierownicę jednocześnie zamocować na drugim trzpieniu osi kierownicy. Ciągnik uruchamiany był korbką. Oprócz magneto zapłonu, prąd do jedynego urządzenia elektrycznego, czyli świateł, dostarczało dynamo. W ciągu sześciu lat wyprodukowano około 48 000 sztuk HTZ-7. Do Finlandii sprowadzono ich tylko kilka, natomiast dobrze znany był u nas dieselowy następca DT-14.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

HTZ-7

Kołowe ciągniki MTZ-1 i MTZ-2 fabryki ciągników w Mińsku zostały zaprezentowane w 1953 roku. Technologia została zapożyczona z ciągników gąsienicowych, samochodów ciężarowych oraz kołowego ciągnika KD-35 fabryki w Lipiecku, z którego pochodził silnik i główna część układu napędowego. MTZ-1 był modelem do uprawy rzędowej z wąską przednią osią, natomiast MTZ-2 był standardowym ciągnikiem kołowym. Silnik był 4,1-litrowym dieslem z komorą wstępną. Rozruch odbywał się za pomocą dwusuwowego silnika benzynowego. Skrzynia biegów miała 5 biegów do przodu i 1 do tyłu. Układ hydrauliczny obejmował system przeniesienia ciężaru. Łącznie tych modeli wyprodukowano około 150 000 sztuk w Mińsku oraz w zakładach JuMZ na Ukrainie.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus MTZ-1 / MTZ-2

DT-24 był radzieckim uniwersalnym traktorem produkowanym przez fabryki traktorów w Włodzimiercu i Taszkencie w latach 1955-58. Silnik był chłodzony cieczą, dwucylindrowy diesel z komorą wirową, uruchamiany benzyną za pomocą ręcznego zaworu zmiany na boku traktora. Skrzynia biegów miała 5+2 przełożenia, w ostatnim roku oferowano także model DT-24-2M z przekładnią 6+2. Produkowano wersje trzy- i czterokołowe, przy czym produkcja wersji trzykołowej kontynuowana była także po wprowadzeniu następcy, modelu T-28 w 1958 roku. Opcjonalnie dostępny był daszek przeciwsłoneczny. Kolor traktora był zielony lub czerwony.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

DT-24

Fabryka traktorów w Mińsku została założona w 1946 roku w celu produkcji gąsienicowych traktorów, których technologia posłużyła do stworzenia ciągników kołowych MTZ-1 i MTZ-2, zaprezentowanych w 1953 roku. Następcą MTZ-2 był 45-konna MTZ-5, którego produkcję rozpoczęto w 1956 roku. Charakterystyczne cechy MTZ-5 to niezależne od pedału jazdy WOM oraz hydrauliczny podnośnik z cylindrami zewnętrznymi. Skrzynia biegów miała 8+2 przełożeń. Uruchamianie w modelu podstawowym odbywało się za pomocą silnika benzynowego, natomiast model M wyposażono w rozrusznik elektryczny.

W modelu MS z 1960 roku liczba biegów zwiększyła się do 10+2, a prędkość maksymalna na drodze wzrosła do 22,42 km/h. Moc silnika wzrosła dzięki zwiększeniu obrotów z 1500 do 1600 obr./min.

Rzadkim modelem równoległym do MTZ-5 był napędzany na cztery koła MTZ-7, którego przednia oś pochodziła z ciężarówki GAZ-63. Sprzedaż MTZ-5 na rynkach socjalistycznych była wystarczająca, aby zapełnić moce produkcyjne fabryki i zaledwie w niewielkim stopniu eksportowano go na Zachód. Od 1958 roku produkowano go także na Ukrainie w fabryce JuMZ, od 1957 roku w Rumunii (Utos-45), a później również w Chinach. Produkcja w fabryce w Białorusi zakończyła się w 1963 roku, jednak w wielu innych krajach wytwarzano go znacznie dłużej.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus MTZ-5 / MTZ-7

W 1958 roku jako następca DT-24 zaprezentowano model T-28, produkowany przez fabrykę traktorów Vladimirets, a później także Uzbeski (Taszkent). W Finlandii model ten sprzedano w około 30 egzemplarzach pod nazwą Valto 28, aż do zakończenia sprzedaży po decyzji firmy Vakola o jego zakazie na podstawie przeprowadzonych testów. Silnik był chłodzony cieczą, dwucylindrowy, z wirnikową komorą spalania typu diesel. Rozruch odbywał się na benzynę. W porównaniu do poprzednika skrzynia biegów miała o jeden bieg więcej, czyli 6+2. Opcjonalnie dostępny był bieg pełzający. Podnośnik był dwustronny, a siła nośna, według pomiarów Vakola, wynosiła 1770 kp. Standardowe wyposażenie obejmowało blokadę mechanizmu różnicowego. Dostępna była również wersja trzykołowa T-28X3. Najczęstszym kolorem był zielony, a na rynkach eksportowych także czerwony.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

T-28

Pod marką Belarus wprowadzono na rynki zachodnie ciągnik LTZ-40 produkowany w fabryce traktorów w Lipiecku, który po raz pierwszy pojawił się w Finlandii w 1964 roku, ale rzeczywisty import rozpoczął się dopiero w 1968 roku. LTZ był tu sprzedawany pod marką Belarus. Jego silnik był chłodzonym powietrzem, czterosuwowym, bezpośrednim wtryskiem dieslem o pojemności 4,15 litra. Obok napędu tylnego oferowano wersję LTZ-40A wyposażoną w automatycznie załączany napęd na cztery koła i resorowaną oś przednią. Podobnie jak w Belarushach, podnośnik w LTZ-40 był dwufunkcyjny. Pierwsze modele, w przeciwieństwie do większych Belarusów, sprzedawano bez kabiny, a zgodnie z wynikami testów, kabina nowszych modeli była zdecydowanie najgłośniejsza na rynku. Podłoga kabiny była płaska, a pedały przechodziły przez podłogę. Skrzynia biegów początkowo miała 6+1 przełożeń, potem 12+2, a od końca lat 60. wyposażono ją w półbieg kierunku jazdy.

W modelu Super z 1970 roku zastosowano nowy, kanciasty kształt maski, hydraulicznie resorowane siedzenie, prądnicę prądu przemiennego oraz ulepszone hamulce.

Zmodernizowany LTZ-400 (napęd na cztery koła LTZ-420) trafił do Finlandii w 1972 roku. Kabina zastąpiła wcześniejszą Junkkarę i była wyposażona w ogrzewanie Siro. W 1974 roku kabina została wymieniona na szwedzką Fernmoon.

W 1978 roku (ostatnie zdjęcie) zaprezentowano nową kabinę o płaskiej podłodze, wyprodukowaną przez Fernmoon, choć podłoga była pełna różnego rodzaju dźwigni. Na tym etapie mały Belarus miał również pedały wiszące, w przeciwieństwie do późniejszych modeli. Układ kierowniczy był teraz hydrostatyczny, a hamulce szczękowe zastąpiono suchymi hamulcami tarczowymi. Standardowym wyposażeniem były trzy oddzielne, dwufunkcyjne rozdzielacze hydrauliczne.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus T-40, LTZ-40, LTZ-400/420, T-400/420, T-405/425

W fabryce w Charkowie rozpoczęto produkcję ciągników od modelu jednocylindrowego DVSŠ-14, po którym w 1959 roku wprowadzono dwucylindrowy T-16. Był on wyposażony w powietrzno-chłodzony silnik diesla D-16 o mocy 16 KM. T-16 produkowano w latach 1961-67. Następcą był ulepszony T-16M, w którym zastosowano ten sam 2,1-litrowy silnik co w ciągniku T-25 z fabryki w Włodzimierzu. Nowością na tym etapie była również kabina. Przekładnia 7+1 została całkowicie przebudowana. W modelu T-16Mg produkowanym od 1986 roku zastosowano układ kierowniczy hydrostatyczny.

Przynajmniej w Niemczech Zachodnich T-16M był sprzedawany pod nazwą Belarus 250 GT.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus/Harkov T-16, 250 GT

Ramowy ciągnik T-125 z fabryki w Harkov został przedstawiony w 1962 roku. Silnik stanowił 130-konne, 11-litrowy rzędowy sześciocylindrowy motor. Rozruch odbywał się przez uruchomienie silnika pomocniczego na prąd elektryczny, który następnie uruchamiał główny silnik. Skrzynia biegów miała 16 biegów do przodu i 4 do tyłu. Hamulce to pneumatyczne hamulce bębnowe, a sprzęgło było wspomagane pneumatycznie. Kabina dwuosobowa wyposażona była w ogrzewanie i wentylację oraz otwierane przednie szyby. Główną osią napędową była oś przednia, a tylna oś była włączana w razie potrzeby. Oś przednia była zawieszona na sprężynach. Hak holowniczy był hydrauliczny. Późniejsze modele miały bardziej kanciaste kształty.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Harkov T-125

W 1959 roku Nikita Chruszczow, odwiedzając USA, zafascynował się prezentowanymi mu dużymi traktorami i natychmiast nakazał rozpoczęcie prac rozwojowych nad ramowym ciągnikiem o mocy 200…220 KM z kierowaniem ramą. Pierwsza maszyna powstała w fabryce Kirova w lipcu 1962 roku, a produkcja seryjna ruszyła jesienią 1964 roku.

W K-700 zamontowano silnik YaMZ o pojemności 14,9 litra, turbodoładowany z bezpośrednim wtryskiem paliwa i wyposażony w rozruch elektryczny. Skrzynia biegów miała 16+4 przełożenia z hydrauliczną szybkozłączką. Hamulce to pneumatyczne hamulce bębnowe na wszystkich czterech kołach, a kierowanie ramą hydrauliczne. Z tyłu można było opcjonalnie odłączyć napęd. Blokada mechanizmu różnicowego była automatyczna. Kabina była przestronna, ale widoczność słaba. Pierwszy model wyprodukowano w około 100 000 egzemplarzy.

W odświeżonym K-700 A, który trafił do produkcji seryjnej w 1975 roku, zastosowano dwa zbiorniki paliwa, większe koła oraz nowocześniejszą sylwetkę maski. Kolor tych modeli zwykle był żółty, a reflektory przesunięto na niższy poziom. Przełożenia biegów miały nietypowe przejścia, ponieważ prędkości w 2. i 3. zakresie były niemal takie same. Obecne były dwa zakresy biegów wstecznych, co dało łącznie 16+8 biegów. W tym samym czasie opracowano też mocniejszy model K-701 z silnikiem V12. Do 2002 roku wyprodukowano razem 350 000 egzemplarzy tych modeli.

W zaprezentowanym w 1988 roku K-701 M 12-cylindrowy silnik zastąpiono 17,2-litrowym V8 z intercoolerem i techniką czterozaworową. Rozstaw osi znacznie się wydłużył, koła były większe, kabina nowa, a błotniki kanciaste. Na przedniej osi również zastosowano automatyczną blokadę mechanizmu różnicowego. Dodatkowo dostępne były m.in. pneumatycznie zawieszane siedzenie, klimatyzacja oraz przynajmniej w Niemczech elektryczny podnośnik. Układ hydrauliczny okazał się niewystarczający jak na wielkość ciągnika.

W USA ciągniki Kirovets sprzedawano pod nazwą Belarus 7011 i 7111.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Kirovets K-700 – K-701

Belarus MTZ-50 wprowadzono na rynek w 1962 roku. Belarus był od samego początku wyposażony w kabinę. Jednak w latach 70. przeprowadzono zmianę na kabinę fińskiej produkcji Junkkari. Silnik Belarus był 4,75-litrowym silnikiem wysokoprężnym z komorą wirową. W modelu z napędem na cztery koła zastosowano automatycznie załączany napęd 4x4 z blokadą tarciową. Układ podnośnika był dwustronny. Siła podnoszenia w Polsce wynosiła 2000 lub 2500 kg, a w RFN 800 kg. System przeniesienia ciężaru opierał się w początkowych latach na accumulatorze ciśnieniowym i dwustronności podnośnika. Optymalne ustawienie systemu było trudne. Szybkozłączki zewnętrznego układu hydraulicznego były standardem, w przeciwieństwie do większości innych traktorów lat 60.

W 1970 roku zaprezentowano ulepszony model Super z kanciastą maską silnika, o mocy 65 KM i przyspieszonym biegiem wstecznym. Na początku 1971 roku kabina zmieniła się na Ky Laine Siro III (ostatnie zdjęcie). Dodatkowo ulepszono m.in. kolektory dolotowy i wydechowy, układ elektryczny, tarczę sprzęgła oraz prędkości jazdy wstecznej. W 1972 roku na rynek wprowadzono ulepszony model MTZ-500/520 o mocy 67 KM. Traktory serii MTZ-50 wyprodukowano do 1985 roku w liczbie około 1,25 miliona sztuk.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus MTZ-50/52, MTZ-500/520

W zakładzie YuMZ na Ukrainie produkowano do 1972 roku ciągnik MTZ-5, którego produkcja w zakładzie w Białorusi zakończyła się niemal 10 lat wcześniej. Po tym czasie w zakładzie nie dokonano dużych postępów w rozwoju technologii ciągników. Model YuMZ-6 zaprezentowany w 1971 roku wyposażono w 4,9-litrowy silnik fabryki Rybinsk, wydajniejszy układ hydrauliczny oraz większe koła. Skrzynia biegów nadal miała 10+2 przełożeń, a układ biegów w schemacie był bardzo charakterystyczny. Kabina początkowo przypominała tę z ciągnika Belarus lat 60. W broszurze eksportowej model występował jako Belarus 6M i 6L (z rozruchem elektrycznym lub benzynowym). Nowa kabina oraz kanciasty kształt maski, przypominający Belarus, wprowadzono pod koniec lat 70. W modelu 6KM zaprezentowanym w 1985 roku kabina była podobna do stosowanej wtedy w ciągnikach Belarus. W tym czasie w zakładzie wyprodukowano 1,5 miliona ciągników.

YuMZ-6 był sprzedawany na rynkach eksportowych pod nazwą Belarus, ale na przykład w Szwecji model początkowo znany był jako UMZ-60. W 1985 roku wprowadzono na rynek model eksportowy 611, który również sprzedawano w Szwecji jako Belarus 611. Zmodernizowany model eksportowy YuMZ-650 oraz pierwszy model z napędem na cztery koła YuMZ-652 z przednią osią MTZ pojawiły się na rynku w 1991 roku. Sprzedawano go także w USA, które było najważniejszym zachodnim rynkiem eksportowym dla YuMZ.

Dane techniczne YuMZ pozostawały dość spójne od lat 80. do 2000. Układ kierowniczy w pewnym momencie zmieniono na hydrostatyczny. W skrzyni biegów zmienionej z 10-biegowej na 9-biegową 5. bieg pozostawał taki sam w obu zakresach. YuMZ produkował także wiele koparko-ładowarek na bazie modelu 6.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

YuMZ

YuMZ-6/Belarus 611-652

Traktor T-25 z fabryki Vladimiretsin był znany na większości rynków eksportowych pod nazwą Belarus 250. Traktor ten był również rozważany do wprowadzenia na rynek fiński i był prezentowany na wystawach rolniczych co najmniej pod koniec lat 70. i pod koniec lat 90. Jednakże uznano, że nie spełnia on tamtejszych wymagań. W Szwecji był sprzedawany od 1978 roku.

Model T-25 został zaprezentowany w 1966 roku i był produkowany w fabryce w Charkowie. Dwucylindrowy silnik chłodzony powietrzem miał parametry porównywalne do czterocylindrowego silnika LTZ-40. Moc wynosiła 20 KM DIN lub 25 KM SAE. Od 1972 roku produkcja została przeniesiona do fabryki w Włodzimierzu, a moc zazwyczaj podawano jako 25 KM DIN lub 29 KM SAE. Skrzynia biegów posiadała mechanizm zmiany kierunku jazdy i miała 6+6 przełożeń. W ulepszonym modelu T-25A zaprezentowanym w 1975 roku dodano dwa biegi pełzające do przodu, co łącznie dawało 8+6 przełożeń. Dźwignie zmiany biegów znajdowały się pośrodku podłogi kabiny. Wydajność pompy hydraulicznej wynosiła 15,75 l/min, a maksymalne ciśnienie 140 barów. Jako wyposażenie dodatkowe dostępna była pompa o wydajności 30 l/min i ciśnieniu 175 bar. W USA dostępna była także wersja z napędem na cztery koła. W różnych krajach model 250 był sprzedawany zarówno bez kabiny, jak i z kabinami lokalnej produkcji. Od modelu T-25A z 1975 roku dostępna była metalowa kabina. W latach 90. zaprezentowano nową kabinę, której design przypomina kabiny większych modeli Belarus.

W latach 2000 produkcja modelu T-25 w fabryce we Włodzimierzu wciąż trwała. Modele z serii VTZ-2000 oparte na tej samej technologii miały nowocześniejszy wygląd. W 1994 roku w fabryce w Charkowie zaprezentowano dalej rozwinięty model HTZ-2511, bazujący na T-25.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus/Vladimirets T-25, 250

W 1973 roku kabinę w modelach MTZ-501 i 521 zastąpiono szwedzką kabiną Fernmo firmy Belarus.

W 1975 roku wprowadzono do produkcji model MTZ-80/82 z mocniejszym silnikiem Diesla z bezpośrednim wtryskiem, zaprezentowanym w 1972 roku. Posiadał wał odbioru mocy o prędkości 1000 obr./min, który załączano kluczykiem spod ciągnika. Skrzynia biegów miała mechaniczną szybkozłączkę, która podwajała liczbę biegów do 18+4 i umożliwiała prędkość maksymalną 33 km/h. Blokada mechanizmu różnicowego odblokowywała się automatycznie przy skręcie kół. Standardowo wyposażono go w aż trzy wyjścia hydrauliczne.

Jesienią 1977 roku kabina została zastąpiona modelem produkcji Maaseudun Kone, a układ kierowniczy zmieniono na hydrostatyczny. Według materiałów reklamowych do charakterystycznych cech Belarusa należały dobra widoczność, lekka kierownica, ciepłe miejsce pracy zimą i świeże latem, a także przemyślane rozmieszczenie elementów sterujących. Zwłaszcza rozmieszczenie elementów sterujących budziło różne opinie. Przynajmniej pozycja kierownicy poprawiła się znacznie. Nowością był także biały kolor. Modelowi 505/525 montowano w Finlandii turbosprężarki, co podniosło moc do 75 KM.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus MTZ-501/521, MTZ-505/525, MTZ-80/82, MTZ-800/820

W Finlandii sprzedano również kilka traktorów T-150K wyprodukowanych w fabryce traktorów w Charkowie, a kolejne sprowadzono jako używane. Model ten opierał się na gąsienicowym traktorze T-150 wprowadzonym do produkcji w 1970 roku. W porównaniu do poprzednika T-125 został całkowicie przeprojektowany. Moc 9,15-litrowego silnika V6 wynosiła początkowo 160-165 KM, a od początku lat 80. 175 KM. T-150K posiadał hydrostatyczne wspomaganie kierownicy, resorowaną przednią oś, automatycznie włączany napęd na cztery koła przy poślizgu kół, hamulce pneumatyczne oraz pneumatyczne wspomaganie sprzęgła. Skrzynia biegów miała 4-biegowy częściowy powershift. W 1985 roku zaprezentowano nową kabinę z większymi szybami. Poziom hałasu zmniejszył się z 87 dB do 84 dB. Jednocześnie rozruch za pomocą silnika pomocniczego zastąpiono 24-woltowym rozrusznikiem elektrycznym. Prędkość maksymalna w modelach z lat 90. wzrosła z 28,4 do 36 km/h.

Pod koniec lat 90. zakończono produkcję silnika SMD-63. Głównym następcą stał się 11,1-litrowy silnik produkowany w fabryce w Jarosławiu, a traktor z tym silnikiem oznaczano symbolem T-150K-09. W rzadszym modelu T-150K-12 zastosowano silnik marki Kamaz.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus/Harkov T-150 K

W fińskiej serii Belarus wprowadzono wiele krajowych modyfikacji, a także importerzy w wielu innych krajach tworzyli krajowe wersje specjalne. Dlatego nie da się przedstawić całej gamy w sposób wyczerpujący. Na tej stronie staramy się przedstawić modele tak, jak zazwyczaj były one znane w Europie Zachodniej od lat 80.

W Finlandii model sprzedawany jako 500-525 zazwyczaj odpowiadał MTZ-550/552 wyposażonemu w 55-konną jednostkę napędową D-50 oraz MTZ-560/562 z silnikiem D-60 o mocy około 60 KM. Modelem z bezpośrednim wtryskiem Diesla z lat 90. był MTZ-570/572.

Fińska seria 805/825 odpowiadała MTZ-80/82, która jednak w wielu krajach nosiła oznaczenie 800/820. Te modele miały zawsze skrzynię biegów 18+4, ale prędkość maksymalna na drodze była niższa niż w Finlandii.

W 1984 roku zaprezentowano turbodoładowany model MTZ-102, który nie był importowany do Finlandii, ponieważ tam turbomodeli produkowano lokalnie. MTZ-102 miał zsynchronizowaną skrzynię biegów 16+8, do której można było dodać biegi pełzające, co dawało łącznie 24+8 przełożeń. Rozstaw osi MTZ-102 był dłuższy niż w innych modelach. W 1985 roku zaprezentowano pierwsze 6-cylindrowe ciągniki – 150-konny MTZ-142 i 144, które jednak pozostały bardzo rzadkie.

Pod tymi samymi oznaczeniami od połowy lat 90. produkowano ciągniki z plastikową maską pochyloną do tyłu, ale oryginalny design był dostępny jeszcze w latach 2010. Belarus wprowadzał nowe modele z niewielkimi zmianami, jednak stare modele nadal pozostały w produkcji. W ofercie z lat 2000 MTZ-892 był nowym modelem pośrednim z turbodoładowanym silnikiem o mocy 90 KM, ale ze skrzynią biegów bez synchronizacji.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus MTZ-550 – MTZ-102

Do Pikku-Belaruska wiosną 1983 roku wprowadzono kabinę Progress wyprodukowaną przez Maaseudun Kone, wyposażoną w paliwowy ogrzewacz. Udział fińskiej produkcji w cenie traktora wynosił 30%.

W 1990 roku w modelu Agross kabina została zastąpiona tańszą, rosyjskiej produkcji, a moc wzrosła do 58 koni mechanicznych.

W produkcji fabryki LTZ modele eksportowe były oznaczane jako T-40AS. Różnica w stosunku do wersji standardowej polegała głównie na większej liczbie biegów na niskim zakresie.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus Progress 405/425, Agross 406/426

Jesienellä 1983 esiteltiin Maaseudun Koneen Progress-ohjaamo ja hopeanväritys myös isompiin Belaruksiin. Samaan aikaan erityisesti isompaan malliin tehtiin useita muutoksia, joiden johdosta mallinumero nousi viidellä pykälällä. Teho kasvoi 85 hevosvoimaan ja vaihteiston välityksiä muutettiin niin, että huippunopeus nousi lähelle neljääkymmentä kilometriä tunnissa. Myös nostovoima oli entistä suurempi.

Tässä esitellään vain Suomessa ja Ruotsissa myytyjä malleja, joissa 100 hv:n malli toteutettiin Suomessa asennetulla turbolla. Samaan aikaan tehdas esitteli myös tehokkaampia malleja (MTZ-100, 1060/1062), joissa oli 24+8 -vaihteisto sekä pienemmän sarjan suorasuihkutusversiot 570/572. Epävirallisten maahantuojien kautta Suomeen tuli myös muita kuin tässä esiteltyjä versioita.

Vuonna 1988 ja 1989 tuotiin Suomen markkinoille jälleen neuvostovalmisteisella hytillä varustetut Agrosseiksi nimetyt mallit, jotka pian syrjäyttivät kalliimmat Progressit. Agrossiin sai lisävarusteena tanskalaisen Belarus-maahantuojan kehittämän elektronisen nostolaitehydrauliikan. Suorasuihkutusdieselillä ja alentavalla pikavaihteella varustettu 526 HX tuli Suomen markkinoille vuonna 1990. Siinä vaihteensiirto muutettiin noudattamaan normaaliksi H-kaavaksi.

Vuonna 1994 moottoria parannettiin, muun muassa ruiskutuspumppu vaihdettiin. Samalla jarruja suurennettiin ja Suomessa asennettiin kotimainen ulkopuolisen hydrauliikan venttiilistö.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus Progress 505/525, 805/825, Agross 506/526, 806/826

W Europie Zachodniej jako następcę T-40 znanego jako seria 400 Belarus, fabryka traktorów w Lipiecku przedstawiła w 1991 roku LTZ-55, a rok później 60-konnego LTZ-60. Silniki nadal były powietrzno-chłodzone, o pojemności 4,15 litra. W modelu LTZ-60AB zastosowano natomiast minski silnik chłodzony cieczą o pojemności 4,75 litra, a w LTZ-60AV rybiński chłodzony cieczą silnik o pojemności 4,9 litra, który był używany w traktorach fabryki JuMZ. Do skrzyni biegów, obok tradycyjnej skrzyni z odwracaczem kierunku, dodano skrzynię 6+1 z dodatkowym 4+1 biegami pełzającymi. Najważniejsze ulepszenia w porównaniu z T-40 dotyczyły kabiny operatora.

Na początku lat 2000 LTZ rozszerzył swoją ofertę o dwa większe modele LTZ-95 i LTZ-120. Miały one silniki z fabryki w Mińsku oraz skrzynie biegów 16+8. Produkcja tych modeli była prawdopodobnie niewielka. Podobnie jak w przypadku mniejszych modeli, także te były produkowane lub przynajmniej prezentowane na wystawach w wersjach zarówno kanciastych, jak i o zaokrąglonych kształtach. LTZ ogłosił upadłość w 2004 roku, a ostatni wysiłek w produkcji traktorów w Lipiecku zakończył się w 2009 roku.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

LTZ-55 – LTZ-120

W latach 1994-1995 zaprezentowano zmodernizowane ciągniki Belarus. Najważniejszą zmianą była zsynchronizowana skrzynia biegów z wyjątkiem pierwszego i biegu wstecznego oraz przekładni pośredniej. Dźwignia zmiany biegów znajdowała się teraz z boku, jedną dźwignią zmieniano również przekładnię pośrednią. Przód maszyny został przeprojektowany, a kabina pomalowana na czarno. Silniki były dobrze znane, czterocylindrowe o pojemności 4,75 litra. Nowością był model 1221 wyposażony w sześciocylindrowy silnik o pojemności 7,1 litra. Zachowano dotychczasowe funkcje, takie jak dwustronny podnośnik, automatycznie załączany napęd na cztery koła oraz blokada osi przedniej. W tych modelach najczęściej montowano również nową, prostą przednią oś.

W Finlandii ciągniki Belarus sprzedawano na początku lat 2000 na przemian przez Mateko, Agromę i Agri-Kymi. Model sprzedawany pod numerem 920 niekoniecznie posiadał zsynchronizowaną skrzynię biegów ani prostą przednią oś, był to raczej odpowiednik międzynarodowego modelu 820. U nas tylne opony miały zazwyczaj rozmiar 18,4-34. W połowie lat 2000 promowano u nas serię GL czyli Green Line, której kolorystyka była zielona, a maska silnika nowocześnie ukształtowana i wykonana z laminatu szklanego. U nas moc modelu 1025 podawano jako 115 KM, w przeciwieństwie do międzynarodowych 105 KM. Oś przednia Carraro była dostępna jako opcja dodatkowa.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus 590-1321

W 1995 roku zaprezentowano odnowione wersje K-700 A i K-701 M – K-734 oraz K-744. Kabina była całkowicie nowa, a powierzchnia szyb znacznie większa niż wcześniej. Na rynku niemieckim w standardowym wyposażeniu znajdowały się elektroniczny podnośnik Bosch, amortyzowana przednia oś, fotel z pneumatycznym zawieszeniem oraz klimatyzacja. Do modelu K-744 oferowano silniki YaMZ o mocy 270, 335 i 350 koni mechanicznych. W K-744 A zastosowano silnik YaMZ o mocy 250 KM.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Kirovets K-734 – K-744

Pod koniec lat 90. wprowadzono na rynek nową serię ciągników z charakterystycznym zaokrąglonym na końcu maski fabryki traktorów Vladimirets. VTZ-2027 był następcą T-25, a VTZ-2032 został opracowany na bazie T-30. W 2001 roku pojawił się następca T-45, model VTZ-2048. Silniki były własnej produkcji, chłodzone powietrzem, 2- i 3-cylindrowe. Skrzynia biegów to od dawna stosowana przekładnia z 8+6 zakresami zmiany kierunku jazdy.

W 2006 roku zaprezentowano modele T-50 i T-85. Model T-50 był wyposażony w turbodoładowany silnik 3-cylindrowy. Kabina była nowa, z zakrzywionymi szybami. W pozostałych aspektach odpowiadała w dużej mierze modelowi VTZ-2048. T-85 miał czterocylindrowy, chłodzony powietrzem silnik opracowany w Vladimirets oraz przekładnię Carraro. Do tego modelu montowano także silniki Perkins. Cena tego modelu konkurowała wyrównanie z 85-konnym Belarusem.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

VTZ-2027 – 2048, T-50 – T-85

W 1997 roku zaprezentowano traktor z ramą skrętną HTZ-17221 będący rozwinięciem modelu T-150K. Kabina została przesunięta bardziej do tyłu, dokładnie na środek osi. Poziom hałasu obniżono dzięki zastosowaniu linek zamiast drążków do sterowania. Siła napędowa była włączana pneumatycznie. Koło kierownicy zostało po raz pierwszy regulowane. Techniczne różnice były minimalne. Ramiona podnośnika były mocniejsze, a hak holowniczy ulepszony. W 2005 roku silnik YaMZ zastąpiono opcjonalnie silnikiem Deutz. W 2006 roku zaprezentowano model z plastikową maską silnika i nową kabiną, najpierw oznaczony jako HTZ-17222, później jako HTZ-17221-09. W 2010 roku moc zwiększono do 180 koni mechanicznych, a obok pojawił się model HTZ-17221-21 o mocy 210/240 KM, później nazywany HTZ-240K. Model 240-konna wyposażono w 14,9-litrowy silnik YaMZ V8. Model 210-konny miał silnik MTZ lub Deutz. W 2013 roku wprowadzono ulepszone hydraulikę z 90-litrowym zbiornikiem oraz skrzynię biegów 16+8. W 2015 roku zaprezentowano model HTZ-246K wyposażony w silnik Volvo Penta.

Oprócz traktorów z ramą skrętną, oferta HTZ obejmowała nieco lżejszą serię 160 z ramą sztywną, traktory gąsienicowe T-150 i HTZ-181 oraz małe modele będące następcami T-25: HTZ-2511 i HTZ-3510-3522.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

HTZ-17021 – 240K

W ukraińskiej fabryce YuMZ rozwój przebiegał nawet powoli na skalę bloku wschodniego. W 1998 roku ze starożytnego silnika wyciągnięto jednak 80 koni mechanicznych mocy w modelach 8070/8270. Inne różnice względem pozostającego na rynku modelu 6 o mocy 60 koni były niewielkie. Przy prędkości 1000 obr/min WOM uzyskano jednak niezależny od sprzęgła odbiór mocy. Sprzęgło było mocniejsze. Kierownica była regulowana. Obok zaprezentowano pierwsze w fabryce modele z napędem na cztery koła 8270 oraz 8271 wyposażony w rozruch silnika benzynowego. Na początku XXI wieku produkowano również model 8080/8280 z silnikiem Iveco o mocy 82 koni mechanicznych. Większość produkcji fabryki stanowiły jednak nadal modele 6 o mocy 60 koni.

Modele 8040 i 8240 pojawiły się w 2003 roku. Miał w nich silnik fabryki MTZ oraz 12+3-biegową skrzynię biegów. Model 8244 wyposażono w przednią oś Carraro. W modelach 8040.2 i 8244.2 zastosowano szybszą skrzynię biegów 9+2 przystosowaną do prędkości drogowej. W późniejszych modelach M czerwone elementy obudowy zewnętrznej zastąpiono bardziej zaokrąglonymi plastikowymi częściami, a układ sterowania został zmodernizowany. W ciągnikach z napędem na cztery koła z przodu zastosowano wyraźnie większe koła 12.4R24.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

YuMZ-8070-8280, UMZ-8040-8244

Ulepszony model P ciągnika Kirovets K-744 wszedł do sprzedaży w 2000 roku. Początkowo silniki YaMZ były dostępne w wersjach o mocy 250, 300 i 350 KM, później także 390 i 420 KM. Silniki Mercedesa OM 457 o pojemności 11,97 litra były oferowane w wersjach 354 KM (K-744P2M), 401 KM (K-744P3M) oraz 428 KM (K-744P3M-1). Po połowie lat 2000 dostępna była hydraulika otwarta o wydajności 87 l/min lub hydraulika zamknięta o wydajności 100 l/min.

W 2001 roku zaprezentowano model K-745 o mocy 420…500 KM. Producentami jego silników byli YaMZ, Mercedes i Deutz. W przeciwieństwie do mniejszych modeli, skrzynia biegów była pełnopowershiftowa z 12+2 biegami.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Kirovets K-744 P – K-745

W roku 2002 zaprezentowano całkowicie nowy, o zaokrąglonym kształcie Belarus 1222. Kilka lat później do odświeżonej gamy dołączono mniejsze modele, które otrzymały oznaczenie .3. Model 1222 miał nową, zakrzywioną szybę kabiny, która jednak nie pojawiła się w mniejszych modelach, gdzie nadal stosowano kabinę opartą na starszym wzorze. Później pojawił się również model 1221, równoległa wersja 1222 z kabiną w starszym stylu.

W serii .3 zastosowano hamulce tarczowe w kąpieli olejowej, elektryczne załączanie napędu 4x4, automatyczną blokadę osi napędowej, oddzielny olej hydrauliczny, 3 standardowe zawory hydrauliczne oraz boczne wyprowadzenie układu wydechowego. Silniki to chłodzone międzystopniowo 4,75-litrowe czterocylindrowe i 7,12-litrowe sześciocylindrowe jednostki. W modelach sześciocylindrowych zastosowano także elektryczne załączanie WOM-u. Model 1222 był produkowany również z silnikiem sześciocylindrowym Deere’a. W modelach z 16+8 biegową skrzynią stosowano suche, dwutarczowe sprzęgło. Poziom hałasu w kabinie udało się nieco obniżyć z tradycyjnych 85 decybeli. W Finlandii w niektórych modelach podawano nieco wyższe wartości mocy niż w innych krajach.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus 920.3-1222.3

W 2003 roku Belarus zaprezentował swoje pierwsze duże ciągniki 2522 (250/265 KM) i 2822 (280 KM). Silniki pochodziły od Deutz o pojemności 7,1 litra lub Detroit Diesel o pojemności 8,7 litra. Układ hydrauliczny z pompą o zmiennej wydajności zakupiono od Rexrotha. Skrzynia biegów była mechaniczna 24+12 (z biegami pełzającymi 36+24) wyposażona w 6-biegowy szybkozłącz. Sprzęgło było suche, dwutarczowe.

W 2007 roku w modelu 3022 zastosowano bardziej dopracowaną stylistykę. Inne różnice ograniczały się głównie do wyższej mocy. W 2009 roku zaprezentowano koncepcję ciągnika przyszłości wyposażonego w elektryczny układ napędowy, oznaczonego numerem 3023.

W 2015 roku przedstawiono model 3022.B z mińskim silnikiem o pojemności 8,0 litra. Był to jednak model spełniający normy emisji Stage II, a jedyne wersje spełniające zachodnie wymagania pozostawały nadal wydajniejszymi modelami 3522.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus 2522-3022.2

Fabryka traktorów Vladimiretsin została połączona z koncernem Agromash wraz z wieloma innymi rosyjskimi fabrykami maszyn rolniczych. W ten sposób seria traktorów VTZ przyjęła niebieski kolor Agromash oraz nowe oznaczenia modeli. Najmniejszy model odpowiadający VTZ-2032 to teraz 30TK i zastąpił stary skośny przód wyższą maską silnika oraz kabiną z zakrzywioną szybą, charakterystyczną dla większych modeli. Nowym modelem był 60TK, łączący silnik 3-cylindrowy z napędem Carraro o mocy 85KM. W 2011 roku do modelu 85TK wprowadzono chłodzony wodą silnik D-145TV. Do modeli 60TK i 85TK dostępne były także silniki SisuDiesel.

Obszary eksportu traktorów Agromash obejmowały kraje WNP, Afrykę Północną oraz Amerykę Południową.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Agromash 30 TK – 85 TK

W miarę zaostrzania wymagań emisji na rynkach eksportowych, również Belarus musiał poszukać rozwiązań pozwalających je spełnić. Modele serii czwartej odpowiadały serii trzeciej, ale spełniały normy Tier IIIA. W mniejszych modelach zastosowano system common rail opracowany na bazie starego 4,75-litrowego silnika, a do większych zakupiono silniki Deutz. Również modele 1025.4 i 952.4 miały na początku lat 2010 równoległe wersje z silnikami Deutz. W 2011 roku udźwig najmniejszych modeli wzrósł do 4 ton.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus 920.4-1222.4

Na targach Agritechnica 2009 zaprezentowano kierowaną na rynki zachodnie serię Kirovets K 9000, składającą się z pięciu modeli wyposażonych w silniki Mercedesa o mocy 354…516 koni mechanicznych. Do wyboru były trzy skrzynie biegów: wcześniej stosowana 16+8, amerykańska pełna powershift TwinDisc 12+2 oraz nowość – bezstopniowa niemiecko-szwajcarska skrzynia Mali. Mówiono, że korzysta ona ze starych patentów Fendt. Układ hydrauliczny był znacząco wydajniejszy niż w poprzednich modelach Kirovetsa: jako pompa pracowała pompa SauerDanfoss o zmiennym wydatku 190 l/min. Ta seria była rzadka i produkcja cichcem zakończyła się do 2013 roku.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Kirovets K 9360 – K 9520

Belarus-yhteensopivia Stage IIIB/Tier 4i -malleja esiteltiin pääosin vuodelle 2013. Moottoreissa uusina varusteina olivat Boschin elektroninen ruiskutus ja LLC Rosskatin urearuiskutusjärjestelmä. Joissakin malleissa polttoainesäiliön tilavuus oli pienempi kuin aiemmin. Kaikissa malleissa nostovoima oli nyt vähintään 4 tonnia. 922.5 oli uusi matalaohjaamoinen malli.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus 920.5-1221.5

W sześciocylindrowych Belarusach stosowano normę emisji Stage IV/Tier 4. Oprócz wtrysku mocznika silniki wyposażono teraz w katalizator utleniający. Wartości techniczne były praktycznie identyczne jak w wersjach 5-cylindrowych.

Jesienią 2019 roku zaprezentowano model 952.6 w odświeżonym wyglądzie i ze zsynchronizowaną skrzynią biegów 14+12.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus 920.6-1221.6

Jesien 2019 na targach Agritechnica Belarus zaprezentował na nowo zaprojektowane modele serii 7, wyposażone w silniki Caterpillar spełniające normę Stage V. Model 742.7 uznawany był za prototyp nowej serii Belarus o mocy 50…75 KM. Jego silnik miał pojemność zaledwie 2,2 litra i pozbawiony był wtrysku mocznika. Skrzynia biegów dostępna była w wielu wersjach, mechanicznych lub z hydrauliczną zmianą kierunku, od 8+8 do 24+24 przełożeń. Układ hydrauliczny był zamknięty.

Modele 923.7 i 1220.7 bazowały na tradycyjnej konstrukcji Belarus, wzbogaconej o 3,6-litrowy silnik Caterpillar. Napęd na cztery koła był teraz elektrohydraulicznie załączany, co umożliwiało automatyczne załączanie napędu podczas hamowania. Model 923.7 wyposażony był w elektryczny podnośnik.

Wyposażenie standardowe, przynajmniej w Niemczech, obejmowało klimatyzację, obciążniki przednie (z wyjątkiem 742.7), LED-owe światła robocze oraz elektrycznie regulowane lusterka. Obciążniki przednie były wliczane do długości i masy traktora.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Belarus 742.7 – 1220.7

Abati Titanium

Acam

Ackermeister

Acremaster

Aebi

Aecherli

Aérocentre

Agco

Agco-Allis

Agcostar

Agra Farmer

AgraCat

Agrale

Agrar

Agratrac

Agri

Agri Boss

Agri King

Agri-Power

Agria

Agricat

Agrico

Agrifarm

Agrifull

Agrinar

Agrindo

Agrip

Agrisa-Bungartz

Agrison

Agritec

Agritech

Agromash

Agroservis

Agrostroj/Agrozet

Agtor

AgTrac

AH-Goldoni

Airone

Al-Frat

Al-Ghazi

Al-Jadah

Al Jahad

Allgaier

Allgaier-Suisse

Allis-Chalmers

Alpenland

Alpina Oekonom

Altai

Amat-Calvet

Amobil

AMOG

Angad

Ansaldo

Ansaldo Fossati

Antar

Antonio Carraro

Apache Solis

Aprile

Arbos

Arbos Bubba

Arjun

ArmaTrac

Arnoux

Arvid

Ascot Universal

Asian Tractors

Astoa

Austin-Leyland

Austrak

Austro

Aveling-Marshall

Avenger

Avery

Avto

B.M.B President

Babiole

Baldwin

Baltiets

Balwan

Bamford

Barreiros

Basak

Bauchet

Bautz

Bean

Bell

Benye

Beriko

Bernard

Bernardin

Bernson

Big Bud

Ostatnio dodane maszyny

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.