Lamborghini

Modele Deutz-Fahr TTV 7210-7250 doczekały się w 2014 roku wersji Lamborghini. W serii nazwanej Mach VRT różnice względem Deutz-Fahr dotyczyły głównie kształtu pokrywy silnika. Silniki były 6,1-litrowymi jednostkami Deutz, wyposażonymi w funkcję dodatkowej mocy przy prędkości powyżej 30 km/h lub podczas używania WOM. Maksymalny moment obrotowy osiągano w zakresie 950-1650 obr./min. Skrzynia biegów była modelem S-Matik dostarczanym przez Steyr dla ZF. Przy dopuszczalnych przepisami warunkach maksymalna prędkość wynosiła 60 km/h. Skrzynia posiadała cztery w pełni mechaniczne przełożenia pośrednie, co poprawiało efektywność przy normalnych prędkościach roboczych. Siła udźwigu podnośnika, w odróżnieniu od 9200 kg podawanych przez D-F, wynosiła 10 000 kg.

Kabina była zaprojektowana przez Giugiaro i nosiła nazwę MaxiVision. Wyświetlacz umieszczony na prawym słupku przednim przekazywał informacje o układzie napędowym i hydraulice. 12-calowy monitor Isobus iMonitor 2 był dostępny jako opcja dodatkowa. Hamulec postojowy działał elektronicznie za pomocą przycisku. Zawieszenie kabiny było standardowo mechaniczne, z możliwością dopłaty za zawieszenie pneumatyczne.

Jesienią 2016 roku silniki zostały zmodernizowane, by spełniać bardziej rygorystyczne normy emisji, a w kabinie pojawił się nowy podłokietnik z panelem sterowania.

Na rok 2022 wprowadzono do sprzedaży silniki Stage V z minimalnymi zmianami względem poprzedników. W serii Mach VRT pozostał tylko model 250. Układ napędowy został zastąpiony przez własny model koncernu T7560, zamiast wcześniejszego ZF.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Traktory

Lamborghini Mach VRT 210-250 / Hürlimann XL Pro V-Drive 250

Latem 2016 przedstawiono nowe modele Spark. Wszystkie nowe modele wyposażono w 6-cylindrowe silniki Deutz o pojemności 6,1 litra. Szczególną cechą było to, że w przeciwieństwie do innych marek, do filtra cząstek stałych nie wtryskiwano paliwa podczas spalania. Chłodnice miały aluminiowe rdzenie i były odchylane do góry za pomocą sprężyn gazowych w celu czyszczenia. Modele VRT wyposażono w wentylator wiskotyczny, a parametry mocy nieco różniły się od modeli podstawowych. Skrzynie biegów w mniejszych modelach to ZF Eccom 1.5, a w dwóch największych S-Matic 180+. Układ hydrauliczny był bezciśnieniowy o wydajności 120 l/min, jako opcja 160-170 l/min. Udźwig wynosił 9200-10000 kg. Przednia oś w trzech mniejszych modelach pochodziła od Carraro, a w większych od Dana. Zawieszenie przedniej osi było hydrauliczne. Modele 6205 i 6215 miały na przedniej osi suche hamulce tarczowe.

Kabina pozostała w dużej mierze bez zmian, jednak odświeżono jej dach i poprawiono izolację od ramy traktora. Standardowym wyposażeniem było klimatyzacja, fotel z pneumatycznym zawieszeniem, napęd na cztery koła oraz automatyka blokady, elektromagnetyczne zawory hydrauliczne, podłokietnik do sterowania oraz mechaniczne zawieszenie kabiny. Opcjonalnie dostępny był terminal 8” lub 12”.

W modelach Stage V zaprezentowanych w 2019 roku niektóre modele miały niewielkie różnice w parametrach mocy w porównaniu do wcześniejszych wartości przedstawionych w tabeli.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini Spark VRT 155.4-215 / Hürlimann XL Pro V-Drive 165-215

Latem 2016 zaprezentowano odświeżone Lamborghini Spark, które odpowiadały traktorom serii DF 6. Wszystkie nowe modele wyposażono w 6-cylindrowe silniki Deutz o pojemności 6,1 litra. Szczególną cechą było to, że w przeciwieństwie do innych marek, do filtra cząstek stałych nie wtryskiwano paliwa podczas spalania. Chłodnice miały aluminiowe wzmocnienia i były unoszone do góry za pomocą siłowników gazowych w celu czyszczenia. Podstawowa skrzynia biegów pochodziła od ZF i miała 30+15 przełożeń z sześciobiegowym szybkozłączem oraz mechaniczną dźwignią główną. Alternatywą była nowa przekładnia automatyczna RCShift. Wszystkie biegi można było zmieniać automatycznie na życzenie operatora. Pozostałe szybkie przełożenia mogły być pomijane w razie potrzeby. Prędkość 50 km/h osiągano przy obrotach od 1447 do 1530, w zależności od modelu. Ze skrzynią biegów z redukcją prędkości przełożeń było 54+27. Wydajność hydrauliki w układzie otwartym wynosiła 84 l/min. Opcjonalnie dostępna była hydraulika ładowana ciśnieniowo o wydajności 120 lub 160 l/min oraz 4 zawory sterowane elektrycznie. Udźwig podnośnika wynosił 9700 kg. Przednia oś montowana była w trzech mniejszych modelach firmy Carraro, a w większych Dana. Zawieszenie przedniej osi było hydrauliczne.

Kabina pozostała w dużej mierze bez zmian, ale dach został zmodernizowany, a izolacja od ramy ciągnika ulepszona. W standardzie oferowano klimatyzację, siedzenie z pneumatycznym zawieszeniem oraz automatyczną kontrolę napędu na cztery koła i blokady. W wielu krajach standardowo montowano również podłokietnik z panelem sterowania, mechaniczne zawieszenie kabiny oraz skrętne błotniki przednie. Jako wyposażenie dodatkowe do modeli RCShift dostępny był terminal 12".

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini Spark 155.4-215 / Hürlimann XL Pro 165-215

Z modelu Deutz-Fahr TTV 6100 powstał Lamborghini Spark VRT. Nie wprowadzono odpowiedniego modelu z tej samej serii. Skrzynia biegów była ZF Eccom 1.5. Miała 4 zakresy prędkości, co umożliwiało dużą mechaniczną transmisję momentu obrotowego przy najważniejszych prędkościach roboczych. Prędkość 50 km/h osiągano przy 1730-1790 obr./min. Pedal gazu mógł być używany albo w trybie automatycznym jako pedał prędkości, albo w sposób normalny. Dynamika zmiany kierunku była regulowana za pomocą dźwigni zmiany kierunku jazdy. Hydraulika z czułością na obciążenie była wyposażona w pompę 120 lub 160 l/min. Poziom hałasu w kabinie wynosił tylko 68 dB. Zawieszenie kabiny było standardowo mechaniczne. Opcjonalnie dostępne było samoregulujące się zawieszenie pneumatyczne. Do innych wyposażenia standardowego należały m.in. 4 elektrycznie sterowane sekcje hydrauliczne oraz klimatyzacja.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini Spark 120.4 VRT – 190 VRT

Jesien vuonna 2000 esiteltiin suuret Champion-mallit, jotka vähitellen syrjäyttivät vanhat Racing-mallit. Rakenne oli suurelta osin yhtenevä Deutz-Fahrin suurten Agrotronien kanssa. Moottorit olivat kuitenkin vesijäähdytteisiä 6,0-litraisia. Vesijäähdytyksen lisäksi männän pohjia jäähdytettiin öljysuihkulla. Vastaavista Same-malleista Lamborghinin moottorit erosivat kahdella imuventtiilillä sylinteriä kohden, yhteensä 18 venttiiliä, sekä RISE-järjestelmällä eli kaksivaiheisella resonanssiahtamisella. Näiden avulla moottorin huipputeho 2000 kierroksella ja vääntölukemat olivat korkeampia kuin Same Rubineissa.

Pikavaihde oli pienempien Champion-mallien tavoin 9-portainen ja varustettu kaksiohjelmaisella vaihtamisautomatiikalla. Suurin osa hallintalaitteista oli koottu käsinojaan ja siinä olevaan monitoimivipuun, joiden sijaintia voitiin säätää. Vaihteisto hallittiin kokonaisuudessaan monitoimivivulla ja sen painikkeilla. Championien pituudeksi ilmoitettiin ilman vetovarsia 486 cm, joten kokonaispituus ylittää hieman viisi metriä. Ohjaamon ja etuakselin jousitukset olivat saatavilla lisävarusteena.

Ohjaamon melutaso oli 72 desibeliä. Ohjaamossa oli ilmastoinnin lisäksi paineistus, jonka tarkoituksena oli pitää pöly ulkona. Sähköjärjestelmä perustui CAN-väylään, jonka kautta elektroniikkatoiminnot kommunikoivat keskenään ja työkoneiden kanssa. ASD-päätteautomatiikkaan voitiin tallentaa kahdeksan peräkkäistä toimintoa. Suljetun hydraulijärjestelmän tuotto oli 113 litraa minuutissa ja nostovoima luvattiin täydeksi kymmeneen tonniin.

Samat traktorit olivat saksankielisillä alueilla myynnissä myös nimellä Hürlimann H-1600/1800/2000 SX.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini Champion 160-200 / Hürlimann H-1600/1800/2000 SX

Jesienyllä 1998 zaprezentowano opływowo ukształtowanego Lamborghini Champion. W ofercie były trzy klasy mocy: 120, 135 i 150. 18-zaworowe, 6,0-litrowe silniki Champion były chłodzone cieczą i sterowane elektronicznie. Pompa wtryskowa była na każdy cylinder osobno. Podawane wartości momentu obrotowego w różnych źródłach znacznie się różniły.

Skrzynia biegów miała 9-biegowy szybki bieg i automatyczną zmianę z dwoma programami. Biegów było 18+18, a z biegami pełzającymi 27+27. Przełączanie zakresów również odbywało się elektrycznie, bez sprzęgła. Prędkość maksymalna zawsze wynosiła 40 km/h.

Siła podnoszenia była większa niż w Same, we wszystkich modelach wynosiła 8600 kg. Zamknięty układ hydrauliczny to nowa technologia. Wydajność wynosiła 103 litry na minutę. Standardowo montowano trzy bloki zaworów do hydrauliki zewnętrznej, z których tylko jeden miał regulację przepływu. Ten zawór był również połączony z opcjonalnym systemem SDS, umożliwiającym automatyzację prac czołowych. W pamięci można było zapisać osiem ustawień podnośnika, hydrauliki, kierunku jazdy i obrotów silnika. Opcjonalnie dostępny był komputer pokładowy z radarem. Elektronika w Championie komunikowała się przez magistralę CAN.

Kabina była konstrukcyjnie podobna do tej z Deutz-Fahr Agrotron. Poziom hałasu w kabinie wynosił 72 dB. Klimatyzacja z dołączonym nadciśnieniem oraz siedzenie z pneumatycznym zawieszeniem były wyposażeniem standardowym. Sterowanie napędem na cztery koła i blokadami było zautomatyzowane systemem SBA. Opcjonalnie dostępne było pneumatyczne zawieszenie kabiny i hydrauliczne zawieszenie przedniej osi. Wszystkie koła miały tarczowe hamulce w kąpieli olejowej. Zbiornik paliwa we wszystkich modelach Champion miał pojemność 380 litrów.

Traktory odpowiadające modelom Champion sprzedawano w 16 krajach również pod nazwą Hürlimann H-1200 SX, H-1350 SX i H-1500 SX.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini Champion 120-150 / Hürlimann H-1200/1350/1500 SX

W roku 2000 wprowadzono duże modele Lamborghini Premium. Design różnił się tylko nieznacznie od modeli siostrzanych, czyli Same Silvere. Kolor ciągnika, w przeciwieństwie do mniejszych Premiumów, był srebrny.

Doładowane i międzystopniowo chłodzone silniki 6,0 litra były chłodzone wodą. Podawane wartości momentu obrotowego różniły się nieco od odpowiedników Same. Wzrost momentu obrotowego wynosił 30 i 34%. Podstawowa skrzynia biegów w dużych Premiumach miała 24+24 przełożeń z biegami pełzającymi, ale do Finlandii importowano skrzynię Agroshift 72+72 ze 3-stopniowym hydraulicznym szybkozłączem. Oprócz 3-stopniowego szybkozłącza, na świecie znane są również szybkozłącza 2-stopniowe, w których dostępne przełożenia to 24+12, 36+18 lub 48+24.

Standardowy przełącznik kierunku jazdy był mechaniczny, ale w Finlandii Kesko dostarczał Lamborghiniche lepiej wyposażone niż Same, z hydraulicznym przełącznikiem kierunku jazdy w standardzie. Automatyka napędu na cztery koła SBA i blokady była dostępna jako wyposażenie dodatkowe. Na końcu dźwigni przełącznika kierunku, umieszczonego po lewej stronie kierownicy, znajdował się także przycisk włącznika. Opcjonalnie dostępny był wielofunkcyjny podłokietnik oraz komputer pokładowy.

Podnośnik miał elektryczne sterowanie, a siła udźwigu wynosiła w obu modelach 6200 kg. Układ hydrauliczny był otwarty, a wydajność wynosiła 58 litrów na minutę. WOM miał 4 prędkości oraz dodatkowy WOM jazdy. Zawieszenie przedniej osi było dostępne jako wyposażenie opcjonalne.

Odpowiednie zielone modele Hürlimann to 911 XT i 913 XT.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini Premium 1100-1300 / Hürlimann 911/913 XT

Więcej od tego producenta

Włoski mechanik wojskowy Ferruccio Lamborghini po II wojnie światowej przerobił pojazdy i silniki zakupione z nadwyżek wojskowych na potrzeby rolnicze. W 1948 roku wprowadził na rynek własny traktor. Lamborghini używał głównie silników MWM i Perkins. Już na wczesnym etapie nacisk kładziono na traktory czteronapędowe. Lamborghini był również pierwszym traktorem z całkowicie zsynchronizowaną skrzynią biegów.
Zainteresowanie Ferruccio Lamborghini skierowało się w 1964 roku na produkcję samochodów sportowych, a trudności finansowe wynikające z nieudanej sprzedaży 5000 traktorów do Boliwii doprowadziły do sprzedaży produkcji traktorów firmie Same w 1972 roku. Popularność traktorów Lamborghini wzrosła pod opieką Same, a na początku lat 80. produkcja roczna osiągnęła 10 000 traktorów. Oferta stopniowo wyrównywała się z ofertą Same. Różnicą wobec Same przez długi czas było to, że Lamborghiny miały silnik chłodzony cieczą.
To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Włoski mechanik wojskowy Ferruccio Lamborghini po II wojnie światowej przerobił pojazdy i silniki zakupione z nadwyżek wojskowych na potrzeby rolnicze. W 1948 roku wprowadził na rynek własny traktor. Lamborghini używał głównie silników MWM i Perkins. Już na wczesnym etapie nacisk kładziono na traktory czteronapędowe. Lamborghini był również pierwszym traktorem z całkowicie zsynchronizowaną skrzynią biegów.

Zainteresowanie Ferruccio Lamborghini skierowało się w 1964 roku na produkcję samochodów sportowych, a trudności finansowe wynikające z nieudanej sprzedaży 5000 traktorów do Boliwii doprowadziły do sprzedaży produkcji traktorów firmie Same w 1972 roku. Popularność traktorów Lamborghini wzrosła pod opieką Same, a na początku lat 80. produkcja roczna osiągnęła 10 000 traktorów. Oferta stopniowo wyrównywała się z ofertą Same. Różnicą wobec Same przez długi czas było to, że Lamborghiny miały silnik chłodzony cieczą.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Pod koniec lat 60. i na początku lat 70. numer modelu Lamborghini wskazywał liczbę cylindrów i klasę mocy. Na przykład R 340 miał 2,2-litrowy silnik trzycyfrowy i moc 40 KM, R 365 miał moc 65 KM, a największy R 485 miał 5,0-litrowy silnik o mocy 85 KM.

Najmniejszym modelem w ofercie był wprowadzony w 1972 roku R 235, który pozostał w gamie prawie na dwie dekady i zachował swój numer modelu, mimo że logika numeracji zmieniła się wkrótce po jego wprowadzeniu. Kolor nadwozia zmieniono natomiast pod koniec lat 70., podobnie jak w innych modelach, z niebieskiego na ciemnoszary.

R 235 wyposażono w 1,8-litrowy, powietrzno-chłodzony silnik diesla. Skrzynia biegów była niesynchronizowana, 6+2. Traktor był dostępny zarówno z napędem na tylne koła, jak i z napędem na cztery koła.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini R235

W 1973 roku zaprezentowano Lamborghini R 503 i R 603. Zaktualizowany system numeracji modeli wskazywał teraz moc i liczbę cylindrów. W tej samej serii występowały także ciągniki gąsienicowe (np. C 503) oraz wąskie ciągniki sadownicze (R 503 S). Silnik był trzycylindrowy, chłodzony powietrzem o pojemności 2,8 litra. Skrzynia biegów była w pełni zsynchronizowana 12+3. Średnica podwójnego sprzęgła wynosiła 11″.

Pod koniec lat 70-tych kolor ramy zmieniono z niebieskiego na ciemnoszary, podobnie jak w większych modelach Lamborghini, a jednocześnie nieznacznie odświeżono wzornictwo.

Lata produkcji modeli są orientacyjne.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini R503-603

W 1975 roku zaprezentowano Lamborghini 754 z 72-konną, 3,6-litrową chłodzoną powietrzem jednostką napędową. W kolejnych latach gamę rozszerzono o model 854 o mocy 82 KM oraz 654 o mocy 67 KM. W 1979 roku wprowadzono pięciocylindrowy model 955 o mocy 92 KM. Najważniejszą różnicą tych modeli w stosunku do poprzednich R704/R804/R904 była nowa stylistyka i kolorystyka. Mimo że firma Same przejęła Lamborghini w 1972 roku, traktory te pozostawały autentycznymi Lamborghini z wyjątkiem silników firmy Same.

Skrzynia biegów była wstępnie stosowana także w poprzednich modelach, stanowiąc w swoim czasie zaawansowaną, w pełni zsynchronizowaną 12+3, a prędkości na drodze pozostawały bardzo niskie. Sprzęgło miało średnicę 11 cali, z wyjątkiem modelu 955, gdzie miało 12 cali. Udźwig podnośnika wynosił 3800 kg, a regulacja odbywała się za pomocą dźwigni podnośnika.

Gama była pierwszą Lamborghini, w której kabina zamontowana była na gumowych poduszkach. Na rynki południowoeuropejskie dostępny był również model wyposażony w pałąk bezpieczeństwa.

Od 1982 roku w modelu 754 stosowano silnik o pojemności 4,16 litra. Produkcja modelu 654 zakończyła się jednocześnie, przewidując wprowadzenie nowych modeli na rynek w 1983 roku.

Modele te były pierwszymi, za pomocą których Lamborghini szerzej rozpoczęło podbój rynków eksportowych. Na przykład w Niemczech i Anglii sprzedaż ruszyła po połowie lat 70. Obok traktorów kołowych Lamborghini oferowało ciągniki gąsienicowe oparte na tej samej technologii. Oznaczeniem modeli gąsienicowych było C (np. C 754), natomiast traktorów kołowych czasami nadal używano oznaczenia R (np. R 754).

Podane lata produkcji modeli mają charakter orientacyjny. Podane rozmiary opon odpowiadają rozmiarom stosowanym na rynku niemieckim, natomiast w Anglii używano większych opon.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini 654-955

Lamborghini rozszerzył swoją gamę modeli o 6-cylindrowe ciągniki od 1977 roku, kiedy zaprezentowano model 1056 (105 KM). Seria ta była pierwszą opracowaną podczas posiadania firmy Same, co przejawiało się we współpracy w wielu aspektach. Chłodzony powietrzem silnik o pojemności 5,4 litra był taki sam jak w Same Tiger, tylko w nieco mocniejszej wersji. W następnym roku dołączył model 1256 o mocy 125 KM, z nowym 6,2-litrowym silnikiem identycznym jak w Same Buffalo. W modelu 1056 nieco później zastosowano chłodzony wodą silnik o pojemności 5,5 litra. Na początku lat 80. w modelach 1356 i 1556 zastosowano chłodzony wodą, 6,8-litrowy silnik Hürlimanna.

Skrzynia biegów, podobnie jak w mniejszych modelach Lamborghini, była w pełni zsynchronizowana 12+3, a prędkość maksymalna na drodze wynosiła wyraźnie poniżej 30 km/h. Sprzęgło we wszystkich modelach miało średnicę 14”, co odpowiadało mocy ciągnika. Maksymalna siła podnoszenia wynosiła 5500 kg. Kabina była jeszcze dość prosta i niemal nie tapicerowana.

Dane techniczne podane w broszurach są częściowo niekompletne, a podane tutaj lata produkcji modeli mają charakter orientacyjny.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini 1056-1556

Jako podstawowych traktorów dla długoterminowych modeli R 503 i 603 w 1982 roku wprowadzono modele 483, 583, 613, 683 i 684. Silniki chłodzone powietrzem występowały w różnych seriach: najmniejsze pochodziły od poprzedników, 3,1-litrowy silnik Same był już wcześniej używany w gąsienicowych traktorach Lamborghini, a czterocylindrowy silnik modelu 684 był taki sam jak w cięższych modelach 654 i 754. Model 653 wyróżniał się designem: jego przód przypominał 654.

Skrzynia biegów była dotychczasową w pełni zsynchronizowaną 12+3, ale przełożenia zostały przyspieszone, aby osiągnąć prędkość 30 km/h na drodze. W większości modeli stosowano układ kierowniczy hydrostatyczny, a hamulce były olejowe kąpielowe.

Asortyment został ograniczony w 1985 roku, ale do 1989 roku kontynuowano produkcję modelu 613 oraz nowo wprowadzonego 714, wyposażonego w nowszy, 4,0-litrowy silnik serii 1000.

Lata produkcji modeli są orientacyjne.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini 483-714

Ujednolicenie gamy modeli Same w klasie 60-90 koni mechanicznych miało miejsce w 1983 roku, kiedy to Lamborghini i Hürlimann zaprezentowały własne wersje Same Explorera. Lamborghini miało tylko jeden model: 65-konny 674-70, natomiast Hürlimann oferował 3-cylindrowy H-356 (porównaj z Explorer 55) oraz 4-cylindrowy H-466.

Silnik nowych modeli, w przeciwieństwie do Same, był chłodzony cieczą. Oprócz chłodzenia cieczą, tłoki były chłodzone strumieniem oleju. Podstawowa skrzynia biegów była taka sama jak w Same, oferując 24+12 biegów. Drugą opcją była skrzynia 15+15 oraz jej wersja wyposażona w biegi pełzające 20+20, która pojawiła się w Same dopiero później.

W 1986 roku zaprezentowano nowe wersje modeli, których silniki reprezentowały nową, świeżą serię 1000, do której Explorer przeszedł nieco później. Model o mocy 90 koni mechanicznych miał turbodoładowanie.

Podstawowa skrzynia biegów to teraz 20+20, wyposażona w szeroki zakres biegów pełzających: łącznie 11 biegów o maksymalnej prędkości poniżej 4 km/h. Przekładnia kierunkowa była mechaniczna. Udźwig podnośnika wynosił 3430 kg, a przynajmniej w Niemczech największy model miał na stałe zamontowane dodatkowe cylindry wspomagające, które zwiększały udźwig powyżej pięciu ton.

Wąska kabina była taka sama jak w Same. Poziom hałasu podawano jednak tylko na 80 dB. Obok dostępna była także wersja wyposażona wyłącznie w pałąk zabezpieczający. Na przedniej osi znajdował się mechanizm blokady dyferencjału oraz hamulce tarczowe w kąpieli olejowej.

Gama modeli pozostała w produkcji krótko jeszcze po prezentacji nowych modeli Grand Prix w 1989 roku.

W Hürlimannie odświeżona gama modeli miała oznaczenia H-358, H-468, H-478 i H-488T. W przeciwieństwie do Lamborghini Hürlimann nadal oferował także model 3-cylindrowy. Na zdjęciu Hürlimann w wersji kombi-system w kolorze pomarańczowym, przeznaczony do prac komunalnych i budowlanych.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini 674-70 – 874-90 / Hürlimann H-356 – H-488T

Pod koniec 1983 roku rozpoczął się cykl modernizacji dużych modeli Lamborghinich. Stylowy design był nowy, a technika w dużej mierze wspólna z modelami Same Laser i Galaxy. Silniki jednak pochodziły ze wcześniejszych modeli Lamborghini. W mniejszych modelach był stary, 5,5-litrowy silnik, a w dwóch największych 6,8-litrowy Hürlimann.

Podstawowa skrzynia biegów była tradycyjna 12+3, ale w większości modeli zastosowano nową, mechaniczną skrzynię 24+12 z przełącznikiem kierunku jazdy i szybkim przełożeniem. Model 1706 miał skrzynię 27+9 z 3-biegowym szybkim przełożeniem. Prędkość maksymalna we wszystkich modelach wynosiła 30 km/h. Siła udźwigu w zależności od modelu wynosiła od 4600 do 7000 kg. W niektórych modelach siła udźwigu była zwiększana w trakcie historii modelu. Układ podnoszenia był zawsze mechaniczny.

Kabina była taka sama jak w Same Laser. Poziom hałasu wynosił 80-83 dB. W modelach z lat 90. klimatyzacja była standardem. Seria, będąca flagowym modelem marki, pod koniec długiej historii była już przestarzała. Modele Racing z nowoczesnymi usprawnieniami zaczęły jednak stopniowo pojawiać się od 1991 roku.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini 956 – 1706

W 1989 roku równocześnie z modelem Same Antares 100 na rynek weszła Lamborghini 105 Formula. Model bliźniaczy, Formula, wyróżniał się designem, kolorem, chłodzonym wodą silnikiem o mocy większej o 3 KM oraz większymi oponami. Kształt maski nadal był tradycyjny dla Lamborghini, zwężający się ku dołowi. Silnik to nowy, turbodoładowany, 4,0-litrowy z serii 1000 z intercoolerem. Skrzynia biegów miała przełożenia 40+40, wyposażona w hydrauliczną szybkozłączkę i biegi pełzające.

Wydajność hydrauliki wynosiła 42 lub 56 litrów, a udźwig podnośnika 4760 kg. Standardowo było cztery prędkości jazdy oraz dodatkowe WOM. Traktor był kompaktowy, jednak promień skrętu wynoszący 9,9 metra był dość duży. Wąska kabina była taka sama jak w modelach Same Explore/Antares 100, a poziom hałasu wynosił 82 dB.

Odpowiednikiem u Hürlimanna był model H-4105 Elite.

Podobnie jak w przypadku serii Same Antares, także Lamborghini w 1991 roku zaprezentowało sześciocylindrowe Formule 115 i 135, które miały niewiele wspólnego z mniejszym modelem o tej samej nazwie. Design był bardziej zaokrąglony i masywny. Silnikiem był nowy, chłodzony wodą, 6,0-litrowy motor. Moc była nieco wyższa niż w chłodzonych powietrzem modelach Same, a w wersji turbodoładowanej moment obrotowy wzrósł aż o 33%. Skrzynia biegów miała 36+36 przełożeń z dwustopniową szybkozłączką (bez szybkozłączki 18+18, z biegami pełzającymi 48+48). Model 135 był bardziej wytrzymały niż młodszy brat, między innymi pod względem sprzęgła (348 mm).

Podnośnik miał udźwig 6200 kg w obu modelach, a elektryczny podnośnik był wyposażeniem standardowym. Kabina była większa i lepiej wykończona niż w mniejszej Formule. Poziom hałasu wynosił 77-78 dB. Automatyka blokady SBA była przynajmniej w Niemczech wyposażeniem standardowym.

Odpowiednikiem u Hürlimanna były modele H-6115 i H-6135 Elite.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini 105-135 Formula (1989-1996) / Hürlimann H-4105 – H-6135 Elite

Odpowiednia seria Asteria u Lamborghini to po prostu modele 600 i 700. Seria ta była pod względem większości parametrów technicznych i kabiny nieco uboższa od modeli Grand Prix/Explorer. Silnik to 3,0-litrowy z turbodoładowaniem lub bez. Skrzynia biegów była albo 12+12, albo z trybem pełzania 16+16.

W gamie Hürlimann odpowiadającymi modelami były H-362 i H-372.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini 550-700 (1989-96) / Hürlimann H-362/372

W 1989 roku, wraz z odnowieniem modelu Same Explorer, zaprezentowano odpowiadający muł Lamborghini, który otrzymał dodatkową nazwę Grand Prix obok oznaczeń poprzednich modeli. Najważniejszą nowością była hydrauliczna szybka zmiana biegów Power Speed, dzięki której liczba biegów wyniosła 40+40. Podstawowa skrzynia biegów została również wyposażona w biegi pełzające 20+20.

Modele Grand Prix odróżniał silnik chłodzony cieczą o pojemności 4,0 litra. Wzrost momentu obrotowego wynosił 23 i 26%, a w wersji z turbodoładowaniem 90 aż 31%. W WOM dostępne były prędkości 540, 750, 1000 i 1250 obr./min oraz jazdowy WOM. Obsługa WOM była elektrohydrauliczna. Modele Grand Prix 80 i 90 miały dodatkowy cylinder podnośnika, co dawało udźwig 4760 kg.

Kabina była wąska, podobna do poprzednika, a poziom hałasu wynosił 80 dB, co było wartością wyraźnie niższą niż w Same. Kształt maski nadal odpowiadał tradycyjnemu wzorowi Lamborghini, zwężającej się ku dołowi, inaczej niż w zielonych Hürlimannach, których design był znacznie bardziej zbliżony do modelu Same Explorer. W ofercie Hürlimanna znajdował się także 3-cylindrowy model H 358 Prestige odpowiadający Explorerowi 60, jednak z silnikiem chłodzonym cieczą. Oznaczenia czterocylindrowych modeli Hürlimanna to H 468, 478 i 488T Prestige.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini Grand Prix 674-70 – 874-90 / Hürlimann H-358/468/478/488T Prestige

Modelle z serii Same Titan podobnie jak Lamborghini Racing pojawiły się na rynku w 1991 roku. Mniejszy model oznaczony był jako 165 i dysponował mocą 163 KM. Nieco później wprowadzony model 190 posiadał silnik z doładowaniem rezonansowym odpowiadający temu z Same, jednak w Lamborghini także mniejszy model był chłodzony cieczą. Oba modele wyposażono w intercooler oraz elektroniczne sterowanie silnikiem. Skrzynia biegów 27+27 była wyposażona w 9-stopniowy powershift. Zmiana kierunku jazdy odbywała się mechanicznie.

Udźwig wynosił 8600 kg, jednak wydajność otwartego układu hydraulicznego 60 litrów była dość skromna. W modelu Racing standardowo występował system SBA, czyli automatyczny blokada i napęd na cztery koła oparty na kącie skrętu kół i prędkości, hamulce tarczowe na wszystkich kołach, elektryczny układ podnoszenia, klimatyzacja oraz pneumatycznie amortyzowane siedzenie.

Kabina była wąska i oszczędna w wykończeniu. Poziom hałasu deklarowano na 76-77 dB. Najważniejsze funkcje skrzyni biegów i układu podnoszenia kontrolowano wielofunkcyjnym joystickiem. Standardem był zaawansowany Check Panel, czyli graficzny system monitorowania, a w modelu 190 dodatkowo komputer pokładowy z radarowym czujnikiem. Opcjonalnie dostępny był Global Monitor, czyli system wideo do nadzoru nad maszyną roboczą. Kabina była odchylana ułatwiając prace serwisowe. Wymiary traktora były stosunkowo kompaktowe jak na klasę mocy.

W 1995 roku ofertę rozszerzono o model Racing 150. Nowościami w skrzyniach biegów we wszystkich modelach były elektrohydrauliczny zmieniacz kierunku jazdy oraz automatyczna zmiana biegów na podstawie obciążenia, prędkości i obrotów silnika.

Odpowiednikami modeli Hürlimann były H-6165 Master oraz H-6190 Master.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini 150-190 Racing / Hürlimann H-6165/6190 Master

Jesienią 1995 zaprezentowano pierwsze Lamborghini Sprinty, czyli modele o mocy 60 i 70 KM. W przeciwieństwie do siostrzanego modelu Same Dorado, silnik był chłodzony cieczą, w mniejszym modelu trzycylindrowy, a w większym czterocylindrowy. Elektryczne sterowanie silnikiem było dostępne jako opcja. Moment obrotowy był nieco wyższy niż w chłodzonych powietrzem modelach Same, a wzrost momentu obrotowego obiecywano na poziomie 18 i 23%. Skrzynia biegów miała przełożenia 20+10, a z funkcją pełzania 30+15. Jazda wstecz odbywała się przez zsynchronizowany zakres biegów. Opcjonalnie dostępny był Agroshift z 3-stopniową hydrauliczną skrzynią przekładniową i zmianą kierunku jazdy, oferujący 45+45 biegów.

Stylistyka zaprojektowana przez Giugiaro miała zaokrąglone linie. Kabina była niska (240 cm), lecz z płaską podłogą. Przeszklenia miały kształt łukowy, a drzwi były całkowicie przeszklone. Poziom hałasu wynosił 80-81 dB, jednak firma Agroma znalazła wartość 75 dB. Promień skrętu był bardzo mały, a kąt skrętu kół wynosił 55 stopni. Hamulce tarczowe w kąpieli olejowej znajdowały się na wszystkich czterech kołach. W WOM dostępne były 3 prędkości, a sprzęgło WOM oraz napędu jazdy było elektrohydrauliczne. Pompa układu kierowniczego była oddzielna, a wydajność hydrauliki roboczej wynosiła 48 l/min w wersjach z napędem na cztery koła (w tylno-napędowych 36 l/min). Udźwig bez dodatkowych cylindrów wynosił 1860 kg. W Finlandii i wielu innych krajach dodatkowe cylindry były standardem, co pozwalało na udźwig na poziomie, w zależności od źródła, 2600-2900 kg.

Hürlimann XA 606 i 607 były technicznie identyczne z Lamborghini.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini Sprint 664-60 – 674-70 / Hürlimann XA 606/607

Nowością Lamborghiniego z 1995 roku była linia Premium klasy średniej, której największą różnicą w stosunku do równocześnie wprowadzonego Same Silver był silnik chłodzony cieczą. W ofercie były trzy czterocylindrowe i jeden sześciocylindrowy silnik. Wszystkie były turbodoładowane, w przeciwieństwie do Silvera, gdzie najmniejszy model nie miał turbodoładowania. Każdy cylinder miał własną, elektronicznie sterowaną pompę wtryskową.

Podstawowa skrzynia biegów miała 20+20 przełożeń i standardowo wyposażona była w biegi pełzające. Wybierając trzybiegową przekładnię Multispeed, liczba biegów potrajała się. Wówczas traktor był także wyposażony w przyciskowe sprzęgło na gałce dźwigni zmiany biegów. Model 1060 miał sprzęgło ceramiczne. Opcjonalnie do wszystkich modeli dostępne były dwa sprzęgła kąpielowe olejowe, umożliwiające hydrauliczną zmianę kierunku jazdy.

Układ hydrauliczny był otwarty o wydajności 58 litrów. Podnośnik miał czujnik siły zaczepu, a w wersji wyposażonej w elektryczny podnośnik amortyzację w pozycji transportowej. Dodatkowo dostępny był automatyczny system końcówek SBA, przy którym sprzęgła kątowe zastąpiono hamulcami ciernymi. Również oś przednia wyposażona była w tarczowe hamulce kąpielowe olejowe.

W porównaniu z eleganckim przodem, kabina z prostą szybą wyglądała dość prostolinijnie, a wykończenie wnętrza było oszczędne. Silnik ogrzewania miał tylko dwa biegi. Poziom hałasu w kabinie określono jako przeciętny, wynoszący 77 decybeli.

Całą linię Lamborghini Premium sprowadzała do Finlandii firma Agroma w latach 1996-2000. Po przejęciu importu przez firmę Kesko z oferty wycofano najmniejszy model, a w dwóch największych wprowadzono na stałe przekładnię szybką oraz elektryczny podnośnik. Modele 850 i 950 sprowadzone przez Agromę miały przeważnie opony 420/480 mm.

W ofercie Hürlimanna te same traktory były malowane na zielono i nosiły nazwy 908 XT, 909 XT, 910.4 XT oraz 910.6 XT.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini Premium 850-1060 / Hürlimann 908-910.6 XT

Lamborghini Formulat zostały odświeżone na wiosnę 1996 roku, podobnie jak modele siostrzane. Kolor ciągnika zmienił się z białego na srebrny. Zmodernizowano układy sterowania, a na podłokietniku pojawiły się przyciski podnoszenia/opadania oraz przyciski elektronicznej regulacji obrotów i ich pamięci (w Finlandii jako wyposażenie dodatkowe). Rura wydechowa została teraz umieszczona w słupku, a lusterka były teleskopowe.

Moment obrotowy w silniku modelu 115 był nieco wyższy niż wcześniej. Standardowo skrzynia biegów miała 24+24 przełożeń, z których 14 miało prędkość poniżej 3 km/h. Więcej przełożeń do normalnej pracy uzyskiwano dzięki trzystopniowemu hydraulicznemu szybkozłączowi Multispeed, który dawał łączną liczbę biegów 54+54 lub z biegami pełzającymi 72+72. Zmiana kierunku była zawsze mechaniczna. W przypadku opcjonalnego automatu SBA blokady zmieniły się na hamulce cierne.

W ofercie importera Agroman znajdowały się modele 115 i 135. Do Finlandii sprowadzono trzy wersje wyposażenia, z których DT-R miał mechaniczną podnośnik i skrzynię 24+24. W DT-T było 54+54 biegów. W DT-V było 72+72 biegów oraz elektryczny podnośnik. Pierwsze importowane ciągniki miały skrzynię 36+36 (= pełzające, bez szybkozłącza).

W Hürlimannie odświeżone modele nosiły oznaczenie 6115/6135 Elite XB.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini 115-135 Formula (1996-2000) / Hürlimann 6115/6135 Elite XB

Na początku 1998 roku wprowadzono na rynek linię Lamborghini Grand Prix LS, która w dużej mierze odpowiadała modelowi Same Explorer Top. Pokrywa silnika została zaprojektowana z bardziej zaokrąglonymi liniami, natomiast kabina pozostała bez zmian. Technika była niemal niezmieniona. Wydajność 4,0-litrowych, wodnych chłodzonych silników o mocy 70-90 KM nie uległa zmianie. Standardową skrzynią biegów był mechaniczny 24+12 z szybkim przełączaniem. W wielu krajach standardem pozostawała jednak wcześniejsza skrzynia 20+20 lub 40+40 z szybkim przełączaniem PowerSpeed, wyposażone standardowo w biegi pełzające.

Znane rozwiązania techniczne obejmowały również czterobiegowy WOM, hamulce tarczowe na czterech kołach, czujnik ramion podnośnika oraz mechaniczny podnośnik o udźwigu 3450 kg. Dzięki dodatkowym cylindrom siła podnoszenia mogła wzrosnąć do 4760 kg. Wydajność hydrauliki 60 litrów na minutę była odpowiednio większa niż w modelach Same. W kabinie sterowanie pozostało bez zmian, jednak poziom hałasu wynosi teraz 81 dB.

Model Grand Prix nigdy nie był częścią fińskiej oferty importu Lamborghini. W 2003 roku zaprezentowano nowe, srebrne modele Grand Prix Target o mocy 75-95 KM.

Odpowiednikiem Hürlimanna był model H-468/478/488 Prestige „B”.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini Grand Prix LS (1998-2003) / Hürlimann Prestige ”B”

W roku 2000 odświeżono serię Sprint. Zarówno silnik 3-, jak i 4-cylindrowy był dostępny w wersji wolnossącej oraz turbodoładowanej. Moment obrotowy silników chłodzonych cieczą wzrósł o 17-21%. Pompa wtryskowa była cylindrowa, a w największym modelu elektronicznie sterowana.

Skrzynia biegów w modelach importowanych do Polski miała przełożenia 20+10 bez biegów pełzających i zmiany kierunku jazdy. Przełożenie zakresu było jednak synchronizowane. Za dopłatą dostępna była skrzynia biegów 45+45 z trzystopniową szybkozmianą Agroshift, biegami pełzającymi oraz zmianą kierunku jazdy.

Kabina była niska, ale z płaską podłogą i wyposażona w pedały zawieszone. Poziom hałasu wynosił teraz tylko 75 dB. Tłumik umieszczono pod maską, a w największym modelu rura wydechowa była zamontowana na słupku. Opcjonalnie dostępny był elektroniczny podnośnik hydrauliczny. Wszystkie koła miały hamulce tarczowe w kąpieli olejowej, a promień skrętu wynosił tylko 7,3/7,6 m. Napęd na cztery koła, blokada mechanizmu różnicowego i WOM były sterowane elektrohydraulicznie.

W modelach importowanych do Polski standardowo stosowano pompę 48 l/min, WOM 540/750 obr./min, lecz bez napędu jazdy przez WOM. Udźwig podnośnika wynosił 3600 kg.

Modelami siostrzanymi Sprinta były Hürlimann H-655/656/657/658 XA oraz Same Dorado z silnikami chłodzonymi powietrzem.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lamborghini Sprint 654-55 – 684-85 / Hürlimann H-655 – 658 XA

Abati Titanium

Acam

Ackermeister

Acremaster

Aebi

Aecherli

Aérocentre

Agco

Agco-Allis

Agcostar

Agra Farmer

AgraCat

Agrale

Agrar

Agratrac

Agri

Agri Boss

Agri King

Agri-Power

Agria

Agricat

Agrico

Agrifarm

Agrifull

Agrinar

Agrindo

Agrip

Agrisa-Bungartz

Agrison

Agritec

Agritech

Agromash

Agroservis

Agrostroj/Agrozet

Agtor

AgTrac

AH-Goldoni

Airone

Al-Frat

Al-Ghazi

Al-Jadah

Al Jahad

Allgaier

Allgaier-Suisse

Allis-Chalmers

Alpenland

Alpina Oekonom

Altai

Amat-Calvet

Amobil

AMOG

Angad

Ansaldo

Ansaldo Fossati

Antar

Antonio Carraro

Apache Solis

Aprile

Arbos

Arbos Bubba

Arjun

ArmaTrac

Arnoux

Arvid

Ascot Universal

Asian Tractors

Astoa

Austin-Leyland

Austrak

Austro

Aveling-Marshall

Avenger

Avery

Avto

B.M.B President

Babiole

Baldwin

Baltiets

Balwan

Bamford

Barreiros

Basak

Bauchet

Bautz

Bean

Harkov

Vladimirets

Kirovets

YuMZ

Belarus

Bell

Benye

Beriko

Bernard

Bernardin

Bernson

Big Bud

Ostatnio dodane maszyny

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.

Give feedback

Etusivu

Ajoneuvot ja ympäristö

Huolto ja tekniikka

Lukijan idea

Maarakennus

Maatalous

Osastot

Metsä

Pääkirjoitus

Uutiset

Weteraani

Yritykset ja tapahtumat

Lukijan kuvat

Koneviesti

Lehdet

Konedata

Pelit

Palvelut

Tilaa Koneviesti

Asiakaspalvelu

Jätä ilmoitus

Tilaa uutiskirje

Lähetä uutisvinkki

Lähetä palautetta

Lähetä oikaisupyyntö

Toimituksen yhteystiedot

Mediamyynnin yhteystiedot

Ota yhteyttä

Subscribe

Paywall

Włoski mechanik wojskowy Ferruccio Lamborghini po II wojnie światowej przerobił pojazdy i silniki zakupione z nadwyżek wojskowych na potrzeby...