Steyr

W 1988 roku odświeżono serię małych ciągników Steyr. W modelach RS 2 zastosowano nową kabinę z bocznymi dźwigniami zmiany biegów. Wyposażenie kabiny pozostało w dużej mierze metalowe, a seria nie była oferowana na rynkach, gdzie wymagana była emisja hałasu poniżej 85 dB. Dostępne były również modele specjalistyczne do uprawy winorośli i warzyw.

Nowe opcje modeli to 8045 (42 KM) i 8085 (72 KM). Oprócz tego oferowano model 8055 Turbo z silnikiem 8065, który pod względem wymiarów był mniejszy od większego brata. W gamie do uprawy warzyw oprócz tych modeli był także 8095 z turbodoładowanym silnikiem o mocy 80 KM. Skrzynia biegów miała standardowo mechaniczną szybkozłączkę z wyjątkiem najmniejszego modelu. Dostępne były wersje zarówno z prędkością 30 km/h, jak i 40 km/h.

Po zakończeniu własnej produkcji traktorów przez Marshall w 1989 roku, firma planowała swoją przyszłość m.in. na bazie modeli IMT i Torpedo, ale ostatecznie wprowadziła do sprzedaży modele Steyr. Jedyną różnicą względem Steyra jest żółto-czarne malowanie.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Traktory

Steyr 8045-8085 RS 2 / Marshall S-542 – S-744

W 1960 roku zaprezentowano pierwszy model z serii zwanej Juhlamallisto Steyr. Seria była w porównaniu do wcześniejszych Steyrów lekka, niska i elegancko zaprojektowana. Szczególną uwagę zwrócono na zastosowanie przedniego ładowacza. Dwucylindrowy model 188 miał całkowicie nowy silnik, rozwijany równolegle z nowymi silnikami do samochodów ciężarowych. Silnik o krótkim skoku charakteryzował się znacznie wyższą prędkością obrotową niż poprzednie modele. Moc wynosiła 28 KM. Skrzynia biegów była teraz wyposażona w przełącznik zakresu i miała 8+6 przełożeń. Oś tylna była nowa, o konstrukcji portalowej. Po raz pierwszy w Steyrze zastosowano również system przeniesienia obciążenia, dostarczony przez firmę Bosch. W WOM-ie dostępna była także prędkość 1000 obr./min oraz WOM jazdy.

Trzycylindrowa wersja 190 została zaprezentowana w 1964 roku. Miała moc 36 KM. Zrezygnowano z zawieszonej osi przedniej. W pozostałych aspektach model 190 był bardzo podobny do 188.

Czterocylindrowy model 288 (45 KM) miał czerwoną barwę, w przeciwieństwie do pomarańczowego malowania modeli 188 i 190. Liczba biegów wynosiła 8+8. Przez ostatni rok model 288 zastąpił 50-konne 290.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 188-290

Steyr 280, zaprezentowany w 1952 roku, był jednym z największych traktorów swojego czasu. Czterocylindrowy silnik o pojemności 5,3 litra, przerobiony z silnika diesla do samochodu ciężarowego, miał moc 60 KM. Skrzynia biegów wyprodukowana przez ZF miała 5+1 biegów, a za dodatkową opłatą można było dokupić dwa wolniejsze biegi. Model 280 był przeznaczony wyłącznie do ciągnięcia maszyn zawieszanych, dlatego początkowo w ogóle nie oferowano podnośnika hydraulicznego.

Czerwony model 280a o mocy zwiększonej do 68 KM został zaprezentowany w 1958 roku. Wprowadzono poprawki w wielu miejscach, z których jedną z najważniejszych był podwójne sprzęgło.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 280

Wczesne lata 1950. Steyr oferował w swojej gamie ciągniki z 1, 2 i 4 cylindrami. Brakujący, 3-cylindrowy model dołączył do serii w 1955 roku, kiedy zaprezentowano model 185 o mocy 45 koni mechanicznych. Był on reklamowany m.in. do ciągnięcia dużych kombajnów. Standardowo wyposażony był w skrzynię biegów 6+1 oraz podwójne sprzęgło. Brakowało jednak systemu przeniesienia ciężaru. Większość modeli 185 trafiła na rynki eksportowe.

Zielony model 185 zastąpił czerwony 185a w 1958 roku. Moc wzrosła w nim do 55 koni mechanicznych. W wyposażeniu dodatkowym dostępne były niższe przełożenia w wersjach ze skrzynią biegów 7+1 lub 9+2.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 185

Pierwszy traktor Steyr to model 180 zaprezentowany w 1947 roku. Silnik nowoczesnego wyglądem traktora był dwucylindrowym silnikiem diesla z komorą wstępną o mocy 26 KM. Silnik stanowił część nośnej konstrukcji. W skrzyni biegów, tylnej osi i hamulcach wykorzystano części z samochodów ciężarowych Steyr. Szeroka, zielona maska silnika również swoim kształtem przypominała ciężarówki Steyr. Biegów było 5+1. Przednia oś składała się z dwóch poprzecznych resorów piórowych. Układ hydrauliczny był dodatkowym wyposażeniem od 1950 roku.

W 1953 roku zaprezentowano odświeżony model 180a. Rozstaw osi był dłuższy, koła większe, a w skrzyni biegów dodano bieg wolniejszy. Maskę nieco zwężono, poprawiając widoczność.

Czerwony model 182 z 1956 roku był promowany jako wersja eksportowa, choć był dostępny także w Austrii. Moc wynosiła 36 KM SAE (około 32 KM DIN). Koła były większe, a standardowo montowano sprzęgło podwójne.

W 1959 roku pojawiły się równolegle nisko poprowadzone modele równoległe N180a i N182.

Ostatnim etapem rozwoju był model 182a/N 182a z 1958 roku. Nowością była dwustrefowa skrzynia biegów 8+4. Sprzęgło podwójne zostało od tej pory dostępne jako opcja.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 180-182

W 1949 roku Steyr zaprezentował jedno- cylindrowy model 80 z chłodzonym wodą silnikiem z komorą wstępną o mocy 13 KM. Silnik był częścią konstrukcji nośnej, a silnik, sprzęgło oraz skrzynia biegów były umieszczone po lewej stronie osi środkowej. Skrzynia biegów miała 4+1 przełożeń. Na początku rozruch elektryczny oraz hydrauliczny podnośnik były wyposażeniem dodatkowym. Standardowo montowano blokadę mechanizmu różnicowego, hamulce kierownicze oraz zarówno ręczny, jak i nożny gaz. Bieg pełzający był dostępny jako opcja, a wraz z nim liczba biegów wynosiła 5+4. Początkowo kolor był matowa zieleń, później zmieniono na bardziej żywy odcień zieleni. W 1953 roku moc zwiększono do 15 koni mechanicznych.

W 1950 roku wprowadzono model równoległy 80a, którego istotną różnicą były wyższe koła o średnicy 36". Drugą specjalną wersją był węższy o 40 cm model 80s.

W 1955 roku zaprezentowano modele 84. Moc wzrosła do 18 koni mechanicznych. Koła były większe, a kolor to czerwień z żółtymi felgami. Układ elektryczny miał 12 V zamiast 6 V. Model 84e posiadał szybszą skrzynię biegów 5+5 oraz zawieszoną oś przednią.

W 1964 roku przedstawiono modele 86, w których forma została zmieniona, aby odpowiadać nowszym seriom. Siedzenie było wygodniejsze, a tablica przyrządów zmodernizowana.

Wyprodukowano łącznie aż 94 000 sztuk jedno- cylindrowych Steyrów.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 80-86

Seria Steyr M 9000 została zmodernizowana do wersji 9000 M w 2003 roku. Pozostały trzy wersje modelowe, a odpowiadająca seria Case IH została wycofana. Największe zmiany dotyczyły kabiny, która została unowocześniona. Poziom hałasu był już na dobrym poziomie, wynosząc 72 dB. Silniki od 1998 roku pochodziły od SisuDiesel, a teraz zostały wymienione na zgodne z normą Tier II. Podstawowa skrzynia biegów miała przełożenia 16+8. Opcjonalnie dostępna była skrzynia 16+16 z dwustopniowym szybkim biegiem i mechaniczną zmianą kierunku jazdy lub 32+16 z biegami pełzającymi. Przełącznik zakresów był teraz zsynchronizowany.

W WOM-ie dostępne były cztery prędkości: 430, 540, 750 i 1000 obr./min. Przedni WOM był dostępny jako opcja dodatkowa. Udźwig wynosił 4900 kg. Podnośnik był mechaniczny lub elektryczny. Elektryczny podnośnik wyposażony był w elektroniczne czujniki ramion i amortyzację drgań. Na osi przedniej znajdował się 100% mechanizm różnicowy z blokadą, który był sterowany elektrohydraulicznie wraz z blokadą tylnego mechanizmu różnicowego. Pozostałe standardowe wyposażenie było podstawowe, a niektóre wcześniejsze wyposażenia standardowe zostały przesunięte na listę wyposażenia opcjonalnego.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 9080 M – 9100 M

Więcej od tego producenta

Historia Steyra sięga lat 30. XIX wieku. W programie produkcyjnym znajdowały się broń i amunicja. W 1894 roku rozpoczęto produkcję rowerów, a w 1918 samochodów. W 1928 roku powstał pierwszy traktor Steyr o mocy aż 80 KM. Produkcja była niewielka aż do II wojny światowej. Powojenne modele miały 1- i 2-cylindrowe silniki. Do Finlandii Steyry samochodowe i ciągniki importowała firma Työväline. Na początku lat 50. importowano modele z silnikami 1-cylindrowym 80 i 2-cylindrowym 180. Moc tych modeli wynosiła odpowiednio 13 i 26 KM. Hydrauliczny układ podnośnika był standardem nawet w małym modelu. Po połowie lat 60. wprowadzono zaawansowaną serię Plus, oferującą opcje od silników dwucylindrowych do sześciocylindrowych. Pod koniec lat 70. zaprezentowano szeroką serię 8000. Na początku lat 90. zaprzestano własnej produkcji silników Steyra, a w nowych seriach 900 i 9000 stosowano m.in. silniki MWM i SisuDiesel. W 1996 roku Case IH przejął produkcję traktorów Steyr, a w większości krajów Steyry zaczęto sprzedawać pod marką Case IH. Nowe serie modeli z lat 2000 były niemal identyczne z pozostałymi markami Case New Holland. Pod koniec lat 90. Steyr opracował własną bezstopniową skrzynię biegów. ZF kupiło produkcję układów napędowych Steyra, lecz przekładnia S-Tronic pozostała osobnym produktem i była stosowana także w innych markach koncernu.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Seria ciągników Steyr została gruntownie zmodernizowana w latach 1966-68. Kolekcja nazwana serią Plus wyróżniała się nie tylko wyglądem, ale także wieloma nowatorskimi rozwiązaniami technicznymi. Trzy najmniejsze modele miały początkowo numery odpowiadające wartościom mocy: 30, 40 i 50. W 1969 roku dział marketingu uznał, że lepsze będą trzycyfrowe oznaczenia modeli, które zmieniono na 430, 540 i 650.

Silniki serii Plus były własnej produkcji Steyr, chłodzone cieczą i wyposażone w bezpośredni wtrysk paliwa. Najmniejszy model miał 2 cylindry, kolejny 3 cylindry, a 50-konne wersje 4 cylindry. Obiecywano wzrost momentu obrotowego o 25%. Skrzynia biegów wyposażona była w przełącznik kierunku jazdy. Do przodu było 8 biegów, z czego dwa najwyższe nie były dostępne w biegu wstecznym. Opcjonalnie oferowano szybkie przełączanie biegów.

Napęd na cztery koła można było włączać podczas jazdy, a jako wyposażenie dodatkowe dostępne były hydrauliczne hamulce na osi przedniej. Z powodu kąta skrętu wynoszącego 39 stopni, promień skrętu modeli z napędem na cztery koła był, podobnie jak u innych maszyn z tamtego okresu, duży. Spośród małych modeli tylko model 50 był wyposażony w podwójne sprzęgło.

W 1971 roku wprowadzono model 760 powyżej 650, który różnił się głównie mocniejszym silnikiem i większymi kołami. Rok później obok modelu 540 pojawił się o 5 KM mocniejszy model 545. Poza mocą różnił się także większą siłą podnoszenia.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr Plus 30-50 / 430-760

W serii Steyr Plus początkowo były dwa duże modele: w 1968 roku zaprezentowano 70 i 90. Moc była zgodna z oznaczeniem modelu, a silnik miał 4 cylindry w mniejszym i 6 w większym. Przednia część traktorów o nowoczesnej sylwetce była dość długa. Skrzynia biegów to zsynchronizowana 12+6 marki ZF. Mechaniczny szybki bieg wybierano wcześniej, a zmiana następowała przez wciśnięcie pedału sprzęgła. Układ kierowniczy był hydrostatyczny. W wersji z napędem na cztery koła hamulce znajdowały się także na przedniej osi. Czucie oporu na drążku siłowym przenoszone było bezpośrednio.

W 1969 modele zmieniły oznaczenia na 870 i 1090. W tym samym roku oba modele pojawiły się również w Finlandii, gdy Skandeland Ky rozpoczęło tam sprzedaż. Cena była znacznie wyższa niż innych traktorów, więc sprzedaż ograniczyła się do pojedynczych sztuk. Kabiną w Finlandii była szwedzka Fernmo.

Na początku lat 70. wprowadzono kolejne modele: 1100 i 1200 wyposażone w mocniejsze 6-cylindrowe silniki. Wydajność hydrauliki była nieco większa niż w modelu 1090, a wyposażeniem standardowym było czucie drążka siłowego, pozostała technika była podobna. Również z modelu 870 przedstawiono mocniejszą wersję 980, z nieco większym 4-cylindrowym silnikiem (80 KM). W 1976 roku pojawiła się ulepszona, zamknięta kabina.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr Plus 70-90 / 870-1200

Jesienä 1974 esiteltiin 140-hevosvoimainen Steyr 1400, joka muistutti osittain trac-tyyppisiä traktoreita: etupyörät olivat lähes yhtä suuret kuin takapyörät ja ohjaamo sijaitsi kokonaan akselien välissä. Tekniikka oli perinteistä: synkronoitu 12+4 vaihteisto, hydraulinen pikavaihde lisävarusteena, hydrostaattinen ohjaus, vetovarsitunnistelu, traktoriin nähden melko maltilliset hydrauliikan suoritusarvot. Aikaisempiin Steyreihin verrattuna traktorissa oli takana öljykylpyiset, paineilmatoimiset levyjarrut ja edessä rumpujarrut. Istuimessa oli joustava jousitus etu-taka -suunnassa, ja ilmastointilaite oli lisävaruste.

Vuonna 1976 mallimerkintä muutettiin 8160:ksi, ja traktorista tuli Steyr 8000-sarjan ensimmäinen edustaja. Vuonna 1981 sen korvasi 8170, joka oli turboahdettu ja teholtaan 150 hv. Etuakselilla oli hydraulisesti kytkettävä hammaslukko. Takarenkaat olivat entistä suuremmat ja nostovoimaa oli lisätty.

Sarjan viimeinen kehitysaskel oli 8170:n korvaaminen 8180:lla vuonna 1987. Moottorin tehoa nostettiin 15 hevosvoimalla. Aikaisemmin lisävarusteena olleet ryömintävaihteet ja pikavaihde olivat nyt vakiona, joten vaihteita oli yhteensä 36+12. Maantienopeus nostettiin neljääkymmentä kilometriä tunnissa. Ohjaamo oli uusi, mutta melutasoksi mitattiin edelleen 82 dB. Erilliset etujarrut korvattiin jarrutuksessa kytkeytyvällä nelivedolla.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 1400/8160-8180

Pod koniec lat 70. nowa seria 8000 firmy Steyr zaczęła się rozszerzać od góry gamy modeli w dół. W starej serii wprowadzono jednak jeszcze dwa nowe modele: 988 zastępujący 980 (85 KM) oraz 1108 zastępujący 1100 (105 KM). Silniki miały więc większą moc niż poprzednie modele. Skrzynia biegów pozostała zsynchronizowana ZF 12+6. Prędkość maksymalna modelu 988 na drodze została podniesiona z 25 do 30 km/h. Promienie skrętu były jeszcze mniejsze.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 988-1108

Oznaczenia modeli Steyr z końca lat 70. kończyły się cyfrą 8. Jednakże modernizacje w porównaniu do wcześniejszych modeli były niewielkie. Silniki miały kilka koni mechanicznych więcej mocy. Najmniejszy model miał 47 KM, podczas gdy wcześniej w ofercie było kilka modeli mniejszych niż ten. Skrzynia biegów była teraz zsynchronizowana, 16+8 przełożeń, bez klasycznego zmiennika kierunku jazdy: dźwignia zmiany zakresów miała dwa zakresy i bieg wsteczny. Dostępna była nowoczesna zamknięta kabina, z wyjątkiem najmniejszego modelu, ale pedały nadal przechodziły przez podłogę. Układ kierowniczy był teraz hydrostatyczny. Promienie skrętu modeli z napędem na cztery koła były nieco mniejsze niż wcześniej. Przednie koła nadal były wyjątkowo małe.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 548-768

Latem 1977 roku, przed wprowadzeniem mniejszych Steyrów serii 8000, model 8140 nie przeszedł tak gruntownej modernizacji jak mniejsze modele serii 8000, ponieważ wykorzystał ramę z wcześniejszego modelu 1200. Silnik był nowy, 6,6-litrowy, wolnossący o mocy 120 KM. Standardowa skrzynia biegów miała 12+4 przełożeń. Dzięki hydraulicznej skrzyni szybkozmykowej dostępne było 24+8, a z biegami pełzającymi 36+12. Hamulce, w przeciwieństwie do mniejszych Steyrów, były tarczowe, mokre. Udźwig podnośnika standardowo wynosił 4500 kg, a z dodatkowymi cylindrami nawet 6500 kg. Kabina była nowa, z płaską podłogą. Dźwignie zmiany biegów znajdowały się po stronie.

Pod koniec 1982 roku do silnika dodano turbosprężarkę. Moc wzrosła do 135 KM, a oznaczenie modelu zmieniono na 8150. Był oferowany wyłącznie w wersji z napędem na cztery koła. Na przednią oś wprowadzono blokadę mechanizmu różnicowego, a wnętrze kabiny zostało ulepszone. W 1986 roku obok pojawił się mocniejszy model 8160 z silnikiem o mocy 150 KM. Latem 1988 roku wprowadzono wersję o prędkości 40 km/h, a skrzynia szybkozmykowa stała się wersją standardową. Nowa kabina różniła się od stosowanej w mniejszych modelach: drzwi nie były całoszklane, a część dachowa miała inną konstrukcję.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 8140-8165

Wiosną 1978 roku Steyr przedstawił całkowicie nowe modele serii 8000: 8100 (85 KM) i 8120 (100 KM). Silnikami w tych modelach były małe sześciocylindrowe jednostki (5,2 litra), w modelu 8120 z turbodoładowaniem. Standardową skrzynią biegów była w pełni zsynchronizowana 12+4 produkcji Deutza. Opcjonalna skrzynia 15+5 dodawała na każdym z trzech zakresów jeden bieg, co umożliwiało osiągnięcie prędkości 30 km/h na drodze. Dźwignie zmiany biegów znajdowały się po bokach. Średnica tarczy sprzęgła wynosiła 350 mm. Udźwig był wówczas duży, wynosił 4300 kg. Hamulce były suche tarczowe, zamiast stosowanych przez Steyr hamulców bębnowych. Opcjonalnie hamulce tarczowe montowano także na przedniej osi. Napęd na cztery koła realizowany był za pośrednictwem osi środkowej, a napęd 4x4 można było włączać podczas jazdy. Pomimo kąta skrętu 50 stopni, promień skrętu nie był wyjątkowo mały. Przednia oś była produkcji Si­gen, a tylna osi Deutza. Model 8100 miał czujnik ramion podnośnika, natomiast 8120 posiadał czujnik ramion tylnego narzędzia.

W 1984 roku podniesiono moc silników, a numery modeli zmieniono na 8110 i 8130. Skrzynia biegów miała teraz 6 biegów podstawowych, co pozwalało osiągnąć prędkość 40 km/h na drodze. Opcjonalnie dostępna była hydrauliczna szybka zmiana biegów Steyr-Matic, dzięki czemu liczba przełożeń wzrosła do 36+12. Blokada przedniej osi stała się standardowym wyposażeniem.

W 1987 roku wycofano modele z napędem tylnym. Kabina została zastąpiona nową SK 2 (Superkomfort), której poziom hałasu wynosił 79 dB. Rama kabiny pozostała ta sama, ale widoczną różnicą były pełnoszklane drzwi. Udźwig zwiększono do 5800 kg, a układ elektrycznego podnośnika stał się wyposażeniem opcjonalnym. W 1992 roku moc modelu 8130 podniesiono do 115 koni mechanicznych. Modele 8110 i 8130 były ostatnimi pozostającymi modelami serii 8000.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 8100-8130

Pod koniec lat 70. Steyr zaprezentował całkowicie nowe ciągniki serii 8000. Do gruntownych zmian przyczyniły się wymogi dotyczące hałasu, które wymusiły oddzielenie kabiny od ramy za pomocą gumowych poduszek oraz upowszechnienie napędu na cztery koła. Ciągniki serii 8000 zostały zaprojektowane od podstaw jako czteronapędowe, a moc przekazywana była przez wał środkowy. Promień skrętu był o około metr mniejszy niż w poprzednich modelach. Poza kabiną, obłe kształty nadwozia były nietypowe w czasach, gdy modne były kanciaste formy. Trudno powiedzieć, czy Steyr wyprzedził swoją epokę, czy pozostał przy stylu z początku lat 70. W każdym razie ten sam styl projektowania kontynuowano w Steyrze w latach 90., kiedy znów był on bardzo nowoczesny.

Na początku dostępne były trzy małe modele. 8060 (48 KM) był jedynym trzysuwowym. Model 8070 (58,5 KM) wyposażono w czterocylindrowy silnik 3,5-litrowy, a 8080 o mocy 70 KM miał ten sam silnik z turbodoładowaniem. Skrzynia biegów była w pełni zsynchronizowana i, podobnie jak w poprzednich modelach, wyposażona w szybki bieg, który preselektowano, a zmiana biegu następowała po naciśnięciu pedału sprzęgła. Dźwignie zmiany biegów były umieszczone z boku. Opcjonalnie dostępna była prędkość 40 km/h. Dostępne było także wiele innych wyposażenia, np. przedni WOM, hydraulika przednia i podnośnik, WOM jazdy, hamulce przednie, mechanizm różnicowy z blokadą przedniej osi oraz wyposażenie do jazdy do tyłu. Standardowe opony były, zgodnie z tradycją Steyra, małe, a hamulce nadal były bębnowe. Średnica tarczy sprzęgła w tych modelach wynosiła 280 mm. Charakterystyczną cechą małych modeli było także czujniki wysuwu siłowników.

W 1983 zaprezentowano model 8090, który poza mocą 80 KM odpowiadał modelowi 8080. W 1984 roku zwiększono moc mniejszych modeli oraz wydłużono rozstaw osi wersji z napędem na cztery koła. W 1987 roku wprowadzono nową kabinę SK2, a elektryczny podnośnik stał się wyposażeniem dodatkowym. Dane techniczne różniły się w zależności od roku produkcji, co nie zostało tu dokładnie przedstawione.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 8060-8090

Traktory z serii Steyr 8000 były dość zaawansowane i drogie. Obok nich oferowano wcześniejsze modele, ale pod koniec 1981 roku wprowadzono nową, tańszą serię na rynki południowe. Numery modeli miały pięć cyfr i mieściły się pomiędzy oryginalnymi modelami z serii 8000. Modele 5 miały standardowo zainstalowaną kabinę bezpieczeństwa, do której na życzenie można było dokupić drzwi i tylne okno. Wnętrze było metalowe, dźwignie zmiany biegów umieszczone pośrodku, a pedały wychodziły przez podłogę. Poziom hałasu, w zależności od wyposażenia, wynosił od 88,5 do 99 dB.

Na samym początku dostępny był tylko model 8055 o mocy 48 KM. W 1983 roku wprowadzono model 8075 o mocy 64 KM. Skrzynia biegów była taka sama, jak w większych modelach z przełącznikiem kierunku jazdy, ale początkowo szybki bieg nie był standardowym wyposażeniem. W 1986 roku kolekcję uzupełnił model pośredni 8065 (56 KM).

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 8055-8075

Wiosną 1982 roku Steyr zaprezentował nietypowy traktor, który nazwał pojazdem nośnym. Model 8300 został opracowany na życzenie firmy Pöttinger jako jednostka napędowa dla dużego kosiarko-rozdrabniacza. W broszurze reklamowano również między innymi zastosowanie do wydajnej odśnieżarki wirnikowej. Najlepiej model 8300 sprzedawał się w zastosowaniach komunalnych. Wszechstronność zwiększało także to, że kierownica obracała się razem z fotelem, a pedały były zamontowane z obu stron kabiny. Podnośnik i WOM były dostępne na obu końcach pojazdu. Kabina znajdowała się wysoko nad napędzanymi kołami.

Silnik pochodził z samochodu ciężarowego Steyr. Dysponował mocą 260 KM. Napęd jazdy był hydrostatyczny. Elementy układu przeniesienia napędu pochodziły od Lindego i ZF. Dostępne były wersje zarówno z napędem na tył, jak i na cztery koła. W roku 1987 moc została zwiększona do 280 koni mechanicznych dzięki intercoolerowi, a oznaczenie modelu zmieniono na 8320. Był dostępny tylko w wersji z napędem na cztery koła. Zwiększono udźwig podnośnika, a elektryczny podnośnik był dostępny jako wyposażenie dodatkowe.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 8300-8320

Modele z serii Steyr 8000, które zastąpiły modele średniej klasy z serii 9000, zostały wprowadzone w 1993 roku i pozostały w produkcji do 1995 roku, kiedy w ofercie pozostały jedynie odpowiadające im modele M 9000 z pochylonym przodem. W średniej klasie serii 9000 były trzy modele: 9078 (78 KM), 9086 (86 KM) oraz 9094 (94 KM). Silnikiem były turbodoładowane, 4,15-litrowe jednostki MWM. Podstawowa skrzynia biegów miała 16+8 przełożeń. Opcjonalnie dostępna była skrzynia 16+16 z szybką zmianą biegów dwustopniową i mechaniczną zmianą kierunku jazdy lub z przełożeniami pełzającymi 32+16. Przekładnia pośrednia była we wszystkich przypadkach niesynchronizowana.

W WOM-ie było cztery prędkości: 430, 540, 750 i 1000 obr./min. Napęd WOM na koła był dostępny jako opcja. Udźwig podnośnika wynosił 4500 kg. Podnośnik był mechaniczny lub elektryczny. W elektrycznym podnośniku zastosowano elektroniczne czujniki siłownika i tłumienie drgań.

Kabina nazwana Pro Cab była poważna w niemieckim stylu: surowa w wykończeniu, sztywna w obsłudze dźwigni, ale przemyślana w każdym detalu, a poziom hałasu wynosił 72 dB, co było szczytem jakości w swoim czasie. W zestawie wskaźników znajdowały się wyświetlacze cyfrowe pokazujące prędkość jazdy i prędkość obrotową WOM-u. Na przedniej osi był 100% mechanizm różnicowy z blokadą, którą uruchamiano elektrohydraulicznie razem z blokadą tylnej osi.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 9078 – 9094

Następcą serii Steyr 8300 „pojazdów nośnych” był model 9320 nazwany Power Trac. Silnik był taki sam jak w poprzedniku, pochodził z ciężarówki, ale moc została zwiększona o 40 koni mechanicznych. Hydrostatyczny układ napędowy otrzymał czwarty bieg mechaniczny, a prędkość jazdy wzrosła do 30 km/h. Siła podnoszenia była większa niż wcześniej. Urządzenia robocze można było mocować zarówno z przodu, jak i z tyłu.

Kabina nadal znajdowała się nad większymi kołami, a fotel i kierownicę można było obracać zgodnie z kierunkiem jazdy, jednak ze względu na nowy rodzaj maski wygląd był zupełnie inny niż wcześniej. Rozstaw osi został skrócony, a całkowita długość była bardzo krótka w stosunku do klasy mocy.

W 1995 roku Steyr sprzedał prawa do modelu 9320 niemieckiej firmie Doppstadt, która kontynuowała produkcję z silnikiem DAF pod nazwą Doppstadt DT 32 Grizzly.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 9320

W klasie 150-200 KM Steyr podjął takie samo rozwiązanie jak Valmet: klasę o niskiej wydajności obsłużono poprzez zakup traktorów od MF. Francuskie modele Steyr serii 9000 zostały zaprezentowane równocześnie z mniejszymi modelami serii 9000 w 1993 roku. Kształt maski był niemal identyczny z Valmet 8300/8600, a kabina ujawniała pochodzenie traktora. W przeciwieństwie do modeli Valmet, silniki Valmet w dwóch mniejszych modelach miały pojemność 6,6 litra, a tylko największy miał 7,4 litra. Skrzynia biegów to 32+32 Dynashift od MF, znana pod nazwą Power-4. Elektroniczny podnośnik nosił nazwę handlową EHR-IV w Steyrze. Zamiast Datatronic w słupku tylnym kabiny znajdował się komputer LH1000, który był wyposażeniem standardowym. Poziom hałasu w kabinie Steyr deklarował jako niższy niż w modelach spokrewnionych: 72 dB.

W 1995 roku zmodernizowano przód i zwiększono moc silników. Oznaczenia modeli to teraz 9160, 9180 i 9200. Podobnie jak w zaprezentowanych w tym samym czasie modelach serii MF 8100, również Steyr miał teraz zamknięty układ hydrauliczny o wydajności 110 l/min oraz udźwig 8500 kg. Przednia oś była nowa, Dana z kątem skrętu 55 stopni. Oczywiście kabina odpowiadała teraz serii MF 8100.

W 1997 roku gamę zastąpiły modele 9200, 9220, 9250 i 9270 oparte na Case IH Magnum.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr 9155-9190 / 9160-9200

W wielu aspektach dość zaawansowane serie Steyr 9100 pojawiły się na rynku w 1995 roku. Były to pierwsze Steyry wyposażone w silniki Valmet, z wyjątkiem wcześniejszych dużych modeli produkowanych przez MF. Steyr uczestniczył w opracowaniu silników serii 20. Model 9105 miał silnik czterocylindrowy, natomiast w większych modelach stosowano silniki sześciocylindrowe.

Skrzynia biegów ZF, producenta napędów przejętego od Steyra, była wyposażona w 4-stopniowy powershift. Skrzynia była taka sama jak w sześciocylindrowych Agrotronie Deutz-Fahr. W gamie produkcyjnej dostępne były wersje poruszające się z prędkością 30 km/h, 40 km/h oraz 50 km/h. Przełącznik szybkiej zmiany biegów znajdował się obok przełączników zmiany kierunku jazdy, podnośnika i dwóch sekcji hydraulicznych na dźwigni Multi-Controller. Hydrauliczna zmiana kierunku jazdy była umieszczona pod kierownicą po lewej stronie oraz przy dźwigni. Oprócz silnika i układu napędowego, Steyr w tych modelach zdecydował się także na zakup kabiny: była ona produkowana przez Case IH we Francji. Poziom hałasu w kabinie wynosił 72 dB.

W WOM-ie prędkości obrotowe wynosiły 540/750/1000/1400. Elektrycznie sterowany podnośnik miał udźwig 8830, a później 9970 kg. Początkowo wydajność hydrauliki wynosiła 80 litrów, w latach 2000 w standardzie stosowano układ zamknięty, co zapewniało wydajność pompy 115 l/min. W 1997 roku wprowadzono do oferty opracowane wspólnie z Carraro zawieszenie przedniej osi Hydronic-E. W tym samym roku pojawiły się na rynku modele równoległe Case IH CS 110-150.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Steyr M 9105 – M 9145

Abati Titanium

Acam

Ackermeister

Acremaster

Aebi

Aecherli

Aérocentre

Agco

Agco-Allis

Agcostar

Agra Farmer

AgraCat

Agrale

Agrar

Agratrac

Agri

Agri Boss

Agri King

Agri-Power

Agria

Agricat

Agrico

Agrifarm

Agrifull

Agrinar

Agrindo

Agrip

Agrisa-Bungartz

Agrison

Agritec

Agritech

Agromash

Agroservis

Agrostroj/Agrozet

Agtor

AgTrac

AH-Goldoni

Airone

Al-Frat

Al-Ghazi

Al-Jadah

Al Jahad

Allgaier

Allgaier-Suisse

Allis-Chalmers

Alpenland

Alpina Oekonom

Altai

Amat-Calvet

Amobil

AMOG

Angad

Ansaldo

Ansaldo Fossati

Antar

Antonio Carraro

Apache Solis

Aprile

Arbos

Arbos Bubba

Arjun

ArmaTrac

Arnoux

Arvid

Ascot Universal

Asian Tractors

Astoa

Austin-Leyland

Austrak

Austro

Aveling-Marshall

Avenger

Avery

Avto

B.M.B President

Babiole

Baldwin

Baltiets

Balwan

Bamford

Barreiros

Basak

Bauchet

Bautz

Bean

Harkov

Vladimirets

Kirovets

YuMZ

Belarus

Bell

Benye

Beriko

Bernard

Bernardin

Bernson

Big Bud

Ostatnio dodane maszyny

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.