Claas

Jesienä 2025 Agritechnicassa Claas esitteli Axion 9 -sarjan, joka korvasi aikaisemmat Axion 900 -mallit. Axion 9:ää tarjottiin sekä pyörä- että telaversioina. TerraTrac-telamalleissa takapyörien tilalla oli Claasin omavalmisteiset telat.

Moottorina oli edelleen FPT:n 8,7-litrainen kuusisylinterinen säätyvällä ahtimella. Tehoa oli 330…450 hv. Öljynvaihtoväli oli kasvanut 750 tuntiin.

Vaihteisto oli edelleen portaaton CMATIC eli ZF Terramatic TMG 45, jossa oli kolme aluetta. Huippunopeus oli 50 km/h. Hydrauliikkaan sai kahdella pumpulla 370 litran tuoton. Vaihteiston ja hydrauliikan öljyt vaihdettiin 1500 tunnin välein.

Ohjaamo oli rungoltaan aikaisempaa suurempi. 17 % entistä suuremman lattiapinta-alan kerrottiin vastaavan JD 8R -mallia. Materiaalien laatu oli entistä arvokkaampi. Mittaristo oli siirretty etupilarin näyttöihin. Automaattiohjaus oli integroitu ensimmäistä kertaa uuden kyynärnojan Cebis-näyttöön. Ilmastointi oli 30 % aiempaa tehokkaampi, ja niin ohjaamon kuin etuakselin jousitusta oli uudistettu. Melutaso oli pudonnut 66 desibeliin.

Terra Trac -mallissa takapyörät oli korvattu jousitetuilla telastoilla, mutta traktoria ohjattiin edelleen etupyörillä sekä automaattisesti toimivilla ohjausjarruilla. Telatraktorin vaihteiston ja telojen välinen voimansiirto on toteutettu avoimella kardaaniakselilla. Telastojen korkeutta voitiin säätää näytöltä, jotta vetopiste saatiin oikealle korkeudelle työkoneen kanssa. Nostovarret olivat pitemmät, koska telat ulottuvat kauemmas traktorin taakse.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Traktory

Claas Axion 9.330-9.450

Nowe modele serii Claas Axion 900 zostały zaprezentowane jesienią 2017 roku. Flagowym modelem został Axion 960, który osiągał maksymalną moc 445 KM. Silnikiem był 8,7-litrowy Cursor 9 firmy FPT, wykorzystujący technologię SCR oraz nowość – regulowaną turbosprężarkę. Moment obrotowy był znacznie wyższy niż w poprzednich wersjach. Maksymalna moc występowała w zakresie 1700…1900 obr./min, a najwyższy moment obrotowy w zakresie 1300…1500 obr./min. Skrzynią biegów była bezstopniowa TMG-45 firmy ZF, którą Claas nazwał CMATIC. Prędkość 50 km/h osiągano przy 1550 obr./min. Przy prędkości około 10 km/h napęd był prawie w 100% mechaniczny. Standardowa wydajność hydrauliki wynosiła 150 l/min, a siła podnoszenia 11 ton.

Kabina pozostała czteropunktowa, a poziom hałasu nieco ustępował konkurencji. Obok modelu Cebis pojawił się tańszy CIS+, wyposażony w mały kolorowy wyświetlacz w słupku przednim, a m.in. automatyka obrotów kół była usunięta z wyposażenia standardowego, a w wersji opcjonalnej można było zapisać tylko 4 etapy. Sekcje hydrauliczne były elektryczne, jednak w CIS+ można było mieć maksymalnie cztery sekcje z tyłu. Z kolei model Cebis został wyposażony w nowy 12-calowy ekran dotykowy.

Na bazie Axiona 900 Claas stworzył również wersję Terra Trac, która była pierwszym w pełni zawieszonym półgąsienicowym traktorem.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Axion 920-960

Największą innowacją w serii Axion 800 z roku 2020 były silniki zgodne z normą Stage V. Moc i moment obrotowy w 6,7-litrowych silnikach FPT były mniej więcej takie same jak wcześniej. Prędkość biegu jałowego obniżono do 650 obr./min, gdy traktor stał w miejscu, a nowym wyposażeniem był regulowany przez użytkownika ogranicznik maksymalnych obrotów. Skrzynie biegów to Gima Hexashift z 6-stopniowym przełącznikiem i automatyką zmiany biegów oraz bezstopniowa ZF Terramatic. W hydraulice dostępnych było do 7 sekcji elektrycznych. W wersji CIS sekcje były mechaniczne. Standardowa wydajność pompy to 150 l/min, a opcjonalnie 205 l/min. Do wału odbioru mocy dostępna była również prędkość 1000E. Podawane masy były lżejsze niż wcześniej.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Axion 800-870

Odświeżona seria Elios została zaprezentowana pod koniec 2014 roku. W serii produkowanej przez Carraro zastosowano 3,4-litrowe silniki common rail Fiata Powertrain Technologies. Aby spełnić normę emisji Stage IIIB, silniki wyposażono również w filtr cząstek stałych, katalizator oraz układ recyrkulacji spalin. W najmocniejszym modelu 240 dostępna była funkcja dodatkowej mocy przy prędkościach powyżej 13 km/h lub podczas używania WOM-u. Podstawowa skrzynia biegów 12+12 była dostępna tylko w wersji z napędem tylnym. W modelach z napędem na cztery koła stosowano mechaniczny lub hydrauliczny szybkozłącz, co dawało 24+24 przełożenia. W najbardziej zaawansowanej wersji 24+12 zastosowano hydrauliczny rewers, przyciskowy sprzęgło i szybkozłącz. Do układu hydraulicznego można było zamontować dodatkową pompę dedykowaną wyłącznie podnośnikowi. W ofercie wyposażenia dodatkowego znajdowały się m.in. klimatyzacja, elektryczny podnośnik oraz elektryczne zawory hydrauliczne. W kabinie zastosowano wyraźne podwyższenie środkowe. Poziom hałasu wynosił 79-81 dB.

W 2023 roku silniki zostały zastąpione podczas aktualizacji do normy Stage V 3,6-litrowymi jednostkami z wtryskiem AdBlue, z wyjątkiem modelu 210. Poziom hałasu w kabinie spadł do 75 dB. W stylistyce maski wprowadzono drobne zmiany. Zamiast zegarów zastosowano cyfrowy, kolorowy wyświetlacz.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Elios 210-240

Axos został dodany do oferty Claas jesienią 2023 roku. W modelu zastosowano najnowsze technologie Carraro. Silniki FPT 3,6 litra były takie same jak w modelach Elios. Rozstaw osi był dłuższy, a koła miały 34 cale. Skrzynia biegów była taka sama 30+15 jak w modelach Elios 300, ale w wersji HD. Nośności osi były również większe. Standardowo wyposażono go w hydrauliczną szybką zmianę, hydrauliczną zmianę kierunku jazdy oraz sprzęgło nożne. Prędkość 40 km/h osiągano przy 1750 obr./min. Siła podnoszenia hydraulicznego podnośnika wynosiła 3350 kg. W wydajniejszym układzie hydraulicznym 87 l/min dodatkowo zastosowano osobną pompę 27 l/min wyłącznie do podnośnika. Kabina była płaska, a fotel z pneumatycznym zawieszeniem. Poziom hałasu wynosił 73 dB.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Axos 230-240

Na początku 2025 roku Claas zaprezentował serię Axos 3, która kontynuowała nową numerologię zapoczątkowaną przez serię Xerion 12. Axos 3 produkował Carraro, którego produkcji i technologii użyto także w mniejszym modelu Axos 200. Bezpośrednim poprzednikiem Axos 3 był Atos produkowany przez SDF, który zakończył produkcję już rok przed Axos 200, w 2021 roku. Silnikiem w modelu Axos 3 był 3,6-litrowy silnik FPT. Poziom emisji Euro 5 osiągnięto dzięki użyciu roztworu mocznika, katalizatora utleniającego oraz filtra cząstek stałych. Przebieg wymiany oleju silnikowego wynosił 600 godzin. Skrzynia biegów była standardowo w pełni mechaniczna 12+12. Kolejną opcją była skrzynia 24+12 z hydraulicznym rewersem i szybkim przełączaniem biegów oraz sprzęgłem sterowanym przyciskiem. Prędkość 40 km/h osiągano przy 1750 obr./min. Z biegami pełzającymi dostępne były prędkości 36+18. Standardowo producent oferował dwie pamięci obrotów silnika, dodatkowo opcjonalnie hamowanie wyłącznie przy pomocy hamulca, elektryczny hamulec postojowy oraz przyspieszenie kierownicy do 1,9 obrotu przy prędkościach poniżej 10 km/h.

Hydraulika, podobnie jak w innych traktorach bazujących na Carraro, była otwarta z wydajnością 60 l/min i dwoma pompami, opcjonalnie 90 l/min z trzema pompami. Maksymalnie dostępne były cztery mechaniczne sekcje zaworów. Podnośnik elektryczny miał udźwig cztery tony. Kabina była większa i bardziej wykończona niż w Axos 200, a drzwi miały tylny zawias. W stosunku do wymiarów ciągnika dostępne były dość duże koła: 540/65R38. Dostępny był terminal ISOBUS Cemis 700.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Axos 3.95 – 3.120

Serie Arion 500 i 600 zostały odświeżone latem 2017 roku. Zarówno w wersjach czterocylindrowych, jak i sześciocylindrowych pojawiła się jedna wcześniejsza słabsza wersja, natomiast na szczycie gamy znajdował się Arion 660 o mocy 205 koni mechanicznych z dodatkową funkcją zwiększenia mocy na drodze lub w polu. Silniki nadal pochodziły z produkcji Deere, lecz zostały teraz wyposażone w układ wtrysku mocznika (urea). Skrzynia biegów Hexashift z sześcioma przełożeniami szybkimi była oferowana w trzech wersjach: Super Eco 40 (1650 obr./min), Eco 40 (1950 obr./min) oraz Eco 50 (2000 obr./min). Nowością była funkcja Smart Stop, czyli zatrzymanie pojazdu poprzez samo naciśnięcie hamulca, oraz tempomat. Alternatywnie dostępna była bezstopniowa przekładnia Claas Cmatic oparta na sprzęgłach wielopłytkowych. Układ hydrauliczny w standardzie oferował pompę o wydajności 110 l/min ze zmiennym przepływem, a w opcji pompę 150 l/min.

Dostępne były trzy poziomy wyposażenia. Model CIS posiadał mechaniczne rozdzielacze hydrauliczne oraz skrzynię biegów Hexashift. Nowy CIS+ zawierał większy, kolorowy wyświetlacz, komputer pokładowy oraz elektrycznie sterowane rozdzielacze hydrauliczne. CIS+ był też dostępny z bezstopniową przekładnią, której dźwignia została odświeżona. W wersji Cebis nowością był 12-calowy ekran dotykowy. Nowa przednia oś Dana była dostępna w wersji zawieszonej, prostszej konstrukcyjnie niż poprzednia. Kabina była zawsze wyposażona w zawieszenie śrubowe. W kabinach czterocylindrowych było pięć słupków, a w sześciocylindrowych cztery.

Modele z 2020 roku miały silniki spełniające normę emisji Stage V. Moment obrotowy kilku modeli wzrósł, a prędkość biegu jałowego sześciocylindrowych spadła do 650 obr./min podczas postoju ciągnika.

Na początku 2025 roku zaprezentowano czterocylindrowy Arion 570 o mocy 180 KM, dostępny wyłącznie z bezstopniową skrzynią biegów.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Arion 510-660

Więcej od tego producenta

Firma założona w 1913 roku przez trzech braci Claas rozpoczęła działalność jako naprawa maszyn rolniczych, ale wkrótce skupiła się na produkcji wiązarek. W 1935 roku zaprezentowano Mäh-Dresch-Binder, pierwszy europejski kombajn. W latach 1955–62 Claas produkował mały nośnik narzędzi Huckepack z silnikiem Diesla Hatz lub MWM o mocy 15 KM. Głównym celem Huckepack było służenie jako podstawa dla odłączanego zespołu młócącego i umożliwienie całorocznego użytkowania maszyny bazowej.

Nowe zainteresowanie ciągnikami Claas wykazał na początku lat 90., uczestnicząc w rozwoju Euro-Trac Schlütera. Z dalszego rozwoju pomysłu powstał ciągnik systemowy Claas Xerion w 1997 roku. W czterokołowo kierowanym Xerionie kabina mogła być przesuwana na środek lub tył maszyny. Praca możliwa była równie sprawnie w obu kierunkach. Moc zaczynała się od 200 KM wzwyż. W 1997 roku Claas nawiązał także współpracę z Caterpillarem i wprowadził na rynek europejski maszyny Challenger pomalowane na zielono. Współpraca zakończyła się niepowodzeniem, gdy Challenger przeszedł do Agco. Claas współpracował również z Renault i w 2003 roku przejął większość udziałów Renault Agriculture, przy czym marka zmieniła się na Claas. Produkcja jednak pozostała we Francji. Pierwsze serie modeli rozwinięte za czasów Claasa to opracowane w latach 2006–07 Axion i Arion.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

W 1997 roku Claas zaprezentował swój traktor systemowy, Xerion. Kabina mogła być przesuwana na środek lub tył pojazdu. Jazda odbywała się równie dobrze w obu kierunkach, na zdjęciu Xerion jest w zasadzie prowadzony do tyłu. Z tyłu podnośnik miał udźwig 9600 kg, a z przodu 4500 kg. Dodatkowo urządzenia mogły być montowane na maszynie. Nośność wynosiła łącznie 20 ton. Wydajność hydrauliki sterowanej obciążeniem wynosiła 120 litrów. Wały odbioru mocy znajdowały się jeden z przodu i w środku oraz dwa z tyłu.

Xerion był wyposażony w czterokołowy układ kierowniczy. Koła mogły być skręcane w różnych kierunkach lub w tym samym kierunku, albo jedno z osi można było zablokować na stałe. Moc 8,7-litrowego silnika Perkins wynosiła 250 lub 300 KM przy pracy WOM. Przez hydrostatyczno-mechaniczną przekładnię napędu można było przekazać tylko 190 KM. Prędkość jazdy można było regulować bezstopniowo za pomocą dźwigni jazdy lub pedału przyspieszenia. Xerion nie odniósł sukcesu sprzedażowego.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Xerion 2500-3000

W 2002 roku zaktualizowane modele serii Ares 800 zostały przemianowane na Claas niemal bez zmian. W momentach obrotowych silników zaszły drobne zmiany. Przekładnia Powershift nie była już dostępna w serii 800. Dostępne były dwa poziomy wyposażenia: Comfort i Premium, z których ten drugi oferował m.in. automatyczną zmianę biegów, zawieszenie przedniej osi, blok 4 zaworów, komputer pokładowy oraz opony Mill.

Znana już technika serii Ares 800 obejmowała silniki Deere o pojemności 6,8 litra, skrzynię biegów Gima 32+32, przednią oś Carraro, hydraulikę z czujnikiem obciążenia o wydajności 110 l/min oraz zawieszenie kabiny.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Ares 816 RZ – 836 RZ

Serie Ares 500 i 600 zostały zaktualizowane w 2002 roku, jednak drobne zmiany pojawiły się również, gdy Aresy zostały przemianowane na Claas jesienią 2003 roku. Najważniejszą zmianą było ułożenie modeli 6-cylindrowych: model 616 został teraz wyposażony w turbosprężarkę, a modele 626 i 636 zastąpił model 656 o mocy pośredniej (125 KM). W pozostałych modelach wprowadzono niewielkie zmiany w wartościach mocy i momentu obrotowego z powodu przepisów emisji spalin. W dolnej części gamy podstawową skrzynią biegów był przekładnia 24+24 z dwustopniowym wstępnym przełożeniem. Wcześniejsza skrzynia 32+32 z czterostopniowym wstępnym przełożeniem pozostawała jednak standardowym wyposażeniem w większości krajów. Zbiorniki paliwa w modelach 6-cylindrowych zostały powiększone. W podstawowym modelu wydajność hydrauliki wynosiła teraz 95 l/min. Napęd na cztery koła wyposażony był w przednią oś Carraro.

Dostępne były trzy poziomy wyposażenia: Profi, Comfort i Premium. Już w wersji Comfort kabina miała zawieszenie i klimatyzację. W wersji Premium znajdowały się m.in. automatyka zmiany przełożeń, zamknięty układ hydrauliczny (110 l/min), opony w rozmiarze 710/70R38 oraz komputer pokładowy. Różnice między kulturą niemiecką i francuską pokazuje fakt, że średnice promienia skrętu podawano teraz jako większe niż wcześniej, a siły podnośnika jako wartości osiągalne w całym zakresie podnoszenia, zamiast wcześniejszej wartości maksymalnej.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Ares 546 RX – 696 RZ

Atles 926 i 936 zmieniły się na zielone wraz z resztą gamy jesienią 2003 roku. Wydajność silników uległa niewielkim zmianom. Inne elementy techniczne pozostały bez zmian. Silniki Deutz oferowały ponad 40% wzrost momentu obrotowego. Skrzynia biegów była pełnoprzesuwną Funk. Zamknięty układ hydrauliczny był taki sam jak w Areksach serii 800. Opony zostały wymienione na Kleber Topker. Oś przednia była produkcji Dany.

Jesienią 2005 roku zaprezentowano Atles 946 o mocy 275 koni mechanicznych. Poza mocą silnika był zgodny z modelem 936.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Atles 926 RZ – 946 RZ

Ostatnia seria ciągników prezentowana pod nazwą Renault to Celtis z 2003 roku, która zastąpiła model Céréres. Jesienią tego samego roku marka ciągników poza Francją zmieniła się na Claas. Silniki były czterocylindrowe o pojemności 4,5 litra produkcji Deere, dwa największe modele miały turbodoładowanie. Moc wynosiła 72-97 KM, więc każdy model był o kilka koni mechanicznych wydajniejszy od poprzednika. W zakresie skrzyni biegów wprowadzono tańszą technikę: podstawowa skrzynia miała 10+10 przełożeń bez biegu szybkiego, a jako wyposażenie dodatkowe dostępna była mechaniczna lub hydrauliczna skrzynia szybka. Hydrauliczna zmiana kierunku jazdy była również opcją dodatkową. Obok podstawowego modelu Profin oferowano droższy model Comfort, w którym wiele elementów wyposażenia było standardem. Możliwości wyposażenia w tej klasie były bardzo szerokie.

Trzy najmniejsze modele Celtis dostępne były także w wersji z napędem na tylne koła, przy czym maksymalna prędkość wynosiła 30 km/h. Przednia oś napędu na cztery koła była produkcji Carraro. Wydajność układu hydraulicznego wynosiła 69 l/min. Udźwig zależał od modelu i mieścił się w zakresie 2700-4600 kg. Kabina standardowo była niska, opcjonalnie można było zamówić kabinę komfortową o 14 cm wyższą. W programie produkcyjnym był również model z pałąkiem ochronnym.

W roku modelowym 2005 moc silników wzrosła o 3 KM w wyniku aktualizacji emisji spalin, z wyjątkiem najmniejszego modelu, a model 436 o mocy 80 KM otrzymał turbosprężarkę. Poziom hałasu w kabinie spadł do 73 decybeli.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Celtis 426-456

Serię Renault Dionis-, Fructus- i Palès zastąpił w 2004 roku wytwarzany we Włoszech przez Carraro Claas Nectis. Seria modeli była dostępna, jak dotychczas, w trzech wersjach: wąski Nectis VE przeznaczony do uprawy winorośli, Nectis F do sadownictwa, a standardowy model Nectis VL zaprojektowany do zastosowań uniwersalnych. Również on był konstrukcyjnie dość wąski. Silnikiem w Nectis był niespodziewanie N.E.F., czyli włoski silnik powstały we współpracy Iveco i Cummins. W trzech najmniejszych modelach był to 3-cylindrowy, 3,4-litrowy silnik, a w większych 4,5-litrowy, 4-cylindrowy. Moc w Nectis wynosiła od 54 do 99 KM.

Układ przeniesienia napędu pochodził od Carraro. Do wyboru były różne przekładnie. Model podstawowy miał 12+12 biegów z mechaniczną skrzynią kierunkową. Dostępna była mechaniczna szybka zmiana, która dawała 24+24 przełożenia. W wersji topowej zarówno skrzynia kierunkowa, jak i szybka zmiana były hydrauliczne. Kabina była ciasna, a poziom hałasu wynosił 81-83 dB.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Nectis VL 217-267

Druga generacja ciągnika systemowego Xerion pojawiła się w 2004 roku. Dostępna była teraz tylko jedna klasa mocy (335 KM), a producentem silnika został Caterpillar. Układ napędowy ZF Eccom 3.5 umożliwiał teraz osiągnięcie prędkości 50 km/h. Kabina była całkowicie nowa, a w modelu podstawowym była mocno zamocowana na środku. W modelu VC kabinę można było, jak wcześniej, obracać na środek lub na tył. Rozkład masy wynosił 55/45. Wymiary zewnętrzne znacznie wzrosły, podobnie jak parametry hydrauliki. W kabinie znajdował się monitor kontrolny Cebis.

Obok modeli Trac i Trac VC wprowadzono trzecią opcję – nośnik narzędzi Saddle Trac, w którym kabina znajdowała się z przodu. Dla tego celu kilku niemieckich producentów maszyn rolniczych opracowało np. rozwojowe przyczepy typu półzawieszane do rozwożenia gnojowicy.

W 2007 roku obok modelu 3300 zaprezentowano mocniejszy Xerion 3800, którego maksymalna moc wynosiła 379 KM. Oprócz czterech wcześniejszych trybów kierowania wprowadzono „automatykę psa”, czyli tory można było prowadzić równolegle.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Xerion 3300-3800

Serie Ares 500 i 600 zostały zaktualizowane do numerów modeli zakończonych na 7 wiosną 2005 roku. Silniki Deere pozostały bez większych zmian. Skrzynia biegów to teraz Gima 24+24, z 6-biegowym szybkim przełączaniem i opcjonalną automatyczną zmianą biegów. Od 2006 roku dwa największe modele oferowały również prędkość 50 km/h. Układ hydrauliczny standardowo był otwarty o wydajności 60 lub 95 l/min, a opcjonalnie można było połączyć pompy podnośnika i dodatkowy układ hydrauliczny (100 l/min). Dostępny był także układ hydrauliczny zamknięty o wydajności 110 l/min. Ogólnie można powiedzieć, że skrzynia biegów odpowiadała serii MF 6400, a hydraulika serii MF 5400. W WOM standardowo były prędkości 540/1000 obr./min, ale m.in. w Niemczech w wyposażeniu standardowym były też prędkości Eco. Modele Comfort i Premium miały w standardzie zawieszenie kabiny. Rozstaw osi był dłuższy niż wcześniej. Poziom hałasu w kabinie wynosił 73 dB. Modele zastępujące Arion zaprezentowano na rok 2008, ale dwa najmniejsze Aresy były nadal produkowane przez kilka lat równolegle.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Ares 547-697

Jesienyllä 2006 esitelty Claas Axion oli ensimmäinen Claasin alaisuudessa suunniteltu uusi mallisarja. Axion 800 -sarjan korvannut Axion 800 käytti Deeren 6,8-litraisia moottoreita, joiden sanottiin olevan täysin samoja kuin JD 30 -sarjassa sekä Giman Hexashift-vaihteistoa, joka oli ohjelmistoa lukuun ottamatta sama kuin MF:n Dyna-6. Vuotta myöhemmin esiteltiin CMATIC-versiot, joissa oli ZF:n portaaton Steyr-peräinen S-Matic voimansiirto.

Moottoreissa oli neljä venttiiliä sylinteriä kohti, yhteispaineruiskutus, säätyvä turbo ja pakokaasujen takaisinkierrätys. Useimmissa malleissa oli 35 hevosvoiman lisäteho vaihteiston kahdella suurimmalla alueella tai voimanottoa käytettäessä. Hydrauliikassa oli suljettu järjestelmä 110 l/min tai 150 l/min tuotolla. Etuakselit olivat Danan valmistamia.

Ohjaamon jousitus oli edeltävien mallien tapaan vakiona. Suorituskykytiedot ja säätömahdollisuudet keskittänyt CEBIS-terminaali oli lainattu Lexion-puimureista. Se sisältyi perushintaan, mutta Axion oli haluttaessa saatavissa myös mekaanisesti ohjatulla hydrauliikalla, jolloin se korvautui paljon yksinkertaisemmalla CIS-näytöllä. Ohjaamon melutasoksi luvattiin 74 dB. Ilmeisesti Claas-aikana lupaukset olivat realistisempia kuin aikaisemmin Renaulteihin luvatut pienemmät lukemat.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Axion 810-850

Seria Ares 500 i 600 została zastąpiona nowymi modelami Arion jesienią 2007 roku. Silniki pozostały nadal Deere o pojemnościach 4,5 i 6,8 litra. Silniki wyposażono w technologię czterozaworową, wtrysk common rail, regulowane turbiny oraz recyrkulację spalin. Modele Arion 540 i 640 miały funkcję dodatkowej mocy w zakresach biegów C i D (powyżej 8 km/h) lub podczas korzystania z hydrauliki lub WOM. Napęd to Gima Hexashift, ten sam, co w MF Dyna-6, z 6-biegowym szybkozłączem i elektryczną zmianą zakresów. Dostępne było 40 km/h przy obniżonych obrotach silnika lub maksymalna prędkość 50 km/h. Czterocylindrowe miały otwarty układ hydrauliczny z pompą 60 l/min. Za dopłatą dostępny był układ zamknięty (110 l/min), standardowy w modelach 6-cylindrowych. Kabina standardowo wyposażona była w tradycyjne zawieszenie sprężynowe. Inne standardowe wyposażenie obejmowało komputer pokładowy, automatykę napędu 4x4 i mechanizmu różnicowego oraz klimatyzację. W porównaniu do modelu Ares, w kabinie zastosowano nową deskę rozdzielczą i podłokietnik z panelem sterowania. Poziom hałasu wynosił 74 dB.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Arion 510-640

Model Ares 617-697 został zastąpiony nowymi modelami Arion jesienią 2007 roku. Nowością w gamie były modele C z 6-cylindrowymi silnikami o niższej technologii. Silniki Deere w tych modelach miały po 2 zawory na cylinder zamiast 4. Skrzynia biegów była typu Quadrishift z 4-stopniową szybką zmianą biegów i elektronicznym zakresem, blisko spokrewniona z Dyna-4 firmy MF. Standardowe wyposażenie zostało okrojone m.in. o podłokietnik sterowania, klimatyzację, zawieszenie kabiny i pneumatyczne siedzenie. Układ hydrauliczny był otwarty. Standardowa wydajność pompy wynosiła 60 l/min, a opcjonalnie 98 l/min. Podnośnik elektryczny był standardem, a udźwig wynosił 6500 kg. Kabina była niemal identyczna jak w poprzednich modelach. Poziom hałasu wynosił 74 dB.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Arion 610 C – 630 C

Jesienyllä 2008 Axos-seria, joka korvasi Celtis-malliston, kantoi yhä vahvasti Renault-geenejä. Teknisesti ei muutenkaan ollut pyritty eteenpäin, vaan ominaisuudet olivat pääosin edeltäjän tasolla. Moottorivalmistajaksi Claas oli kilpailuttanut Perkinsin edeltäjän Deeren sijaan. Kaikissa malleissa oli 4,4-litrainen, mekaanisesti ohjattu Tier3-moottori, jossa oli pakokaasujen takaisinkierrätys. Suurin teho saavutettiin kierroksilla 2000–2300. Vaihteisto oli jo Renaultin monissa mallisukupolvissa käyttämä 10+10. Mekaanisen alentavan pikavaihteen avulla lisähintaan saatiin 20+20 vaihdetta. CL-mallissa oli 10+10 varustettuna sähköhydraulisella suunnanvaihtajalla ja nappikytkimellä. CX-mallissa tähän oli yhdistetty 2-portainen hydraulinen pikavaihde. Muita CX-mallin varusteita olivat ilmaistuin, säädettävä ohjauspyörä ja teleskooppiset peilit. Sähkönostolaitteen sai lisävarusteena vain CX-malliin. Ohjaamo oli katto-osaa lukuun ottamatta ennallaan. Korkeampikattoisessa versiossa oli iso kattoikkuna. Laajemmat varustelumahdollisuudet mahdollisti vuonna 2008 valmistunut uusi ohjaamotehdas, jossa jokainen hytti tehtiin asiakastilauksen mukaan.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Axos 310-340

Trzecia generacja ciągnika systemowego Xerion została zaprezentowana obok poprzedniej jesienią 2009 roku. Modele Xerion 4500 i 5000 były znacząco większe niż wcześniejsze. Na przykład masa własna wzrosła z 10,2 do 13,4 tony. Silniki Caterpillar o pojemności 12,5 litra miały moc znamionową 449 i 487 koni mechanicznych. Skrzynia biegów to bezstopniowa Eccom 4.5 firmy ZF. Mosty napędowe produkowała węgierska firma Raba. Kabina była zawieszona na poduszkach pneumatycznych. Poziom hałasu wynosił 69 dB. Kabinę można było obrócić w ciągu 30 sekund do pozycji centralnej lub tylnej. Układ elektryczny był 24-woltowy.

W ofercie na rok 2014 zrezygnowano ze starych modeli Xerion serii 3000. Wprowadzono w ich miejsce słabszy model 4000. Obok modelu Trac VC z obracaną kabiną wprowadzono tańsze modele Trac oraz Saddle Trac z kabiną umieszczoną z przodu. Silniki zostały zastąpione jednostkami Mercedes-Benz zgodnymi z normą Tier 4, wyposażonymi w technologię SCR redukującą emisję spalin. Obok Eccom 4.5 pojawiła się tańsza i lżejsza o 700 kg skrzynia Eccom 5.0, rekomendowana do prac polowych. Rozstaw osi został wydłużony o 10 cm.

W ofercie na rok 2020 wprowadzono normę emisji Stage V. Model Xerion 4000 zastąpił o 30 KM mocniejszy 4200. Pozostałe modele zyskały większy moment obrotowy. Standardowym wyposażeniem była wyświetlacz Cebis oraz joystick Cmotion z programowalnymi przyciskami. W nowych modelach Xerion Trac TS koła zastąpiono czterema gąsienicami.

W roku 2023 układ napędowy modelu 5000 został zastąpiony skrzynią Eccom 5.5.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Xerion 4000-5000

Ostatnie modele Ares zostały zastąpione w 2010 roku modelami Arion 400. Silniki były 4,5-litrowe, produkcji Deere Power Systems, wyposażone w bezpośredni wtrysk paliwa, recyrkulację spalin i intercooler. Każdy model w wersji CIS posiadał funkcję dodatkowej mocy. Przy dwóch najwyższych biegach zakresu (powyżej 6 km/h) lub podczas używania WOM dostępne było dodatkowe 10 KM mocy. Skrzynia biegów była typu Gima Quadrishift, taka sama jak w MF Dyna-4. Wyposażona była więc w czterostopniowy szybkozapadkowy przełącznik biegów oraz elektryczny przełącznik zakresu. Automatyka zmiany biegów była wyposażeniem dodatkowym. Udźwig podnośnika hydraulicznego wynosił 6,5 tony. Układ hydrauliczny był otwarty. Wydajność wynosiła 60 l/min, a dzięki standardowej w modelach CIS pompie dodatkowej – 98 l/min. Dodatkowo dostępne były dwa elektryczne obwody sterowania. Kabina była w dużej mierze identyczna jak w modelu Ares. Poziom hałasu wynosił 72 dB, czyli był niższy niż w większych modelach Arion.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Arion 410-430

Renault rozpoczął współpracę z Carraro w 1986 roku, a także Claas kontynuował produkcję swoich najmniejszych modeli we Włoszech. Modele Nectis, głównie przeznaczone do uprawy winorośli i owoców, zostały zastąpione odświeżonym Nexosem, a obok niego wprowadzono większy wymiarowo model Elios przeznaczony do zastosowań uniwersalnych. Silniki produkowały Fiat Powertrain Technologies, ale we wszystkich modelach zastosowano teraz 4-cylindrowy, 3,2-litrowy silnik z turbodoładowaniem. Układ napędowy wykorzystywał opcje Carraro stosowane także w wielu innych ciągnikach kompaktowych. Podstawowa skrzynia biegów miała 12+12 biegów z mechaniczną zmianą kierunku jazdy. Opcjonalnie dostępna była mechaniczna lub hydrauliczna szybka zmiana biegów, co dawało 24+24 przełożeń. W najnowocześniejszej wersji 24+12 zastosowano hydrauliczną zmianę kierunku jazdy oraz szybkie przełożenie. Napęd na cztery koła załączany był elektrycznie. W wyposażeniu dodatkowym dostępna była m.in. klimatyzacja, elektryczny podnośnik oraz elektryczne zawory hydrauliczne. Poziom hałasu w kabinie nie został podany, ale kabina była dość oszczędnie wyposażona.

Obok Eliosa Claas sprzedawał poza Europą Zachodnią serię Talos, której producentem była koreańska firma LS.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Elios 210-230

Jesienią 2012 modele Arion zostały zmodernizowane do etapu T4i. Przód miał bardziej atrakcyjny wygląd. Tańszy model C nie był już dostępny w ofercie. Asortyment modeli przesunął się średnio o kilkanaście koni mechanicznych w górę. Silniki pochodziły z serii Deere PVX. Nie stosowano wtrysku mocznika, ale używano wszystkich pozostałych znanych rozwiązań. Skrzynia biegów Hexashift z sześciostopniowym szybkim przełączaniem miała trzy wersje: Super Eco 40 (1650 obr./min), Eco 40 (2000 obr./min) i Eco 50 (2000 obr./min). Hydraulika z pompą o wydajności 110 l/min z czujnikiem obciążenia była teraz standardem również w mniejszych modelach. W standardzie napęd WOM posiadał cztery prędkości. Podawane średnice obrotu były większe niż wcześniej, a przednia oś nadal była produkcji Carraro. Kabina miała teraz 5 słupków, czyli z prawej strony jeden słupek został usunięty. W wersji CEBIS zmieniono położenie wyświetlacza (21 cm) oraz joystick sterowania. Wyposażenie terminalu CEBIS obejmowało m.in. automatykę skrętów na końcach pola oraz pamięć prędkości obrotowych. Kabina była zawsze wyposażona w zawieszenie sprężynowe. W modelu 650 w standardzie było zawieszenie przedniej osi.

Na rok 2014 wprowadzono bezstopniową przekładnię Cmatic. W modelach Axion, zamiast skrzyni ZF, zastosowano opracowaną i produkowaną przez Claasa przekładnię opartą na wielopłytkowych sprzęgłach. Prędkość 50 km/h osiągano przy 1500 obr./min.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Arion 530-640

Claas wszedł na rynek największych ciągników seryjnych jesienią 2011 roku z serią Axion 900. Silnikiem był 8,7-litrowy Cursor 9 firmy FPT, wyposażony w technologię SCR. Największy model miał moc 410 KM. Przekładnia to bezstopniowa Eccom 3.0 firmy ZF, którą Claas nazywał CMATIC. Prędkość 50 km/h osiągano przy 1600 obr./min. Przy prędkości około 10 km/h układ napędowy był niemal w 100% mechaniczny. Standardowa wydajność hydrauliki wynosiła 150 l/min, a siła podnoszenia 11 ton.

Kabina była całkowicie nowa, 4-słupkowa. Prawie wszystkie elementy sterujące zostały skoncentrowane na podłokietniku, gdzie znajdował się również wyświetlacz CEBIS oraz joystick podobny do tego z modelu Xerion. Zawieszenie kabiny na sprężynach śrubowych miało 10 cm skoku amortyzacji. Poziom hałasu zmierzony przez DLG wynosił 75,7 dB.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Axion 920-950

Odnowiona seria Axion 800 została zaprezentowana jesienią 2013 roku. W silnikach zastosowano jednostki Fiat Power Train NEF. Silniki wyposażone w technologię SCR i katalizator utleniający miały około taką samą moc jak wcześniejsze modele z funkcją mocy dodatkowej. Skrzynie biegów to Giman Hexashift z 6-stopniową szybką zmianą biegów i automatyką przełączania oraz nowa bezstopniowa skrzynia ZF Terramatic. W bezstopniowych wersjach CMATIC moc silnika zatwierdzona homologacją była nieco wyższa (810: 229 KM, 830: 240 KM i 850: 261 KM). W układzie hydraulicznym dostępnych było teraz 7 elektrozaworów. W wersji CIS zawory były mechaniczne. W WOM (wał odbioru mocy) można było również uzyskać prędkość 1000E.

Masa wynosiła ponad 9,5 tony, czyli o ponad 2 tony więcej niż podawano dla poprzedniego modelu. Kabina była teraz czterokolumnowa, taka sama jak w zaprezentowanym dwa lata wcześniej Axion 900. Poziom hałasu nie został podany, ale Profi zmierzył 73 dB. Axion 800 został wybrany Ciągnikiem Roku 2014.

Nowością w 2016 roku był Axion 870 z funkcją mocy dodatkowej. W 2017 pojawiło się średnie wyposażenie CIS+, w którym m.in. znajdował się 7-calowy kolorowy wyświetlacz w przednim słupku, komputer pokładowy oraz elektrozawory hydrauliczne. W wersji Cebis w tym samym czasie wprowadzono 12-calowy ekran dotykowy. Wydajność hydrauliki wzrosła standardowo do 150 litrów na minutę, a jako opcja dostępne było 200 l/min.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Pod koniec 2014 roku Claas wprowadził nową serię Atos, zastępującą linię Axos. Model ten nie został jednak opracowany ani wyprodukowany przez Claas, lecz był pochodną modelów D-F 5 i Same Explorer, produkowaną przez SDF we Włoszech. Silniki FARMotion firmy Same z Indii były dostępne zarówno w wersji 3-, jak i 4-cylindrowej. Wszystkie silniki wyposażone były w wtrysk common rail, intercooler, wentylator wiskotyczny, katalizator utleniający oraz recyrkulację spalin (EGR). Podstawowa skrzynia biegów miała 10+10 przełożeń, a mechaniczna zmiana kierunku jazdy była standardem, z hydrauliczną jako opcją dodatkową. Hydrauliczne szybkie przełożenie podwajało liczbę biegów do 20+20 za dopłatą. W najmocniejszym modelu dostępna była także 3-stopniowa szybka zmiana biegów.

Podnośnik był dostępny w wersji mechanicznej lub elektrycznej. Standardowa siła podnoszenia wynosiła 3600 kg. Załączanie napędu na cztery koła, blokad i WOM było elektryczne. Za dopłatą w hydraulice można było zamówić pompę ECO o wydajności 60 l/min, zapewniającą pełne wydatki przy 1600 obr./min. Jako opcja hydrauliki dostępny był również jeden zawór elektryczny.

W 2019 roku ofertę ograniczono, a do modeli 4-cylindrowych wprowadzono opcjonalną hydraulikę o wydajności 90 l/min. W modelach 3-cylindrowych podstawowa skrzynia biegów miała przełożenia 8+8.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Atos 220-350

Jesienią 2014 przedstawiono nową serię Arion, która obejmowała dwa mniejsze modele niż wcześniej. Zastąpiły one częściowo wycofaną serię Axos, na miejsce której wprowadzono produkowany przez SDF model Atos. We wszystkich modelach Arion 400 silnik został zastąpiony jednostką FPT. Włoskie silniki miały pojemność 4,5 litra i wyposażone były w wtrysk mocznika oraz katalizator utleniający. Skrzynia biegów pozostała bez zmian – była to 16+16 biegowa z czterostopniową przekładnią szybkozłączną i elektrycznym przełączaniem zakresów, praktycznie taka sama jak w MF Dyna-4. Oś przednia pochodziła od Carraro. Siła podnoszenia była mniejsza niż wcześniej: w dwóch najmniejszych modelach wynosiła 4500 kg, a w większych 5750 kg. Wymiary odpowiadały kategorii 3.

W hydraulice wersją podstawową była pompa o wydajności 60 l/min. W większości krajów standardem była pompa dodatkowa, co dawało łącznie 98 l/min. Za dopłatą dostępny był zamknięty układ hydrauliczny z pompą o wydajności 110 l/min. Kabina, pochodząca konstrukcyjnie jeszcze z czasów Renault, została całkowicie wymieniona na nową, 6-słupkową. W wersji z wysokim dachem był duży świetlik dachowy. Dźwignia wielofunkcyjna była teraz podobna do tych stosowanych w większych modelach Arion. Poziom hałasu wynosił 73 dB. Automatyczne napędy na cztery koła i blokady dyferencjałów były standardem. Zawieszenie osi przedniej było dostępne jako opcja, choć nie oferowano wersji z prędkością 50 km/h. W wersji CIS, oprócz modelu podstawowego, dostępna była automatyka biegów, komputer pokładowy oraz możliwość sterowania elektrycznymi zaworami hydraulicznymi.

Wiosną 2018 wprowadzono sześciobiegową przekładnię szybkozłączną (tę samą co w MF Dyna-6), wersję CIS+ z większym kolorowym wyświetlaczem oraz wersję z niskim dachem.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Arion 410-460

W marcu 2021 zaktualizowano serię Arion 400. 4,5-litrowe silniki FPT z technologią czterech zaworów spełniały teraz normę Stage V. Na szczycie gamy przedstawiono Arion 470 o maksymalnej mocy 155 KM. Nowością była zwiększona moc w modelach Arion 440 i większych. Od modelu Arion 430 turbodoładowanie wyposażono w zawór upustowy. Standardowy układ hydrauliczny wyposażono w pompę otwartego obiegu o wydajności 60 lub 100 l/min. Nowością był układ zamknięty o wydajności 150 l/min. Dostępny nadal był także układ zamknięty o wydajności 110 l/min. Przy układzie zamkniętym oferowano opcjonalne elektrozawory. Opcje skrzyni biegów to nadal 16+16 oraz 24+24, odpowiadające skrzyniom MF Dyna-4 i Dyna-6. Napęd na cztery koła mógł być teraz automatycznie wyłączany na zakrętach podczas skręcania przednich kół. Maksymalna prędkość wynosiła 40 km/h. W wersji CIS oprócz modelu podstawowego dostępne były pamięci obrotów, joystick na podłokietniku oraz wyświetlacz i pompa 100 l/min. W CIS+ zastosowano zamknięty układ hydrauliczny, kolorowy wyświetlacz w słupku przednim oraz bardziej rozbudowany joystick. Wygląd zewnętrzny został odświeżony, ale kabina pozostała niemal bez zmian. Nowa wersja to Arion 400 M, wyposażona w kabinę z pięcioma słupkami oraz boczne szyby z poliwęglanu, przeznaczona do prac komunalnych.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Arion 410-470

Latem 2023 zaprezentowano serię Elios 300. Podobnie jak mniejsze modele Elios, była produkowana przez Carraro i wyposażona w 3,6-litrowe silniki FPT z turbodoładowaniem, wentylatorem wiskotycznym, wtryskiem mocznika, filtrem cząstek stałych i katalizatorem oksydacyjnym. Moc wynosiła 85…103 KM. W odróżnieniu od serii Elios 200, było pięć biegów podstawowych, czyli łącznie 30+15 przełożeń. Hydraulicznymi szybkozłączami, hydraulicznym zmianą kierunku jazdy i przyciskiem sprzęgła standardowo wyposażono ciągnik. Prędkość 40 km/h osiągano przy 1750 obr./min. Układ hydrauliczny był otwarty, a wydajność pompy wynosiła 60 lub 87 l/min. Opcjonalnie dostępne były zawory elektryczne i hydrauliczny zawór hamulcowy. Kabina w serii 300 była płaska. Klimatyzację, fotel z pneumatycznym zawieszeniem oraz system Stop-Go oferowano jako opcje. Poziom hałasu w kabinie wynosił 73 dB.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Elios 320-340

Xerion 12, rozwijany od 2017 roku, został zaprezentowany jesienią 2023 roku. Był dostępny zarówno z kołami, jak i z czterema gąsienicami (Terra Trac) i był najwydajniejszym traktorem na rynku wyposażonym w bezstopniową skrzynię biegów. Silnik Mercedesa miał pojemność 15,6 litra i maksymalną moc 585 lub 653 KM. Interwał wymiany oleju wynosił 1000 godzin. Skrzynią biegów była czterostrefowa bezstopniowa Eccom 5.5 produkcji ZF, wprowadzona już na początku 2023 roku w modelu 5000. W serii 12 zastosowano przekładnię, która ograniczała obciążenie napędu i obracała silnik o 15% szybciej niż skrzynia biegów. Prędkość 40 km/h osiągano przy 1400 obrotach na minutę. W wersji kołowej dostępna była również prędkość 50 km/h. Mosty napędowe produkowane były przez węgierską firmę Raba. Masa rozkładała się równomiernie na przednią i tylną oś. Układ hydrauliczny mógł być wyposażony w pompę o wydajności do 537 l/min. WOM oraz układ podnośnika były opcjonalne. Przy układzie podnośnika kąt skrętu był ograniczony, a mimo czterech kół skrętnych promień skrętu wynosił 18 metrów.

Kabina była niemal identyczna jak w modelach Lexion i do niej prowadziło siedem stopni. Kabina nie była obrotowa. Systemem operacyjnym był 12-calowy ekran dotykowy CEBIS, a do automatycznego prowadzenia dołączano wyświetlacz CEMIS 1200. Kabina wyposażona była w mechaniczną, czteropunktową amortyzację, klimatyzację automatyczną oraz standardowo 20 LED-owych świateł roboczych. Wymiary zewnętrzne nie różniły się znacząco od mniejszych Xerionów, poza szerokością większą o 44 cm, natomiast w wersji gąsienicowej masa wynosiła aż 25 ton. Szerokość przy gąsienicach 914 mm wynosiła 329 cm. Pojemność dwóch zbiorników paliwa łącznie wynosiła 1400 litrów. Przesuwając kierunek nawiewu wentylatora można było oczyścić chłodnice silnika, skrzyni biegów, układu hydraulicznego oraz mostów.

Xerion 12 został wybrany Traktorem Roku 2024.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claas Xerion 12.590-12.650

Abati Titanium

Acam

Ackermeister

Acremaster

Aebi

Aecherli

Aérocentre

Agco

Agco-Allis

Agcostar

Agra Farmer

AgraCat

Agrale

Agrar

Agratrac

Agri

Agri Boss

Agri King

Agri-Power

Agria

Agricat

Agrico

Agrifarm

Agrifull

Agrinar

Agrindo

Agrip

Agrisa-Bungartz

Agrison

Agritec

Agritech

Agromash

Agroservis

Agrostroj/Agrozet

Agtor

AgTrac

AH-Goldoni

Airone

Al-Frat

Al-Ghazi

Al-Jadah

Al Jahad

Allgaier

Allgaier-Suisse

Allis-Chalmers

Alpenland

Alpina Oekonom

Altai

Amat-Calvet

Amobil

AMOG

Angad

Ansaldo

Ansaldo Fossati

Antar

Antonio Carraro

Apache Solis

Aprile

Arbos

Arbos Bubba

Arjun

ArmaTrac

Arnoux

Arvid

Ascot Universal

Asian Tractors

Astoa

Austin-Leyland

Austrak

Austro

Aveling-Marshall

Avenger

Avery

Avto

B.M.B President

Babiole

Baldwin

Baltiets

Balwan

Bamford

Barreiros

Basak

Bauchet

Bautz

Bean

Harkov

Vladimirets

Kirovets

YuMZ

Belarus

Bell

Benye

Beriko

Bernard

Bernardin

Bernson

Big Bud

Ostatnio dodane maszyny

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.