Landini

W 1967 roku zaprezentowano większy niż poprzedniego traktora Landini: 8000. Był on przede wszystkim zaprojektowany jako czteronapędowy, ale dostępna była także wersja tylnonapędowa. Przednia oś napędu 4WD pochodziła od firmy Selene.

W następnym roku Landini przeszły metamorfozę na bardziej kanciaste – kilka lat po większości innych marek. Oprócz wyglądu dużą nowością była w pełni zsynchronizowana skrzynia biegów 12+4. Nowe modele znane były jako seria Mark II, a później, po niewielkim wzroście mocy, jako Mark III. Najmniejszym modelem w gamie był teraz 4000. Nowością był model 6000, którego czterocylindrowy silnik miał moc 62 KM.

W 1971 roku pojawił się Landini 9500 z 5,8-litrowym sześciocylindrowym silnikiem Perkins o mocy 98 KM. Ten model sprzedawano również w USA jako traktor tylno napędowy pod marką Long. Mniejsze modele Long to Universale, a w 1974 roku Landini w ofercie Long został zastąpiony przez Zetora Crystal.

Obok modelu 9500 nowością był również 8500, który zastąpił model 8000. W tych modelach kratka w dolnej części maski była pozioma zamiast pionowej.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Traktory

Landini 4000-9500

Landini 6550-8550 to traktor dobrze znany także na rynku fińskim. Przód w serii 550 zmienił się na jeszcze bardziej w stylu MF, a zewnętrzna obudowa kabiny Landini jest dokładnie taka sama, jaką MF zastosował kilka lat później w swojej serii 600. Wnętrze kabiny było jednak wyraźnie skromniejsze niż w serii MF 600. Wspólny z serią MF 600 był również przedni most: MF używał przedniego mostu Landini, wyposażonego w automatyczny mechanizm blokady dyferencjału. 

Traktory serii 550 Landini pojawiły się obok serii 500 w 1978 roku. Silniki to te same Perkinse, a skrzynie biegów to te same w pełni zsynchronizowane 12+4 biegowe. Dźwignie zmiany biegów były umieszczone po obu stronach siedzenia. Nowsze modele były konstrukcyjnie bardziej masywne, z rozstawem osi około 20 cm dłuższym. Hamulce to teraz hydrauliczne hamulce tarczowe w kąpieli olejowej.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini 6550-8550

W modelu Landini z roku 1973 przód miał bardziej prostoliniowy kształt, a rozstaw osi został wydłużony.

W w pełni zsynchronizowanej skrzyni biegów Landini 12+4 nie było szybkiej zmiany biegów typowej dla MF Syncro Power, zamiast tego skrzynia terenowa miała cztery zakresy. Było wiele biegów niskich. Hamulce były suche tarczowe. Wyposażenie różniło się znacznie w zależności od kraju, a najtańsze wersje były bardzo uproszczone. Obok modeli standardowych w ofercie były modele do uprawy winorośli oraz ciągniki gąsienicowe.

Największy model z serii, sześciocylindrowy 9500, był w niektórych krajach sprzedawany także pod nazwą Massey Ferguson 1104.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini 5500-9500 (1973-83) / Massey Ferguson 1104

W 1957 roku włoska firma Landini podpisała umowę na licencjonowaną produkcję silników Perkins, stopniowo rezygnując z własnych półdiesli. Model R 35 wyposażono w 3-cylindrowy silnik Perkins, a R 50 w 4-cylindrowy Perkins. Dwa lata później pakiet akcji Landini przeszedł na własność Massey Ferguson, a na rynku pojawił się 28-konne R 25, wykorzystujący technikę MF 25.

W 1961 roku zaprezentowano nową serię modeli, ogólnie technicznie bardzo bliską traktorom MF. O najmniejszych modelach serii (2000 i 2500) jest niewiele informacji. Model 3000, który zastąpił R 25, był wyposażony w 2-cylindrowy silnik Perkins o pojemności 1580 cm3 i mocy 30 KM. Później produkowano też 32-konny model 3200.

3-cylindrowy Landini 4000 był bliskim krewnym MF 35. Moc wynosiła zgodnie z oznaczeniem modelu 40 KM. W zaprezentowanym w 1962 roku modelu 4500 moc wynosiła 44 KM. Najmocniejszym modelem serii był najpierw 5000, a potem 5500. W 1963 roku zaprezentowano 4-cylindrowy Landini 7000 o mocy 65 KM DIN. Skrzynie biegów Landini miały 6+2 lub 8+2 przełożeń, a w najmniejszych modelach 6+1. Większość modeli miała wąskie i niskie wersje specjalne.

W ofercie Landini kluczowe były modele z napędem na cztery koła oraz traktory gąsienicowe. Massey Ferguson sprzedawał Landini pod własną marką między innymi w Niemczech, Francji i Australii, ponieważ we własnym asortymencie nie miał podobnych modeli z napędem 4WD. Napędy na cztery koła Landini oznaczano symbolem DT, a modele z napędem tylnym symbolem R. Produkcję traktorów gąsienicowych Landini rozpoczął w 1959 roku, a modele te były w dużej mierze identyczne z traktorami kołowymi.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini 3000-8000

Na początku 2012 roku w modelach serii Landini 7 wprowadzono silniki zgodne z normą Euro 3B. Jednocześnie numery modeli zostały podwyższone, aby odpowiadać mocy maksymalnej zamiast mocy nominalnej. W wyższej części asortymentu było o jeden model mniej. Maksymalna moc była osiągana już przy 1800 obrotach, a przy użyciu dodatkowej mocy na wałku odbioru mocy moment obrotowy był większy. W modelu Techno wprowadzono również Autopowershift, czyli między innymi automatyczną zmianę biegów. Nośność trzech najmniejszych modeli została obniżona do 7200 kg.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini 7-180 – 7-235

W roku 2010 modele Landini Powermax i Powermaster zostały zgodnie z nową praktyką Landini nazwane serią 7. Dostępny był teraz również podstawowy model Techno bez automatycznego szybkozmywaka i elektrycznych sekcji hydraulicznych. W modelu Comfort była jedna sekcja elektryczna, a w Full Tronic cztery. Zawieszenie przedniej osi było teraz wyposażeniem dodatkowym we wszystkich wersjach.

Silniki NEF z wspólnym wtryskiem i 24 zaworami przeszły drobne zmiany w wartościach mocy i momentu obrotowego. Liczba przełożeń szybkiej zmiany biegów pozostała na poziomie ośmiu. Prędkość 40 km/h osiągnięto przy 1840 obr./min.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini 7-145 – 7-230

Pod koniec 2009 roku Landini wprowadził serię 5H, opracowaną na bazie modelu Powerfarm. Najważniejszą różnicą był tylny most oraz 3-biegowy szybkozłączny przekład Top w wersji Top. 5H zastąpiło serię Vision oraz wersje Power Shuttle modelu Powerfarm. Silniki były 4,4-litrowe marki Perkins. Zgodnie z tradycją Landini, numery modeli były znacznie zaokrąglone w górę względem mocy. Skrzynia biegów miała 24+12 przełożeń lub 36+12 w wersji Top. W niektórych krajach dostępna była także podstawowa wersja z przekładnią 12+12. Na wał odbioru mocy oferowano wiele opcji, w standardzie prędkości 540 i 540E. W odróżnieniu od Powerfarm, sprzęgło WOM było wielotarczowe, kąpielowe olejowe. Podnośnik hydrauliczny był opcją dodatkową. Kabina, nazwana Total View, była praktycznie taka sama jak w Powerfarm, z podniesioną podłogą na środku. Wysokość traktora wynosiła jedynie 256 cm. Seria 5H przerwała długą tradycję Landini w nazywaniu serii modelami.

Już rok później zmieniono wygląd przedniej części. Jednocześnie do oferty dodano model 5-115H o mocy 110 KM. Nowa opcja skrzyni biegów to 12+12 z hydraulicznym rewersem.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini 5-080H – 5-115H

Więcej od tego producenta

Włoski Giovanni Landini założył w 1884 roku przedsiębiorstwo zajmujące się naprawą i produkcją maszyn używanych w uprawie winorośli. W 1910 roku rozpoczął produkcję silników żarowych. Traktora, którego zaprojektował, nigdy nie doczekał, gdyż zmarł w 1924 roku. Pierwszy traktor został wyprodukowany jeszcze w tym samym roku. Najbardziej udanym wczesnym modelem był przedstawiony w 1934 roku Super Landini. W 1957 roku Landini zaczął stosować silniki Perkins produkowane na licencji. Do tego czasu Landini używał silników żarowych, których przestarzałość spowodowała spadek udziałów w rynku. Dwa lata później udziałowcy Landini przeszli na własność Massey Fergusona, a w traktorach zaczęto wykorzystywać technologię MF. W ofercie Landini kluczowe miejsce zajmowały modele z napędem na cztery koła oraz ciągniki gąsienicowe, które MF sprzedawał również pod własną marką. W 1989 roku MF sprzedał większość udziałów Landini, a marka Landini weszła na rynki wielu krajów, gdzie wcześniej jego ciągniki sprzedawano pod marką MF. W 1994 roku głównym właścicielem została rodzina Morra z firmy Argo. Drugim udziałowcem był Iseki. W 1995 roku Landini przejął producenta małych ciągników Valpadanę. W latach 90. zakres modeli szybko się powiększył, obejmując także większe klasy mocy. W 2001 roku Argo kupiło dawną fabrykę Case IH w Anglii, uzyskując jednocześnie prawa do produkcji jej wyrobów. Marką produktową został McCormick.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Wraz z odświeżeniem swojej gamy w 1978 roku Landini wprowadził trzy modele z 6-cylindrowymi silnikami. Najmniejszy, czyli 10000, był podobny do mniejszego modelu 550. Duże modele 12500 i 14500 różniły się od nich bardziej. Miały one prostszy wizualnie kabinę, podczas gdy 10000 wyposażono w tę samą kabinę znaną z serii MF 600, co mniejsze modele. Kabiny były pierwszymi kabinami Landiniego montowanymi na gumowych poduszkach z równą podłogą. W większych modelach dźwignie zmiany biegów umieszczono na desce rozdzielczej. Skrzynia biegów była taka sama, w pełni zsynchronizowana 12+4 bez biegu szybkiego, jak w mniejszych modelach. Później dodano również biegi pełzające. Hamulce w modelach z 6 cylindrami były kąpielowe olejowe.

Na przedniej osi na początku zamontowano automatyczny mechanizm blokujący. Podobnie jak w MF, w późniejszych modelach został on zmieniony na hydraulicznie załączany. Czujnik ramion zawieszenia był cechą modeli 6-cylindrowych, która odróżniała je od 4-cylindrowych.

W połowie lat 80. na szczyt oferty Landiniego wprowadzono model 16000, który był niebiesko malowanym MF 2725. Analogicznie Landini 10000 sprzedawany był jako MF 1014, 12500 jako MF 1114, a 14500 jako 1134.

Model 13000 zastąpił 12500, bazując na 10000. Także 14500 otrzymał tę samą podstawową technikę, a w 1989 roku także tę samą kabinę, jednak oznaczenie modelu pozostało bez zmian. Jednocześnie 10000 otrzymał nieco więcej mocy i zmienił się na 10000 S mk-II.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini 10000-14500

W 1983 roku wprowadzono serię 830 jako tani podstawowy traktor zastępujący modele z serii Landini 500. Technika odpowiadała w dużej mierze serii 550. Rozstaw osi był krótszy, a opony mniejsze. Blokada przedniej osi była standardem dopiero od modelu 7830. Hamulce były mechaniczne zamiast hydraulicznych. Standardowo był tylko jeden zawór hydrauliczny. Układ kierowniczy był hydrostatyczny i wyposażony w osobną pompę. Skrzynia biegów była taka sama 12+4 jak w innych modelach. Prędkość maksymalna na drodze w szybszej wersji wynosiła około 35 km/h. Tarcza sprzęgła o średnicy 11″ wydaje się mała jak na ciągnik o mocy 80 KM. Hamulce były mokre (kąpielowe).

Ciągnik był produkowany bez kabiny. W Niemczech montowano kabiny Mauser. Początkowo moc silnika była nieco niższa, w tabeli podano dane z 1987 roku. Odpowiednia seria była również w ofercie MF jako seria 203.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini 5830-8830

Serię 550 zastąpiła seria 880, która była produkowana przez ponad dekadę. Były dostępne cztery modele, z których wszystkie wyposażono w 4-cylindrowe silniki Perkins. Model 9880 miał turbosprężarkę z zaworem upustowym. Podstawowa skrzynia biegów to dawny 12+4 bez przełożenia szybkozłącznego. Wkrótce została zastąpiona nową skrzynią 12+12 z przełącznikiem kierunku jazdy. Opcjonalnie dostępna była skrzynia 24+12 z mechanicznym przełożeniem szybkozłącznym. Przełożenie szybkozłącza mogło być obniżające lub podwyższające, co pozwalało osiągnąć prędkość na drodze 40 km/h. Traktory wyposażone w podwyższające przełożenie szybkozłączne miały przednie hamulce tarczowe.

Możliwości wyposażenia było również dużo. Największą nowością był elektryczny podnośnik, nazwany Landtronic. Blokady mechanizmów różnicowych były hydraulicznie załączane. Promień skrętu początkowo wynosił 9,8 metra, ale w nowszych modelach 8,8 metra. Udźwig w wersji podstawowej wynosił jedynie 2600 kg. Po zastosowaniu dodatkowych siłowników możliwe było osiągnięcie 3700 kg. Później dostępna była również wersja z pochyloną maską – View Master.

Kabina miała tę samą obudowę zewnętrzną, ale dźwignie zmiany biegów przeniesiono na bok, a wnętrze było bardziej dopracowane. Poziom hałasu podawano jako 78 dB, co budzi wątpliwości, gdyż w modelu Evolution z 1998 roku było to 83 dB. W modelu Evolution zmieniono kształt maski na bardziej opływowy, w kabinie zamontowano szklane drzwi oraz zmodernizowano górną część dachu.

Obok tych modeli oferowano tańsze serie 60 i Blizzard oraz droższą, niebiesko malowaną serię MF 3000/3600. Modele Landini 7800-11800 odpowiadały seriom 3060-3090, a Landini 16500-22000 seriom 3650-3690. Równoległymi modelami do serii 880 były ciągniki gąsienicowe serii 800 oraz wersje z jednakowymi rozmiarami wszystkich kół.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini 6880-9880

Równoległy model serii MF 303 w ofercie Landini to seria 60, która była mniej wyposażona niż droższe serie Blizzard i 80. Silnikami były dwa 3-cylindrowe i trzy 4-cylindrowe Perkinsy. Skrzynia biegów wyposażona była w mechaniczną przekładnię zmiany kierunku, a jako opcja dostępna była mechaniczna szybka zmiana biegów. Początkowo podstawową skrzynią było 12+4. Dźwignie zmiany biegów znajdowały się pośrodku, a pedały wychodziły przez podłogę. Hydraulicznie sterowany blokada mechanizmu różnicowego osi przedniej była standardem w najwydajniejszym modelu. Kabiny montowano lokalnie w różnych krajach.

Landini 7860 i 8860 były produkowane jeszcze w latach 2010 na rynki spoza UE. Silnikiem były 4,4-litrowe Perkinsy, a kształt maszyny nieco się zaokrąglił.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini 5860-8860

Seria Landini 70 była tym samym traktorem co seria 60, ale wyposażonym w fabrycznie zamontowaną kabinę.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini 5870-8870

Na początku lat 90. podstawowe ciągniki Landini to seria 60, będąca odpowiednikiem serii MF 303, oraz seria 70 zaprezentowana w 1988 roku, której następcą w 1992 roku została seria Blizzard z niewielkimi zmianami. Oferta obejmowała 6 modeli, z których 2 najmniejsze miały 3-cylindrowe silniki. Skrzynia biegów w 3-cylindrowych miała układ 12+12, a w 4-cylindrowych 24+12. Prędkość 40 km/h była wyposażeniem dodatkowym. Standardem w wersjach z napędem na cztery koła były hydrauliczne hamulce tarczowe z przodu. Układ hydrauliczny odpowiadał droższej serii 880. W technologii zaszły istotne zmiany przechodząc od modelu 65 do 75. Na przykład sprzęgło zmieniło się z 11-calowego organicznego na 12-calowe ceramiczne, zwiększyła się liczba tarcz hamulcowych, a przednia oś stała się bardziej wytrzymała. W tej fazie długość wzrosła również o 30 cm.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Blizzard 50-95

W 1994 roku większość akcji Landini przeszła z Massey Ferguson do firmy Argo rodziny Morra. W tym samym czasie Landini zaprezentowało swoją dużą serię Legend. Modele były trzy: 115, 130 i 145. We wszystkich zastosowano 6-cylindrowe silniki Perkins serii Quadram. Standardowa moc była podawana w zakresie 1800-2200 obr./min. Skrzynia biegów została opracowana na bazie wcześniejszej modułowej konstrukcji Landini poprzez zwiększenie liczby podstawowych biegów do sześciu. Łącznie było 36+36 biegów, z których połowa to biegi pełzające. Dodatkowo dostępna była elektrycznie obsługiwana szybka zmiana biegów. Mechaniczna zmiana kierunku ruchu znajdowała się pod lewą stroną kierownicy.

Kabina była całkowicie nowa. Poziom hałasu wynosił 74 dB. Systemy ogrzewania i klimatyzacji były umieszczone w całości na poziomie deski rozdzielczej. Blokady mechanizmu różnicowego były hydraulicznie załączane. Elektryczny podnośnik był wyposażeniem dodatkowym. Udźwig wynosił 6500 kg, czyli znacznie więcej niż w poprzednich modelach Landini.

W 1997 roku zaprezentowano odświeżone modele Legend. Do gamy dodano modele 105 i 165. Dostępne były dwie wersje wyposażenia: Techno i Top. W wersji Techno znajdowała się m.in. klimatyzacja. W wersji Top klimatyzacja była automatyczna. Dodatkowo w Top standardem były szybka zmiana biegów, elektryczny podnośnik i cyfrowy zestaw wskaźników. Udźwig zwiększono do 7000 kg. Elektryczny podnośnik posiadał amortyzację drgań. Przednie osie były nowe, takie same jak w serii MF 6100.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Legend 105-165

W latach 90. Landini wprowadziło dwie całkowicie nowe serie modeli: 6-cylindrowego Legend i małego Globusa, obok których i powyżej znalazło się miejsce dla starszych serii 60/70/80 oraz Blizzard, które swoim kanciastym designem wyglądały na produkty z zupełnie innej epoki niż nowocześnie zaprojektowane nowości. W wprowadzonej w 1996 roku serii Globus dostępne były początkowo modele z 3-cylindrowym silnikiem 50 oraz 60 i 70 z małym, 3,0-litrowym, 4-cylindrowym silnikiem. Ten krótkosuwowy Perkins 704 prawdopodobnie nie był używany w innych sprzedawanych w Europie traktorach. Skrzynia biegów wyposażona była w mechaniczną zmianę kierunku jazdy. Opcji skrzyni biegów było wiele, w wersji Top z prędkością 40 km/h minimalna liczba przełożeń wynosiła 15+15 (3 zakresy x 5 biegów). Z reduktorem liczba biegów wynosiła 25+25. W podstawowym modelu Techno prędkość wynosiła 30 km/h, a przełożeń było 12+12 lub 20+20. Opcjonalnie dostępna była hydrauliczna szybka zmiana biegów Speed-Shift, dzięki której w wersji 30 km/h dostępne były przełożenia 24+24 lub 40+40, a w wersji 40 km/h 30+30 lub 50+50.

Kąt skrętu przedniej osi Dana wynosił aż 60 stopni. Standardem były hamulce na osi przedniej. Udźwig wynosił minimalnie 2100 kg, a z dwoma wspomagającymi siłownikami 3400 kg. Prędkość WOM-u mogła być wybierana z kabiny operatora. Opcjonalnie dostępne było automatyczne rozłączanie napędu 4x4, które odłączało napęd na cztery koła przy kącie skrętu powyżej 35 stopni lub w najszybszym zakresie skrzyni biegów. Poziom hałasu w kabinie nazwanej Concept Cab wynosił 82 dB. Modelem równoległym był niski Globus Sherpa, który miał zmniejsiony prześwit o 6 cm i obniżony środek ciężkości różnymi metodami.

Wiosną 1999 roku zaprezentowano model Globus 75 z silnikiem Perkins o pojemności 4,2 litra. Na rok 2000 wprowadzono 4,0-litrowego Globusa 65 oraz mocniejszego, 3-cylindrowego Globusa 55. Sprzęgło w modelach 4-cylindrowych zastąpiono teraz 12-calowym zamiast wcześniejszego 11-calowego.

Na początku 2001 roku Globusa 75 zastąpił model 80 o mocy większej o 5 KM. Liczba reduktorów została zwiększona, dzięki czemu dostępnych było do 60+60 biegów.

Poniżej serii Globus w ofercie Landini znajdowały się ciągniki z klasy 40-60 KM: Mistral oraz wąski ciągnik do upraw winnic i sadów Rex.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Globus 50-80

Landini Atlas, wprowadzony na rynek w 1999 roku, był większy od serii Globus, ale pod względem technicznym w niektórych aspektach prostszy. Atlas miał wiele wspólnego z modelem Ghibli wyposażonym w wysokiej klasy kabinę. Atlas był dostępny zarówno z ramą bezpieczeństwa, jak i z prostą kabiną. Silniki były 4-cylindrowymi Perkinsami. Podstawowa skrzynia biegów miała 12+12 przełożeń, ale najczęściej Atlas był wyposażony w skrzynię 24+12 z mechanicznym szybkim przełączaniem, umożliwiającą osiągnięcie prędkości 40 km/h. Dźwignie zmiany biegów znajdowały się na krawędziach deski rozdzielczej. Inne cechy to czujniki siły na trzypunktowym układzie zawieszenia, hamulce na cztery koła oraz hydraulicznie załączane mechanizmy różnicowe na wszystkich kołach.

Od 2001 roku model był w Europie nazywany Atlantis.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Atlas/Atlantis 70-100

Na lata 2000 Landini wprowadził do klasy średniej serię Mythos, która zastąpiła długo używaną serię 80. Nowocześnie zaprojektowany Mythos był wyposażony w silniki Perkins serii 1000. Podstawowa skrzynia biegów, zgodnie z tradycją Landini, miała mechaniczną zmianę kierunku jazdy i biegi pełzające. Liczba biegów wynosiła 20+15. W wersji Powerfive hydrauliczna szybka zmiana biegów podwajała liczbę biegów. W najdroższym modelu Deltafive szybka zmiana biegów była trzystopniowa, zmiana kierunku hydrauliczna, a dodatkowo zastosowano sprzęgło na przycisk.  
  
Wałek WOM miał standardowo cztery prędkości. Podnośnik był standardowo mechaniczny, a w Deltafive elektryczny. Udźwig wynosił od 3700 do 4200 kg, a z dodatkowymi siłownikami pomocniczymi uzyskiwano większą siłę. Sterowanie odbywało się przez ramiona podnośnika. Na przedniej osi zamontowano oddzielne hamulce. Poziom hałasu w kabinie podawano na 76–77 dB, jednak pomiary DLG wykazały 82 dB. W wyposażeniu wersji Deltafive znajdowały się m.in. automatyczna klimatyzacja i poduszka powietrzna. Podane długości obejmują ciężary przednie. W Niemczech podano długość podstawowego modelu bez ciężarów przednich jako 390 cm.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Mythos 80-110

Landini Ghibli był blisko spokrewniony z modelem Atlas, ale zawsze wyposażony w kabinę i o nieco wyższym standardzie wyposażenia. Dźwignie zmiany biegów znajdowały się z boku, a biegów było 24+12. Zamiast mechanicznego biegu szybkiego można było wybrać biegi pełzające jako wyposażenie dodatkowe. Elektryczny podnośnik dostępny był jako opcja. Na przedniej osi również znajdowały się hamulce tarczowe w kąpieli olejowej. Zestaw wskaźników był cyfrowy. Poziom hałasu w kabinie wynosił 77-79 dB. Rura wydechowa znajdowała się w pobliżu słupka.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Ghibli 80-100

Nowe Legendy zaprezentowano w 2001 roku. Projekt był bardziej zaokrąglony niż wcześniej, a silniki wszystkich modeli były turbodoładowane. Oferta została rozszerzona o wyższą klasę mocy z modelem 180 o mocy 176 koni. Opcje wyposażenia to Top i Deltasix. W tym drugim zastosowano 3-biegowy szybkozłącz, dzięki czemu liczba biegów wynosiła 102+36. Model Deltasix miał mokre sprzęgło cierne i hydrauliczną zmianę kierunku jazdy. Przyciski sprzęgła na końcu dźwigni zmiany biegów były zawsze standardem. Zawieszenie osi przedniej było nową opcją dodatku. W modelu Top automatyczna klimatyzacja nie była już standardem. Wnętrze kabiny zostało odświeżone. Nowa była także tylna oś.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Legend 120-180

Landini Vision, należący do najważniejszych serii lat 2000, zastąpił model Ghibli pod koniec 2002 roku. Modele miały czterocylindrowe silniki Perkins, takie same jak wcześniej, ale Vision wyposażony był w inne skrzynie biegów, a sprzęgło miało 13 cali. Przekładnie występowały w wersji 20+20 lub z przełożeniem pługowym 20+20. W wersji Power Shuttle zastosowano mokre sprzęgło wielotarczowe, hydrauliczną zmianę kierunku jazdy oraz sprzęgło na przycisk. Przekładnie występowały w wariantach 20+20 lub z szybkimi biegami 40+40. Elektryczny podnośnik był dostępny jako opcja. Osie przednie były nowe, ale promień skrętu pozostał na poziomie 9,0 m. Poziom hałasu w kabinie wynosił 78 dB.

W 2004 roku wprowadzono modele spełniające normy Euro 2, z silnikami powiększonymi do 4,4 litra.

W 2008 roku zamontowano silniki zgodne z normą Euro 3. Jednocześnie zmieniły się poziomy wyposażenia, które nazwano Techno i Top. Wyposażenie podstawowe zostało nieco uproszczone w porównaniu z wcześniejszym.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Vision 80-105

Landini zdobył szczyt swojej gamy traktorów dzięki kanadyjskiemu Buhlerowi – dużym ciągnikom o mocy 205–270 koni mechanicznych, które były blisko spokrewnione z serią G New Holland produkowaną w tym samym zakładzie. Elektrycznie sterowane silniki New Holland o pojemności 7,5 litra miały moc ISO 205, 237 i 269 KM. Obiecywano wzrost momentu obrotowego o 35%. Skrzynia biegów była pełnopowershift 18+9. Dostępna była również jako opcja przednia oś Twin Steer.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Starland 210-270

Ostatni etap rozwoju Landini Legendin to seria TDI zaprezentowana w 2003 roku. Silnikiem były nowe, pośrednio chłodzone sześciocylindrowe Perkinsy serii 1100 spełniające normę Euro 2. Moc podawano w koniu mechanicznych według normy ISO. W najmniejszych modelach moment obrotowy był wyraźnie wyższy niż wcześniej, natomiast w największych - nieco niższy. Skrzynia biegów w modelu Top miała 72+72 przełożenia, a w Top-Tronic oraz nowym Transport 108+36 dzięki trójstopniowej przekładni szybkozmiennej. Wyposażenie Transporta było bogate, jednak podnośnik miał napęd mechaniczny, a klimatyzacja była ręcznie sterowana. Kabina została ponownie odświeżona i była teraz nazywana Business Class. Układ hydrauliczny był otwarty, a jego parametry zaczęły pozostawać w tyle za konkurencją. Ceny Legend odpowiadały mniej więcej serii New Holland TM, plasując się w tańszej części swojej klasy mocy. W 2005 roku zaprezentowano następcę, serię Landpower, która technicznie była bardzo bliska Legendowi.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Legend 125-185 TDI

Landini Alpine to całkowicie nowa seria modeli, dostępna również w ofercie McCormick pod nazwą CX-L. Silnikiem był rzadziej stosowany Perkins 804, czyli 4-cylindrowy, turbosprężony o pojemności 3,3 litra. Podstawowa skrzynia biegów miała 30+30 przełożeń, z mechaniczną zmianą kierunku jazdy i biegami pełzającymi. W wersji Power Shuttle liczba biegów wynosiła 60+60. Posiadała dwubiegowy podnośnik szybki, hydrauliczną zmianę kierunku jazdy oraz przełącznik przyciskowy. Siła podnoszenia wynosiła 3400 kg dzięki dwóm dodatkowym siłownikom. Elektryczny podnośnik jako wyposażenie dodatkowe.

Kąt skrętu przednich kół wynosił 60 stopni, a deklarowany promień skrętu to 6,0 m. Oś przednia miała osobne hamulce, a blokady mostów były hydraulicznie załączane. Obok standardowego modelu był również niższy i o krótszym rozstawie osi wariant GT, wyposażony w system Fast-Run zmniejszający liczbę obrotów kierownicy o 30%. Kabina była czteropilarowa.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Alpine 65-85

Landini Powerfarm zastąpił zarówno modele Atlantis, jak i Ghibli w tańszej ofercie Landini. Dostępne były wersje z pałąkiem ochronnym oraz z kabiną. Silniki spełniały normę Euro 2 i pochodziły z serii Perkins 1100. W wersji podstawowej, czyli Speed Four, było 12+12 przełożeń z mechaniczną zmianą kierunku jazdy. Mechaniczna szybka zmiana biegów była wyposażeniem dodatkowym. W modelu Power Shuttle zastosowano hydrauliczną zmianę kierunku jazdy i przełącznik na przycisk. Podłączenia WOM i napędu na cztery koła w Power Shuttle były sterowane elektrycznie. Parametry układu hydraulicznego odpowiadały poprzednikom: siła podnoszenia bez siłowników pomocniczych wynosiła 2600 kg. Wysokość ciągnika była niższa niż wcześniej, częściowo dzięki niewielkiemu podwyższeniu podłogi w środku. Poziom hałasu deklarowano na 80 dB.

W tradycyjnym stylu Landini oferował również modele HC z prześwitem 68 cm, w których wszystkie koła miały rozmiar 9.5R48 lub 13.6-38.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Powerfarm 60-105

Na początku 2005 roku w wersjach Mythos Tier 2 zastosowano silniki Perkins serii 1100. W 6-cylindrowym modelu 115 pojawiła się teraz turbosprężarka, a wtrysk był sterowany elektronicznie, co umożliwiło funkcję regulacji prędkości obrotowej. Model najwyższy oraz jego przekładnia 50+15 zostały przemianowane na Top-Tronic.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Mythos 105-115 TDI

Landini Legend został odświeżony jako Landpower wiosną 2005 roku. Zmiany były minimalne. Silniki to elektronicznie sterowane Perkinsy o pojemności 6,0 litra. W modelach 145 i 165 występowała dodatkowa funkcja mocy nazwana Dual Power. Nowością był również model podstawowy Techno, który nie miał biegu szybkiego, a do dyspozycji było tylko 36+36 biegów. Ponadto zrezygnowano z elektrycznego podnośnika oraz sprzęgła mokrego VOA. W wersji Top liczba biegów wynosiła 72+72, a w wersjach Top-Tronic i Transport 108+36 z trzypoziomowym biegiem szybkim. Wydajność otwartego układu hydraulicznego wynosiła 62 lub 80 l/min, co w tej klasie było dość niską wartością. Natomiast w modelu Top-Tronic standardowo było pięć sekcji hydraulicznych. Zawieszenie przedniej osi było dodatkowymi wyposażeniem.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Landpower 125-185 TDI

Z rzadkiej już serii ZTX marki McCormick w 2005 roku powstała również wersja Landini. Na broszurach niebieska wersja była zaprojektowana w stylu Landini, jednak te zdjęcia zostały prawdopodobnie zmodyfikowane graficznie, a w rzeczywistości modele Powerful odpowiadały wzornictwu McCormicka oprócz kolorystyki. Traktory te sprzedawano jako Landini głównie na duże gospodarstwa w Europie Wschodniej. Silniki były 8,3-litrowe Cummins, układ napędowy Funk z pełnym powershift, a przednia oś Carraro bez zawieszenia.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Powerful 230-280

Landini Powermaster, przedstawiony w 2005 roku, był blisko spokrewniony z McCormick XTX. Silniki to 6,7-litrowe, 24-zaworowe Iveco NEF. Układ napędowy został opracowany na bazie układu McCormicka, w którym 4-biegowy szybkozłącz został zastąpiony 8-biegowym. Autopowershift był standardem w Landinim, czyli automatyka szybkozłącza do jazdy drogowej, przełożenie terenowe było elektryczne, a skrzynia biegów dobierała odpowiedni bieg szybkozłącza przy zmianie przełożenia terenowego. Prędkość maksymalna wynosiła 50 km/h, wersja 40 km/h była realizowana przez ograniczenie obrotów silnika.

Udźwig wynosił 11 ton, a wydajność hydrauliki 130 l/min. Nową, czterokolumnową kabinę nazwano Master Class. Zawieszenie kabiny było opcjonalne, zawieszenie przedniej osi standardowe. Podłokietnik z panelem sterowania był nowością w Landini. Klimatyzacja była automatyczna.

W ofercie na rok 2008 wartości mocy zostały ujednolicone z odpowiednimi modelami McCormicka, a numery modeli zaokrąglono, jak w pozostałych Landinach, do wyższych wartości mocy.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Powermaster 180-230

Na początku 2006 roku wprowadzono mniejszą serię siostrzaną Powermax do Landini Powermaster. Różnice dotyczyły głównie rozstawu osi i parametrów hydrauliki. Odpowiednie modele pojawiły się także w serii McCormick XTX. Silniki były 24-zaworowymi Iveco NEF z funkcją dodatkowej mocy przy użyciu WOM. Skrzynia biegów miała 8 szybkich biegów i funkcje Autopowershift, takie jak automatyczne przełączanie biegów do jazdy drogowej oraz tempomat. Zawieszenie przedniej osi było wyposażeniem standardowym. Standardowo hydraulika miała dwa sekcje elektryczne i trzy mechaniczne. Powermax oparty na podstawowej technologii McCormick (oraz model siostrzany Powermaster) stanowił znaczący krok naprzód w funkcjach w stosunku do tego, do czego Landini nas przyzwyczaiło. Wyposażenie standardowe było wysokiej klasy, a np. hydraulika reagująca na obciążenie i poziom hałasu poniżej 75 dB były wcześniej w Landini dostępne tylko w zakupionym z zewnątrz modelu Starland.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Powermax 145-180

Podstawowa seria Technofarm zaprezentowana w 2006 roku przez Landini była zgodna z modelem McCormick C-L. Technofarm był przede wszystkim ciągnikiem bez kabiny, jednak wyposażano go w kabiny produkowane przez zewnętrznych producentów. Skrzynia biegów wyprodukowana w Indiach przez Carraro miała 12+12 biegów z mechaniczną przekładnią do zmiany kierunku jazdy. Sprzęgło jazdy było suche, dwutarczowe.

Modele 55 i 65 były przeznaczone na rynki poza UE. W UE sprzedawano modele 60, 70, 75 i 80. Obok standardowej wersji oferowano węższe i niższe wersje GT. Pod serią Technofarm w gamie Landini znajdowały się serie Rex i Mistral, które obejmowały mniejsze i węższe modele przeznaczone m.in. do upraw warzyw, owoców i winorośli.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Technofarm 55-80

Modele Landini Powerfarm Euro 3 zgodne z normą wprowadzono jesienią 2007 roku. Silniki były Perkinsa o pojemnościach 3,3 i 4,4 litra. Skrzynia biegów w większości krajów była mechaniczna z szybkozłączką 24+12 lub w modelach Power Shuttle wyposażona w tę samą skrzynię ze hydrauliczną szybkozłączką i hydrauliczną zmianą kierunku jazdy. Poziom hałasu kabiny wynosił 78 dB, a czasopismo Profi zmierzyło 80 dB.

Na rok 2010 wycofano modele z silnikami trzycylindrowymi. Jednocześnie lepiej wyposażone modele Power Shuttle zostały wycofane z oferty na rzecz modeli 5H opartych na tej samej konstrukcji.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Powerfarm 65-110

W roku 2008 Landpower przeszedł na etap Euro 3. Silniki zostały zastąpione z Perkinsów przez silniki NEF firmy Fiat Power Technologies, głównego rywala na rodzimym rynku. Moc była nieco mniejsza, ale moment obrotowy wyższy niż wcześniej. Opcje modeli nosiły teraz nazwy Techno, Top Tronic i Comfort. Środkowa opcja skrzyni biegów została ograniczona, czyli teraz albo nie było w ogóle przełącznika szybkiego biegu, albo był on trzybiegowy. W późniejszym etapie bieg pełzający stał się wyposażeniem dodatkowym, a podstawowa skrzynia biegów miała 18+18 przełożeń. Przy układzie podnoszenia elektrycznego wydajność hydrauliki wynosiła teraz 87 l/min. Przód maszyny został odświeżony.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Landpower 125-180

Jesienią 2007 Landini zaprezentował nową gamę Powermondial w klasie 100 koni mechanicznych. W odróżnieniu od poprzedniej serii Mythos, wszystkie modele miały 4-cylindrowe silniki. Podstawowa skrzynia biegów była taka sama 15+15 jak w Vision. W wersji Top zastosowano hydrauliczną zmianę kierunku jazdy oraz 3-stopniowy przełącznik biegów. Elektryczny podnośnik był standardem tylko w wersji Top. Udźwig standardowy wynosił 5150 kg. Standardowo zamontowano trzy bloki hydrauliczne. Na przedniej osi zastosowano hamulce tarczowe w kąpieli olejowej. Czterokolumnowa kabina nosiła nazwę Master Class.

Jesienią 2010 zaprezentowano model Powermondial 120 z elektronicznym sterowaniem silnika, wspólnym wtryskiem paliwa oraz 16 zaworami. Prędkość 40 km/h osiągano już przy 1830 obr./min. Ten sam silnik i układ napędowy stosowano również w modelu McCormick X60.50.

W 2011 roku wyprodukowano specjalną serię Powermondiali w historycznych kolorach Landini.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Powermondial 90-120

Zmodernizowane modele Landini Alpinen zostały zaprezentowane na początku 2008 roku. Silniki Perkins zostały wymienione na 3,3-litrowe Yanmary o większym momencie obrotowym. Alpine 60 był nową, słabszą wersją modelu, która była produkowana tylko przez dwa lata. Przekładnia nadal oferowała wiele biegów, a bieg pełzający był standardem. Wspomagające siłowniki podnośnika były teraz wyposażeniem standardowym.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Landini Alpine 60-85

Abati Titanium

Acam

Ackermeister

Acremaster

Aebi

Aecherli

Aérocentre

Agco

Agco-Allis

Agcostar

Agra Farmer

AgraCat

Agrale

Agrar

Agratrac

Agri

Agri Boss

Agri King

Agri-Power

Agria

Agricat

Agrico

Agrifarm

Agrifull

Agrinar

Agrindo

Agrip

Agrisa-Bungartz

Agrison

Agritec

Agritech

Agromash

Agroservis

Agrostroj/Agrozet

Agtor

AgTrac

AH-Goldoni

Airone

Al-Frat

Al-Ghazi

Al-Jadah

Al Jahad

Allgaier

Allgaier-Suisse

Allis-Chalmers

Alpenland

Alpina Oekonom

Altai

Amat-Calvet

Amobil

AMOG

Angad

Ansaldo

Ansaldo Fossati

Antar

Antonio Carraro

Apache Solis

Aprile

Arbos

Arbos Bubba

Arjun

ArmaTrac

Arnoux

Arvid

Ascot Universal

Asian Tractors

Astoa

Austin-Leyland

Austrak

Austro

Aveling-Marshall

Avenger

Avery

Avto

B.M.B President

Babiole

Baldwin

Baltiets

Balwan

Bamford

Barreiros

Basak

Bauchet

Bautz

Bean

Harkov

Vladimirets

Kirovets

YuMZ

Belarus

Bell

Benye

Beriko

Bernard

Bernardin

Bernson

Big Bud

Ostatnio dodane maszyny

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.