Caterpillar

Jesienią 2017 roku Challenger zaprezentował serię MT700 zaprojektowaną wspólnie z Fendt. Fendt wprowadził na rynek europejski odpowiadający model gąsienicowy jako serię 900 Vario MT. Silnik był 7-cylindrowym, 9,8-litrowym jednostką Agco Power. Posiadał dwie turbosprężarki i stosowano wszystkie znane technologie oczyszczania spalin. Nominalne obroty silnika wynosiły tylko 1700 obr./min, a maksymalny moment obrotowy osiągano w zakresie 1200-1600 obr./min. Wentylator chłodzący miał hydrostatyczny napęd Voith.

Skrzynia biegów to Fendt ML400, czyli w terminologii Challengera Accu-VT. W układzie napędowym zastosowano dwa hydrostaty, z których jeden odłączano powyżej prędkości 20 km/h. Maksymalna prędkość 40 km/h była osiągana przy 1550 obr./min. Siła podnoszenia w Challengerze była mniejsza niż w odpowiadającym modelu Fendt. Układ hydrauliczny można było opcjonalnie wyposażyć w dwa pompy o zmiennej wydajności 220 l/min.

W porównaniu z wcześniejszymi modelami Challenger ulepszono zawieszenie gąsienic: między podwoziem a ciągnikiem umieszczono sprężyny śrubowe, a same rolki środkowe w podwoziu były zawieszone. Opcjonalnie kabina również miała zawieszenie śrubowe. Kabina była w dużej mierze taka sama jak w serii Fendt 1000 Vario, a wyświetlaczem był 10,4″ AccuTerminal. Rozstaw osi był o 13 cm dłuższy niż w poprzednim modelu Challengera.

Sprzedaż ciągników Challenger zakończyła się w 2023 roku, a Agco skoncentrowało się na marce Fendt także w Ameryce Północnej.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Traktory

Challenger MT738-MT743

Pod koniec 2020 roku Challenger zaprezentował nowe ciągniki serii MT800, które niemal nie miały nic wspólnego z poprzednikami. Zamiast tego były niemal identyczne z wcześniej przedstawioną przez Fendt serią 1100 Vario MT. Challenger miał oczywiście duży udział w rozwoju obu modeli. Silniki pochodziły od MAN-a, o pojemności 15,2 i 16,2 litrów, z znacznie wyższym maksymalnym momentem obrotowym niż wcześniejsze jednostki Agco Power, jednak wzrost momentu obrotowego wynosił tylko 10–16%. Maksymalna moc osiągana była już przy 400 obr./min. Silniki spełniały normę emisji Tier 4F i wyposażone były w hydraulicznie sterowany wentylator chłodnicy, turbosprężarkę ze zmienną geometrią łopatek, wtrysk mocznika (AdBlue), chłodzony układ recyrkulacji spalin (EGR), katalizator utleniający oraz filtr cząstek stałych.

Bezkrokowa przekładnia TA400T Fendta miała dwa pompy hydrauliczne, z których jedna była odłączana dla oszczędności paliwa przy niskim obciążeniu. Pompa o zmiennej wydajności hydraulicznej miała wydajność 220 l/min lub 439 l/min przy użyciu obu pomp. W układzie gąsienicowym koła środkowe były zawieszone hydraulicznie. Hak holowniczy obracał się w zakrętach o 28 stopni w obie strony, a ramiona podnośnika o 12 stopni. Kabina była taka sama jak w modelu MT700 Fendta, lecz sterowanie miało drobne różnice względem Fendta. Terminal AccuTerminal miał przekątną 10,4 cala.

W Europie skupiono się na sprzedaży tych samych ciągników pod marką Fendt, a podobne decyzje podjęto w USA w 2023 roku. Był to koniec marki Challenger.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Challenger MT851-MT867

MT900E z ramą skrętną otrzymał podobnie jak gąsienicowy traktor MT800E silniki V12 Agco Power. Moc i moment obrotowy były nieco większe niż w poprzednich silnikach Caterpillar. Normy emisji czwartego poziomu osiągnięto dzięki wtryskowi mocznika, dwóm podwójnym turbosprężarkom, katalizatorowi utleniającemu i recyrkulacji spalin. W układzie przeniesienia napędu CAT zastosowano nowe programy, które miały zapewnić płynniejszą zmianę biegów bez szarpnięć. Opcjonalnie dostępna była hydraulicznie załączana blokada przedniej osi. Dwa pompy pozwalały na uzyskanie opcjonalnej wydajności hydrauliki 322 l/min. Automatyczne prowadzenie Auto Guide 3000 oraz standardowy wyświetlacz TMC pozostały bez zmian. Na modelu MT900E zakończyła się próba firmy Challenger wejścia na rynek traktorów z ramą skrętną.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Challenger MT955E-MT975E

W serii MT800 jesienią 2013 roku przeskoczono z MT800C na MT800E. Silnikiem po raz pierwszy został zaprezentowany 16,8-litrowy V12 Agco Power, łączący dwa silniki o pojemności 8,4 litra. Liczba cylindrów silnika nie była podana w tabelach technicznych ani materiałach prezentacyjnych. Silniki spełniały normę emisji spalin Tier 4 final w USA oraz Stage IV w Europie. Doładowanie turbodoładowarkami odbywało się przy użyciu czterech turbosprężarek w dwóch grupach. W technologii redukcji emisji zastosowano wszystkie rozwiązania z wyjątkiem filtra cząstek stałych. Wzrost momentu obrotowego wynosił 42%, identycznie jak w poprzednich silnikach CAT. Wydajność hydrauliki wynosiła w standardzie 224 l/min, a jako opcja 321 l/min.

Wszystko inne pozostało bez zmian z pokolenia na pokolenie. W pełni powershiftowy przekładnia 16+4 Caterpillara została wprowadzona w modelach z 2001 roku. Przełożenia biegów pozostały oryginalne. Maksymalna prędkość na najwyższym biegu przy nominalnych obrotach wynosiła 36,2 km/h, a przy pełnych obrotach osiągano 40 km/h. Kabina nadal była poprzedniego typu Pinnacle View, ale poziom hałasu wzrósł z 73 do 74 dB. Sterowanie odbywało się przez regulację różnicy prędkości między gąsienicami za pomocą przekładni planetarnej napędzanej silnikiem hydraulicznym znajdującym się w mechanizmie różnicowym.

W ciągnikach kołowych Challengera serie 400D/500D/600D odpowiadały modelom MF 6600/7600/8600, a 400E/500E/600E odpowiadały seriom 6700/7700/8700. Modele oparte na konstrukcji MF były obecne w ofercie Challengera do 2020 roku.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Challenger MT845E-MT875E

Jesienellä 2013 esitellyssä Challenger MT700E -sarjassa moottorit olivat 7-sylinterisiä Stage IV -vaatimusten mukaisia Agco Powereja. 9,8-litraisissa moottoreissa oli tehoa ja etenkin vääntöä enemmän kuin edeltäjissä. Moottoreissa oli urearuiskutus, pakokaasujen takaisinkierrätys, hapetuskatalysaattori ja kaksi turboahdinta, ja polttoaineen kulutuksen luvattiin olevan 5 % pienempi kuin aiemmissa malleissa. Vaihteisto oli edelleen Caterpillarin 16+4 täyspowershift, samoin taka-akselisto oli Caterpillarin valmistama. Hydrauliikan tuotto oli nyt vakiona 224 l/min ja lisävarusteena sai 321 l/min. Polttoainesäiliö oli nyt vakiona 659-litrainen. Konepelti oli muotoiltu uudelleen. Telaketjuja sai kolmea eri järeysluokkaa, ja leveys oli nyt enimmillään 864 mm. Ohjaamo oli lähes ennallaan, mutta sitä kutsuttiin nyt nimellä Pinnacle-View. Agcon 7,4-tuuman värinäyttö oli sama kuin ennenkin. Automaattiohjauksen mukana tuli 12-tuuman lisänäyttö.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Challenger MT755E-MT775E

W modelach MT745D sprzedawanych w latach 2012 i 2013 nowością był 8,4-litrowy silnik AGCO Power. Moc i moment obrotowy były zbliżone do wcześniejszych silników Caterpillar. Klasa emisji spalin to 3A. Silniki wyposażone były w wtrysk mocznika oraz technologię czterech zaworów na cylinder. Maksymalna prędkość 16+4-biegowej skrzyni Powershift pozostała jak dotąd na poziomie 39,7 km/h, osiągana przy obrotach wyższych niż nominalne. Udźwig podnośnika kategorii 4 wynosił 11 790 kg. Standardowo dostępne były cztery elektrohydrauliczne sekcje rozdzielacza, a za dopłatą sześć. W opcjonalnym systemie AGCO Auto-Guidance zastosowano nowy monitor 12,5″. Kabina została nieco odświeżona. Stopnie schodów unosiły się elektrycznie po włączeniu biegu jazdy.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Challenger MT745D-MT765D

Caterpillar sprzedawał gąsienicowe ciągniki Agcolle w 2002 roku, a marka została zmieniona na Challenger. Produkcja została przeniesiona do fabryki Agco w Minnesocie. Seria MT700 została opracowana jeszcze przed przejęciem przez Agco. Była zdecydowanie bardziej masywna niż poprzednie modele 35-55, które częściowo korzystały z technologii New Hollanda. Waga wynosiła teraz 14 ton zamiast 9 ton poprzednika. Wspólną cechą serii było bezstopniowo regulowane rozstawienie gąsienic. Kierowanie w Challengerach nie odbywało się przez hamowanie gąsienic, lecz przez regulację różnicy prędkości między nimi za pomocą przekładni planetarnej napędzanej silnikiem hydraulicznym umieszczonym w mechanizmie różnicowym.

Silniki były teraz 8,8-litrowe Caterpillara zamiast 6,6-litrowych i wyposażone w technologię czterozaworową. Klasa emisji spalin odpowiadała normie EPA Tier II. Prędkość maksymalna na drodze w wersjach dostarczanych do Europy wzrosła do 40 km/h. Skrzynię biegów Powershift 16+4 oraz tylną oś również produkował Caterpillar. Rozkład masy wynosił 40/60, co miało na celu równowagę podczas pracy na siłę pociągową. Podwozie gąsienicowe było zawieszone hydraulicznie. W standardzie były 4 elektrycznie sterowane sekcje hydrauliczne oraz system power beyond. Udźwig wynosił 11,7 tony. Kabina była wyraźnie większa niż wcześniej. Układ elektryczny był oparty na magistrali CAN. Automatyka prowadzenia na obrzeżach pola była standardem.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Challenger MT735-MT765

Więcej od tego producenta

Amerykański producent maszyn budowlanych Caterpillar powstał w wyniku fuzji C.L. Besta i Holta w 1925 roku. Holt Tractor, jeden z poprzedników Caterpillara, który w 1904 roku rozpoczął produkcję ciągników gąsienicowych, używał wcześniej nazwy Caterpillar w swoich ciągnikach gąsienicowych. Wśród zaprezentowanych w 1938 roku ciągników gąsienicowych z serii D o mocy 30–127 koni mechanicznych znajdowały się również wersje przeznaczone do użytku rolniczego. Głównym przeznaczeniem był jednak inny obszar. Seria D była również produkowana w Wielkiej Brytanii od 1958 roku.

W 1987 roku Caterpillar zaprezentował szybki ciągnik gąsienicowy Challenger, konkurujący z ciągnikami dużej mocy ze skrętną ramą. Klasy mocy Challengerów mieściły się w przedziale 200–400 koni mechanicznych. W 1998 roku Caterpillar kupił fabrykę silników Perkins. W 2002 roku Agco kupił od Caterpillara działalność związaną z maszynami rolniczymi, a marka Caterpillar Challenger została przemianowana na Challenger.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

W 1987 roku Caterpillar zaprezentował swój pierwszy ciągnik z gąsienicami gumowymi, Challenger 65, mający konkurować głównie z dużymi ciągnikami z podwoziem ramowym. Gąsienice o szerokości 24,5 cala i długości 270 cm zostały wzmocnione stalowymi linkami. Zapowiadano, że siła uciągu na polu będzie o ponad 50%, a na twardym podłożu o 20% większa niż w ciągniku kołowym, a nacisk na podłoże był niski dzięki dwukrotnie większej powierzchni styku w porównaniu z ciągnikiem kołowym.

Silnik był turbodoładowany i międzystopniowo chłodzony, o pojemności 10,5 litra i mocy 270 KM. Wzrost momentu obrotowego wyniósł 30%. Skrzynia biegów była pełnopowershift 10+2, umożliwiająca wybór dowolnego biegu na ruszanie. Poziom hałasu w kabinie wynosił 77,5 decybela. Opcjonalnie dostępny był system kontroli poślizgu oparty na radarze, trzypunktowy układ podnośnika oraz WOM (1000 obr./min).

Na rok 1991 moc zwiększono do 285 koni mechanicznych, a oznaczenie modelu zmieniono na 65B. W tym samym czasie wprowadzono ciągnik Challenger 75 o mocy 325 KM, wyposażony w nowy, krótko skokowy silnik z serii C-10. Szerokość gąsienic powiększono do 27,5 cala. Dla obu modeli oferowano również węższe i szersze warianty gąsienic.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Caterpillar Challenger 65-75

W roku 1993 odświeżono modele Challenger, dodając do oznaczenia literę C. Układ hydrauliczny i kierowniczy został zmodernizowany: kierowanie odbywało się teraz za pomocą pompy hydraulicznej i silników hydraulicznych, zamiast mechanicznego sterowania. Hamulce były teraz mokre (kąpiel olejowa). Rura wydechowa i wlot powietrza zostały przesunięte bliżej prawego słupka kabiny, a zbiornik paliwa nieco powiększono. Dla ułatwienia wejścia do kabiny wykonano solidne stopnie, a uchwyty zostały wymienione. Cała deska rozdzielcza była nowa, a komputer pokładowy umieszczono w widocznym miejscu na górze tablicy przyrządów.

Silniki pozostały bez zmian: model 65 C miał moc 285 KM, a 75 C – 325 KM. Ciśnienie kontaktowe wynosiło 0,39 bara, a w modelu 75 C wyposażonym w szersze gąsienice 0,35 bara. W 1994 roku zaprezentowano Challenger 70 C, który miał silnik z modelu 65 C oraz napęd i układ gąsienic z modelu 75 C. Natomiast model 75 C otrzymał odpowiednik o tej samej mocy – 85 C. Napęd modeli 75 C i 85 C został zoptymalizowany pod kątem niskich prędkości. W późniejszej serii D model 85 C zastąpiono 85 D o mocy 370 KM, a 75 C – modelem 75 D. Te wersje nie były wprowadzane na rynek europejski, gdzie do 1998 roku sprzedawano modele 65 C i 75 C.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Caterpillar Challenger 65 C – 85 D

W 1994 roku Caterpillar wprowadził mniejsze modele Challenger 35 (210 KM) i 45 (240 KM). Rozstaw gąsienic w tych modelach był regulowany z myślą o uprawie rzędowej. Projekt był znacznie bardziej dopracowany niż w dużych, kanciastych Challengerach. Modele te produkowano w zakładzie New Holland w Winnipeg, a kabina, układ napędowy i hydraulika pochodziły z serii NH Genesis.

Silniki były turbodoładowane i międzychłodzone Caterpillary o pojemności 6,6 litra. Przekładnia Powershift miała 16+9 biegów. Skrzynia biegów oferowała różne programowalne funkcje automatycznej zmiany biegów i preselekcji. W 1997 roku do oferty dołączył Challenger 55 o mocy 270 KM i silniku 7,2 litra.

W 1997 roku Claas i Caterpillar zawarły umowę współpracy, na mocy której Cat zaczął sprzedawać kombajny Lexion w Ameryce Północnej, a Claas Challenger w Europie. Mniejsze, zielone Challengery z tej serii pojawiły się na rynku jesienią 1997 roku. W kombajnach Claas szerokość gąsienic wynosiła standardowo 63,5 cm.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Caterpillar/Claas Challenger 35-55

Wiosną 1998 roku zaprezentowano nowe modele E dużych Challengerów. Projekt był teraz zgodny z aerodynamicznym wzornictwem mniejszej serii. Zgodnie z umową współpracy Claasa i Caterpillara, Challengery były teraz w Europie oferowane w kolorach Claasa. Silniki nadal pochodziły od Cata. Modele 65 E i 75 E zyskały dodatkowe 15 KM mocy. Silnik modelu 65 był teraz nowszej serii. Powyżej nich znajdowały się 12-litrowe modele 85 E i 95 E (381 i 417 KM). Wszystkie silniki miały elektroniczne sterowanie i 30% wzrost momentu obrotowego.

Szerokość głównych gąsienic wynosiła teraz standardowo 699 mm. Skrzynia biegów pozostała taka sama, 10+2, jak wcześniej. Wydajność układu hydraulicznego została zwiększona do 151 litrów. Pojemność zbiornika paliwa powiększono do 1060 litrów.

Nowa generacja modeli serii Challenger MT700 została przedstawiona w 2001 roku, a jednocześnie Caterpillar sprzedał produkcję Challengerów firmie Agco. Marką stał się Agco Challenger, a Claas musiał zrezygnować z Challengerów. Caterpillar kontynuował dostawy m.in. silników i układów napędowych dla Agco.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Caterpillar/Claas Challenger 65 E – 95 E

Nowa generacja modeli serii Challenger MT700 została zaprezentowana w 2001 roku, a jednocześnie Caterpillar sprzedał produkcję Challenger firmie Agco. Caterpillar kontynuował m.in. dostawy silników i układów napędowych dla Agco. W nowych modelach serii MT800 opracowanych już za czasów Caterpillara zastosowano czterozaworowe silniki o wyraźnie większej mocy niż poprzednie. Pojemności silników wynosiły 12,0, 14,6 i 15,8 litra. Wtrysk paliwa realizowano za pomocą pompowo-wtryskowych. Norma emisji spalin to EPA Tier II.

Nowa skrzynia biegów Powershift miała 16+4 przełożeń, a prędkość maksymalna na drodze wzrosła do 40 km/h. Rozstaw osi zwiększono z 229 cm do 300 cm, a w tych modelach zastosowano również bezstopniową regulację szerokości rozstawu kół. Podwozie wyposażono w nową amortyzację Opti-Ride. Gąsienice były dostępne w szerokościach od 457 do 914 mm. Wydajność pompy hydraulicznej wynosiła 233 l/min, a zawory elektromagnetyczne było od 4 do 6 sztuk. Do sterowania funkcjami i komputera pokładowego w kabinie zastosowano wyświetlacz TMC (Tractor Management Center). Kabina była taka sama jak w mniejszej serii MT700.

Jednocześnie Agco wprowadziło do oferty Challenger mniejsze modele produkowane przez Iseki i Massey Fergusona. Seria MT400 odpowiadała serii MF 4200, a odpowiedniki serii MT500 i 600 to serie 6200 i 8200.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Challenger MT835-MT865

Modele Challenger MT700B zostały wprowadzone w 2005 roku. Najmniejszy model został wycofany, a maska zyskała więcej czarnego koloru. Silniki Cat C9 ACERT o pojemności 8,8 litra spełniały normę emisji spalin UE III. Moc była mniej więcej taka sama jak wcześniej. Wartości momentu obrotowego spadły z 52% do 42%. Silniki nadal wyposażone były w pompowtryskiwacze oraz technologię czterech zaworów na cylinder. Pozostałe parametry techniczne, takie jak siła udźwigu 11,7 tony oraz hydraulika o wydajności 166 l/min, pozostały bez zmian. Wnętrze kabiny można było zobaczyć na aktualnym zdjęciu, a poziom hałasu spadł do 73 decybeli. Zbiornik paliwa w standardzie był mniejszy niż wcześniej.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Challenger MT745B-MT765B

Modele serii Challenger 800B zostały wprowadzone w 2005 roku. Wygląd został nieco odświeżony, a gąsienice były o 25 cm dłuższe niż wcześniej. Na szczycie gamy pojawił się model MT875B z maksymalną mocą 600 KM. Aby chronić układ napędowy, moc w tym modelu była obniżana przy prędkościach poniżej 6 km/h. Moc pozostałych modeli była mniej więcej bez zmian. Różnica między mocą maksymalną a znamionową była mniejsza, co oznaczało, że niemal maksymalna moc była dostępna na szerszym zakresie obrotów. Pojemności silników w trzech mniejszych modelach wzrosły do 14,6 litra, a w dwóch największych do 18,1 litra. Przekładnia powershift 16+4 pozostała bez zmian. Wydajność hydrauliki wynosiła 166 l/min, jednak w Europie najczęściej sprzedawano wersję o wydajności 223 l/min.

Standardowe gąsienice o szerokości 699 mm zapewniały szerokość nieco poniżej trzech metrów. Dostępnych było więcej opcji gąsienic dostosowanych do różnych zastosowań. Poziom hałasu w kabinie spadł do 73 decybeli.

W tym samym czasie kołowe ciągniki z serii Challenger, czyli MT400B odpowiadały serii MF 5400, MT500B serii 6400/7400, a MT600B serii 8400.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Challenger MT835B-MT875B

Wiosną 2006 roku Agco zaprezentowało swój pierwszy traktor z ramą skrętną, serię Challenger MT900. Jednak do produkcji wszedł dopiero latem 2007 roku. Technologia była w dużej mierze zgodna z gąsienicowymi traktorami serii MT800B. Wymiary zewnętrzne były znaczne zarówno w modelach gąsienicowych, jak i w porównaniu z konkurencją. MT945B miał więcej mocy niż odpowiadający mu traktor gąsienicowy, a najmniejszy model nie został wprowadzony do gamy. Silniki były 14,6- i 18,1-litrowe marki Caterpillar, a skrzynia biegów także Cati 16+4 powershift. Rama skrętna była uważana za najsolidniejszą na rynku. Promień skrętu wynosił 8,4 metra mierzony od linii środkowej opon. W standardzie montowano opony podwójne 710/70R42. Blokada przedniej osi nie była przynajmniej wyposażeniem standardowym. Podnośnik tylny miał udźwig 10 ton zamiast 14 ton w wersji gąsienicowej. Mosty napędowe były produkcji GIMA.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Challenger MT945B-MT975B

W zaprezentowanej w 2008 roku serii Challenger MT700C odświeżono wygląd i kabinę. Znane 8,8-litrowe silniki Caterpillar Tier III miały maksymalną moc o około dwadzieścia koni mechanicznych większą niż wcześniej. Skrzynia biegów pozostała nadal 16+4-biegowa, sterowana elektrycznie pełnopowershift. W ulepszonej kabinie zamontowano nowy 7-calowy wyświetlacz TMC-ISOBUS, taki sam jak w traktorach MF. Także okrągła tablica przyrządów miała podobny wzór do MF. Programowanie automatyki końców pola zostało uproszczone. W hydraulice zastosowano nowy system LIFD. W sytuacji, gdy zapotrzebowanie na przepływ przekraczało wydajność pompy, system ograniczał przepływ każdego (maksymalnie) sześciu zaworów o ten sam procent.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Challenger MT745C-MT765C

Wprowadzone w 2008 roku wzornictwo serii MT800C zostało zaokrąglone zarówno na zewnątrz, jak i w kabinie. W kabinie zamontowano również nowy 7-calowy, zgodny z ISOBUS wyświetlacz TMC. Żółty kolor był jaśniejszy niż wcześniej. Najmniejszy model został wycofany z europejskiej oferty, a szczególnie w dolnym zakresie serii wartości mocy i momentu obrotowego były wyższe niż wcześniej. Klasa emisji spalin to Tier III. Skrzynia biegów pozostała 16+4 przełożeń z pełnym powershiftem, produkcji Caterpillara. Automatyka skrętu na uwrocia programowana „jednym dotknięciem” pozwalała na zapisanie 35 funkcji dla sześciu różnych maszyn roboczych. Do elektrozaworów hydraulicznych można było zaprogramować różne przepływy podczas pracy i obrotów na uwrociach. Gąsienice i ich koła pośrednie wykonano z poliuretanu, co miało zwiększyć trwałość w porównaniu z metalem i gąsienicami gumowymi.

Z ceną wyjściową na poziomie 400 000 euro MT800C był w Europie nieco droższy niż konkurencyjne, amerykańskie ciągniki gąsienicowe.

Seria Challenger MT400 i 500 produkowana przez MF kontynuowała z modelem B, natomiast MT600C został zmodernizowany do wersji odpowiadającej serii MF 8600.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Challenger MT845C-MT875C

Traktory podwozia serii MT900B z napędem na ramę były dostępne na rynku tylko nieco ponad rok, zanim wprowadzono przeprojektowane modele MT900C. Moc i moment obrotowy również nieco wzrosły. Silniki nadal były 14,6- i 18,1-litrowymi Caterpillarami, a skrzynia biegów również pochodziła od Caterpillara. Pojemność silników była większa niż w podwoziach napędzanych przez konkurencję. Udźwig został zwiększony do 14 ton, odpowiadając poziomowi ciągników gąsienicowych, jednak do największego modelu nie można było w ogóle zamontować podnośnika. W hydraulice zastosowano nowy system wyrównywania przepływu, a w kabinie zamontowano 7-calowy kolorowy wyświetlacz kompatybilny z ISOBUS. Seria MT900C nie została wprowadzona do większości krajów europejskich.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Challenger MT945C-MT975C

Abati Titanium

Acam

Ackermeister

Acremaster

Aebi

Aecherli

Aérocentre

Agco

Agco-Allis

Agcostar

Agra Farmer

AgraCat

Agrale

Agrar

Agratrac

Agri

Agri Boss

Agri King

Agri-Power

Agria

Agricat

Agrico

Agrifarm

Agrifull

Agrinar

Agrindo

Agrip

Agrisa-Bungartz

Agrison

Agritec

Agritech

Agromash

Agroservis

Agrostroj/Agrozet

Agtor

AgTrac

AH-Goldoni

Airone

Al-Frat

Al-Ghazi

Al-Jadah

Al Jahad

Allgaier

Allgaier-Suisse

Allis-Chalmers

Alpenland

Alpina Oekonom

Altai

Amat-Calvet

Amobil

AMOG

Angad

Ansaldo

Ansaldo Fossati

Antar

Antonio Carraro

Apache Solis

Aprile

Arbos

Arbos Bubba

Arjun

ArmaTrac

Arnoux

Arvid

Ascot Universal

Asian Tractors

Astoa

Austin-Leyland

Austrak

Austro

Aveling-Marshall

Avenger

Avery

Avto

B.M.B President

Babiole

Baldwin

Baltiets

Balwan

Bamford

Barreiros

Basak

Bauchet

Bautz

Bean

Harkov

Vladimirets

Kirovets

YuMZ

Belarus

Bell

Benye

Beriko

Bernard

Bernardin

Bernson

Big Bud

Ostatnio dodane maszyny

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.