New Holland

Z okazji 40-lecia historii młocarni cylindrowych NH, kombajny z serii CR otrzymały na sezon 2016 nowe oznaczenia modeli oraz nową kabinę Harvest Suite Ultra, której poziom hałasu wynosił 73 dB. Nowy model dużej mocy CR10.90 osiągnął rekord świata już rok wcześniej, młócąc 800 ton pszenicy w 8 godzin. Jego układ młócący pozostał bez zmian pod względem wymiarów, jednak rotory wyposażono w wydajniejsze bębny młócące z palcami. Tylko nowy, 16-litrowy silnik CR10.90 spełniał w tym czasie normę Tier 4B.

Do wyboru były trzy hedery: standardowy, regulowany Varifeed o długości 575 mm oraz Superflex dostosowujący się do kształtu terenu. W dwóch największych modelach standardowo montowano składany z kabiny rura opróżniająca ziarno. Modele te wyposażono również w powiększonym do 14,5 hl zbiornik na ziarno. Standardem stały się sito do zbioru na pochyłościach oraz zamontowany pomiędzy dwoma rotorami kątowy system ochrony przed kamieniami. Wyświetlacz IntelliView IV miał teraz przekątną 26,4 cm. CR10.90 z gąsienicowym podwoziem ważył niemal 25 ton.

W 2018 roku zaprezentowano odnowioną serię CR Revelation ze względu na wymagania emisji spalin. Większość modeli miała zwiększoną moc. Zbiornik AdBlue powiększono do 160 litrów. System Dynamic Feed Roll Reverser miał zapobiegać zatorom rotora przez wielokrotne zmiany kierunku jego obrotów. Trzy strategie jazdy systemu Intelli Cruise II miały na celu równomierność podawania zboża, a tym samym zwiększenie wydajności młocarni. Automatyka IntelliSense co 20 sekund wybierała najlepsze ustawienia, korzystając z czujników obciążenia i kamer, aby zmaksymalizować ilość zboża przepływającego przez kombajn i zminimalizować straty. Prędkość opróżniania zbiornika w dwóch największych modelach została zwiększona do 142 litrów na sekundę.

W modelach Stage V na sezon 2020 moc ponownie nieco wzrosła.

Na sezon 2024 wprowadzono nowe naklejki na bokach. Komfort kabiny poprawiono m.in. nowymi fotelami.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Kombajny zbożowe

New Holland CR7.90 – CR10.90

Na sezon 2016 odświeżono w Belgii oznaczenia modeli serii CX. Silniki były bardziej ekologiczne, a mniejsze modele miały większą moc. Nowym modelem był CX8.85, z mocą silnika mniejszą niż w CX8.90. W największych modelach moc silnika była jeszcze większa. Kabina była zmodernizowana i nieco większa niż poprzednio, model Harvest Suite Ultra. Poziom hałasu podawano na 73 dB. Standardowe wyposażenie serii CX obejmowało m.in. elektryczną regulację sita, pochylanie stołu tnącego, silny sieczkarz, rozdrabniacz pni, automatyczną klimatyzację, ekran dotykowy Intelliview IV oraz licznik strat podczas omłotu. W modelach CX8 hamulec hydrauliczny stosowano od początku, w mniejszych na początku mechaniczny. Przy hydraulicznym zastosowano adaptacyjną regulację prędkości.

W silnikach Stage V na sezon 2020 większość modeli miała nieco większą moc i większe zbiorniki AdBlue.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CX7.80 – CX8.90

New Holland zaprezentował na sezon 2021 hybrydowy kombajn CH7.70 jako konkurenta dla Claas Tucano. Był on w dużej mierze zbliżony do modelu CX6.90, jednak separację zapewniały dwa rotory o średnicy 54 cm i długości 345 cm. Między bębnem młócącym o średnicy 60 cm a rotory znajdował się dodatkowy bęben o długości 40 cm. Moc 8,7-litrowego silnika została zwiększona o około 10% do 374 KM. Wydajność młócenia obiecywano o 25% większą niż w przypadku kombajnu młotkowo-bębnowego, a uszkodzonych ziaren miało być o 35% mniej.

Regulowane pod względem długości żniwiarki Varifeed były dostępne w szerszym zakresie od 4,88 do 9,15 metra. Standardowe żniwiarki również mieściły się w tym zakresie. Ostatni segment przenośnika łańcuchowego można było odchylić dla delikatniejszego młócenia. Powierzchnia nachylona była podzielona wzdłuż na dwie części, a między nimi dmuchane było powietrze, co miało zwiększyć skuteczność oczyszczania o 15%. W standardzie były również systemy SmartSieve i OptiFan, które poprzez regulację ruchu siewnika i wentylatora kompensowały wpływ pochylenia bocznego i podłużnego na działanie siewnika. Dostępna była też pozioma wersja kombajnu typu Laterale. Poziom hałasu w kabinie wynosił 73 dB, a w standardzie był ekran dotykowy IntelliView IV, na którym można było zapisać ustawienia dopasowane do poszczególnych upraw. Inne wyposażenie standardowe obejmowało regulację pochylenia żniwiarki, program czyszczenia mechanizmu, regulowane rozrzutniki słomy i kierownice oraz automatyczną regulację żniwiarki.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CH7.70

Modele CX5080-6090 zostały zastąpione pod koniec 2017 roku przez CX5.80-6.90. Silniki spełniały normę Stage 4B, a moc pozostała bez zmian. W największym modelu nadal stosowano 8,7-litrowy Cursor 9, a w mniejszych 6,7-litrowy. Zbiornik paliwa był większy niż wcześniej. Najważniejszą zmianą była kabina Harvest Suite Deluxe, która była o 20 cm szersza niż poprzednio, a poziom hałasu spadł do 73 decybeli. Sterowanie także zostało zmodernizowane. Na wyposażeniu standardowym znajdował się ekran dotykowy IntelliView IV oraz elektryczna regulacja sita. Nowością był program czyszczenia, który całkowicie otwierał sita i włączał wentylator na najwyższe obroty.

W modelach z sześcioma bębnami zmodernizowano śrubę podającą zbożowy podajnik ślimakowy oraz napęd rozsiewacza plew. Nowym osprzętem był OptiSpeed, który regulował prędkość bębnów na podjazdach i zjazdach. Automatyka regulująca wentylator w tych samych sytuacjach była standardem. Modele 5.90 i 6.90 miały również dostępny model Laterale, który utrzymywał maszynę poziomo. Automatyka wysokości stołu tnącego, automatyczna regulacja prędkości wału podającego oraz regulacja pochylenia stołu były teraz standardem we wszystkich modelach. Prędkość opróżniania zbiornika na zboże wynosiła 100 l/s.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CX5.80 – CX6.90

Na rok 2015 w Polsce zmieniono numerację modeli serii TC. Jednocześnie model czterowalcowy otrzymał nową kabinę, zaokrąglone kształty oraz większy zbiornik na zboże, które w większych modelach pojawiły się już rok wcześniej. We wszystkich silnikach zastosowano technologię SCR.

Kabina nazwana Harvest Suite miała ramę identyczną jak w modelu CX. Elementy sterujące umieszczono w podłokietniku, a poziom hałasu w kabinie spadł do 74 decybeli. Wyświetlacze znajdowały się na przednim słupku, bez oddzielnego ekranu komputera pokładowego znanego z CX. Modele RS wyposażono w wałek do pozbiorczego wytrząsania, nowością było dodanie go również do najmniejszego modelu. Elektryczno-hydrauliczne odciążanie hedera oraz automatyka wysokości pokosu są teraz standardem. W podstawowych hederach był elektryczny napęd podbieracza, w szerszych hydrauliczny. Opcjonalnie dostępny był heder Varifeed z regulowaną długością, elektryczna regulacja sit oraz rozrzutnik resztek. W modelu TC5.80 w Finlandii standardowo montowano pneumatyczne siedzisko i blokadę mechanizmu różnicowego.

Na rok 2019 silniki w modelach TC4.90 – TC5.70 zmieniono na czterocylindrowe. W 2021 roku wprowadzono wersje Stage V. Przy zbiorniku o pojemności 83 hl prędkość opróżniania wynosiła 100 l/s zamiast 60 l/s w mniejszych modelach.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland TC4.90-TC5.90

Jesienä 2023 Agritechnica-messuilla New Holland esitteli CR11-puimurin, jota oli kehitetty 10 vuoden ajan. Suunnittelussa ratkaistiin ongelma, kuinka tehdä puintikoneistosta tehokkaampi, mutta pysyä telaketjuilla varustettuna eurooppalaisten tieliikennesäädösten sallimassa 3,5 metrin kuljetusleveydessä. CR11:ssa ei käytetty perinteisesti hihnoja, ketjuja tai variaattoreja voimansiirtoon. Vasen puintisylinteri toimi myös käyttöakselina, joka välitti voiman pitkittäin asennetulta, eteenpäin kallistetulta moottorilta takapäästä ohjaamon alapuolelle asennettuun kulmavaihteeseen, joka käytti puintikelkaa. Kulmavaihteen vetosuuntaa voitiin vaihtaa myös toiseen suuntaan takaisinpyörityksen mahdollistamiseksi.

Kaksi puintiroottoria olivat halkaisijaltaan 61 cm aikaisemman 56 cm:n sijaan ja pituudeltaan 350 cm. Seulaston leveys oli 179 cm. Sekä ylä- että alaseuloja oli kaksi peräkkäin. Seuloilla oli myös sivuttaisliike, jonka avulla tasattiin seulojen epätasaista kuormitusta esimerkiksi rinteessä. Viljasäiliö oli vakiona 16 m³, lisävarusteena 20 m³ ja tyhjennysnopeus 210 l/min. Silppuri pyöri tavanomaisesta poiketen vastakkaiseen suuntaan, olki kulki silppurin yli. Tyhjänä puimuri painoi noin 26 tonnia.

CR11:ssa oli 16-litrainen FPT Cursor -moottori, jonka maksimi teho oli 775 hv. Vuonna 2024 rinnalle esiteltiin CR10, jossa oli 13-litrainen 634 hv moottori ja 1300 litran polttoainesäiliö 1500 litran sijasta.

Ilmoitetut tekniset tiedot ovat puutteelliset.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CR10-CR11

Seria CSX okazała się krótkotrwała i została zastąpiona pod koniec 2010 roku modelami CX5000-6000. Sylwetka była nieco bardziej zaokrąglona niż wcześniej. Silniki zostały unowocześnione do normy Stage 3B i wyposażone w wtrysk mocznika. Moc, liczona jako maksymalna przy 100 obr./min poniżej mocy nominalnej, była o około 10% większa niż wcześniej. Silnik Cursor 9 o pojemności 8,7 litra był teraz dostępny tylko w największym modelu, pozostałe wyposażono w 6,7-litrowe 24-zaworowe jednostki NEF.

W zbiorniku na zboże zastosowano teraz otwierane na boki pokrywy oraz podnoszącą się ślimakową śrubę napełniającą z napędem łańcuchowym. Pokrywy można było zamknąć dopiero po opróżnieniu zbiornika. Oprócz standardowego stołu żniwnego dostępny był dłuższy Extra Capacity lub wariant VariFeed z możliwością wydłużenia o 50 cm. Z wyjątkiem modelu 5080 w Finlandii standardem były boczne nachylenie stołu oraz system AutoFloat, który automatycznie regulował unoszenie i dozowanie prędkości wału podnoszącego.

Wszystkie modele były dostępne zarówno z bębnem do dokończenia omłotu, jak i bez niego. Elektryczna regulacja sit i przestrzeni omłotowej była teraz standardowym wyposażeniem. Przed górnym sitem znajdowało się 45 cm długie sito wstępne, które wykonywało najbardziej podstawową separację. Sieczkarnia miała dwa stopnie prędkości, a z wyjątkiem modelu 5080 wyposażono ją w elektryczną regulację przepustnic rozrzutnika. W kabinie wszystkie funkcje skoncentrowano w podłokietniku sterowniczym oraz zmodernizowanym monitorze IntelliView III. Poziom hałasu w kabinie wynosił 76 dB.

W 2014 roku wprowadzono wersje Elevation z silnikami Stage 4. Nowością była dzielona wzdłużnie powierzchnia podłogi żniwnej. Dzięki temu strumień powietrza z wentylatora usuwał większość słomy i przerostów już z podniesionej przedniej części podłogi. Dodatkowo powietrze było dmuchane pod sito wstępne oraz przez sito dolne i górne. W modelach 5080 i 6080 zbiornik na zboże był powiększony. Nowością był również monitor IntelliView IV.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CX5080 – CX6090

Więcej od tego producenta

New Holland został założony w USA w 1895 roku. Pierwszym produktem był młyn zbożowy. Prasy zostały wprowadzone do oferty pod koniec lat 30. XX wieku. W 1947 roku New Holland został kupiony przez Sperry Corporation. W 1964 roku do firmy dołączono również producenta kombajnów Clayson. Ford nabył New Holland w 1986 roku. Ford New Holland został następnie sprzedany firmie Fiat w 1990 roku. Nazwa New Holland jako marka traktorów w grupie pojawiła się w latach 1994-1995. Początkowo kontynuowano produkcję serii modeli opartych zarówno na podzespołach Fiata, jak i Forda. W ofercie znajdowały się też duże ciągniki Versatile, które Ford kupił w 1987 roku. Na bazie rozwoju wersji Versatile w 1994 roku zaprezentowano jako pierwszą nową serię duże ciągniki serii G/70. Kilka lat później pojawiła się seria M/60 o mocy 100-160 KM, produkowana w Wielkiej Brytanii. Seria 40 Forda została zastąpiona serią TS w 1997 roku. Mniejsze produkty były rozwinięciami modeli Fiata. W 1999 roku New Holland zakupił Case IH i w dużej mierze rozpoczęto sprzedaż traktorów opartych na produktach NH również pod marką Case IH.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Traktory

Leon Claeys w 1948 roku wprowadził na rynek kombajn zbożowy ciągniony, oznaczony modelem MK. Był wyposażony w 200 cm heder i 150 cm szeroki mechanizm młócący. Miał pięć młocarni.

W 1952 roku zaprezentowano pierwszy europejski samobieżny kombajn zbożowy o oznaczeniu MZ. Miał silnik benzynowy o mocy 55 KM lub silnik diesla o mocy 65 KM. Heder miał szerokość od 2,5 do 4,0 metra. Wysokość hedera i wałka wyrzutowego była regulowana hydraulicznie. Prędkość wałka młócącego o średnicy 1,03 m można było regulować w zakresie 550–1100 obr./min. Kombajn miał pięć młocarni i tylko jedno sito. Początkowo model MZ był dostępny tylko jako kombajn do zbioru zbóż do worków.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claeys MZ

Obok Claeys MZ w 1956 roku zaprezentowano mniejszy model M 73 o szerokości 2,2 metra. Dalej rozwijany model o szerokości 3,0 metrów z końca lat 50. otrzymał oznaczenie M 80, a na przełomie lat 60. przedstawiono mocniejszy model M 103. Silnikiem w M 80 był 3,6-litrowy Fordson Major. W M 103 stosowano zarówno 4-, jak i 6-cylindrowe silniki o mocy 65-88 KM. Szerokość robocza M 103 również wynosiła 3,0 metra, ale bębny, sito i zbiornik na zboże były większe. W 1965 roku M 80 zastąpił M 89 wyposażony w nieco mocniejszy silnik, z prostokątnie ukształtowaną przestrzenią bębna.

Do 1963 roku marką była Claeys, później Clayson. Podobno Claas zgłosił sprzeciw wobec używania oryginalnej nazwy. Fahr sprzedawał te modele m.in. w Niemczech powyżej własnej oferty.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Claeys / Clayson M 73 – M 103

Pod koniec lat 60. XX wieku w zmodernizowanej, kanciastej serii Clayson było cztery modele, z których M 133 nie został sprowadzony do Polski. M 140 Armada został przedstawiony już w 1962 roku i był jednym z największych kombajnów tamtego czasu. W modelu M122 zaprezentowanym w 1968 roku średnica bębna młócącego wynosiła 46 cm, w pozostałych modelach 60 cm. We wszystkich modelach stosowano w Polsce silniki Forda. Hełm żniwny Clayson był bardzo krótki i odciążony hydropneumatycznie. W porównaniu do wcześniejszych modeli silniki były mocniejsze, a zbiorniki na ziarno większe. Zwiększono także sito i palce młócące.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Clayson M 122 – M 140 Armada

Bęben żniwny serii 1500 Clayson był dłuższy, a hamulce hydrauliczne. Prędkość noża była wyższa, a mechanizm tnący mokry olejowo. W rozmieszczeniu urządzeń sterujących zastosowano większą staranność niż wcześniej. Różnice między poszczególnymi modelami były większe niż w późniejszych Claysonach. Model 1520 był wyraźnie mniejszy od pozostałych z gamy. Od modelu 1540 śruta był sterowany hydraulicznie, a prędkość bębna słomy zmieniała się proporcjonalnie do prędkości bębna młócącego.

W modelach S 1540 i S 1550 zaprezentowanych w 1973 roku za bębnem słomy znajdował się bęben do dosuszania ziarna. Od modelu 1540 ruch siewnika był przeciwstawny. Do Finlandii na początku lat 70. importowano kombajny wyposażone w silniki Forda, podczas gdy ostatnie modele, z wyjątkiem 1520, miały zazwyczaj silniki Deutza. Od 1540 dostępny był również wariant AL do młócenia na pochyłościach.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Clayson 1520 – S 1550

Wprowadzony w 1975 roku New Holland TR 70 był pierwszym na świecie kombajnem bębnowym. W technologii Twin Rotor dwa podłużne, wirujące w przeciwnych kierunkach rotory zastąpiły bęben młócący i palce młócące. Wymiary bębnów zostały od razu prawidłowo dobrane i pozostały takie same nawet w ostatnich kombajnach serii TR na początku lat 2000.

TR 70 był wyposażony w mechaniczną skrzynię biegów, a jako silniki oferowano Caterpillar V8 (165 KM) lub doładowany 6-cylindrowy Ford (145 KM). Kabina bez słupka A była szczytem ówczesnej technologii. Elektroniczny system nadzoru funkcji był dostępny jako wyposażenie dodatkowe.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland TR 70

Pod koniec 1977 roku następca modelu S 1550, 8080, zapoczątkował nową generację kombajnów zbożowych. New Holland postawił jeszcze bardziej na duże kombajny. Modele 8080 i kolejno przedstawiony 8070 miały w Finlandii standardowo hydrostatyczny napęd jazdy, wałek do omłotu pożniwnego oraz ograniczone urządzenie młócące. Kabinę uznano za pierwszą, w której połączenia były wykonane szkło do szkła. Asortyment rozszerzał się co roku w dół. Ostatni prezentowany model 8055 to połączenie technologii modeli 8030-8050 i 8060-8080. Brakuje wałka do omłotu pożniwnego, ale zbiornik na ziarno napełnia się, podobnie jak w większych modelach, elevatorami, a ograniczenia są zwracane na wałek.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland Clayson 8055-8080

Choroby wieku dziecięcego stacjonarnej młocarni New Holland TR 70, zaprezentowanej w 1975 roku, zostały usunięte w modelach zaprezentowanych w 1979 roku, do których należały TR 75 z doładowanym silnikiem Forda (145 KM), jego większy brat TR 85 z silnikiem Caterpillar V8 (168 KM) oraz największy w gamie TR 95 o mocy 225 KM. Napęd w TR 95 był hydrostatyczny. W późniejszych modelach również TR 75 otrzymał silnik Caterpillar (145/155 KM), a moc TR 85 wzrosła do 175 KM.

Prędkość pasowego podajnika regulowano elektrycznie za pomocą pedału nożnego. Wielofunkcyjny cyfrowy miernik i kontrolki były zintegrowane w panelu dachowym. Monitorowanie igły młócącej było dostępne jako wyposażenie dodatkowe. W standardzie zamontowano klimatyzację.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland TR 75 – TR 95

Seria Clayson przeszła przemianę na serię 8000, zaczynając od największego do najmniejszego modelu. Najmniejszy model, 8030, był technicznie bliższy staremu 1530 niż 1520. Średnica bębna młócącego wynosiła teraz, podobnie jak w innych modelach, 60 cm, a palce młócące były wyraźnie dłuższe niż wcześniej, a zbiornik na ziarno znacznie większy. Silnik był 5-cylindrowym Fiatem, a kabina nowoczesna. Od 6-cylindrowego modelu 8040 wyposażenie obejmowało funkcję cofania stołu tnącego.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland Clayson 8030-8050

W modelach TF zamiast zagarniających wałków zastosowano poprzeczny bęben separacyjny, który był wyraźnie szerszy od bębna młócącego. Listwy w kształcie litery V na bębnie kierowały słomę na prawo i lewo. Skrzydełka na końcach wyrzucały słomę do tyłu. Rolki przyspieszające nadawały słomie dodatkową prędkość, pozwalając jej przelecieć ponad metr do rozdrabniaczy, umieszczonych po jednej na każdym boku kombajnu. W pozostałych aspektach konstrukcja TF była w dużej mierze taka sama jak w później wprowadzonym modelu serii TX. Pojemności zbiorników paliwa i zbożowych w modelach z lat 90. były większe niż w połowie lat 80. Nanoszenia lakiernicze w późniejszych modelach miały ten sam wygląd co w serii TX30.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland TF 42 – TF 46

New Holland zaprezentował w 1975 roku pierwszy na świecie bębnowy kombajn zbożowy TR 70 (TR=Twin Rotor). Zastąpił on dwoma podłużnymi rotorami bęben młócący i młocarnie. W roku 1985 gama modeli została odświeżona po raz drugi, a oznaczenia modeli to teraz TR 76, 86 i 96. W serii TR stosowano cenione na głównym rynku, czyli w USA, 10,4-litrowe silniki Caterpillar V8. Tylko największy model miał turbodoładowany silnik o mocy 240 KM.

Najważniejsze zmiany w nowych modelach to nowa, bardziej przestronna kabina, przeprojektowane rotory S3 oraz większe sito. Napęd w modelu TR 86 był teraz standardowo hydrostatyczny. Wyposażenie standardowe kombajnów było dość ubogie, ale oferta wyposażenia dodatkowego bogata. W opcji dostępny był m.in. pochylany agregat żniwny oraz automatyczna regulacja prędkości podbieracza zboża dostosowująca się do prędkości jazdy. Produkcja najmniejszego modelu, czyli TR 76, zakończyła się w 1987 roku. W późniejszych modelach TR 86 i 96 zastosowano silniki Forda (188 i 240 KM).

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland TR 76 – TR 96

Następcy modeli Vanhojen 8070 i 8080 odziedziczyli kanciasty wygląd po swoich poprzednikach. W modelach z napędem hydraulicznym teraz 4 przełożenia. Większe niż wcześniej zbiorniki na zboże i ulepszone wyposażenie. Specjalnością serii TX były oddzielne młocki do krawędzi (w modelach 6-kombinacyjnych dwa) oraz dodatkowa belka słomy między bębnami młócącymi. Moc modeli TX34 i 36 wzrosła w 1989 roku. W Europie Środkowej standardowy rozmiar opon wynosił 23,1-30.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland TX 30 – TX 36

TC 56 oli następcą modeli 8055-8070. W porównaniu z poprzednikami najważniejszymi zmianami były dłuższe lemiesze i silniki o pojemności 7,5 litra. W modelu RS za bębnem młocarni słomowej znajdował się bęben do czyszczenia ziarna. Naklejki widoczne na tych zdjęciach reprezentują lata 1998-2001 oraz 2002-2004. Produkcja została przeniesiona z Belgii do Polski w latach 2001-2002. W większości krajów Europy Zachodniej nie sprzedawano modeli TC57 i TC59 wyposażonych w silniki o wyższej mocy.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland TC 56

TC 52 i 54 były następcami czterocylindrowych modeli serii 8000. Nowościami były dłuższe cylindry, nowe silniki o pojemności 5,0 i 7,5 litra oraz nowa kabina o poziomie hałasu 83 dB. W 1998 roku wprowadzono mocniejsze silniki, większe opony oraz hydrostatyczny napęd jako wyposażenie dodatkowe. Style oznaczeń na tych zdjęciach pochodzą z lat 1991-97 oraz 2004-07. Produkcję przeniesiono z Belgii do Polski w latach 2001-2002.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland TC 52 – TC 54

Zmodernizowane małe modele TX zaprezentowano w 2004 roku. Podobnie jak w innych TX, w standardzie były dwa bębny do podsiewania pomiędzy bębnem młócącym a słomianym, wszechstronny komputer młócący oraz wskaźnik strat młócenia. Dłuższy niż wcześniej tunel przenośnika szczotkowego poprawił widoczność na stole. W standardowym wyposażeniu wszystkich modeli znalazły się teraz hydrostatyczny napęd oraz klimatyzacja. Poziom hałasu w kabinie wynosił 76 dB.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland TX 62 – TX 65

Jesienią 1994 w odnowionych kombajnach TF wprowadzono podobne zmiany jak w modelach TX rok wcześniej. Najważniejszą z nich był wszechstronny komputer żniwny. Silniki były mocniejsze niż wcześniej, a zbiorniki na ziarno większe. Poziom hałasu w nowej kabinie wynosił tylko 76 dB. Modele TF zawsze wyposażone były w dożniacz za bębnem młócącym.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland TF 76 – TF 78

W serii kombajnów zbożowych New Holland produkowanych w USA po modelach TR 86-96 na rok 1993 pojawiły się modele TR 87 i 97. W 1996 roku zaprezentowano modele TR 88 i 98. Zmiany w tych modelach były dość niewielkie. Ulepszono kabinę, podniesiono wyposażenie i zwiększono moc silników. Silniki zostały zastąpione własną serią Genesis NH o pojemności 7,5 litra. Różnice między mniejszym a większym modelem zmniejszyły się, gdy mniejszy został dostosowany np. w zakresie sita do wymiarów większego modelu. Pozostałą różnicą była głównie moc silnika i pojemność zbiornika ziarna.

Na rok 1999 zaprezentowano ostatnie kombajny serii TR, modele TR 89 i 99. W tych modelach rozmiar bębna był taki sam jak w pierwszym modelu TR 70 z 1975 roku. Heły żniwne pozostały takie same, jak w serii 970, sprzed trzech generacji. Silniki ponownie stały się bardziej wydajne: 240 i 280 koni mechanicznych. W 2002 roku wprowadzono serię CR, łączącą modele kombajnów zbożowych o dużej mocy przeznaczonych dla rynków europejskiego i amerykańskiego.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland TR 89 – TR 99

Pierwszy kombajn o konstrukcji walcowej został przedstawiony obok modeli TX na początku 2001 roku. Modele serii 700 miały 5 bębnów młócących, a modele serii 800 – 6. Silniki były 7,5-litrowe marki Ford, z wyjątkiem dwóch największych, w których zastosowano 9,6-litrowy silnik Iveco. Średnica głównego bębna młócącego została zwiększona do aż 75 cm, a za nim, podobnie jak w modelu TX, znajdowały się bęben słomowy i bęben do dosuszania ziarna. Kabina i elektronika zostały znacznie ulepszone w porównaniu z poprzednimi modelami. Prawie wszystkie regulacje były wykonywane elektrycznie z kabiny. Poziom hałasu wynosił 74-75 dB.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CX 720 – CX 880

Kombajny serii CR były połączeniem technologii CX oraz wcześniejszego amerykańskiego TR. W CR zastosowano dwa podłużne bębny obracające się przeciwnie do siebie o łącznej długości 264 cm. Śruby umieszczone na końcach bębnów podawały zboże, przenoszone przez plewy i spiralne listwy, do tylnej części, gdzie znajdował się separator odśrodkowy. Plewy obiegały całe bębny, ponieważ słoma owijała się kilkakrotnie do tyłu podczas przechodzenia.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CR 960 – CR 980

Latem 2002 NH wprowadził nową serię CS jako młodszego brata modelu CX. CS oparty był na układzie młocarni TC, ale dostępna była również wersja z 6-walcowym bębnem młocarni. Podobnie jak w TC, bęben do czyszcenia pożniwnego był dostępny jako wyposażenie dodatkowe, jednak w Finlandii był standardem. Układ młocarni, rozdrabniacz i stół kombajnu były połączone pneumatycznie. Inne standardowe wyposażenie w Finlandii obejmowało m.in. hydrauliczny powrót do tyłu, automatyczne unoszenie i pochylanie stołu, automatyczną kompensację prędkości jazdy podnośnika podbieracza, klimatyzację, poduszkę powietrzną i monitor strat młóceniowych. Specjalnością serii CS była belka łańcucha, której jedną czwartą długości można było odchylić, gdy potrzebna była większa swoboda ruchu.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CS 520 – CS 660

W 2006 roku kombajny CS zostały wyposażone w silniki Iveco z wspólnym układem wtryskowym wysokociśnieniowym. Poziom hałasu wynosił 76 dB. Asortyment modeli został ograniczony, a wyposażenie nieco zmienione w porównaniu do wcześniejszych wersji, np. prędkość podnośnika przystawki regulowana w zależności od prędkości jazdy stała się opcją dodatkową. Poza tym kombajny CS pozostały bez zmian.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CS6050 – CS6080

Obok kombajnów CS w 2006 roku przedstawiono dwa modele serii CSX7000, 7060 i 7080. Były one wyposażone w pochylany, pochyły sito separacyjne oraz bęben do czyszczenia po młócce. W tym czasie modele CSX nie zostały wprowadzone do asortymentu importowego Finlandii. W 2008 roku wszystkie kombajny CS zostały zastąpione przez CSX, a gama modeli została rozszerzona w dół. Różnice nowych modeli względem wcześniejszych CS były niewielkie. Jako opcja dostępny był zaawansowany system monitoringu IntelliView II, elektrycznie regulowane sita, elektrycznie regulowany odstęp młócenia oraz 50 cm przedłużany heder VariFeed. W standardzie na Finlandię, z wyjątkiem modelu 7040, był bęben do czyszczenia po młócce, blokada tylnego mostu, poduszkowe siedzenie, automatyka pochylenia i unoszenia hedera oraz automatyka prędkości bębna podnoszącego ziarno. Łopatki podajnika były mocniejsze niż wcześniej. Poziom hałasu w kabinie wynosił 76 dB.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CSX7040 – CSX7080

Kombajny serii CR w roku modelowym 2006 otrzymały dodatkowe zero w numerze modelu. Silniki zostały zmodernizowane na bardziej ekologiczne i wydajne. System sterowania został zmieniony na IntelliView II, a w wyposażeniu dodatkowym pojawił się regulowany pod względem długości heder oraz sterowanie jazdą GPS.

Jesienią 2008 roku wprowadzono zmodernizowane modele Elevation, których było teraz cztery. Silniki miały jeszcze większą moc. Dzięki nowemu modelowi CR9090 przekroczono mocowo model Lexion 600. Nowością był heder o szerokości 10,7 metra. Model 9090 wyposażono w nowy, dotykowy ekran IntelliView III, na którym czystość ziarna oceniano za pomocą kamery zamontowanej przy przenośniku ziarna.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CR9060 – CR9090

W zmodernizowanej w 2006 roku serii CX ponownie wprowadzono tradycyjne numery modeli. W porównaniu do wcześniejszej serii CX najmniejszy model został wycofany, a moc silników pozostałych została znacznie zwiększona. 7,5-litrowe brytyjskie silniki zostały zastąpione najnowocześniejszymi silnikami Iveco. Stoły tnące miały teraz minimalną szerokość 6,1 metra, a zgodnie z przykładem konkurencji dostępne były również stoły o regulowanej długości. Dostępna była także automatyka sterowania oparta na GPS. Obsługa i nadzór funkcji odbywały się za pomocą zmodernizowanego komputera IntelliView II. Poziom hałasu w kabinie wynosił 74 dB.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CX8030 – CX8090

Starzejąca się w Polsce produkowana seria TC została odnowiona latem 2007 roku jako seria TC5000. Technika młócenia pozostała zasadniczo niezmieniona. Najmniejszy model 5050 miał 4-bębnowy młócenie, a większe modele 5-bębnowe. W modelu RS zastosowano wałek dosuszający. Silniki były zgodne z najnowszymi normami emisji Iveco NEF. We wszystkich modelach w Finlandii zastosowano hydrostatyczny napęd jazdy. Skrzyni biegów było teraz tylko trzy, ale prędkość jazdy w większych modelach wzrosła do 30 km/h.

Połączenia układu młócącego, hedera i wysypu odbywały się elektryczno-hydraulicznie. Sprzęgło rozdrabniacza zostało zmienione na tarczowe. Zbiornik na ziarno w modelach 5-bębnowych powiększono do 60 hl. Podstawowa konstrukcja kabiny również pozostała niezmieniona. Poziom hałasu spadł do 80,5 dB. Sterowanie zostało znacząco zmodernizowane i scentralizowane na panelu bocznym. Model 5080 miał siedzenie powietrzne. We wszystkich modelach standardowo montowano klimatyzację, siedzenie dla pomocnika, monitor strat młócenia i składane rozdzielacze.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland TC5050 – TC5080

W ciągu dziesięciu lat wyprodukowano ponad 10 000 kombajnów CX, gdy jesienią 2011 zaprezentowano wersje serii CX8000 wyposażone w silniki SCR. W największym modelu, czyli 8090, zastosowano mocniejszy, 10,3-litrowy silnik, natomiast moce pozostałych silników Fiat Power Technologies pozostały mniej więcej bez zmian.

W technice młócenia nie zaszły istotne zmiany. W dalszym ciągu dostępne były trzy opcje stołów żniwnych, z których Varifeed miał regulowaną długość 575 mm. Średnice bębnów młócących wynosiły 75 i 72 cm. Poziom hałasu w kabinie, zależnie od modelu, wynosił 73-75 dB. Interfejs użytkownika został odświeżony do wersji IntelliView III, a w wyposażeniu dodatkowym dostępne były np. różne funkcje automatycznego kierowania.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CX8040 – CX8090

Jesienyllä 2011 julkaistuissa TC-malleissa oli hieman enemmän moottoritehoa. 175 hevosvoiman moottorilla varustetut mallit jatkoivat Stage 3A -päästövaatimusten mukaisina syksyyn 2013 asti, suurempiin malleihin tuli jo vuodelle 2012 SCR-järjestelmä urearuiskutuksineen. Suomeen uutena mallina tuli TC5060 eli viisi-sylinterinen malli pienimmällä moottorilla. Kaikista viisi-sylinterisistä malleista oli nyt RS-rinnakkaismalli, jossa oli jyrsinkela.

Ohjaamon melutaso oli ilmoitettu 82 dB:ksi. Hallintalaitteet sijaitsivat perinteisesti sivukonsolissa. Puintikoneiston, puintipöydän, tyhjennyksen ja silppurin kytkentä oli sähköinen. Viljasäiliön tyhjennysputki alkoi edelleen säiliön alaosan tasolta. Mallista 5080 oli saatavana myös Hillside-versio, jossa oli 38 asteen sivuttaiskallistus sekä -10…+30 asteen pitkittäiskallistus.

Vuodelle 2014 mallistoon jäivät 5050 ja 5060, jotka saivat mallimerkinnän Classic.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Kombajny serii CR zostały zmodernizowane w związku z zaostrzeniem przepisów emisji spalin jesienią 2011 roku. Model 8070 był teraz odpowiednikiem wcześniej najmniejszego modelu 9070. W modelach z numerem rozpoczynającym się od 9 średnica rotorów wzrosła z wcześniejszych 432 mm do 559 mm. Zbiorniki na ziarno były również znacznie większe, a prędkość opróżniania zwiększono do 126 litrów na sekundę. Silnikiem były diesle z wtryskiem pompowo-wtryskowym serii FPT Cursor wyposażone w układ SCR. W największych modelach moc była nieco mniejsza niż wcześniej.

Alternatywnym układem napędu gąsienicowego był zmodernizowany SmartTrax, którego nacisk na grunt był obniżony o 57%. Gąsienice o szerokości 24 cali umożliwiły w wielu krajach pożądaną szerokość transportową 3,5 metra nawet w modelach serii 9000 wyposażonych w szersze maszyny. Zmodernizowana kabina nazwana została Harvest Suite, a system obsługi to nowy IntelliView IV. Poziom hałasu w kabinie wynosił 74 dB. Kombajny CR były produkowane nie tylko w USA, ale także w Belgii.

Na rok 2014 wprowadzono dodatkowe wyposażenie w postaci 12,5-metrowego stołu żniwnego, zawieszonego układu gąsienicowego oraz systemu ochrony przed kamieniami montowanego stycznie między dwoma rotorami.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CR8070 – CR9090

Modele TC z roku 2014 otrzymały nieco bardziej zaokrąglone kształty, przypominające pozostałe modele, oraz nową kabinę operatora, która miała ramę taką samą jak w CX. Sterowanie zostało umieszczone w podłokietniku, a poziom hałasu w kabinie spadł do 74 decybeli. Wyświetlacze znajdowały się na słupku przednim, a oddzielnego ekranu komputera pokładowego, jak w CX, nie było. W modelu TC5060 z 2014 roku zastosowano silnik spełniający starszą normę emisji spalin, natomiast w większych modelach użyto technologii SCR.

Technika zbioru pozostała bez zmian. Modele RS były wyposażone w walec do wyrzutu resztek pożniwnych. Zbiornik na ziarno w modelach 5070 i 5080 był nieco większy niż wcześniej. Rura opróżniająca zbiornik kończyła się nadal na poziomie dolnej części zbiornika. Cofanie działało na silniku elektrycznym. W wersji dodatkowej dostępny był regulowany pod względem długości stół Varifeed. Nowym wyposażeniem dodatkowym było także elektryczne sterowanie sito.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland TC5060 – TC5080 (2014)

Jesienią 2013 postanowiono przemianować pięciobębnowe modele serii CX8000 na serię CX7000. Zbiorniki na ziarno w serii 7000 i 8000 były większe, a szybkość opróżniania zwiększona o 14% do 125 l/sek, co stanowiło najlepszy wynik w branży. Prędkość wentylatora i bębnów dostosowywały się automatycznie w zależności od tego, czy kombajn pracował pod górę czy z górki. Wyposażony w sito do kosowego zbioru, również ruch sita był dostosowywany do nachylenia terenu. Maksymalna prędkość 40 km/h była dostępna jako opcja. Ekran dotykowy został zaktualizowany do wersji IntelliView IV.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland CX7080 – CX8090 Elevation

Seria TX była stopniowo rozszerzana w górę. W serii 30 największa dostępna moc wynosiła 240 KM. W 1997 roku zaprezentowano modele TX68 z silnikiem Iveco o pojemności 9,6 litra i mocy 280 oraz 310 KM. Zbiorniki zboża i paliwa w tych 6-kombajnowych modelach były większe niż w serii 30. Poziom hałasu w nowych kabinach wynosił zaledwie 75 dB.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

New Holland TX 66 – TX 68

Bautz

Bizon

Braud

Case IH

Claas

Deutz / Deutz-Fahr

Dronningborg

Fendt

Fortschritt

Gleaner

John Deere

Köla

Laverda / Fiatagri

Massey Ferguson

Rostselmash

Sampo Rosenlew

Volvo BM

Ostatnio dodane maszyny

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.