Deutz / Deutz-Fahr

Modelem C9300, następcę C9200, zaprezentowano jesienią 2017 na targach Agritechnica. Silniki pozostawały 7,7-litrowymi Mercedesami, teraz spełniającymi normę emisji Stage 4. Zbiornik na zboże był o 10 hl większy, a prędkość opróżniania wzrosła do 120 litrów na sekundę. Sterowanie kabiną CommanderCab VI zostało rozwinięte. Najważniejsze ustawienia i wskaźniki dostępne były teraz na 8-calowym dotykowym ekranie iMonitor. Zapowiadano niższy poziom hałasu. Hydraulika jazdy była sterowana elektrycznie, co umożliwiło funkcję tempomatu.

Model podstawowy to TS, wyposażony w wał do młócenia tylnego. W modelu TSB mechanizm utrzymywał poziom maszyny przy pochyleniu wzdłużnym do 20 % i poprzecznym do 6 %, a także kąt nachylenia stołu tnącego był regulowany.

W modelach z 2021 roku zastosowano silniki Stage V o mocy 353 i 381 KM.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Kombajny zbożowe

Deutz-Fahr C9305-C9306

Jesien 2014 wprowadzono serię C7000 poniżej serii C9000, która była dalszym rozwinięciem większych modeli z serii 6000. Silniki to 6,1-litrowe Deutze z wtryskiem mocznika i katalizatorem utleniającym. Podczas opróżniania zbiornika dostępna była funkcja dodatkowej mocy. Zbiorniki zbożowe odpowiadały większemu modelowi. W standardowym wyposażeniu znajdowały się m.in. automatyczna regulacja wysokości i przechyłu stołu tnącego, automatyczna regulacja prędkości wału do ścinania, elektryczna regulacja wysokości podwozia nożycowego oraz kontrola trzpienia młócącego. Kabina została zmodernizowana do wersji Commander Cab V. Model TS wyposażony był w bęben do poprzedzającego młócenia. Model TSB to wersja do młócenia na pochyłościach. Dostępna była także nowa wersja z ogumieniem gąsienicowym. Elektryczna regulacja siewnika była dostępna jako opcja.

Na rok 2016 wprowadzono mocniejsze silniki MB, dłuższy rura wyładowcza oraz opcjonalnie stoły Varicrop z regulacją długości.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr C7205 – C7206

Jesienią 2015 Deutz-Fahr wprowadził na rynek kombajny serii C6000, plasujące się poniżej wprowadzonych w 2013 roku serii C9000 oraz serii C7000 z 2014 roku. Rozwój produktów kombajnów D-F był dość intensywny, mimo że roczna produkcja wynosiła zaledwie kilkaset sztuk. Projekt, podobnie jak w większych modelach, pochodził od Giugiaro. Silnik to Deutz o maksymalnej mocy 250 KM, wyposażony w wtrysk mocznika i katalizator utleniający. Układ młocarni był taki sam jak w starszym modelu 6040. Zbiornik na ziarno o pojemności 70 hl był o 5 hl większy niż wcześniej. Do hedera dostępne były również modele Variocrop z regulowaną długością. Kabina to Commander Cab Evo II (74 dB). Najważniejsze funkcje zostały skoncentrowane w nowej dźwigni sterującej. Wyposażenie standardowe było podstawowe, ale za dopłatą dostępne były m.in. boczne wychylenie hedera, silnik sieczkarni o dużej mocy oraz monitoring kołków młócących.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr C6205

Fahr rozpoczął rozwój kombajnu zbożowego w 1938 roku, stosując dość oryginalne rozwiązania. Mechanizm młócący został ustawiony poprzecznie. Pierwsze prototypy były ciągnikami z młoceniem wspomaganym dodatkowym silnikiem. W miarę postępu prac rozwojowych, spowolnionych przez wojnę, przeprowadzono przejście na model samobieżny. Napęd prowadzono na tylną oś. Z przodu znajdowało się jedno koło skrętne.

Na pierwszy model dostępny w sprzedaży trzeba było poczekać do 1951 roku. Fahr MD 1 był nadal napędzany na tylne koła i miał trzy koła, ale mechanizm młócący zainstalowano wzdłużnie, umożliwiając dłuższy bęben młócący. Silnik benzynowy miał moc 30 KM, a szerokość koszenia wynosiła 210 cm. Wyprodukowano tylko 10 egzemplarzy MD 1. Na podstawie doświadczeń w kolejnym roku wprowadzono duże zmiany i zrezygnowano z oryginalnych rozwiązań. W MD 2 oś napędowa została przeniesiona na przód. Silnik Diesla o mocy 45 KM przesunięto z tyłu na lewy bok. Ten model wyprodukowano w ilości 40 sztuk.

W latach 1953 i 1954 produkowano model MD 3, który miał jedynie niewielkie ulepszenia w porównaniu do poprzednika. Powiększono niewielkie koła napędowe i zwiększono moc do 48 KM. Skrzynia biegów miała pięć przełożeń i nie było innych możliwości regulacji prędkości. Szerokość bębna młócącego i bębna wybijającego wynosiła 150 cm, a sito 100 cm. Wyprodukowano ponad 200 egzemplarzy MD 3.

W 1954 roku pojawiły się modele MD 4 i popularniejszy MD 4 St. Najważniejszą nowością był wariator prędkości jazdy, dzięki któremu dwa biegi w skrzyni wystarczały. Wariator zastosowano także do regulacji prędkości bębna młócącego. Szerokość koszenia została zwiększona do 220 cm. Wyprodukowano 226 sztuk tych modeli do 1948 roku.

W 1955 roku zaprezentowano model MD 5, pozycjonowany powyżej MD 4, z szerokością koszenia 244 cm. Stół tnący został zmodernizowany, m.in. bęben podający miał teraz 6 łopatek zamiast trzech, był hydraulicznie podnośny do wysokości 80 cm zamiast mechanicznej do 55 cm, a przenośnik taśmowy zamieniono na bęben podający i przenośnik trzcinowy. MD 5 oraz jego wzmocnioną wersję MD 5 A wyprodukowano do 1958 roku łącznie 294 egzemplarze.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fahr MD 1 – MD 5

Jesienyllä 2009 Deutz-Fahr 5600 -sarjasta kehitettiin eteenpäin 6000-sarja. Muutos näkyi pääasiassa sivupeltien kulmien pyöristymisenä. Teknisissä tiedoissa ainoat erot olivat säiliön tyhjennysnopeuden pieni kasvu 90 litraan minuutissa sekä lisävarusteena saatavat suuremmat takarenkaat. Hydrauliikkapumppu oli nyt kuormantunteva. Ohjaamo oli entinen Commander Cab IV. Sähköinen seulojen säätö oli lisävarusteena. Myös neliveto oli saatavana.

6060 HTS Climber oli rinnetuotanto-olomuoto, jonka koneisto pysyi vaakasuorassa 40 % sivukallistuksessa, 30 % ylämäessä ja 10 % alamäessä.

Vuonna 2012 tuli saataville telavarustus. Moottorit saivat urearuiskutuksen ja lisäteho-ominaisuuden säiliön tyhjennyksen yhteydessä. Polttoainesäiliöt olivat suuremmat kuin ennen. Ulkonäköön tehtiin pieniä muutoksia hopeanvärisine raidoituksineen. Viljasäiliöt olivat entistä suurempia. Leikkuupöytää uudistettiin, mm. syöttösormet jaettiin nyt koko syöttörummun kierroksen matkalle aiempien rivien sijaan, ja leikkuusysteemi oli Schumacher Easy Cut II. 6000-sarjan avulla Deutz-Fahr onnistui yli kaksinkertaistamaan puimurituotantonsa yli 300 yksikköön vuodessa.

6000-sarjan tuotanto jatkui EU:n ulkopuolisille markkinoille vielä 2020-luvulla.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr 6060-6095

W 2017 roku Deutz-Fahr wprowadził na rynek Europy Wschodniej dwa niedrogie podstawowe kombajny zbożowe. Dwa lata później mocniejszy model C5305 został także wprowadzony do Europy Zachodniej, gdzie szacowano, że są klienci, którzy zamiast wynajmować kombajn, wolą używać własnego. Silnik został wymieniony na spełniający normę Stage 5. Projekt serii C5000 był tradycyjnie kanciasty. Szerokość zespołu młócącego wynosiła nadal 111 cm, co było ostatnio używane na przełomie tysiącleci w modelach Actor. Pojemność zbiornika na ziarno, 46 hl, również pozostała taka sama. Długość i waga znacznie wzrosły.

Lukrowało pięć bębnów młócących. System cięcia to Schumacher Easy Cut II. Cofanie działało elektrycznie. Połączenie zespołu młócącego i opróżniania zbiornika odbywało się mechanicznie, podobnie jak regulacja sit.

Kabina to Commander Cab EVO, czyli uproszczona wersja stosowana w większych modelach. Wyposażenie standardowe obejmowało m.in. automatyczną regulację prędkości wałka zgarniającego w zależności od prędkości jazdy, automatyczną regulację wysokości cięcia oraz ręczną klimatyzację kabiny.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr C5205 – C5305

Jedyna w Chorwacji produkowana linia kombajnów Deutz-Fahr była wielokrotnie modernizowana, ale podstawowa konstrukcja pozostawała w dużej mierze taka sama jak w modelu Topliner zaprezentowanym w 1991 roku, a na przykład deklarowana całkowita długość kombajnu pozostała dokładnie taka sama. Jesienią 2013 roku zaprezentowano serię C9000 zaprojektowaną przez Giugiaro. Kabina została odświeżona do wersji Commander Cab V. Elementy sterujące z małymi wyświetlaczami były niemal identyczne jak wcześniej. Silniki to te same 7,8-litrowe Deutze z technologią SCR, co w najnowszych modelach serii 6000.

Model podstawowy to TS, wyposażony w wał do oddzielania plonów. W modelu TSB mechanizm utrzymywał się w poziomie przy nachyleniach 20% na długość i 6% na boki, a także podnosił się układ żniwny. Najszerszy wcześniej układ żniwny miał 720 cm, teraz 900 cm. Kanał podający był nowy, a przed podajnikiem ślimakowym znajdował się mały bęben z palcami podającymi. Zbiornik na zboże w modelu piętkombinacyjnym miał pojemność 95 hektolitrów, a rura wysypowa miała długość 6 metrów. Oś tylna to nowy, regulowany model. Napęd na cztery koła był dostępny jako wyposażenie dodatkowe, podobnie jak gąsienice.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr C9205-C9206

Więcej od tego producenta

Założyciel Deutz, Nikolaus Otto, rozpoczął seryjną produkcję silników Otto w 1876 roku. Produkcja maszyn rolniczych rozpoczęła się na początku XX wieku. Do pierwszej wojny światowej Deutz produkował ciągniki artyleryjskie o mocy 100 KM. Pierwszym prawdziwym ciągnikiem rolniczym był przedstawiony w 1926 roku model MTH 222. Niemal wszystkie wyprodukowane przez Deutz ciągniki były chłodzonymi powietrzem ciągnikami diesla.

Do Finlandii Deutz początkowo wprowadziła firma Labor, później Suomen Koneliike i Aug. Lipsanen. Na początku lat 50. importowanymi modelami były 15-konny F1L514 oraz 30-konny F2L514. Podnośnik był wyposażeniem dodatkowym. Deutz już na tym etapie wykorzystywał technologię, w której z niewielkiej liczby komponentów wytwarzano szeroką gamę silników i ciągników. W 1957 roku zaprezentowano serię D z nowej generacji silnikami. Do tej serii wprowadzono później system przeniesienia siły i napęd na cztery koła. Na początku lat 60. produkcja Deutzów rozpoczęła się także w Brazylii. W 1967 roku zaprezentowano kanciastą serię 06 z silnikami wysokoprężnymi z bezpośrednim wtryskiem oraz w części modeli z synchronizowaną skrzynią biegów.

W 1968 roku Deutz połączył się z Fahr, a w 1981 roku marka zmieniła nazwę na Deutz-Fahr. W 1972 roku Deutz wprowadził na rynek ciągnik systemowy Intrac, w którym kabina była umieszczona z przodu. W 1978 roku zaprezentowano technicznie zaawansowaną serię DX, której najmocniejszy model początkowo miał 150 KM. Do 1992 roku wyprodukowano milion ciągników, ale tempo produkcji zaczęło zwalniać. Same kupiło produkcję ciągników Deutz-Fahr w 1995 roku. W tym samym czasie produkcję przeniesiono do dawnej fabryki Köla w Lauingen, a wprowadzono całkowicie nową serię Agrotron. Nowocześnie zaprojektowany Agrotron wyposażony był w nowe, chłodzone cieczą silniki Deutz. Wkrótce do gamy dołączały modele produkowane we Włoszech, różniące się nieznacznie od odpowiedników marek Same i Lamborghini. W 2001 roku zaprezentowano Agrotrony TTV wyposażone w bezstopniową przekładnię ZF.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Traktory

Produkcja kombajnów zbożowych Fahrin rozpoczęła się w 1951 roku od samojezdnego modelu MD 1, wyposażonego w 30-konny silnik benzynowy i 210 cm szerokości roboczej hederu. Wkrótce pojawiły się mocniejsze modele MD 2, 3, 4 i 5, wyposażone w szerszy heder. W 1955 roku wprowadzono model MDL, pozycjonowany poniżej nich. Początkowo miał szerokość roboczą 150 cm oraz benzynowy silnik przemysłowy oparty na jednostce Porsche 356. W 1958 roku szerokość hederu wzrosła do 180 cm, a obok silnika benzynowego pojawił się 34-konny silnik diesla MB. W 1959 roku ofertę rozszerzono o heder o szerokości 210 cm.

Silnik umieszczono po stronie kabiny operatora. Podnoszenie hederu odbywało się mechanicznie za pomocą dźwigni ręcznej, a opuszczanie pedałem nożnym. Przy hederze o szerokości 210 cm podnoszenie było hydrauliczne. Prędkość podajnika taśmowego można było zmieniać pomiędzy dwoma zakresami. Prędkość bębna młócącego regulowano w zakresie 1100…1550 obr./min przez zmianę ustawienia koła wariatora. Wyprodukowano łącznie ponad 8000 egzemplarzy Fahr MDL. Modelem równoległym do MDL był w dużej mierze podobny kombajn zbożowy MDT. Równocześnie produkowano większe modele MDS, MDM i MDG, których liczba wyprodukowanych sztuk była niewielka.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fahr MDL

Produkcja kombajnów Fahr składała się wcześniej niemal wyłącznie z jednego modelu, małego MDL, chociaż w produkcji był także model MDS wyposażony w heder o szerokości 420 cm. Obok własnych modeli w Niemczech sprzedawano modele Fahr-Claeys M 80 i M 103.

Na początku lat 60. rozpoczęto budowę całej własnej rodziny kombajnów. Jako pierwszy wprowadzono pod model MDL M 40, który miał heder o szerokości 180 cm i separator o szerokości 70 cm. Zamiast podajnika młocarniowego MDL, ziarno trafiało na bęben młocarniowy za pomocą przenośnika ślimakowego. Regulacja wysokości hedera była hydrauliczna. Silnikiem był przemysłowy silnik VW. Silnik umieszczono z boku kombajnu, a kabinę na linii środkowej kombajnu. Obsługa przekładni bezstopniowej odbywała się pedałem nożnym.

W 1963 roku MDL został zastąpiony modelem M 60, wyposażonym w 4-cylindrowy silnik diesla Deutz, szerokość roboczą 225/255 cm oraz szerokość bębna młocarniowego 85 cm. M 60 miał podajnik młocarniowy, a prędkość bębna była regulowana bezstopniową przekładnią. Na zdjęciu kombajn ma większy zbiornik ziarna niż te sprowadzane do Finlandii. W 1964 roku wyprodukowano M 80 o szerokości roboczej 270 cm. Szerokość bębna młocarniowego wynosiła 100 cm.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fahr M 40 – M 80

Kolekcja Fahrin z końca lat 60. składała się z trzech modeli, które były jedynie lekko odświeżonymi wersjami swoich poprzedników. Ulepszona wersja starego M 40, model M 44, była na rynku tylko przez kilka lat, natomiast M 66 i M 88 kontynuowały produkcję aż do lat 70. Silniki umieszczone z boku kombajnu były chłodzone powietrzem Deutzami, z wyjątkiem M 44. Prędkość bębna młócącego w mniejszych modelach regulowano przez wymianę koła łańcuchowego.

Na rok 1968 wygląd tylnej części został zmodernizowany na nowoczesny, kanciasty styl. Poprzednik M 44 został zastąpiony przez zmniejszenie silnika M 66 do 3-cylindrowego oraz obniżenie szerokości koszenia do 225 cm, jednak później wrócono do 255 cm. Wprowadzono także model równoległy M 66 S, wyposażony w 3,8-litrowy silnik czterocylindrowy, zbiornik na ziarno większy o 2 hl, wały młócące dłuższe o 55 cm oraz większe opony.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fahr M 44 – M 88

Pierwszy z większych modeli Fahr, M 1000, pojawił się na rynku w 1967 roku, a większy M 1200 w następnym roku. Silnik był 6-cylindrowym dieslem firmy KHD, która w tym samym czasie przejęła Fahr. KHD kupiło również fabrykę kombajnów Köla, a w efekcie w 1970 roku zaprezentowano model M 1250, produkowany w zakładzie Köla i wyposażony w rozwinięty przez nich hydrostatyczny napęd. Wkrótce zastąpił go zmodernizowany model M 1300. Na szczycie serii znalazł się model M 1600 z ponad 200-konnym, 8-cylindrowym silnikiem i zazwyczaj 5,7-metrowym hederem.

Zmodyfikowane modele serii 02 zaprezentowano w 1975 roku. Do serii 02 należały modele 1102, 1202, 1302 i 1322. Od 1978 roku model M 1302 był również dostępny z osprzętem do zbiorów na stokach. Duże modele Fahr nigdy nie były importowane do Finlandii, ponieważ Kesko oferowało klientom kupującym duże kombajny Clayson.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fahr M 1000 – M 1600

Nowe modele Fahrin M 600 zostały opracowane z niewielkimi zmianami w stosunku do modelu M 66. M 750 opierał się w dużej mierze na poprzednim modelu M 66 S. W nowym modelu M 600 S nie było już dłuższych palców. W małych Fahrinach silnik znajdował się po prawej stronie zespołu młócącego, ustawiony wzdłużnie.

M 900 był wyraźnie innym kombajnem niż jego poprzednik M 88. M 900 był bowiem nadal rozwiniętą wersją modelu Rubin z fabryki Köla, która wraz z Fahr weszła w skład Deutza, zaprezentowanego w 1968 roku. W Finlandii udział Fahrin na rynku był największy w klasie poniżej 3 metrów, czyli w modelach M 600 – 750. Duże Fahry nie były sprowadzane do Finlandii, ponieważ w sprzedaży Keskon znajdowały się również maszyny Clayson.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fahr M 600 – M 1002

Pierwsze kombajny marki Deutz-Fahr zaprezentowano w 1979 roku. Modernizacje mniejszych modeli obejmowały hydrauliczne hamulce tarczowe (również w M 922), nową skrzynię sprzęgła, większy zbiornik ziarna, dłuższy rura wyładunkowa, nowy podajnik ziarna oraz klapę do czyszczenia podzespołów młócących. Na początku 1982 roku M 922 został zastąpiony modelem M 980, a M 1002 modelem M 1080, najważniejszymi zmianami były nowy przedni most, szerszy rozstaw osi tylnej i większe sprzęgło. M 1002 i M 1080 były wyposażone w 5-cylindrowy silnik. Modele M 980 i M 1002 nie były importowane do Finlandii. W 1987 roku mniejsze modele zastąpiono nowymi modelami M33, a M1080 zmienił kolor na zielony.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr M 660 – M 1080

Duże Deutz-Fahre odświeżono, zaczynając od środka gamy modelowej. Oferta modeli się rozszerzyła, ale nie pojawił się już kombajn wielkości starego M 1600. Największy model miał moc tylko 160 KM, jednak większa gama M 36 pojawiła się nieco później. Za to zbiorniki zbożowe i bijaki były znacznie większe niż w poprzednich modelach. Kabina Commander Cab była wtedy nowoczesna. Standardowo wyposażona była w elektroniczny system nadzoru bez pomiaru strat w zbiorze. W zielonym kolorze dostępne były z tej gamy modele M 2385, M 2580 i M 2680. Duże Deutz-Fahre nigdy nie trafiły do Finlandii, ponieważ Kesko oferowało Clayson dla nabywców większych kombajnów.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr M 2385 – M 2780

Modele Isot przeszły modernizację, gdy marka zmieniła się na Deutz-Fahr w 1980 roku. Kabina z jednolitym przednim oknem została jednak wprowadzona nieco później. Najmniejszym modelem był M 1102 wyposażony w sześciocylindrowy silnik o mocy 100 KM, z szerokością koszenia 300-420 cm. Największym był M 1630 H z szerokością roboczą 560 cm i ziarnowym zbiornikiem o pojemności 6300 litrów, o mocy 214 KM. W gamie znajdował się także kombajn do zbioru na stromych zboczach M 1302 HS.

Na rok 1982 wprowadzono nową kabinę, a gamę modelową zredukowano. Model M 1202 był jeszcze produkowany w zielonym kolorze jako Deutz-Fahr. Pozostałe modele zniknęły znacznie wcześniej na rzecz modeli M34/35/36.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr M 1102 – M 1630 H

Deutz-Fahr M34.80 i M35.40 były tańszymi wersjami większych kombajnów zbożowych M35. W tych modelach również zastosowano 5 bębnów młócących, ale maszyna młócąca była węższa niż w innych modelach, a w M34.80 bębny były dodatkowo krótsze. Te modele również nie były importowane do Finlandii.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr M 34.80 – M 35.40

W długotrwałej serii modelowej modele M35 miały 5-wypustkowe bębny, a M36 były 6-wypustkowe. W modelach TS zastosowano bęben do dalszego omłotu (Turbo-Separator). Hydraulicznie odchylana, zamknięta rura wysypowa była standardem od modelu 35.78. Te duże ciągniki Deutz-Fahr nie były importowane do Polski. Opcjonalnym wyposażeniem były heder do zbioru na pochyłościach oraz hydrostatyczny napęd na cztery koła.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr M 35.70 – M 36.40

Następcy modeli M660 i 770. Kabina fabrycznie zamontowana, większy zbiornik na ziarno, mocniejszy napęd, większa prędkość noża, skręt rury opróżniającej wspomagany sprężyną sterowany z kabiny oraz lepsza obsługa serwisowa. W 1990 roku większe sito, pasy klinowe i 3 KM więcej mocy. W 1994 roku model M33.70 z silnikiem 78 KM i większym zbiornikiem na ziarno.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr M 33.30 – M 33.70

Następcami serii M35 i M36 zostały modele o nazwie Topliner. Dostępne były wersje wyposażone w dwa bębny młócące (TS) oraz bez nich. Podściółki były dłuższe niż wcześniej, a kabina została zmodernizowana do modelu CommanderCab II. Te modele Deutz-Fahr również nie były importowane do Polski. Model 4120 był wersją przedprodukcyjną 8-koflowego 8XL.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr Topliner

Import ciągników Deutz-Fahr przejął D-F Scandinavien AS w 1997 roku. Wówczas do Finlandii zaczęto także sprowadzać większe modele, które w Keskolla konkurowałyby z maszynami Claas. Farmliner 3370 wciąż pochodził ze starej linii M770. 5-rzędowy Powerliner był najlepiej dopasowany do fińskich warunków wielkościowych. Mocniejszy Starliner był technicznie podobny do wersji Powerlinera z napędem hydraulicznym. Powerlinery i Starlinery wyposażone były w kabinę CommanderCab oraz opcjonalnie w system nadzoru Agrotronic z 22 funkcjami.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr Farmliner/Powerliner/Starliner

W drugiej generacji Toplinery cechowały się przede wszystkim mocniejszymi silnikami i bogatszym wyposażeniem w porównaniu do wcześniejszych wersji. Topliner 8XL był najwięksrym na świecie kombajnem zbożowym z systemem zbożowym. Miał 152 cm szerokości bębna młócącego, a szerokość 8 bębnów wynosiła łącznie 203 cm. Pomiędzy bębnem młócącym a bębnami zbożowymi znajdował się system do doczyszczania z trzech bębnów. Model 8XL nie okazał się zbyt funkcjonalny i w Niemczech został szybko sprzedany na rynki Europy Wschodniej. Toplinery nie były wyceniane w Polsce, choć oferta importowa poszerzyła się po zmianie dystrybutora.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Actor i Ectron były następcami wcześniejszych modeli Powerliner i Starliner. Modernizacje ograniczały się głównie do lepszego wyposażenia. Kabina była podobna do CommanderCab II, jaka występowała w modelach Topliner.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr Actor/Ectron

Kombajny serii 5600 pojawiły się początkowo obok Toplinerów, a później je zastąpiły. Wszystkie modele mają 6 podzespołów młócących. Przesiew i zbiornik zbożowy są większe niż w Toplinerach. Kabina nosiła teraz nazwę CommanderCab III. Modele 5680 i 5690 posiadały chłodzony wodą, elektronicznie sterowany silnik, który zapewniał dodatkową moc podczas opróżniania zbiornika.

W 2002 roku silnik w modelu 5670 został wymieniony na mocniejszy, a rura opróżniająca była standardowo dłuższa. W tym samym czasie fabryka kombajnów Deutz-Fahr w Lauingen została zamknięta, a kombajny były produkowane na zlecenie przez Agco w Danii.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr 5670-5690

Na targach Agritechnica 2003 zaprezentowano kombajny Sampo pomalowane w barwy Deutz-Fahr. Fabryka kombajnów Deutz-Fahr została zamknięta, a w ofercie pozostała tylko duża seria 5600, produkowana w Danii. Współpraca z Sampo była poszukiwaniem uzupełnienia na dole oferty. Seria 5500 odpowiadała kombajnom Sampo z serii 3000. Różnicą były głównie większe zbiorniki na ziarno w Deutz-Fahr.

Seria 5500 okazała się krótkotrwała, gdy Deutz-Fahr wprowadził do własnej serii 5600 mniejsze modele.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr 5545-5585

Na targach Agritechnica 2003 zaprezentowano kombajny Sampo pomalowane w kolory Deutz-Fahr. Fabryka kombajnów Deutz-Fahr została zamknięta, a w ofercie pozostała tylko duża seria 5600, produkowana w Danii. We współpracy z Sampo szukano uzupełnienia na niższym segmencie modelowym. Model 5445 standardowo miał dłuższą rurę opróżniającą niż SR 2045.

Dane techniczne podane są zgodnie z rynkiem niemieckim. Na przykład w Szwecji model 5435 miał silnik o mocy 100 KM, natomiast 5445 był wyposażony w silnik 6-cylindrowy. W Szwecji częściowo stosowano większe opony. Klimatyzacja była w Szwecji wyposażeniem dodatkowym w standardowej kabinie, w Niemczech zaś wyposażeniem standardowym.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr 5435-5495

Produkcja kombajnów serii 5600 została przeniesiona do Chorwacji, do zakładu Đuro Đaković częściowo należącego do Deutz-Fahr, a do dolnej części gamy dodano modele o 5 wałkach. Produkcja kombajnów miała charakter małoseryjny, a rocznie powstawało nieco ponad 100 sztuk kombajnów Deutz-Fahr.

W serii 5600 dostępne było opcjonalnie rozwiązanie Balance, które automatycznie regulowało 20-stopniowe boczne pochylenie hedera oraz 6-stopniowe podłużne pochylenie mechanizmu. W modelach HTS stosowano wałek do dokładnego omłotu.

Silniki z techniką czterozaworową i wspólnym wtryskiem paliwa pojawiły się w latach 2007-2008. Na rok 2009 wprowadzono odnowioną kabinę Commander Cab IV oraz komputer pokładowy CCM, który zastąpił osobne wyświetlacze. W porównaniu z konkurencyjnymi markami, zarówno ten komputer, jak i system regulacji z małymi czarno-białymi wyświetlaczami były dość prymitywne.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr 5650-5695

Jesienią 2008 na targach EIMA zaprezentowano młocarnię bębnową Deutz-Fahr 7545 RTS. Wyprodukowała ją argentyńska firma Vassalli, w jej ofercie odpowiadała modelowi AX7500. Bęben młocarni o średnicy 750 mm był podzielony na trzy strefy wzdłuż osi. Pierwsza odpowiadała za podawanie słomy, środkowa zastępowała bęben młocarni, a ostatnia młotki. Szerokość mechanizmu wynosiła 155 cm, co odpowiadało 6-młotkowej młocarni. Jednak siewnik był znacznie mniejszy niż w młocarni bębnowej serii 6000 D-F. Silnik, w przeciwieństwie do stosowanego przez Vassalli Cumminsa, był 11,9-litrowym V6 Deutza o mocy 450 KM. Napęd na cztery koła był standardowym wyposażeniem. W kabinie tablica przyrządów i regulacje zostały zebrane na kolorowym ekranie dotykowym.

Początkowo zaprezentowano także model 7535 RTS o mocy 366 KM, który nigdy nie trafił do sprzedaży. Również w przypadku 7545 RTS wiara Deutz-Fahr szybko się wyczerpała, ponieważ w ofercie z 2012 roku argentyńska młocarnia bębnowa już się nie pojawiła, a Deutz-Fahr ogłosił, że młocarnia bębnowa nie spełniła postawionych wobec niej oczekiwań.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr 7545 RTS

Jesienią 2010 zaprezentowano model Deutz-Fahr 6040. Była to uszczuplona wersja większych kombajnów z serii 6000, oparta na nadwoziu starej serii 5600. Pokrywy hederu zostały skrócone. Skrzynia biegów miała trzy biegi zamiast czterech, a hydraulika wyposażona była w tradycyjną pompę zębatą. Wyposażenie zostało ograniczone m.in. o elektryczny rozruch zespołu żniwnego, hedera i opróżniania, elektryczną regulację przerw żniwnych oraz automatyczną regulację prędkości wału podającego. W standardzie pozostawiono przynajmniej w Niemczech m.in. system monitorowania osiek młócących, automatyczną regulację wysokości hedera z pamięcią oraz elektryczną regulację prędkości wentylatora. Model 6040 dostępny był również w wersji HTS z wałem do pokosów pożniwnych. Silnik to 6,1-litrowy Deutz, początkowo o maksymalnej mocy 235 KM. W wersjach z wtryskiem mocznika moc wynosiła 250 KM. Głównym rynkiem zbytu modelu 6040 były rynki rozwijające się, jednak był on również sprzedawany w Europie Zachodniej.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Deutz-Fahr 6040

Bautz

Bizon

Braud

Case IH

Claas

Dronningborg

Fendt

Fortschritt

Gleaner

John Deere

Köla

Laverda / Fiatagri

Massey Ferguson

New Holland

Rostselmash

Sampo Rosenlew

Volvo BM

Ostatnio dodane maszyny

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.