Ursus

W klasie 90…100 koni mechanicznych Ursus oferował turecką serię H. W 2015 roku zaprezentowano własne modele, które były nieco tańsze i lżej wyposażone niż seria H. Silnikiem był 3,4-litrowy Perkins zgodny z normą Euro IIIB. Układ napędowy również pochodził w tej serii od Hattat, a przednia oś od Carraro. Skrzynia biegów miała 12+12 przełożeń. Mechaniczny rewers znajdował się pod kierownicą. Standardowo wyposażono go w podnośnik elektryczny oraz elektrycznie sterowany napęd na cztery koła, mechanizm różnicowy z blokadą i sprzęgło napędu 4x4. Udźwig podnośnika wynosił 4400 kg. Standardem były cztery sekcje hydrauliczne. Klimatyzacja była wyposażeniem dodatkowym. W Polsce gwarancja Ursusa wynosiła 4 lata lub 4000 motogodzin.

Pod koniec 2016 roku zaprezentowano model C-3110 z silnikiem Perkins o pojemności 4,4 litra i mocy 110 KM. Posiadał skrzynię biegów 24+24. Dach kabiny został obniżony na życzenie rynku krajowego poprzez reorganizację elementów systemu wentylacji. W serii zaprezentowano także model C-3120 HL z silnikiem Deutz o pojemności 3,6 litra, jednak prawdopodobnie produkcja ograniczyła się do prototypów.

Pod koniec 2016 roku zaprezentowano model C-3110 z silnikiem Perkins o pojemności 4,4 litra i mocy 110 KM. Posiadał skrzynię biegów 24+24. Dach kabiny został obniżony na życzenie rynku krajowego poprzez reorganizację elementów systemu wentylacji. Model C-3105 wprowadzony w 2017 roku był pod wieloma względami podobny do mniejszych modeli, takich jak C-380 K. W serii zaprezentowano również model C-3120 z silnikiem Deutz o pojemności 3,6 litra oraz nieco mocniejszy C-3130. Wszystkie wyposażono w silniki spełniające normę emisji spalin IV oraz skrzynię biegów ZF 16+16.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Traktory

Ursus C-392 – C-3120

W klasie 75…90 KM Ursus stosował zarówno 4,4-litrowy silnik Perkins, jak i rzadszy w innych markach 3,4-litrowy silnik. Układ napędowy stanowiła skrzynia Carraro 12+12 bez biegu szybkie lub alternatywnie 24+12 z biegiem szybkim i hydraulicznym rewersem. W wersji z biegiem szybkim dostępne były również hydrauliczne sprzęgła napędu na cztery koła, blokady mechanizmu różnicowego oraz WOM. Kabina była czteropunktowa i wyposażona w szklany świetlik dachowy. Od 2017 roku felgi były czarne, na wzór Zetora.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus C-380 – C-395

Pierwszy model Ursus z nowej fabryki o mocy 150 koni mechanicznych, 15014, wszedł do produkcji jesienią 2013 roku. Miał 6-cylindrowy silnik Sisu oraz przekładnię ZF 40+40. Oś przednia była produkcji Carraro. Układ podnośnika był elektryczny, a siła udźwigu wynosiła 7200 kg. Standardowo montowano cztery sekcje hydrauliczne z wydajnością 90 l/min. Rozstaw osi 250 cm był krótki jak na tę klasę. Kabina była dość uproszczona jak na traktor tej klasy.

Rok później oznaczenie modelu zmieniono na U-4150, a silnik na 4-cylindrowy Deutz.

W 2016 roku zdecydowano, że odpowiednim oznaczeniem tego modelu jest C-3150. Silnik był teraz 6-cylindrowym Deutzem, a wygląd został odświeżony.

W 2018 roku wprowadzono do produkcji własną przekładnię Ursusa – Vigus, z 32+32 biegami i czterostopniowym szybkim przełożeniem. Wydajność układu hydraulicznego została zwiększona do 100 litrów na minutę. W ostatnim okresie oferowana była jednak wyłącznie przekładnia ZF oraz 6-cylindrowy silnik Deutz o mocy zwiększonej do 163 koni mechanicznych spełniający normę emisji IV.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus 15014/U-4150/C-3150

W odnowionych Ursusach kolor był nadal żółty, ale maska, naklejki oraz żółty dach kabiny wyróżniały wygląd od wcześniejszych modeli. Produkcja nowych modeli rozpoczęła się już w 1981 roku, ale do Finlandii dotarły dopiero w 1983 roku.

W odnowionych modelach zwiększono wydajność hydrauliki, a w 6-cylindrowych zwiększono siłę podnoszenia dzięki dwóm dodatkowym cylindrom pomocniczym. Silniki należały do nowej, bardziej ekonomicznej generacji, z modernizacjami takimi jak wtryskiwacze, regulator pompy wtryskowej i układ korbowy. Wzmocniono tylną oś i półosie napędowe. Obwód skrętu w rumuńskiej przedniej osi został nieco zmniejszony. Opcjonalnie dostępne były nadal przekładnie Transporter, które umożliwiały osiągnięcie prędkości drogowej do 38 km/h. Linia modeli miała krótki żywot w Finlandii, gdyż Finn-Ursusy wprowadzono na początku 1985 roku. W ofercie był także mocniejszy model 1604 wyposażony w skrzynię biegów 12+6, który nie był importowany do Finlandii.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus 902-1214

Małe modele dwucylindrowe C-330 (1967-93) i C-335 (1966-) były autorskimi konstrukcjami Ursusa. Końcowa część numeru modelu oznacza moc w koniach mechanicznych według normy SAE. Technika była niezwykle prosta, a zmiany w porównaniu z poprzednimi modelami ograniczały się głównie do odświeżonego wyglądu i mocniejszej osi przedniej. W modelu C-330M z 1986 roku zastosowano wydłużony rozstaw osi.

Traktor z fotografii pochodzi z niemieckiej broszury z początku lat 70. Najczęściej spotykany kolor to czerwono-pomarańczowy. W latach 70. produkowano również wersje zielone.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus C-330 – C-335

Dwucylindrowy Ursus C-325 został zaprezentowany jako prototyp w 1957 roku, a produkcja rozpoczęła się w 1959 roku. Silnik był wodnchłodzonym, 1,8-litrowym silnikiem diesla z bezpośrednim wtryskiem o mocy 25 KM. Skrzynia biegów miała 6+2 przełożenia, a biegi obsługiwano jednym dźwignią. W wyposażeniu traktora znajdowały się m.in. wskaźnik ciśnienia i temperatury oleju, pedał gazu nożnego, hamulce kierownicze, światło robocze, amortyzowane i tapicerowane siedzenie, blokada mechanizmu różnicowego oraz układ przenoszenia ciężaru.

W 1963 roku wprowadzono modernizacje i moc zwiększono do 28 koni mechanicznych. Model C-328 produkowano do 1967 roku, kiedy zastąpił go model C-330.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus C-325 – C-328

Ursus C-45 był kopią Lanz Bulldog z lat 40. Silnik 1-cylindrowy żarowy mógł być zasilany praktycznie każdym produktem naftowym. Czas rozruchu wynosił około 20 minut. Części silnikowe były wymienne z Lanzem. Specjalnością traktora była zawieszona przednia oś. Maksymalna prędkość początkowo wynosiła 6,2 km/h. W modelu C-451 z 1954 roku na kołach gumowych prędkość wzrosła do 16,7 km/h. Nowszy model miał standardowo mechaniczną podnośnik, hamulce kierownicy, układ elektryczny oraz rozruch na benzynę.

Importerem Ursusa w Finlandii była firma Oy Atkinson Ab, jednak sprzedaż ograniczyła się do pojedynczych egzemplarzy.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus C-45 – C-451

Więcej od tego producenta

Zakłady Mechaniczne założone w 1893 roku początkowo produkowały urządzenia dla przemysłu spożywczego. Na początku XX wieku głównym produktem stały się silniki spalinowe. W 1922 roku Ursus zbudował swój pierwszy traktor, będący licencyjną kopią IH Titan 10-20. Pięć lat później firma zrezygnowała z produkcji traktorów i skoncentrowała się na samochodach ciężarowych. Rząd Polski przygotowujący się do wojny zmusił firmę do powrotu do produkcji traktorów w latach 30. XX wieku. W 1947 roku Ursus rozpoczął produkcję kopii traktora Lanz. Traktor wyposażony w silnik żarowy wyprodukowano do 1959 roku w liczbie około 60 000 sztuk, częściowo w wersji gąsienicowej. Następnie produkowano mniejsze traktory z 2-cylindrowym silnikiem diesla.

W połowie lat 60. Ursus rozpoczął współpracę z Zetorem. Pierwszym modelem produkowanym na licencji był 4-cylindrowy C-4011. Ursus kontynuował rozwój tego modelu niezależnie od Zetora, a gama modeli była produkowana aż do lat 90. W 1969 roku zaprezentowano duże Ursusy oparte na Zetoru Crystal. Połowa podzespołów pochodziła z Czechosłowacji. W 1974 roku zawarto umowę współpracy z MF. Produkcję małych modeli opartych na MF rozpoczęto dopiero w 1984 roku. Do lat 2010 modele te nadal stanowiły rozwinięcie traktorów MF i Crystal. Ursus został sprywatyzowany w 1998 roku, a produkcja znacznie spadła. Znaczna część produkcji stanowiły małe modele oparte na MF eksportowane do USA dla Agcol. W 2011 roku spółka Pol-Mot wykupiła borykający się z problemami finansowymi Ursus. Podjęto współpracę z tureckim Hattatem, a następnie szybko opracowano nowe modele i zawarto znaczące kontrakty z krajami rozwijającymi się.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

C-4011 (1965-71) oraz jego model eksportowy C-350 były produkowane na licencji jako modele Zetor 4011. W C-355 zastosowano technikę Zetora 5511. Następcą C-355 był C-360 o mocy 52 koni mechanicznych, produkowany do 1993 roku. Ostatecznie wyposażono go w 3-cylindrowy silnik Perkins (47 KM), a oznaczenie modelu brzmiało C-360 3p. C-362 odpowiadał technicznie C-360, ale jego design był podobny do większych Ursusów, z tą różnicą, że kabina pochodziła od Zetora. W innych późniejszych modelach kabina z pochyłymi drzwiami przypominała większe Ursusy.

Małe Ursusy były eksportowane do wielu krajów zachodnich, lecz nigdy nie przywieziono ich bliżej niż do Szwecji. Obok modeli serii C na początku lat 80. pojawiły się modele oparte na MF, jednak zwłaszcza na rynku krajowym tańsze, starsze modele sprzedawały się przez długi czas lepiej.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus C-4011 / C-350 – C-362

Duże Ursusy zaprojektowane i wyprodukowane we współpracy z Zetorem zostały zaprezentowane latem 1969 roku. Produkcję rozpoczęto w 1972 roku. Pierwsze modele C-385 miały moc 76 koni mechanicznych, ale zanim Ursusy dotarły do Finlandii latem 1976 roku, moc wzrosła do 80 KM. W Finlandii moc podawano jako 82 KM, a w innych danych technicznych występowały niewielkie różnice w stosunku do informacji międzynarodowych. Kolor zmienił się z czerwonego na żółty wkrótce po wprowadzeniu do Finlandii. Wykończenie traktorów odbywało się początkowo w Szwecji. Pierwsze Ursusy miały wyraźnie więcej usterek niż Zetory, m.in. w instalacjach elektrycznych. Silniki były produkcji Zetora, natomiast skrzynie biegów Ursus montował samodzielnie.

Starszym modelem 385 był sześciocylindrowy 1201 (napęd tylni) i 1204 (napęd na cztery koła) zaprezentowany w 1974 roku. W obu seriach montowano także turbodoładowanie, co podnosiło moc do odpowiednio 100 i 146 KM. Przed pojawieniem się własnych sześciocylindrowych modeli Ursus produkował model C-3110 z sześciocylindrowym silnikiem Perkinsa o mocy 100,5 KM. W Europie Środkowej zamiast 1204 Turbo oferowano model 1604 o tej samej mocy, który miał m.in. udźwig 4000 kg, większy zbiornik paliwa oraz solidniejszą 12+6-biegową skrzynię.

Ursus, podobnie jak Crystal, posiadał kilka zaawansowanych rozwiązań: płaską podłogę kabiny, hydrauliczną zmianę biegów oraz czujniki na drążkach układu jezdnego. Hałas w kabinie w sześciocylindrowych modelach z początku lat 80. podawany jako 78-79 dB okazał się niedokładny, ponieważ w późniejszych modelach wartości te były znacznie wyższe. Układ kierowniczy bywa czasami określany jako hydrostyczny, jednak ze względu na mechaniczną łączność właściwsze jest określenie wspomagany hydraulicznie. Prędkość maksymalna Ursusa na drodze była wyraźnie poniżej 30 km/h, ale od 1980 roku dostępna była także skrzynia Transporter, pozwalająca na osiągnięcie 38 km/h. Zmiana została dokonana w Polsce przez odwrócenie działania hydraulicznej zmiany biegów.

Dźwignie biegów zostały przesunięte z osi środkowej na obie strony fotela poprzez wygięcie długich drążków. W modelach sześciocylindrowych zastosowano dodatkowy siłownik do podnośnika, który w 1979 roku wprowadzono także do modeli czterocylindrowych. W tym samym czasie reflektory zostały przeniesione z boków na maskę. Modele De Luxe oprócz standardowego wyposażenia miały m.in. sprężarkę powietrza, ciężarki przednie, fotel dla pomocnika oraz w modelach z napędem tylnym zawieszenie osi przedniej i większe przednie opony.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus C-385 / 1201-1604

Umowa o współpracy między Ursusem a MF została zawarta w 1974 roku. Pierwsze traktory trafiły do sprzedaży w 1984 roku, a na eksport kilka lat później. Bardzo stare, małe Ursusy z serii 300 produkowano równolegle z modelami opartymi na MF jeszcze na początku lat 90.

Ursus 2812 odpowiadał modelowi MF 235, a 3512 modelowi MF 255. Oba miały znany 3-cylindrowy silnik Perkins i skrzynię biegów 8+2. Do Finlandii importowano wersję 3512 o mocy 47 KM. Kabina małego Ursusa była dość prymitywna. Równolegle do tych modeli w produkcji były wąskie modele bez kabiny 2802, 3502 i 4502, przeznaczone do sadownictwa.

W 1988 roku zaprezentowano 4-cylindrowy model 4512. Jego wersja z napędem na cztery koła 4514 trafiała również do Finlandii jako podstawowy model o mocy 66 KM oraz model DL o mocy 72 KM, znany w innych krajach jako 5514. W modelu z napędem 4x4 zastosowano przednią oś wykonaną na licencji Landini. W środkowym modelu projekt Ursusa w Finlandii powrócił do wzornictwa MF po zmianie importera. W 1992 roku pojawił się turbodoładowany 6514 (85 KM), a w 1997 modele 6012 i 6014 (83 KM).

W 2004 roku produkowano modele 2812, 3512, 4514, 5314 (71 KM) i 5714 (81 KM). Dodatkowo były modele bez kabiny 3502 i 4502. Przynajmniej model 3512 pozostał w produkcji aż do bankructwa Ursusa, czyli do 2011 roku.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus 2812-6514

Na początku 1985 roku w Finlandii wprowadzono nowe modele znane jako Finn-Ursus, a dane techniczne różniły się znacznie od informacji międzynarodowych. Największego modelu 1614 nie sprowadzono do Finlandii. Ponadto brakowało wersji o mocy 71 i 90 KM. Model 1014 pojawił się u nas dopiero w 1987 roku.

Turbodoładowania w modelach Turbo były nadal montowane w Finlandii, z wyjątkiem modelu 1014. Średnica sprzęgła wynosiła teraz 350 mm w wersjach czterocylindrowych i 380 mm w sześciocylindrowych (wcześniej 335 mm). Fiński udział pracy w końcowej cenie wynosił około połowy. Fińskie były m.in. tablica rozdzielcza, układ hydrauliczny z zaworami, maska silnika oraz element dachu z nagrzewnicami. Włączanie napędu na cztery koła odbywało się elektrycznie, ale nadal nie było blokady dyferencjału, a wał przegubowy po stronie przedniego napędu zaczął być przestarzałą techniką. Prawie połowa nabywców wybierała skrzynię biegów Transporter, która umożliwiała prędkość blisko 40 km/h. Maksymalna prędkość modelu standardowego wzrosła w Finlandii w 1988 roku do 34 km/h. Hydrauliczna wielotarczowa blokada osi przedniej pojawiła się w 1989 roku. W 1990 roku układ kierowniczy zastąpiono hydrostatycznym.

Do 2009 roku te modele, obok serii 30, były nadal produkowane: 1014, 1224 i 1614.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus 912-1614

W 1990 roku Ursus wprowadził obok wcześniejszych modeli serię 30, wyposażoną w nową, węższą, ale wyższą i prostą od frontu kabinę. Deska rozdzielcza i wiele elementów sterujących zostało zmodernizowanych. Sprzęgło działało hydraulicznie, a skrzynia biegów była częściowo zsynchronizowana.

Oferta modelowa pozostała niemal bez zmian. Do serii turbodoładowanych modeli czterocylindrowych zaprezentowano model 1134 jako odpowiednik 1034. Na 6-cylindrową gamę uzupełnienie stanowił model 1434, wyposażony w bardziej wytrzymałą skrzynię biegów z modelu 1634. W Finlandii stosowano turbodoładowanie w modelach 932/934 i 1234, więc te turbodoładowane nowości nie dotarły do nas. W tym czasie importerem Ursusa była firma Witraktor.

W 1998 roku największe modele otrzymały skrzynię biegów 16+8. W modelach z lat 2000 podawano poziom hałasu na 80 dB. Nowym modelem był 1044 z silnikiem Perkins o pojemności 3,86 litra i mocy 92,5 KM. W połowie lat 2000 odświeżono wygląd oraz przebudowano kabinę. Obok modelu 1134 pojawił się spełniający normy emisji 1154, a obok 1634 model 1654 z silnikiem Martiny o pojemności 7,3 litra.

Najnowszymi wersjami tej serii były modele 1954 oraz 1674 Forte. W 1674 Forte produkowanym w latach 2009-2010 zastosowano 6,6-litrowy silnik Perkins o mocy 158,5 KM, spełniający normę emisji IIIA. Zbiornik paliwa powiększono do 355 litrów. W modelu 1954 produkowanym w latach 2008-2009 zastosowano 6,8-litrowy silnik Z8602.13 oraz starą skrzynię biegów 12+6.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus 932-1654

W roku 2000 Ursus rozszerzył swoją ofertę o wyższą klasę mocy. Najpierw zaprezentowano model 1734 o mocy 170 koni, a rok później model 1934 o mocy 190 koni. Silniki były 7,3-litrowe marki Martin. Nowością był elektryczny podnośnik Bosch. Ciśnienie hydrauliki podniesiono do 200 barów. Udźwig wynosił 7200 kg. Hamulce były teraz mokre, kąpielowe. Skrzynia biegów była częściowo synchronizowana 16+8 taka sama jak w modelu 1634, ale układ napędowy 1934 był mocniejszy. Sprzęgło było suche, jednokierunkowe.

Poziom hałasu w kabinie obiecywano na 80 dB. Według niepotwierdzonych informacji te modele Ursusa produkowano na Słowacji w Martin Diesel, czyli w fabryce silników wyodrębnionej z ZTS.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus 1734-1934

W 2011 roku następca masy upadłościowej Ursusa, POL-MOT Warfama, zakończył produkcję nowej, nowocześnie zaprojektowanej gamy modeli Ursus. Modele 9024 i 11024 były wyposażone w 4-cylindrowe silniki Perkins, a model 14034 w 6-cylindrowy silnik Iveco. Układ napędowy największego modelu został zakupiony od ZF i miał 24+24 przełożenia. Przekładnia kierunku była elektrohydrauliczna. W mniejszych modelach było 12+4 przełożeń, a układ napędowy pochodził od tureckiego partnera Valtry, firmy Hattat.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus 9024-14034

Pod koniec 2011 roku nowa firma Ursus uruchomiła produkcję i zaprezentowała ulepszony model 11034. Najważniejszą różnicą w porównaniu do 11024 była ulepszona hydraulika. Silnik pozostał ten sam Perkins o mocy 110 KM, a skrzynia biegów pochodziła od Hattata z Turcji.

W 2014 roku zaprezentowano model 11054, którego układ napędowy został zakupiony od Carrary. Skrzynia biegów miała 24+24 przełożeń bez biegu szybkiego. Rok później w modelu 11054 Power zastosowano silnik zgodny z normą Euro IIIB oraz hydrauliczną skrzynię szybką. Na rynki krajów rozwijających się Ursus w późniejszym czasie wprowadził kilka wersji opartych na tych modelach, zarówno z przekładnią 12+4, jak i bardziej zaawansowanymi skrzyniami biegów. W tych modelach dominowały głównie silniki Deutz.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus 11034-11054

W 2011 roku firma Pol-Mot kupiła znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej Ursusa. Pol-Mot sprzedawał w Polsce tureckie ciągniki średniej klasy marki Hattat jako serię Pol-Mot H. Po transakcji Ursusa modele te przeszły pod markę Ursus. W serii produkowanej w Turcji przez Hattat znajdowały się silniki Perkins o pojemności 4,4 litra oraz licencyjnie produkowany układ przeniesienia napędu Valtra serii A. Silnik spełniał normę emisji Euro IIIA. Skrzynia biegów miała 12+12 przełożeń z hydraulicznym rewersem, bez przekładni bezstopniowej. Podnośnik początkowo był mechaniczny, później wersja elektryczna stała się standardem, podobnie jak klimatyzacja. W 2014 roku zaprezentowano nową kabinę wyprodukowaną w Polsce oraz zmodernizowany kształt maski silnika.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus 8014H – 10014H

Najmniejszy model nowej serii Ursus początkowo oznaczany był jako 5044, jednak numer ten wkrótce zmieniono na tradycyjny C-350. Silnik stanowił 3,3-litrowy Perkins. Układ napędowy i osie pochodziły od Carraro. Skrzynia biegów miała 12+12 przełożeń, a zmiana kierunku była mechaniczna. Udźwig wynosił zaledwie 1300 kg.

Później obok pojawił się również turbodoładowany C-360, który był wyraźnie większy gabarytowo, a jego udźwig wynosił 2650 kg.

W tym samym segmencie Ursus oferował także wiele tańszych modeli na rynki krajów rozwijających się. Wyposażone były w starsze silniki Ursus oparte na konstrukcji MF, a później także w rumuński silnik IMR oraz MWM.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Ursus C-350 – C-360

Abati Titanium

Acam

Ackermeister

Acremaster

Aebi

Aecherli

Aérocentre

Agco

Agco-Allis

Agcostar

Agra Farmer

AgraCat

Agrale

Agrar

Agratrac

Agri

Agri Boss

Agri King

Agri-Power

Agria

Agricat

Agrico

Agrifarm

Agrifull

Agrinar

Agrindo

Agrip

Agrisa-Bungartz

Agrison

Agritec

Agritech

Agromash

Agroservis

Agrostroj/Agrozet

Agtor

AgTrac

AH-Goldoni

Airone

Al-Frat

Al-Ghazi

Al-Jadah

Al Jahad

Allgaier

Allgaier-Suisse

Allis-Chalmers

Alpenland

Alpina Oekonom

Altai

Amat-Calvet

Amobil

AMOG

Angad

Ansaldo

Ansaldo Fossati

Antar

Antonio Carraro

Apache Solis

Aprile

Arbos

Arbos Bubba

Arjun

ArmaTrac

Arnoux

Arvid

Ascot Universal

Asian Tractors

Astoa

Austin-Leyland

Austrak

Austro

Aveling-Marshall

Avenger

Avery

Avto

B.M.B President

Babiole

Baldwin

Baltiets

Balwan

Bamford

Barreiros

Basak

Bauchet

Bautz

Bean

Harkov

Vladimirets

Kirovets

YuMZ

Belarus

Bell

Benye

Beriko

Bernard

Bernardin

Bernson

Big Bud

Ostatnio dodane maszyny

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.