Podczas wojny około 80% budynków fabrycznych MAN zostało zniszczonych, jednak urządzenia produkcyjne i magazyn części zamiennych były przechowywane na wsi. Kilka ciężarówek udało się wyprodukować w Norymberdze już w 1945 roku. Produkcja traktorów MAN przed wojną koncentrowała się na dużych maszynach, teraz zaobserwowano zapotrzebowanie raczej na mniejsze traktory. MAN już w 1941 roku zaprezentował prototyp traktora o mocy 25 KM, który teraz rozpoczęto rozwijać do wersji produkcyjnej. Na rysunkach pojawiły się znane rozwiązania, takie jak konstrukcja bezramowa, w której silnik stanowi element nośny. Produkcję rozpoczęto w 1948 roku, czyli wcześniej niż wiele konkurencyjnych niemieckich marek. Model AS 325 H wyposażono w 2,7-litrowy, chłodzony cieczą, bezpośredni wtryskowy silnik wysokoprężny o czterech cylindrach oraz 5-biegową skrzynię biegów ZF. Wyposażenie traktora było bogate: m.in. blokada mechanizmu różnicowego, hamulce skrętne, przednia oś z resorami piórowymi, 12-woltowy układ elektryczny i prędkościomierz. Nazwę marketingową przyjęto jako Ackerdiesel (= diesel rolniczy). Kolor traktora miał bardziej turkusowy odcień w porównaniu do wcześniejszej zieleni.

Na samym początku zaprezentowano także model czteronapędowy AS 325 A, który był jednym z pierwszych niemieckich ciągników z napędem na cztery koła. Napęd na oś przednią pobierany był z boku skrzyni biegów. Koła przednie były tylko nieznacznie większe niż w modelu z napędem na tylne koła.

W 1950 roku wprowadzono równolegle model AS 330, którego silnik miał pojemność zwiększoną do 2,9 litra i moc 30 KM. Większość produkcji stanowiły modele z napędem na cztery koła. AS 330 A jest prawdopodobnie pierwszym ciągnikiem z napędem na cztery koła importowanym do Finlandii. Na rynek wdarły się tańsze konkurencyjne marki, przez co MAN nie osiągnął wysokiego udziału w rynku ciągników z napędem na tylne koła.

W 1952 roku zaprezentowano model AS 430 z 6-biegową skrzynią biegów oraz bardziej wydajnymi hamulcami, a także model AS 440, w którym prędkość obrotowa silnika została podniesiona z 1500 do 2000 obr./min. Moc wzrosła do 40 KM. Opcjonalnie dostępny był reduktor szybkobieżny, który pozwalał również obniżyć prędkość WOM z 735 do 550 obr./min. Ten sam silnik, dodatkowo wzmocniony o 2 KM, został zamontowany w większej ramie modelu AS 542. Posiadał on również mocniejszą skrzynię biegów i tylną oś.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Traktory

MAN AS 325 – AS 542

W latach 1956 i 1957 MAN zmodernizował oznaczenia typów traktorów. Litery w kolejności alfabetycznej F/K/L/N/R/S/T oznaczały klasę wielkości. Z przodu znajdowała się cyfra 2 lub 4, w zależności od liczby napędzanych kół. Na końcu znajdował się numer wersji modelu, zaczynający się od 1. W 1956 roku silniki były takie same jak w poprzednich modelach – silniki M, ale w 1957 roku pojemność skokowa wzrosła. Wymiary nowych modeli były znacznie większe we wszystkich kierunkach. Dwusprzęgłowa przekładnia była dostępna jako wyposażenie dodatkowe. Skrzynie biegów i przekładnie kierownicze pochodziły od ZF, podnośniki i instalacje elektryczne były produkcji Boscha.

W modelach S osiągnięto klasę mocy 50 KM (ten sam traktor został wcześniej zaprezentowany pod koniec poprzedniej serii jako A 50 A). Największym traktorem MAN był 60-konny 4 T 1, ale wyprodukowano ich tylko 9 egzemplarzy. Wraz z nowymi modelami roczna produkcja traktorów MAN wzrosła z poziomu 3000 sztuk do 6887 traktorów w rekordowym roku 1959.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

MAN N1 – T1

Pod koniec lat 60. MAN podjął decyzje mające na celu poprawę rentowności produkcji traktorów. Małe modele stopniowo wycofywano, skupiając się na trzech klasach mocy: 28, 35 i 45 KM. Na koniec 1960 roku przedstawiono nowe, 3-cylindrowe modele serii P o mocy 35 KM. Wygląd zewnętrzny został unowocześniony, stając się bardziej aerodynamiczny, a konstrukcja powróciła do niższej i krótszej koncepcji, która jednak opierała się na ramie półdługiej. Silnik miał pojemność 1,9 litra, podczas gdy wcześniej w modelach P montowano silnik 3,9-litrowy. Odpowiednio moment obrotowy był znacznie niższy niż wcześniej. Przekładnia pochodziła od firmy ZF i miała 8+4 przełożeń. Udźwig podnośnika obniżono do 1,2 tony. Ceny nadal były o 10–20% wyższe niż u konkurencji.

W 1961 roku zaprezentowano 4-cylindrowe modele serii R z zachowanym podnośnikiem o nośności 2000 kg oraz 2-cylindrowe modele serii N (28 KM). We wszystkich modelach z napędem na cztery koła standardowo montowano podwójne sprzęgło. W Finlandii modele MAN sprzedawała firma OTK. Moc SAE modeli P i R podawano tam jako 39 i 50 KM. Sprzedaż wyniosła u nas około 400 traktorów MAN, z czego niemal wszystkie były z napędem na cztery koła.

W przeciwieństwie do produkcji traktorów, produkcja ciężarówek MAN silnie wzrosła na początku lat 60. Latem 1962 roku podjęto decyzję o sprzedaży produkcji traktorów koncernowi Mannesmann, który już nabył Porsche-Diesel. Mannesmann planował, że linia MAN, koncentrująca się na cięższych traktorach, będzie uzupełniać ofertę Porsche. Ostatecznie jednak ostatni traktor MAN zjechał z taśmy w lutym 1963 roku.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

MAN N1 – R3

W 1957 roku, gdy produkcja traktorów MAN przeniosła się do Monachium, model B 18 z napędem na tylne koła został zastąpiony modelem 2 K 1. Napęd na cztery koła pojawił się dopiero w 1959 roku. W tym czasie asortyment małych traktorów został rozszerzony w obie strony. Jeszcze w 1957 roku zaprezentowano 24-konnego 2 L 1. Na początku 1958 roku pojawił się 13-konny 2 F 1, którego silnik, w przeciwieństwie do innych, był chłodzony powietrzem. 2 F 1 był także pierwszym modelem z nowym, we wszystkich kierunkach zaokrąglonym kształtem maski. We wszystkich małych modelach zastosowano silnik oparty na konstrukcji Güldnera, jednak z wykorzystaniem metody wtrysku MAN M. Skrzynia biegów była 6-biegowa, produkcji ZF, stosowana również m.in. w traktorach Güldner i Fahr. Główny nacisk w małych modelach położono teraz po raz pierwszy na wersje z napędem na tylne koła, co znacząco zwiększyło sprzedaż.

MAN inwestował również w traktory drogowe, przeznaczone do ciągnięcia przyczep pełnowymiarowych. W związku z tym w małych traktorach podnośnik pozostał wyposażeniem opcjonalnym, o udźwigu jedynie 350 kg, co było niewielkim wynikiem w porównaniu z 2-tonowym udźwigiem większych modeli. W małych traktorach MAN nie stosowano systemu przeniesienia masy. W 1960 roku w modelu 4 L 2 wprowadzono podnośnik o udźwigu 600 kg. We wcześniejszych wersjach zazwyczaj stosowano dłuższy rozstaw osi, a krótkorozstawowe wersje, takie jak 2 K 3 i 2 L 3, początkowo wypuszczano na eksport. W modelu o długim rozstawie osi 2 L 5 zastosowano ponadto hydraulikę o sile 235 kg między osiami. Era małych traktorów MAN zakończyła się w 1962 roku. Modele te stanowiły ponad połowę produkcji, ale konkurencja była zbyt silna, by produkcja była opłacalna.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

MAN 2 F 1 – 2 L 5

Jesienią 1955 produkcja samochodów ciężarowych, autobusów i traktorów MAN przeniosła się do Monachium, do dawnej fabryki silników lotniczych BMW. W Norymberdze pozostała jedynie produkcja silników. Równocześnie zaprezentowano odnowioną gamę traktorów wyposażonych w silniki M. W nich paliwo było wtryskiwane na ściany kulistej komory spalania. Powietrze dolotowe wprawiano w ruch wirowy, w którym paliwo mieszało się ze ściankami komory spalania. Najważniejszą zaletą tej metody była cicha praca silnika. Oferta traktorów MAN nadal koncentrowała się na stosunkowo dużych i bogato wyposażonych ciągnikach 4x4. Klasy mocy w nowej serii pozostały takie same jak wcześniej. W modelach 4x4 przednia oś była zawieszona, a przednie błotniki stanowiły wyposażenie standardowe. Na tym etapie zaczęły się pojawiać także przednie opony z bieżnikiem do traktorów. A 45 był modelem pośrednim produkowanym tylko przez pół roku, wyposażonym jeszcze w stary silnik.

W 1956 roku zwiększono skok silników. Maksymalna moc pozostała niezmieniona, ale uzyskiwano ją przy niższych obrotach. W 1956 roku wprowadzono także dwucylindrowy ciągnik 4x4 A 25 A. Był on wyposażony w ciągłą, ślizgową skrzynię biegów ZF 5+1.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

MAN A 25 – B 45

Na początku 1955 roku MAN AS 718 został zastąpiony przez B 18. Silnik pozostał nadal 2-cylindrowym Güldnerem. Do skrzyni biegów ZF dodano jeden mniejszy bieg, a z powodu nowej skrzyni biegów rozstaw osi zwiększył się o 5 centymetrów.

Jesienią 1955 również najmniejszy model otrzymał, pomimo silnika Güldner, silnik M, wprowadzony do innych traktorów MAN, z wtryskiem paliwa na ścianki komory spalania. Silnik był cichszy niż wcześniej i przynajmniej według reklam także bardziej ekonomiczny.

W 1956 roku wprowadzono do produkcji również model z napędem na tylne koła D 18 H.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

MAN B 18

Udział MAN traktorów na rynku niemieckim spadł do kilku procent, ponieważ konkurencja była duża, a największa sprzedaż koncentrowała się na traktorach najmniejszej klasy w kraju, gdzie było 5 milionów gospodarstw rolnych. MAN chciał wprowadzić swoje doświadczenie w napędzie na cztery koła także do tej kategorii. Silnik pochodził od Güldnera, z którym firma miała już wcześniej współpracę. Dwucylindrowy silnik wysokoprężny z komorą wstępną miał moc 18 KM. Skrzynia biegów była 5-biegowa, marki ZF.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

MAN AS 718

Więcej od tego producenta

MAN AS 718 A

Model

Cena (z VAT)

Seria szczegółowa

Marka

Specyfikacja modelu

Model sprzedawany w Finlandii

Lata

Pierwszy rok sprzedaży

Ostatni rok sprzedaży

Typ silnika

Liczba cylindrów/Turbo/intercooler.

Pojemność skokowa cm3

Pojemność skokowa cylindra x długość skoku mm

Moc znamionowa KM/obr. DIN

Maksymalna moc KM/obr. DIN

Moc znamionowa KM/obr. ISO

Maksymalna moc KM/obr. ISO

Moc maksymalna KM/obr.

Moc znamionowa KM/obr. ECE

Maksymalna moc KM/obr. ECE

Moc znamionowa KM/obr. SAE

Moc znamionowa KM/obr. VOA

Moc znamionowa KM/obw. koło pasowe

Moc znamionowa KM/obr.

Moment obrotowy Nm/obr.

Moment obrotowy Nm/obr. ECE

Moment obrotowy Nm/obr. ISO

Moment obrotowy Nm/obr. SAE

Moment obrotowy Nm/obr. DIN

Liczba biegów

Prędkości powolnego ruchu

Synchronizowane

Przełącznik biegów

Przełącznik kierunku jazdy

Prędkości znamionowe

Prędkość maksymalna km/h

Wydajność hydrauliki l/min

Ciśnienie hydrauliki bar

Hydraulika tylnej osi

Siła podnoszenia kg

Moc wyjściowa

Hamulce

Układ kierowniczy

Średnica skrętu m napęd na tylne koła

Średnica zawracania m napęd na cztery koła

Opony przednie do napędu tylnego

Opony przednie do napędu 4x4

Opony bliźniacze do napędu tylnego

Opony terenowe do napędu na cztery koła

Masa kg napędu tylnego

Masa kg napęd na cztery koła

Wysokość cm

Długość cm (napęd tylny/ na cztery koła)

Rozstaw osi cm (napęd tylni/napęd na cztery koła)

Zbiornik paliwa l

Poziom hałasu dB

Zamknięta kabina

Blokada wału przekaźnikowego

Automatyka blokady mechanizmu różnicowego

Siedzisko z zawieszeniem pneumatycznym

Klimatyzacja

Komputer pokładowy

Bieg pełzający

Liczba cylindrów

Pojemność iskrownika

Przełożenie skrzyni biegów

Maksymalny moment obrotowy, Nm

Maksymalny moment obrotowy, obr./min

Wzrost momentu obrotowego

Zużycie paliwa przy maksymalnej mocy

Typ sprzęgła

PTO (wał odbioru mocy)

Prędkość do przodu przy znamionowej prędkości silnika, najmniejsza

Prędkość do przodu przy znamionowej prędkości silnika, maksymalna

Maksymalne ciśnienie hydrauliczne

Największa wydajność hydrauliki

Sterowanie osprzętem hydraulicznym

Zewnętrzna hydraulika, bloki zaworów

jednofunkcyjne

dwusuwowe

Siła podnoszenia (kN=100 kg)

Typ hydrauliki

Średnica zawracania bez hamulca kierowniczego

Opony przednie

Opony terenowe

Masa całkowita z pełnymi zbiornikami, wyposażenie standardowe

Przedni ciężarek osi

Obciążnik osi Taka

Maksymalna wysokość (do najwyższego punktu kabiny)

Całkowita długość

Rozstaw osi

Zasób ziemi, najmniejszy

Pojemność zbiornika paliwa

Najwyższy poziom hałasu

Blokada mechanizmu różnicowego wału przedniego

Przedni podnośnik

Osłony dyszla przedniego

Zawór hamulcowy przyczepy

Etusivu

Ajoneuvot ja ympäristö

Huolto ja tekniikka

Lukijan idea

Maarakennus

Maatalous

Osastot

Metsä

Pääkirjoitus

Uutiset

Weteraani

Yritykset ja tapahtumat

Koneviesti

Lehdet

Konedata

Palvelut

Tilaa Koneviesti

Asiakaspalvelu

Jätä ilmoitus

Tilaa uutiskirje

Lähetä uutisvinkki

Lähetä palautetta

Lähetä oikaisupyyntö

Toimituksen yhteystiedot

Mediamyynnin yhteystiedot

Ota yhteyttä

Subscribe

Paywall

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.

Give feedback