Podczas wojny około 80% budynków fabrycznych MAN zostało zniszczonych, jednak urządzenia produkcyjne i magazyn części zamiennych były przechowywane na wsi. Kilka ciężarówek udało się wyprodukować w Norymberdze już w 1945 roku. Produkcja traktorów MAN przed wojną koncentrowała się na dużych maszynach, teraz zaobserwowano zapotrzebowanie raczej na mniejsze traktory. MAN już w 1941 roku zaprezentował prototyp traktora o mocy 25 KM, który teraz rozpoczęto rozwijać do wersji produkcyjnej. Na rysunkach pojawiły się znane rozwiązania, takie jak konstrukcja bezramowa, w której silnik stanowi element nośny. Produkcję rozpoczęto w 1948 roku, czyli wcześniej niż wiele konkurencyjnych niemieckich marek. Model AS 325 H wyposażono w 2,7-litrowy, chłodzony cieczą, bezpośredni wtryskowy silnik wysokoprężny o czterech cylindrach oraz 5-biegową skrzynię biegów ZF. Wyposażenie traktora było bogate: m.in. blokada mechanizmu różnicowego, hamulce skrętne, przednia oś z resorami piórowymi, 12-woltowy układ elektryczny i prędkościomierz. Nazwę marketingową przyjęto jako Ackerdiesel (= diesel rolniczy). Kolor traktora miał bardziej turkusowy odcień w porównaniu do wcześniejszej zieleni.

Na samym początku zaprezentowano także model czteronapędowy AS 325 A, który był jednym z pierwszych niemieckich ciągników z napędem na cztery koła. Napęd na oś przednią pobierany był z boku skrzyni biegów. Koła przednie były tylko nieznacznie większe niż w modelu z napędem na tylne koła.

W 1950 roku wprowadzono równolegle model AS 330, którego silnik miał pojemność zwiększoną do 2,9 litra i moc 30 KM. Większość produkcji stanowiły modele z napędem na cztery koła. AS 330 A jest prawdopodobnie pierwszym ciągnikiem z napędem na cztery koła importowanym do Finlandii. Na rynek wdarły się tańsze konkurencyjne marki, przez co MAN nie osiągnął wysokiego udziału w rynku ciągników z napędem na tylne koła.

W 1952 roku zaprezentowano model AS 430 z 6-biegową skrzynią biegów oraz bardziej wydajnymi hamulcami, a także model AS 440, w którym prędkość obrotowa silnika została podniesiona z 1500 do 2000 obr./min. Moc wzrosła do 40 KM. Opcjonalnie dostępny był reduktor szybkobieżny, który pozwalał również obniżyć prędkość WOM z 735 do 550 obr./min. Ten sam silnik, dodatkowo wzmocniony o 2 KM, został zamontowany w większej ramie modelu AS 542. Posiadał on również mocniejszą skrzynię biegów i tylną oś.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Traktory

MAN AS 325 – AS 542

W latach 1956 i 1957 MAN zmodernizował oznaczenia typów traktorów. Litery w kolejności alfabetycznej F/K/L/N/R/S/T oznaczały klasę wielkości. Z przodu znajdowała się cyfra 2 lub 4, w zależności od liczby napędzanych kół. Na końcu znajdował się numer wersji modelu, zaczynający się od 1. W 1956 roku silniki były takie same jak w poprzednich modelach – silniki M, ale w 1957 roku pojemność skokowa wzrosła. Wymiary nowych modeli były znacznie większe we wszystkich kierunkach. Dwusprzęgłowa przekładnia była dostępna jako wyposażenie dodatkowe. Skrzynie biegów i przekładnie kierownicze pochodziły od ZF, podnośniki i instalacje elektryczne były produkcji Boscha.

W modelach S osiągnięto klasę mocy 50 KM (ten sam traktor został wcześniej zaprezentowany pod koniec poprzedniej serii jako A 50 A). Największym traktorem MAN był 60-konny 4 T 1, ale wyprodukowano ich tylko 9 egzemplarzy. Wraz z nowymi modelami roczna produkcja traktorów MAN wzrosła z poziomu 3000 sztuk do 6887 traktorów w rekordowym roku 1959.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

MAN N1 – T1

Pod koniec lat 60. MAN podjął decyzje mające na celu poprawę rentowności produkcji traktorów. Małe modele stopniowo wycofywano, skupiając się na trzech klasach mocy: 28, 35 i 45 KM. Na koniec 1960 roku przedstawiono nowe, 3-cylindrowe modele serii P o mocy 35 KM. Wygląd zewnętrzny został unowocześniony, stając się bardziej aerodynamiczny, a konstrukcja powróciła do niższej i krótszej koncepcji, która jednak opierała się na ramie półdługiej. Silnik miał pojemność 1,9 litra, podczas gdy wcześniej w modelach P montowano silnik 3,9-litrowy. Odpowiednio moment obrotowy był znacznie niższy niż wcześniej. Przekładnia pochodziła od firmy ZF i miała 8+4 przełożeń. Udźwig podnośnika obniżono do 1,2 tony. Ceny nadal były o 10–20% wyższe niż u konkurencji.

W 1961 roku zaprezentowano 4-cylindrowe modele serii R z zachowanym podnośnikiem o nośności 2000 kg oraz 2-cylindrowe modele serii N (28 KM). We wszystkich modelach z napędem na cztery koła standardowo montowano podwójne sprzęgło. W Finlandii modele MAN sprzedawała firma OTK. Moc SAE modeli P i R podawano tam jako 39 i 50 KM. Sprzedaż wyniosła u nas około 400 traktorów MAN, z czego niemal wszystkie były z napędem na cztery koła.

W przeciwieństwie do produkcji traktorów, produkcja ciężarówek MAN silnie wzrosła na początku lat 60. Latem 1962 roku podjęto decyzję o sprzedaży produkcji traktorów koncernowi Mannesmann, który już nabył Porsche-Diesel. Mannesmann planował, że linia MAN, koncentrująca się na cięższych traktorach, będzie uzupełniać ofertę Porsche. Ostatecznie jednak ostatni traktor MAN zjechał z taśmy w lutym 1963 roku.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

MAN N1 – R3

W 1957 roku, gdy produkcja traktorów MAN przeniosła się do Monachium, model B 18 z napędem na tylne koła został zastąpiony modelem 2 K 1. Napęd na cztery koła pojawił się dopiero w 1959 roku. W tym czasie asortyment małych traktorów został rozszerzony w obie strony. Jeszcze w 1957 roku zaprezentowano 24-konnego 2 L 1. Na początku 1958 roku pojawił się 13-konny 2 F 1, którego silnik, w przeciwieństwie do innych, był chłodzony powietrzem. 2 F 1 był także pierwszym modelem z nowym, we wszystkich kierunkach zaokrąglonym kształtem maski. We wszystkich małych modelach zastosowano silnik oparty na konstrukcji Güldnera, jednak z wykorzystaniem metody wtrysku MAN M. Skrzynia biegów była 6-biegowa, produkcji ZF, stosowana również m.in. w traktorach Güldner i Fahr. Główny nacisk w małych modelach położono teraz po raz pierwszy na wersje z napędem na tylne koła, co znacząco zwiększyło sprzedaż.

MAN inwestował również w traktory drogowe, przeznaczone do ciągnięcia przyczep pełnowymiarowych. W związku z tym w małych traktorach podnośnik pozostał wyposażeniem opcjonalnym, o udźwigu jedynie 350 kg, co było niewielkim wynikiem w porównaniu z 2-tonowym udźwigiem większych modeli. W małych traktorach MAN nie stosowano systemu przeniesienia masy. W 1960 roku w modelu 4 L 2 wprowadzono podnośnik o udźwigu 600 kg. We wcześniejszych wersjach zazwyczaj stosowano dłuższy rozstaw osi, a krótkorozstawowe wersje, takie jak 2 K 3 i 2 L 3, początkowo wypuszczano na eksport. W modelu o długim rozstawie osi 2 L 5 zastosowano ponadto hydraulikę o sile 235 kg między osiami. Era małych traktorów MAN zakończyła się w 1962 roku. Modele te stanowiły ponad połowę produkcji, ale konkurencja była zbyt silna, by produkcja była opłacalna.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

MAN 2 F 1 – 2 L 5

Jesienią 1955 produkcja samochodów ciężarowych, autobusów i traktorów MAN przeniosła się do Monachium, do dawnej fabryki silników lotniczych BMW. W Norymberdze pozostała jedynie produkcja silników. Równocześnie zaprezentowano odnowioną gamę traktorów wyposażonych w silniki M. W nich paliwo było wtryskiwane na ściany kulistej komory spalania. Powietrze dolotowe wprawiano w ruch wirowy, w którym paliwo mieszało się ze ściankami komory spalania. Najważniejszą zaletą tej metody była cicha praca silnika. Oferta traktorów MAN nadal koncentrowała się na stosunkowo dużych i bogato wyposażonych ciągnikach 4x4. Klasy mocy w nowej serii pozostały takie same jak wcześniej. W modelach 4x4 przednia oś była zawieszona, a przednie błotniki stanowiły wyposażenie standardowe. Na tym etapie zaczęły się pojawiać także przednie opony z bieżnikiem do traktorów. A 45 był modelem pośrednim produkowanym tylko przez pół roku, wyposażonym jeszcze w stary silnik.

W 1956 roku zwiększono skok silników. Maksymalna moc pozostała niezmieniona, ale uzyskiwano ją przy niższych obrotach. W 1956 roku wprowadzono także dwucylindrowy ciągnik 4x4 A 25 A. Był on wyposażony w ciągłą, ślizgową skrzynię biegów ZF 5+1.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

MAN A 25 – B 45

Na początku 1955 roku MAN AS 718 został zastąpiony przez B 18. Silnik pozostał nadal 2-cylindrowym Güldnerem. Do skrzyni biegów ZF dodano jeden mniejszy bieg, a z powodu nowej skrzyni biegów rozstaw osi zwiększył się o 5 centymetrów.

Jesienią 1955 również najmniejszy model otrzymał, pomimo silnika Güldner, silnik M, wprowadzony do innych traktorów MAN, z wtryskiem paliwa na ścianki komory spalania. Silnik był cichszy niż wcześniej i przynajmniej według reklam także bardziej ekonomiczny.

W 1956 roku wprowadzono do produkcji również model z napędem na tylne koła D 18 H.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

MAN B 18

Udział MAN traktorów na rynku niemieckim spadł do kilku procent, ponieważ konkurencja była duża, a największa sprzedaż koncentrowała się na traktorach najmniejszej klasy w kraju, gdzie było 5 milionów gospodarstw rolnych. MAN chciał wprowadzić swoje doświadczenie w napędzie na cztery koła także do tej kategorii. Silnik pochodził od Güldnera, z którym firma miała już wcześniej współpracę. Dwucylindrowy silnik wysokoprężny z komorą wstępną miał moc 18 KM. Skrzynia biegów była 5-biegowa, marki ZF.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

MAN AS 718

Więcej od tego producenta

MAN (Maschinenfabrik Augsburg-Nürnberg) opracował pierwsze silniki wysokoprężne wspólnie z Rudolfem Dieslem pod koniec XIX wieku. W 1915 roku MAN rozpoczął produkcję samochodów ciężarowych, a w 1921 zaprezentowano motorową bruzdownicę. Wyprodukowano ich w ciągu kilku lat 300 sztuk, zanim zdecydowano o zakończeniu produkcji. Nowa próba wejścia na rynek traktorów miała miejsce w 1938 roku. Wtedy zaprezentowano model AS 250, który z mocą 50 koni mechanicznych był w swoim czasie dużym i wydajnym traktorem. Po wojnie wprowadzone MAN Ackerdiesele były znane z zaawansowanej technologii silników i napędu na cztery koła, jednak dostępne były także wersje z napędem tylnym. W 1962 roku MAN sprzedał produkcję traktorów firmie Porsche, a rok później produkcja została zakończona. Wyprodukowano łącznie około 40 000 traktorów MAN. Silniki MAN były w swoim czasie zaawansowane technologicznie. Od 1955 roku opierały się na tzw. metodzie M, polegającej na wtryskiwaniu paliwa na powierzchnię komory spalania jako cienką warstwę. Do Finlandii traktory MAN importowały firmy Laatuvaunu, a ostatecznie OTK.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Abati Titanium

Acam

Ackermeister

Acremaster

Aebi

Aecherli

Aérocentre

Agco

Agco-Allis

Agcostar

Agra Farmer

AgraCat

Agrale

Agrar

Agratrac

Agri

Agri Boss

Agri King

Agri-Power

Agria

Agricat

Agrico

Agrifarm

Agrifull

Agrinar

Agrindo

Agrip

Agrisa-Bungartz

Agrison

Agritec

Agritech

Agromash

Agroservis

Agrostroj/Agrozet

Agtor

AgTrac

AH-Goldoni

Airone

Al-Frat

Al-Ghazi

Al-Jadah

Al Jahad

Allgaier

Allgaier-Suisse

Allis-Chalmers

Alpenland

Alpina Oekonom

Altai

Amat-Calvet

Amobil

AMOG

Angad

Ansaldo

Ansaldo Fossati

Antar

Antonio Carraro

Apache Solis

Aprile

Arbos

Arbos Bubba

Arjun

ArmaTrac

Arnoux

Arvid

Ascot Universal

Asian Tractors

Astoa

Austin-Leyland

Austrak

Austro

Aveling-Marshall

Avenger

Avery

Avto

B.M.B President

Babiole

Baldwin

Baltiets

Balwan

Bamford

Barreiros

Basak

Bauchet

Bautz

Bean

Harkov

Vladimirets

Kirovets

YuMZ

Belarus

Bell

Benye

Beriko

Bernard

Bernardin

Bernson

Big Bud

Ostatnio dodane maszyny

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.