Valmet/Valtra HiTech 6250-6850

Jesienią 1998 zaprezentowano serię Valtra Valmet HiTech, opartą na modelach Mezzo i Mega. Modele czterocylindrowe to 6550, 6650 i 6850. Silniki były nowymi wersjami E, z niższą emisją spalin i większym momentem obrotowym niż wcześniej (wzrost o 35/31/28 %). Silniki wyposażono w wentylator wiskotyczny sterowany w razie potrzeby, a w modelu 6850 zastosowano nowy intercooler. Zasilanie paliwem odbywało się przez pompę rozdzielaczową.

Skrzynia biegów to podstawowo pozostały w tyle za konkurencją Delta Powershift, do której dodano teraz elektronikę. Dzięki automatyce można było zaprogramować dwa automatyczne programy szybkiej zmiany biegów – jeden do pracy na polu, drugi do jazdy po drodze. Zmieniarka kierunku opierała się na dwóch mokrych wielotarczowych sprzęgłach. Przesunięcie biegu wstecznego można było ustawić na szybsze lub wolniejsze od jazdy do przodu. Załączanie szybkiego biegu było łagodniejsze niż w wersji standardowej dzięki czujnikom i automatyce. Sterowanie podłączania WOM-u również odbywało się komputerowo.

Kabina była o 30 mm wyższa niż w Mezzo. Izolacja akustyczna była lepsza niż wcześniej. Zmieniarka kierunku znajdowała się zaprojektowana na lewej stronie dźwigni. Pedal sprzęgła był elektryczny, a dodatkowo seryjnie zamontowano przyciski sprzęgła na gałkach dźwigni zmiany biegów. Na wyświetlaczu słupka prawego przedniego można było zobaczyć położenie przełożenia szybkiego biegu, wybrany kierunek, prędkość jazdy i temperaturę zewnętrzną. Układ podnośnika to Autocontrol D z tłumieniem drgań. Udźwig w modelu 6850, a później także 6650, był większy niż w Mezzo (6600 kg).

Jesienią 2000 wprowadzono modele Hitech 2.0. Programy automatyczne zostały zaktualizowane. Najważniejszą poprawą była możliwość użytkownika do zmiany prędkości obrotowej, przy której działa automatyka zmiany biegów, dostosowując ją do konkretnej pracy. Napęd na cztery koła załączał się przez kilka sekund zawsze podczas ruszania lub zmiany kierunku jazdy. W razie potrzeby do ruszenia wystarczyło teraz tylko wciśnięcie gazu po aktywacji funkcji Auto Traction, a do zatrzymania – zwolnienie gazu lub hamowanie. Udźwig podnośnika wzrósł do 7 ton w modelach 6650 i 6850. Zawieszenie przedniej osi pneumatycznej wprowadzono również do czterocylindrowych modeli HiTech.

W 2001 roku zaprezentowano model niskoprężny 6750 o mocy 105 KM przy 1800 obr./min. Jego zaletą było mniejsze zużycie paliwa, niższy poziom hałasu i wymiana oleju co 500 godzin. Model niskoprężny, w przeciwieństwie do pozostałych HiTechów, nie był dostępny z przekładnią umożliwiającą jazdę z prędkością 50 km/h.

W 2003 roku wprowadzono silniki Fortius. Nowe modele to 6350 (101 KM), 6550 (105 KM) i 6850 (125 KM). Silniki były takie same jak w Mezzo, więc model 6350 miał jeszcze mechaniczną pompę wtryskową. Udźwig podnośników również zmalał do poziomu Mezzo.

Bliskimi krewnymi modeli HiTech były modele X z ramą kierowaną. Dostępne były wersje Agri i City, przy czym te drugie wyposażone były w stały przemysłowy ładowacz czołowy. Rozstaw osi modeli X był o 32 cm dłuższy niż modeli podstawowych, a w wersji Agri masa była o 600 kg większa niż w HiTech. Złącze ramy instalowała firma Junkkari Oy w Ylihärmä.

X 100/110/120 Agri: jak 6550/6650/6850, z tym że prędkość maksymalna wynosi 38 km/h, opony 420/70R28 i 520/70R38, zbiornik paliwa 135 litrów, wysokość 282 cm, długość 483 cm, rozstaw osi 265 cm, masa 5450-5460 kg, promień skrętu 9,06 m.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.