White 2-135 – 2-180 Field Boss

Jesienią 1974 roku Minneapolis-Moline G1355 oraz jego czerwony odpowiednik White 2270 zostały zastąpione srebrnym modelem White 2-150. Silnikiem pozostał stosowany przez Minneapolis-Moline 9,6-litrowy Hercules. Skrzynia biegów to niesynchronizowana Oliver 6+2 (z przełożeniem szybkim 18+6). Sprzęgło było ceramiczne, 14-calowe, a hamulce suche, tarczowe, trzytarczowe. Sprzęgło WOM było hydrauliczne, a standardowa prędkość wynosiła 1000 obr./min. W zamkniętym układzie hydraulicznym zastosowano pompę o wydatku 75 litrów, a w podnośniku czujnik siły na drążkach. Kabina z trzystronnym przeszklonym przodem była wyposażeniem dodatkowym.

Już dwa lata później wprowadzono znaczące zmiany. Silnik został zastąpiony turbodoładowanym o pojemności 7,8 litra. Dostępne były dwa modele: 2-135 i 2-155. Przełożenie szybkie stało się wyposażeniem standardowym, a hamulce zmieniono na mokre, kąpielowe. Poziom hałasu w kabinie został obniżony do konkurencyjnych 80 decybeli.

W 1978 roku pojawił się model 2-180 z silnikiem Caterpillar V8 o pojemności 10,4 litra i dwoma tarczami sprzęgła o średnicy 13”. Nowością był cyfrowy wskaźnik Accra-Tach, który wyświetlał obroty, prędkość jazdy lub prędkość PTO. W broszurze pojawiło się zdjęcie wersji z napędem na cztery koła, jednak bez danych technicznych. Modele 2-135, 2-155 i 2-180 były sprzedawane w krajach Europy Środkowej i Południowej.

Po upadku White w 1981 roku produkcja kontynuowana była pod marką WFE z czerwonymi oznaczeniami. Znaczniejszą zmianą była seria 3 z 1982 roku, w której zastosowano cichą i szczelną kabinę, będącą jednym z najlepszych rozwiązań swojego czasu. W kabinie zrezygnowano z wszelkich dźwigni, a poziom hałasu udało się obniżyć do 75,5 decybela.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.