Minneapolis-Moline G-900 – G-1000

W 1965 roku największy model Minneapolis-Moline otrzymał oznaczenie G-1000. Wygląd został zmodernizowany, a rozstaw osi wydłużony. W 8,3-litrowym sześciocylindrowym silniku Diesla podniesiono obroty, a moc silnika wynosiła teraz 122 KM. Układ napędowy zaprojektowano „z pomocą komputera”. Uznano jednak za wystarczające wyposażenie w 10+2 przełożenia z hydrauliczną przekładnią szybką. Sprzęgło miało średnicę 14 cali. W wersji Row Crop zastosowano trzypunktowy układ podnośnika z systemem przeniesienia siły nazwanego Tel-O-Flo. Układ kierowniczy był teraz hydrostatyczny. W WOM występowały oddzielne wały na prędkości 540 i 1000 obr./min. Kabina oferowana jako wyposażenie dodatkowe była nadal bardzo prymitywna w porównaniu z rozwijającą się konkurencją. Model G-1000 występował również w wersji z napędem na cztery koła i przednią osią Clark, jednak pozostała ona rzadkością.

W 1967 roku wprowadzono wersję Vista poprawiającą warunki operatora, w której siedzenie było podwyższone dla lepszej widoczności. Stanowisko pracy zamontowano na tłumikach gumowych, a zbiornik paliwa przesunięto do tyłu. Wejście do kabiny było teraz z boku ciągnika. Kierownica była regulowana. Później jako wyposażenie dodatkowe wprowadzono trzybiegową przekładnię szybką.

Poniżej modelu G-1000 w 1967 roku zaprezentowano model G-900. Jego wymiary zewnętrzne były zbliżone do G-1000, ale silnik mniejszy i o mocy 108 KM. W wersjach benzynowej i LPG miał pojemność 7,0 litra, a w diesla 7,4 litra. G-900 wyposażony był standardowo tylko w WOM o prędkości 1000 obr./min.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.