Renault N73-N70

Na początku 1960 roku Renault wprowadził następców dla modeli D16, D22, D30 i D35, których wygląd pozostał niemal niezmieniony, jednak dotychczasowa pozioma osłona chłodnicy została zastąpiona gęstą kratownicą. Najważniejsze ulepszenia dotyczyły układu podnoszenia. Nowe modele oznaczono jako N73, N72, N71 i N70. Numeracja modeli była więc odwrotna do rozmiaru ciągnika, czyli najmniejszy model to N73 o mocy 20 KM. Moc chłodzonego powietrzem silnika MWM została zwiększona do 20 koni mechanicznych poprzez podniesienie obrotów. Skrzynia biegów 6+1 była produkowana na licencji ZF. Standardowo wyposażono je w mechanizm różnicowy z blokadą, system przenoszenia ciężaru oraz WOM napędzany jazdą.

Większe modele były do siebie dość podobne. Najważniejszą różnicą było to, że N71 miał silnik Perkinsa, a pozostałe chłodzony powietrzem MWM. We wszystkich modelach prędkość obrotowa silnika została zwiększona z 1700 do 2000 obr./min. Skrzynia biegów miała 6+1 biegów, a dwa najwyższe biegi były synchronizowane. Opcjonalnie dostępne były 4 biegi pełzające. Podwójne sprzęgło również było opcjonalnym wyposażeniem. Dla modelu N70 istniała wersja równoległa P70, w której m.in. te dodatkowe wyposażenia oraz większe koła były standardem.

Dla N71 w programie produkcyjnym był także benzynowy odpowiednik N31, wyposażony w 2,1-litrowy silnik stosowany w samochodach dostawczych Renault. Ponadto dostępne były wąskie modele do sadów owocowych E70-E72 oraz wersje do uprawy winorośli V70-V73.

Modele serii N70 były ostatnimi ciągnikami Renault importowanymi do Finlandii, z wyjątkiem produkowanego w latach 1963-64 modelu Super 7, sprzedawanego w Finlandii pod oznaczeniem N71-Suomi.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.