John Deere D

John Deere nabył w 1918 roku firmę Waterloo i kontynuował produkcję modelu N. Waterloo Boy rozpoczął już rozwój nowego modelu D, który ostatecznie trafił na rynek w 1923 roku. Model D miał nadal dwucylindrowy silnik oraz dwubiegową skrzynię biegów. Moc silnika wynosiła 30 KM, a nominalna prędkość obrotowa 800 obr./min. Jako paliwo można było używać np. benzyny silnikowej. W modelu z 1931 roku moc wzrosła do 40 KM. W 1933 roku opcjonalnym wyposażeniem stały się opony pneumatyczne. W 1935 roku w końcu pojawił się trzeci bieg. Wielu konkurentów miało już na tym etapie cztery biegi.

W 1939 roku zaprezentowano odnowiony model D, na którym projektant odcisnął swoje piętno podobnie jak we wcześniej wprowadzonych mniejszych modelach. Umiejscowienie siedzenia operatora było teraz bardziej ergonomiczne, za kierownicą znajdowała się tablica wskaźników, a rozmieszczenie elementów sterujących zostało ulepszone. Sprzęgło pozostawało nadal długą dźwignią po prawej stronie. Opcjonalnie dostępny był teraz rozrusznik elektryczny i światła, które miały oddzielny akumulator 6-woltowy. Kilka lat później wprowadzono dostępne hamulce kierownicy. Wraz z modelem diesla R wprowadzonym w 1949 roku popyt na model D spadł, a jego produkcja zakończyła się ostatecznie w 1953 roku. W ciągu trzydziestu lat wyprodukowano łącznie około 160 000 traktorów modelu D.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.