Case IH

Jesienä 2023 Agritechnicassa Case IH esitteli aiempaa suuremman Axial-Flow -puimurin AF11, jossa uutuutena oli kaksi roottoria. Vuonna 2024 julkistettiin hieman pienemmät yksiroottoriset mallit AF9 ja AF10. Kaikkien mallien asiakastoimitukset alkoivat vasta puintikaudelle 2026. Eurooppaan tulivat alkuvaiheessa vain AF9 ja AF10. Niissä roottorin halkaisija, 762 mm, oli sama kuin aiemmissa malleissa, mutta pituus 367 merkittävästi suurempi. Myös neliseulainen seulasto oli huomattavasti suurempi: 8,8 m² aiemman 6,5 m² sijasta. Viljamassaa tasattiin seulastolla niin, että sen luvattiin selviytyvän 28 % sivukallistuksesta. 179 cm koneiston leveys oli markkinoiden suurimpia.

Cursor 13- ja 16-moottorit oli sijoitettu pitkittäin. Huoltoväli oli 750 h/2 vuotta. AF10:ssä ja AF11:ssä oli 200 hl viljasäiliö ja 210 l/s tyhjennysnopeus, AF9:ssä 160 hl ja 159 l/s. Ohjaamossa oli vakiona kaksi Pro 1200 -näyttöä. Aiempiin malleihin verrattuna ohjaamosta voitiin hoitaa useampia toimintoja, kuten roottorin nopeuden säätö sekä silppurin päälle/pois kytkentä ja nopeuden säätö. Pitkästä roottorista johtuen roottorin nopeus oli pidettävä alhaisena, jos oljet haluttiin kerätä talteen. Täsmäviljelyominaisuuksien osalta kehitystä oli tullut automaattiohjaukseen, jossa oli uusi GPS-tietoa ja antureita yhdistävä Rowguide Pro -järjestelmä.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Kombajny zbożowe

Case IH AF9-AF11

W większej części serii Axial-Flow przeszedł do modeli 250 na rok 2019. Zmiany w danych technicznych były minimalne. Więcej uwagi poświęcono automatyce pracy młocarni, podobnie jak w innych dużych kombajnach, która jednak była wyposażeniem dodatkowym. Siłowniki podnoszenia hedera były większe niż wcześniej, a kąt pobierania hedera mógł być regulowany hydraulicznie podczas jazdy. W nowej skrzyni biegów były tylko dwa zakresy: polowy i drogowy.

Axial-Flow opierał się na jednym podłużnym bębnie o średnicy 76,2 cm, który realizował zarówno oddzielanie ziarna, jak i separację. Pod część oddzielającą dobierano wymienne pręty w zależności od zbieranego materiału (zboże, groch, kukurydza). Również w strefie separacji stosowano wymienne elementy. Prędkość przepływu zboża przez bęben regulowano za pomocą płyt dociskowych, które po raz pierwszy były dostępne z regulacją elektryczną zamiast śrubowej. Sito było podobne do standardowego sita w kombajnie. Rozdrabniacz słomy umieszczono wewnątrz obudowy słomianej tak, że słoma spada z bębna bezpośrednio na rozdrabniacz. Prędkość opróżniania zbiornika zbożowego wynosiła standardowo umiarkowane 113 l/s, natomiast jako wyposażenie dodatkowe oferowano opróżnianie z prędkością 159 l/s. Kabinę nadal oferowano w wersjach Comfort i Luxury.

Automatyka AFS Command regulowała prędkość wentylatora, ustawienia sit, prędkość rotora, płyty dociskowe rotora oraz prędkość jazdy. Sita miały czujniki wykrywające ciśnienie powietrza generowanego przez wentylator. Wentylator był także regulowany w zależności od podjazdów i zjazdów. Za pomocą systemu wizji maszynowej monitorowano ilość uszkodzonych ziaren. Dostępne były cztery strategie młócenia. Można było dążyć do jak najlepszej jakości zboża i minimalnych strat poprzez utrzymanie wystarczająco niskiej prędkości jazdy. Tryb Performance miał na celu jak najefektywniejsze wykorzystanie maszyny przy jednoczesnym utrzymaniu strat młócenia poniżej wybranego poziomu. Trzecia opcja pozwalała na utrzymanie stałej ilości zboża napływającego do maszyny poprzez regulację prędkości jazdy. W przypadku zagrożenia deszczem można było przejść do maksymalnej możliwej wydajności młócenia i pozwolić automatyce na minimalizowanie strat w miarę możliwości.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH Axial-Flow 7250-9250

Axial-Flow: w historii rozpoczętej w 1977 roku było wiele zmian w modelach. Jedną z najmniejszych było przejście serii 150 na serię 160 na rok 2024. Z oferty zniknął najmniejszy model, więc obecnie dostępne były modele 6160 (400 KM) i 7160 (460 KM) wyposażone w silnik 9-litrowy. Silniki zostały już dostosowane do normy Stage V w poprzedniej serii, nie było potrzeby stosowania recyrkulacji spalin. Najważniejszą zmianą w nowej serii był zbiornik na ziarno o pojemności 125 hl w większym modelu. Prędkość opróżniania pozostała na poziomie 113 l/s. Automatyka zbioru była teraz na tym samym poziomie co w większych kombajnach. System AFS Harvest Command zarządzał optymalnymi ustawieniami układu i prędkością jazdy na podstawie podanych parametrów. Za godne uwagi w technologiach wymieniono czujniki obciążenia na sitach oraz opatentowane multispektralne kamery plonów. Automatyczne prowadzenie zapewniał system AFS AccuGuide, a łączność danych z telefonem/komputerem – AFS Connect.

Axial-Flow opierał się na jednym podłużnym bębnie o średnicy 76,2 cm, który odpowiadał zarówno za młócenie, jak i separację. Pod częścią młócenia wymieniano belki w zależności od zbieranej rośliny (zboża, groch, kukurydza). Podobnie na obszarze separacji stosowano wymienne elementy. Prędkość przemieszczania ziarna w bębnie regulowano przy pomocy płyt dociskowych, które po raz pierwszy były dostępne w wersji regulowanej elektrycznie zamiast śrubowej. Sita miały konstrukcję typową dla kombajnów. Rusztownik został umieszczony wewnątrz pokrywy słominowej tak, że słoma opadała bezpośrednio z bębna na rusztownik. Regulacja prędkości rotora odbywała się teraz cztery razy szybciej niż wcześniej, a łożyskowanie rusztownika było o 70% bardziej wytrzymałe.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH Axial-Flow 6160-7160

Mniejszy Axial-Flow był znany w ofercie na rok 2015 jako seria 140. Głównym powodem zmiany oznaczeń modeli były nowe, nieco wydajniejsze silniki spełniające normy emisji spalin. Inne zmiany wprowadzono dopiero w modelach na rok 2016: w kabinie zmieniono położenie fotela, a nowością był wielofunkcyjny joystick. Sitowe zbożowe stało się teraz bocznie ruchomym sitowym zbożowym typu „ramp”, a w młocarce wprowadzono również inne drobne ulepszenia. Nowością była także oferowana przez Case IH opcja wyposażenia w gąsienice Zuidberg.

Stoły żniwne zostały zmodernizowane kilka lat wcześniej. Dostępne były standardowy stół (długość 55 cm), stół regulowany pod względem długości z kabiny (57-107 cm) oraz w pełni hydraulicznie sterowany stół 3050 (57-114 cm). Obecnie dostępna była także szerokość robocza 915 cm.

Zapisz

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH Axial-Flow 5140-7140

Na rok 2020 mniejszy model Axial Flow został zaktualizowany do serii 150. W wersjach europejskich dostępne były teraz tylko dwie skrzynie biegów: polowa i drogowa. Zmiana biegów odbywała się elektronicznie. Elektronicznie sterowana była także blokada mechanizmu różnicowego. Kąt mostu klinowego został zmieniony w porównaniu do wcześniejszych modeli. Nową opcją stołu był model o szerokości 8,5 metra. Komora zasilająca została odświeżona, a na jej końcu umieszczono poprzeczną spiralną rolkę, której zadaniem było oddzielanie kamieni. Początkowo oferowano silniki Stage IV z poprzedniego modelu, ale w wersji Stage V moc modelu 7150 wzrosła do 460 koni mechanicznych.

Axial-Flow opierał się na jednym podłużnym bębnie o średnicy 76,2 cm, który realizował zarówno młócenie, jak i separację. Pod częścią młócącą wymieniano mosty klinowe w zależności od zbieranego materiału roślinnego (zboże, groch, kukurydza). Podobnie dla strefy separacji dostępne były wymienne elementy. Prędkość przesuwu zboża na bębnie regulowano za pomocą tarcz dociskowych, które po raz pierwszy były dostępne z regulacją elektryczną zamiast śrubowej. Sito miało konstrukcję typową dla kombajnów. Rozdrabniacz słomy umieszczono wewnątrz pokrywy słomy tak, aby słoma spadała bezpośrednio z bębna na rozdrabniacz. Kabina była dostępna w wersjach Comfort i Luxury. W wersji Luxury między innymi wentylowane siedzenie skórzane i podgrzewane lusterka zewnętrzne. Do sterowania funkcjami służył monitor AFS Pro 700.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH Axial-Flow 5150-7150

Kombajny Axial-Flow zmieniły się stosunkowo niewiele w ciągu 18 lat swojej historii. W 1995 roku przeprowadzono gruntowną modernizację przechodząc na serię 2100. Najbardziej widoczną zmianą była całkowicie nowa kabina umieszczona centralnie. Większość elementów sterujących była zamontowana na podłokietniku, a siedzenie miało pneumatyczne zawieszenie. Układ hydrauliczny kombajnu został całkowicie odnowiony i opierał się na pompie o zmiennym wydatku, a napęd został wzmocniony. Pojemnik na ziarno opróżniano szybciej niż wcześniej. Po wykonaniu skrętu wysokość stołu koszącego mogła być przywrócona z pamięci do poprzedniej pozycji, a automatyczne zawieszenie była dostępne jako opcja. Automatyczna regulacja prędkości podajnika zbożowego była standardem. Podstawowa konstrukcja kombajnu z podłużnym bębnem i wymiarowanie układu młócącego pozostały bez zmian.

Modele importowane do Europy to 2166 (210 lub 240 KM) oraz 2188 (280 KM). Silniki były Cummins o pojemności 8,3 litra, które stosowano również w ciągnikach Magnum. W Ameryce dostępny był także model 2144 o mocy 180 koni mechanicznych. Od 1996 roku opcjonalnie dostępny był system AFS (Advanced Farming System), który łączył GPS-owy system mapowania plonów z pomiarem strat podczas młócenia. Kombajny serii 2100 były dostępne także w wersji z napędem na cztery koła. Stoły koszące serii 1030 używane w Europie produkowało Dronningborg.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH Axial-Flow 2166-2188

W ogólnoeuropejskiej ofercie kombajnów zbożowych McCormick International dostępne były modele o stosunkowo małych stopniach mocy. Większe modele to 8-61, 8-71 oraz wyposażony w silnik sześciocylindrowy 8-91. Średnica bębna młócącego w modelu 8-91 wynosiła 56 cm, podczas gdy w mniejszych modelach 46 cm, a najważniejsze regulacje wykonano hydraulicznie. Model 8-91 był 5-krokowym kombajnem. Układ kierowniczy był hydrostatyczny. Jako opcja dostępna była fabrycznie montowana kabina.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International 8-61 – 8-91

Więcej od tego producenta

W 1986 roku Case i International pomalowano na czerwono-czarno i przyjęto wspólną markę Case IH. W USA Case IH miał w tym czasie 35% udziału w rynku. W europejskiej gamie modeli nacisk położono na modele oparte na IH. Pod koniec lat 80. wprowadzono nowe serie: amerykański Magnum i jego niemieckiego młodszego brata Maxxum. Silniki tych modeli zostały opracowane wspólnie z Cumminsem. Maxxum był pionierem w stosowaniu elektryczno-hydraulicznego przełącznika kierunku jazdy. W 1987 roku Case IH kupił producenta dużych traktorów Staiger, a w 1996 roku austriackiego Steyra i włączył jego produkty do swojej oferty. W 1999 roku należący do koncernu Fiat New Holland przejął Case IH, a na żądanie organów konkurencji z europejskich fabryk Case IH pozostała tylko fabryka Steyr w Austrii. Oferta została zharmonizowana z New Holland, a główną różnicą między markami pozostał kolor.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Traktory

Produkcja samojezdnych żniwiarek McCormick International rozpoczęła się w Niemczech w 1957 roku modelem D-61 o szerokości roboczej 187 cm. Jego udoskonalone wersje to D 8-61 i D 8-62, których produkcję rozpoczęto w 1959 roku. Szerokości robocze wynosiły 183 i 198 cm. Silnik był albo przemysłowy VW, albo 1,8-litrowy diesel IH (34 KM). Opcjonalnie dostępny był zbiornik zbożowy o pojemności 8,25 hl. Regulacja wysokości podbieracza i wału podnośnika była początkowo mechaniczna. W nowszych modelach hydrauliczna regulacja wysokości była standardem.

Pierwsze francuskie samojezdne żniwiarki również zaprezentowano w 1957 roku. Najmniejszy model F-8.61 był w dużej mierze identyczny z odpowiednikiem niemieckim, ale wyposażony w 30-konnym silnik benzynowy IH. Model F-8.83 miał 50-konnego diesla Perkinsa i kombajn o szerokości roboczej 255-315 cm. Ponadto na początku lat 60. do Europy sprowadzono większe amerykańskie żniwiarki, z których największy model F-8.513 miał 106-konnego sześciocylindrowego silnika i kombajn o szerokości roboczej 396-426 cm.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International D 8-61 – D 8-62

Europejskie kombajny McCormick International były produkowane wyłącznie we Francji od 1964 roku. Wtedy zaprezentowano model z dolnej półki 8-41, którego szerokość mechanizmu młócącego wynosiła 104 cm. Szerokość robocza wynosiła 244 lub 304 cm. Silnik stanowił ten sam 3,3-litrowy Perkins co w ciągniku MF 165. Odciążenie hedera było hydro-pneumatyczne, ale regulacja długości i prędkości podnośnika oraz regulacja prędkości bębna młócącego były stopniowe. W ulepszonym modelu 8-51 zastosowano wariator do regulacji prędkości bębna młócącego, a silnik został zmieniony na International o pojemności 3,4 litra (ten silnik używany był również w ostatnich modelach 8-41).

Model 8-41 był początkowo sprowadzany do Finlandii pod nazwą McCormick, ale w 1968 roku był sprzedawany z niewielkimi ulepszeniami jako żółty Sampo 100. Model 8-51 to odpowiednio Sampo 110. Natomiast Sampo 30 był sprzedawany w Europie Środkowej pod nazwą International 8-31.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

McCormick International 8-41 – 8-51

Z produkcji międzynarodowej fabryki kombajnów zlokalizowanej w East-Molinessa do Europy w latach 70. importowano model 915. Był on wyposażony w 6-cylindrowy silnik turbodoładowany (do 1973 roku o mocy 137 KM, a później 141 KM). Napęd jezdny był hydrostatyczny. Specjalnością modelu 915 był system wstępnego oczyszczania Even-Flow, w którym powietrze było dmuchane na heder. Rura ładowania mogła być hydraulicznie obracana podczas rozładunku, a zbiornik o pojemności 5300 litrów opróżniał się w 80 sekund. Kabina klimatyzowana i elektryczny system nadzoru były wyposażeniem standardowym. Model 915 był na europejskim rynku szczególnie promowany do zbioru kukurydzy. Dostępny był także 8-rzędowy heder kukurydziany.

Mniejsze modele amerykańskiej serii kombajnów to 315 (72 KM SAE), 615 (80 KM SAE), 715 (95 KM SAE) oraz 815, który dostępny był także z benzynowym silnikiem V8. We wszystkich modelach zastosowano hydrostatyczny napęd jezdny.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 915

Zmodernizowana seria kombajnów International na rok 1973 obejmowała cztery modele: 221, 321, 431 i 531. Największy model miał 5 bębnów młócących. Najmniejszy w serii, 221, był praktycznie tylko przemianowanym modelem 8-51, który wkrótce zniknął z oferty. Różnice między modelami 321 i 431 były niewielkie. Podobnie jak w poprzednich modelach, 431 miał 6-cylindrowy silnik (do 1974 roku dostępny był także 4-cylindrowy) oraz hydrauliczne regulacje podnośnika wału młócącego. Model 541, który zastąpił 531, posiadał zmodernizowany heder, hydraulicznie obracany rynienkowy żuraw wylotowy oraz obrotowy wlot powietrza silnika. Obok własnych modeli w sprzedaży dostępny był także kombajn Sampo 35 pod nazwą IH 211.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 221-541

W 1978 roku IH zaprezentowało modele kombajnów 943 i 953. Model 943 był ulepszoną wersją wcześniejszego modelu 541. Wyżej w gamie znalazł się model 953 wyposażony w silnik z turbodoładowaniem, dłuższe żniwiarki i większy zbiornik zbożowy. Na rok 1981 małe modele 321 i 431 zostały zastąpione przez 923 i 933. Wzrost dotyczył przede wszystkim mocy silnika najmniejszego modelu oraz pojemności zbiornika zbożowego. Jednocześnie powiększono również zbiornik zbożowy w modelu 943. Po raz pierwszy dostępna była teraz kabina panoramiczna.

Oferta IH jest typowym przykładem rozwoju: w nowej gamie najmniejszy model znika, a na szczycie pojawia się coraz większy kombajn. Pod koniec lat 80. model 953 był dostępny także w wersji Hydro. Po tych modelach IH skoncentrowało się wyłącznie na kombajnach typu Axial Flow.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International 923-953

Amerykańska międzynarodowa oferta kombajnów była szeroka i całkowicie oddzielona od oferty europejskiej. Sukces na rynku nie zadowalał jednak producenta. Postanowiono więc opracować coś zupełnie nowego. W sezonie jesiennym 1977 roku zaprezentowano kombajny Axial-Flow, których układ opierał się na jednym podłużnym bębnie, który wykonywał zarówno młócenie, jak i separację. Za bębnem znajdowało się standardowe sito.

Na początku dostępne były dwa modele: 1440 miał silnik o mocy 135 KM oraz zbiornik na zboże o pojemności 51 hl, 1460 wyposażony był w turbodoładowany silnik 170 KM i zbiornik 63 hl. Rok później wprowadzono model 1480 z większym rotorem o średnicy, 190 KM i zbiornikiem 73 hl. Później ofertę poszerzyły modele 1420 o mocy 112 KM oraz wersja do młocenia na pochyłościach 1470 (210 KM) i kombajn z napędem 1482. W Europie skoncentrowano się na modelu 1460. Do Finlandii nie importowano kombajnów osiowych, choć zaprezentowano je na wystawie rolniczej na początku lat 80.

Przeniesienie napędu było hydrostatyczne. Zamkniętą rurę wyładunkową można było hydraulicznie obracać podczas opróżniania. Główne funkcje były monitorowane elektronicznym systemem nadzoru, a prędkościomierze wyposażono w cyfrowy wyświetlacz. Pas napędowy rotora napinał się automatycznie wraz ze wzrostem obciążenia. Przynajmniej od 1980 roku klimatyzacja była standardem w Europie. Poziom hałasu w kabinie wynosił 85 dB.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

International Axial-Flow 1420-1480

Druga generacja kombajnów Axial-Flow została zaprezentowana jesienią 1985 roku. Konstrukcja pozostała w większości niezmieniona, a ulepszenia skupiały się na szczegółach. Zwiększono liczbę mostków nożycowych oraz powiększono podnośnik zbożowy i sito. Stoły żniwne zostały zmodernizowane z serii 800 do serii 1000, a zawracanie wsteczne stało się standardem. Prędkość podajnika podnośnika była automatycznie regulowana w zależności od prędkości jazdy. Poziom hałasu w kabinie wynosił 79 dB. Moc modelu 1680 wzrosła do 225 koni mechanicznych dzięki chłodnicy międzykomorowej. Silnik modeli 1640 i 1660 również zwiększył pojemność do 7,6 litra, osiągając moce 150 i 180 KM. Na rynku amerykańskim dostępny był nadal model 1620 o mocy 124 KM. W 1989 roku silniki IH zostały zastąpione jednostkami Cummins, co spowodowało wzrost mocy w porównaniu do wcześniejszych modeli.

W 1993 roku w USA przedstawiono zmodernizowane modele 1644/1664/1684. Moc silników wzrosła do 180/215/260 koni mechanicznych pomimo obniżenia prędkości obrotowej. Także w Europie moc silników wzrosła, jednak numery modeli pozostały bez zmian. Do tego czasu wyprodukowano około 60 000 kombajnów Axial-Flow.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH Axial-Flow 1640-1680

W 1998 roku zaprezentowano kombajny z serii 2300 Axial Flow. Pomimo nowych oznaczeń typów zmiany były niewielkie. Sterowanie zostało nieco zmodyfikowane, a klimatyzacja stała się automatyczna. Poziom hałasu wynosił 72-74 dB. W standardzie kłoda była wyposażona w automatyczne pływanie. W regulacji prędkości rotora zastosowano teraz trzybiegową skrzynię biegów, w której nowy zakres środkowy nakładał się na wolny i szybki. Żywotność paska napędowego rotora miała być dwukrotnie dłuższa niż poprzednio. Również trzyczęściowy przenośnik młóciwa obiecywano bardziej wytrzymały niż wcześniej. W ciągu 20 lat wyprodukowano ponad 100 000 kombajnów z rotorem Axial Flow.

Model odpowiadający 2166 to teraz 2365, a wcześniejszy 2166 Exclusive został zastąpiony przez 2366. W Ameryce dostępny był nadal mniejszy model 2344. Jesienią 2002 roku w Europie zaprezentowano modele 2366 i 2388 X-Clusive, których moc według normy ISO wynosiła odpowiednio 253 i 293 KM. Mocniejszy silnik był 24-zaworowy i elektronicznie sterowany. W modelach X-Clusive zastosowano ulepszony, nieco dłuższy rotor. W 2004 roku na rynku amerykańskim model 2366 został zastąpiony przez 2377, wyposażony w większy rotor znany z 2388.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH 2365-2388 AF

Pod koniec lat 90. firma Case IH wprowadziła do oferty oprócz modeli Axial Flow także serię młocarni z napędem Cross-Flow. Młocarnie te były produkowane w fabryce MDW we wschodnich Niemczech i nie były sprzedawane w Ameryce. Pierwotne wymiary trójbębnowego zespołu młócącego CF80 były takie same jak w największych młocinach MDW. Dodatkowo z przodu bębnów znajdował się czterokątny bęben mieszający. Sita, tak jak w poprzednich modelach, były rozłożone na trzech poziomach. Silniki zostały zastąpione 8,3-litrowymi jednostkami Case-Cummins.

Pierwszym modelem był CF80 o mocy 300 koni mechanicznych. Był to młocarz z sześcioma bębnami, podobnie jak CF70 o mocy 280 KM. Model CF50 o mocy 200 KM i CF60 o mocy 240 KM miały po pięć bębnów. W CF50 i CF70 bębny były tylko dwa. Kabina była nieco prostsza niż w młocarni Axial-Flow, a poziom hałasu wynosił 79 dB. Standardowo wyposażono je m.in. w automatyczną klimatyzację, fotel z zawieszeniem pneumatycznym, licznik strat młócenia oraz w modelach CF60 i CF80 dodatkowo w zbierające i regulowane w osi bocznej i podłużnej hedery.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH CF50-80

W 2002 roku kombajny z młocarniami opartymi na MDW firmy Case IH zostały zastąpione produktami własnej grupy, czyli poprzez przemalowanie New Holland TX na czerwono. Przynajmniej częściowo te kombajny produkowano w Niemczech. Cztery modele odpowiadały modelom TX 64, 65, 67 i 68.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH CT5050-5080

Na żniwa 2003 roku wyprodukowano pierwszą partię większego modelu młocarni Case IH Axial Flow o oznaczeniu AFX8010. Zgodnie z powszechną tendencją boczne panele zostały wykonane z tworzywa sztucznego, co umożliwiło zastosowanie aerodynamicznych kształtów. Silnik miał pojemność 10,3 litra i 24 zawory. Moc nominalna wynosiła 400 KM, a podczas opróżniania zbiornika w trakcie jazdy możliwa była moc maksymalna 446 KM. Zbiornik na ziarno w wersji europejskiej miał pojemność 10,5 tony i zapewniano jego opróżnianie w ciągu minuty. Hełmy tnące produkowane w zakładzie New Holland w Belgii występowały w wersjach: standardowej (450 mm), długiej (600 mm) oraz regulowanej z kabiny pod kątem długości (510-1010 mm).

Średnica bębna wynosiła, podobnie jak w modelu 2388 AFX, 762 mm. Pole separacji zostało zwiększone z 135 do 180 stopni. Liczba klinowych pasów w młocarni zmniejszyła się z ośmiu do trzech dzięki zastosowaniu hydromechanicznej przekładni CVT przenoszącej napęd na bęben. Nie było żadnych punktów codziennego smarowania. Powierzchnia sit została powiększona i pochylona na zboczu do 17 stopni. Kabina była większa niż dotychczas. Ekran dotykowy był taki sam jak w modelu 2388. Układ elektryczny opierał się na magistrali CAN.

W 2006 roku pojawił się model o niższej mocy – 7010, z układem mechanicznym węższym niż w 8010. W 2007 roku zaprezentowano model 9010 z silnikiem o pojemności 13,0 litra. W USA w gamie dostępny był także model 5010 wyposażony w silnik o pojemności 6,7 litra.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH 7010-9010 AFX

Kombajny serii 2300 Axial-Flow były produkowane przez 10 lat. Zostały zastąpione w roku 2008 zmodernizowanymi modelami serii 88. Dwa mniejsze były bezpośrednimi następcami 2377 i 2388, a 7088 miał silnik o większej mocy niż poprzednik. Jego silnik Cummins miał pojemność 9,0 litra zamiast wcześniejszych 8,3 litra. W porównaniu z poprzednikami zwiększono wydajność podnośnika zbożowego i opróżniania zbiornika. Rozstaw osi był dłuższy, a przednia oś mocniejsza.

Axial-Flow opierał się na jednym podłużnym bębnie o średnicy 76,2 cm, który realizował zarówno oddzielanie ziarna od kłosów, jak i separację. W sekcji oddzielania wymieniano palce zgrzebłowe w zależności od zbieranego materiału (zboże, groch, kukurydza). Podobnie w strefie separacji można było stosować wymienne elementy. Sita były podobne do tradycyjnych kombajnów. Średnica rury bębna była mniejsza, co pozostawiało więcej przestrzeni między nią a palcami w warunkach dużej ilości słomy.

Kombajny Axial-Flow były produkowane w USA, ale hedery pochodziły z fabryki New Holland w Belgii. Oferta obejmowała nadal krótki, długi oraz regulowany heder. Axial-Flow zaczęto oferować w Finlandii od 2010 roku. U nas standardowym wyposażeniem były m.in. elektroniczna pamięć ustawień młócenia, funkcja Auto-Float hedera oraz automatyczna regulacja prędkości podajnika słomy w zależności od prędkości jazdy.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH Axial-Flow 5088-7088

W 2008 roku odświeżono większą gamę modeli Axial-Flow, przekształcając ją w serię 120. W specyfikacjach technicznych zmiany były niewielkie. W silnikach dwóch mniejszych modeli Fiat Power Technologies zastosowano nieco większą moc. Dodatkowa moc była dostępna podczas opróżniania zbiornika w trakcie jazdy. Ulepszono skrzynię biegów CVT napędzającą rotor. Średnica rury rotora była mniejsza, co pozostawiało więcej miejsca na masę ziarna. W sieczkarce zastosowano stałe, ząbkowane trójkątne noże. W 2009 roku wprowadzono na rynek blat tnący o szerokości 10,7 metra.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH Axial-Flow 7120-9120

Seria 88 Axial-Flow została odnowiona na serię 130 jesienią 2011 roku. Wygląd zewnętrzny był bardziej podobny do większej serii. Silniki Cummins zostały zastąpione silnikami z grupy Fiat Power Technologies. W dwóch większych modelach moc była wyraźnie większa niż wcześniej. Podajnik był dłuższy niż wcześniej. Wyświetlacz w kabinie został zmodernizowany i umieszczony wyżej.

Na rok 2013 wprowadzono obok nową kabinę Luxury. Odnowione hedery obejmowały dłuższy standardowy heder (55 cm), regulowany pod względem długości heder w kabinie (57-107 cm) oraz całkowicie hydraulicznie sterowany heder 3050 (57-114 cm). Nowe szerokości robocze wynosiły 4,9/5,2/6,1/6,7/7,3/7,6 metra.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH Axial-Flow 5130-7130

Dzięki silnikom SCR większa gama modeli Axial-Flow została ponumerowana jako seria 230 jesienią 2011 roku. Silnik w modelu środkowym zwiększył pojemność do 13 litrów, a wszystkie modele miały więcej mocy. Szerokość mechanizmu najmniejszego modelu wynosiła teraz 158 cm. Zbiorniki na ziarno były większe. Ekran dotykowy w kabinie został zmodernizowany.

W ofercie na rok 2013 standardowa długość stołu zwiększyła się do 55 cm, a na czele gamy pojawił się stół z regulowaną długością, całkowicie hydrauliczny. Dodatkowo na 2013 rok wprowadzono kabinę Luxury.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH Axial-Flow 7230-9230

Wielkie kombajny serii 230 Axial-Flow zostały zastąpione serią 240 w sezonie 2015. Silnik największego modelu miał teraz pojemność 16 litrów. Moc była o około 50 KM większa niż w odpowiednich wcześniejszych modelach. Dostępne były teraz również amortyzowane jednostki gąsienicowe. Nowe hedery wprowadzone kilka lat wcześniej pozostały bez zmian, ale nowością był teraz heder o szerokości 12,5 metra, a kilka lat później także o szerokości 13,7 metra. Zbiornik na ziarno w dwóch większych modelach miał pojemność 144 hektolitrów. Kabina była taka sama jak w standardowych i luksusowych modelach zaprezentowanych kilka lat wcześniej. Długość rotora została nieco zwiększona do 264 cm.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Case IH Axial-Flow 7240-9240

Bautz

Bizon

Braud

Claas

Deutz / Deutz-Fahr

Dronningborg

Fendt

Fortschritt

Gleaner

John Deere

Köla

Laverda / Fiatagri

Massey Ferguson

New Holland

Rostselmash

Sampo Rosenlew

Volvo BM

Ostatnio dodane maszyny

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.