New Holland T5.95-T5.120

Seria T5 produkowana we Włoszech została zaprezentowana jesienią 2012 roku, ale dostawy rozpoczęły się dopiero jesienią 2013 roku. Najważniejszą zmianą było przejście na mniejsze silniki 3,4-litrowe. Maksymalny moment obrotowy silników był jednak nieco wyższy niż wcześniej, a maksymalna moc osiągana była w zakresie obrotów 1900-2300. Technologia SCR wymagająca użycia mocznika nie była stosowana, a normę emisji spalin 4A osiągnięto dzięki wtryskowi wspólnemu, międzystopniowemu chłodzeniu, recyrkulacji spalin i katalizatorowi utleniającemu. Standardowa skrzynia biegów w gamie to 12+12 Powershuttle z hydrauliczną zmianą kierunku jazdy. W Finlandii standardowo wyposażano ją w biegi pełzające, co dawało 20+20 przełożeń. Dual Command Powerclutch to nazwa wersji ze zmianą biegów bez wysprzęglania i przyciskowym sprzęgłem. Miała ona 24+24 przełożenia. Wpływ przełożenia szybkiego wynosił tylko 15%. Ostrość zmiany kierunku jazdy można było regulować za pomocą trzystopniowego przycisku.

Mniejsze modele gamy zastąpiła seria T4, której oferta została powiększona do 115 koni mechanicznych. W związku z tym rozwijano funkcje serii T5. Wydajność hydrauliki zwiększono do 84 litrów, a siłę podnoszenia dwoma siłownikami pomocniczymi do 5420 kg. Elektryczny podnośnik tylnego zaczepu stał się standardem. Rozmiar kół został zwiększony do 38 cali (w niektórych krajach jako opcja). Włączanie napędu na cztery koła oraz blokad mechanizmu różnicowego było realizowane elektrycznie hydraulicznymi przełącznikami. Kabina została znacząco zmodernizowana i znana jest teraz pod nazwą Deluxe VisionView. Wentylacja odbywała się za pomocą dwóch wentylatorów. Klimatyzacja i siedzenie pneumatyczne były w Finlandii opcjonalne. Poziom hałasu podawano jako 74 dB.

W 2013 roku do oferty serii T5 wprowadzono wersję Electro Command, której 4-biegowa skrzynia z przełożeniem szybkim była podobna do stosowanej w serii T6. Zmiana zakresu między dwoma największymi obszarami była realizowana elektronicznie przy pomocy przycisku. Jednocześnie przekładnia szybka włączała się na odpowiednie przełożenie. Rozstaw osi był dłuższy niż w innych modelach, a tylna oś mocniejsza. Napęd na cztery koła i blokady mechanizmów różnicowych mogły być wyłączane przy prędkości 15 km/h. Modele EC w Finlandii miały standardowo klimatyzację, siedzenie pneumatyczne i zawór hamulcowy przyczepy. W wersji Deluxe dodatkowo montowano przeciwwagi przednie, błotniki przednie, hydraulicznie przesuwany do tyłu zaczep, zawieszenie kabiny, fotel premium z ogrzewaniem oraz automatykę obrotów silnika.

Na rok 2017 wprowadzono modele EC wyposażone w wtrysk mocznika. Silniki miały nieco większy moment obrotowy niż wcześniej.

Zapisz

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.