New Holland L60-95 / 4635-7635

Seria Fiat 94 została zastąpiona na początku 1996 roku serią New Holland Fiatagri L oraz odpowiadającymi modelami New Holland Ford 35. W Finlandii główny nacisk przy sprzedaży Fiatów kładziono na małe modele. W przeciwieństwie do wprowadzanej równocześnie serii M, seria L była głównie zmianą kosmetyczną, a korzenie Fiata były wyraźnie widoczne. Asortyment produkowano we włoskim mieście Jesi, bezkabinowe wersje w końcowej fazie również w Anglii.

Silnik w modelu L75 miał teraz pojemność 3,9 litra, zamiast 3,6 litra w modelu 72-94. Oferta została rozszerzona o jeden model w górę: L95 dysponował mocą zgodną z oznaczeniem modelu, czyli 95 KM, a procentowy wzrost momentu obrotowego wyniósł 30%, podczas gdy w innych modelach było to 20-26%. Pomimo nowoczesnych parametrów, były to silniki Iveco, których moment napędowy pozostawał słabszy w porównaniu z konkurentami o podobnej mocy. Najmniejszy model był wyposażony w Finlandii w skrzynię biegów 12+12, a pozostałe miały albo skrzynie z biegami pełzającymi 20+12, albo szybkobieżne 24+12. W programie produkcyjnym nadal występowały również wersje z przekładniami 12+4 i 20+8.

Wydajność hydrauliki była większa niż wcześniej, ponieważ pompa 44,5 litra była stosowana w mniejszych modelach, a w dwóch największych – pompa 55-litrowa. Ponadto, z wyjątkiem najmniejszego modelu, dostępna była osobna pompa kierownicza. Podnośnik był mechaniczny i miał udźwig od 2900 do 4200 kg. Czucie oporu na zaczepach odbywało się przez ramiona podnośnika. Sprzęgło wału odbioru mocy było elektrohydrauliczne, a wał odbioru mocy jezdnej był wyposażeniem standardowym. Prędkość WOM można było wybierać z kabiny. Napęd na cztery koła włączano elektrycznie, podobnie jak blokady mostów, z wyjątkiem najmniejszego modelu. W modelach sprzedawanych pod marką Ford w Finlandii, z wyjątkiem modelu 4635, znajdowały się trzy sekcje zewnętrznej hydrauliki.

Kabina była niska: wysokość traktora wynosiła 249-253 cm. Wnętrze było ascetyczne. Poziom hałasu deklarowany na 74 dB znacznie odbiegał od rzeczywistości. W późniejszych modelach TL poziom ten podniesiono do 79 decybeli. Przy serii L w testach zmierzono poziomy 81-82 dB. Widoczność była dobra dzięki kształtowi przodu i wąskim słupkom. Zespół wskaźników i sztywne, szybkozłączki podnośnika wraz z wieloma innymi detalami były znane z Fiatów. Promień skrętu był wyraźnie mniejszy niż wcześniej.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.