John Deere 40

John Deere 40 był najmniejszym modelem z nowej ponumerowanej serii i następcą wcześniejszego modelu M. 1,6-litrowy silnik benzynowy miał wyższy stopień sprężania i większą prędkość nominalną, dzięki czemu moc wzrosła. 4-biegowa przekładnia pozostała bez zmian. Usunięto teleskopową kolumnę kierowniczą, ale fotel teraz przesuwał się na szynach, a oparcie było regulowane. W 1952 roku patenty Harry'ego Fergusona zostały unieważnione przez sąd, co umożliwiło innym producentom ich wykorzystanie.

Model 40 był pierwszym John Deere wyposażonym w trzypunktowy układ zawieszenia z systemem przeniesienia ciężaru. Seria 40 obejmowała wiele wariantów. Oś przednia była dostępna w wersji szerokiej, regulowanej lub wąskiej do upraw rzędowych, a także w wersji z jednym kołem przednim. Dostępna była również wersja z wysokim prześwitem, model do upraw warzyw oraz wersja na gąsienicach. Nową koncepcją był model Utility, który Ford wprowadził do produkcji wcześniej. Zastąpił on wcześniejszy model przemysłowy i był niższy niż wersje podstawowe. Zastosowanie obejmowało m.in. prace drogowe i obsługę przedniego podnośnika.

Koło pasowe stało się teraz wyposażeniem opcjonalnym. Hydrauliczny podnośnik, zewnętrzny układ hydrauliczny oraz rozruch elektryczny były natomiast wyposażeniem standardowym. 97% modeli 40 sprzedano z silnikiem benzynowym, natomiast wersję „all-fuel” zakupiło jedynie 3%.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.