Sampo Rosenlew

Pod koniec 2017 roku zaprezentowano drugą generację Comiatów, które miały odświeżony wygląd i nową kabinę Avara (75 dB). Model C10 był jednoślimakowy, a C12 dwuslimakowy. Szerokość kabiny zwiększono o 30 cm. Widoczność poprawiły węższe niż wcześniej słupki przednie i zmiana przedniego krawędzi podłogi. Wszystkie elementy sterujące zostały umieszczone na podłokietniku, nowym joysticku i monitorze. Monitor to 12,3-calowy dotykowy ekran Comvision II z 38 miejscami pamięci ustawień. Fotel był zawieszony na poduszce powietrznej. Konstrukcja systemu opróżniania zbiornika była teraz standardowo zamknięta. Wysokość opróżniania zwiększono do 4,4 metra, a szybkość opróżniania do 100 litrów na sekundę. Silnik sieczkarni o dużej wydajności był standardem. Elektryczna regulacja sito była wyposażeniem dodatkowym.

Na sezon 2022 ujednolicono konstrukcje z modelami 2ROTO. Na przykład wentylator miał teraz 6 łopatek, ruch sito był mocniejszy, a moc przenośnika zbożowego zwiększono do 80 ton na godzinę. Pasek wariatora bębnów młócących został wyposażony w automatyczne napinanie. Ze względu na nową konstrukcję ramy z obudową masa wzrosła.

Na rok 2024 wprowadzono model C14 z większym zbiornikiem zbożowym. Od jesieni 2024 roku do modelu C10 dostępny był opcjonalnie zbiornik zbożowy o pojemności 90 hl.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Kombajny zbożowe

Sampo Rosenlew Comia C10-C14

Następca Sampo Classic opartego na modelu Sampo 2045, zaprezentowany w 2018 roku, to Sampo Verrato V4. W nowym modelu rama pochodziła od Comii. Silnik był 4-cylindrowy, o mocy 150 KM. Koła wyposażono w zwolnice olejowe, a napęd 4x4 był dostępny jako opcja. Standardowym wyposażeniem była 3,9-metrowa heder. Kombajn posiadał cztery podbieracze z czterostopniową regulacją. Sita bębnowe miały konstrukcję listwowo-łopatkową. Zbiornik na ziarno miał pojemność 37 hektolitrów (jako opcja 42 hl). Kabina została lekko ulepszona w stosunku do wcześniejszej wersji standardowej. Obsługa wału młócącego była mechaniczna.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo Rosenlew Verrato V4

Pokolenie 2.0 Comiat pojawiły się w roku 2018. Najmniejszy model C4 został wycofany, a w jego miejsce pojawił się Verrato V4. Silnik Comia C6 był, w przeciwieństwie do poprzedniego, czterocylindrowy o pojemności 4,9 litra. Układ młócący pozostał niemal bez zmian. Bębny młócące było pięć. C8 był nadal modelem z dwoma bębnami. Zmieniono górną część podającego ślimaka. Zbiorniki na ziarno były nieco większe niż wcześniej, wysokość opróżniania podniesiono do 4 metrów, a prędkość opróżniania wzrosła o 50% w stosunku do poprzedniego modelu. Obracanie hedera wstecz było teraz hydrauliczne, a automatyka regulacji nachylenia hedera dostępna jako opcja. Przednia oś była taka sama jak w większych modelach i wyposażona w hamulce tarczowe. Najważniejszą zmianą była nowa kabina Avara. Jej szerokość została zwiększona o 30 cm. Widoczność poprawiły węższe niż wcześniej słupki przednie oraz zmiana przedniego krawędzi podłogi. Wszystkie elementy sterujące zostały umieszczone w podłokietniku, nowym joysticku i monitorze. Monitor stanowił 12,3-calowy dotykowy ekran Comvision II z 38 pamięciami ustawień. Fotel był zawieszony na poduszce powietrznej.

Na sezon 2022 wprowadzono model V8 z dwoma bębnami młócącymi, ale z czterocylindrowym silnikiem i mniejszymi standardowymi oponami.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo Rosenlew Comia C6-C8

Hybrydowe młocarni 2ROTO Sampo Rosenlew weszły do produkcji na sezon 2021. Klepisko zostało zastąpione dwoma rotorami, co miało zwiększyć wydajność młócenia o ponad 30%. Silnik był taki sam jak w modelu C12, o mocy 300 koni mechanicznych. Długość rotorów wynosiła 383 cm, a średnica 47 cm. Rotory były napędzane paskiem przez przekładnię kątową, a ich prędkość była regulowana trójstopniowo. Podnośnik zbożowy i ślimaki zbożowe zostały powiększone, a wentylator był bardziej wydajny niż w wersjach z klepiskiem. W najszerszym, 6,9-metrowym hederze zastosowano ślimak z napędem łańcuchowym. Opcjonalnie dostępna była automatyczna regulacja kąta nachylenia hedera. W modelu C20 był jeden bęben młócący, w C22 i C24 dwa. Pas wariatora wyposażono w automatyczne napinanie. Wszystkie elementy sterujące umieszczono na podłokietniku, dźwigni jazdy oraz monitorze. Monitor stanowił 12,3-calowy dotykowy ekran Comvision II z 38 pamięciami ustawień.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo Comia C20-C22 2ROTO

Pionierem całkowicie nowej serii kombajnów zbożowych był model 2055, zaprezentowany jesienią 1989 roku. Rok później dołączyły modele 2045, 2050 i 2060. Największe różnice w obrębie gamy dotyczyły mocy silnika, wysokości zbiornika na ziarno oraz szerokości hedera. Wszystkie modele wyposażone były w sitko młócące o długości 111 cm oraz cztery omłoty.

W pierwszych latach serii 2000 wprowadzono usprawnienia m.in. w skrzyni biegów, łożyskowaniu wału napędowego, palcach młócących oraz przenośniku podającym, który zmienił się na trójłańcuchowy. Na rok 1995 do gamy dołączono model 2065, w którym na tej samej szerokości omłotu zamontowano pięć omłotów. W niektórych krajach nadal oferowany był także model 2060, wycofany w Finlandii, który również został wyposażony w pięć omłotów. Inne modernizacje z sezonu 1995 obejmowały m.in. nową konstrukcję ślizgowego sprzęgła hedera oraz wzmocnienie palców młócących.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo 2045-2065

Jesienällä 2013 Sampo Rosenlew 3000 -sarja korvattiin Comia C10- ja C12-malleilla. Viiden kohlimen kokoluokkaan sijoittuvat, mutta kuudella kapealla kohlimella varustetut mallit olivat saaneet pienempien Comia-mallien kaltaisen pyöristetyn ulkonäön. Moottori oli nyt kummassakin mallissa 7,4-litrainen ja varustettu urearuiskutuksella. C12:n teho oli nostettu 300 hevosvoimaan. C12:ssa suljettu tyhjennysruuvi oli edeltäjästä poiketen lisävaruste. Esipuintikelat olivat vakiona C12:ssa ja kohlimilla erotinrumpu molemmissa. Sekä ylä- että alaseulat olivat säädettäviä nokkalamelliseuloja. Rajaiskierukka korvattiin elevaattorilla ja jälkipuintilaitteella. Leikkuupöydässä oli sivukallistus sekä hydraulinen pyöritys ja takaisinpyöritys. Ohjaamo uudistettiin Premium Plus -tasolle. Etupilarissa oli uusi Comvision-kosketusnäyttö, johon keskitettiin valvonta- ja säätötoiminnot. Suurtehosilppuri oli vakiona.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo Comia C10-C12

W sezonie 2010 zaktualizowano ofertę Sampo Rosenlew. Z serii 2000 wycofano model 2035, natomiast do modelu 2045 wprowadzono wersję Classic, wyposażoną w silnik o mocy 120 KM, mechaniczną regulację palnika oraz regulację śrubową odległości podbieracza od bębna podbierającego, a także kilka innych wyposażenia zostało ograniczonych. Model 2045 Ventus wyposażono w silnik o mocy 150 KM, 390 cm heder oraz olejowe piasty napędowe. Obok podstawowego modelu 2065 pojawiła się wersja Tornado z silnikiem o mocy 185 KM i bębnem z palcami. Nowym modelem był 2095 z silnikiem o mocy 210 KM, który w standardzie posiadał m.in. licznik strat podczas młócenia, klimatyzację oraz kulek łożyskowane palce bębna. Poziom hałasu w standardowej kabinie wynosił 84 dB dla 4-cylindrowych i 81 dB dla 6-cylindrowych modeli.

Obok serii Comia w ofercie pozostała seria Sampo Classic. Otrzymała zbiornik na ziarno o pojemności 37 hl, 8-palcowy bęben młócący HD oraz elektryczną regulację odległości podbieracza od bębna podbierającego.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo 2045-2095

Więcej od tego producenta

Porin konepaja rozpoczęła produkcję kombajnów zbożowych nieco przed swoimi 100. urodzinami w 1956 roku. Oznaczenie modelu 657 LP z silnikiem przemysłowym VW informowało, że szerokość koszenia wynosiła 6 stóp, a szerokość zespołu młócącego 57 cm. LP oznaczało kombajn, S – kombajn z taczką, a SS był wyposażony zarówno w taczkę, jak i osprzęt do workowania. Szerokość koszenia wynosiła 182 cm, a zespół młócący był w porównaniu do niej bardzo wąski. Bęben młócący był jednoelementowy, a wydajność młócenia dość słaba. W przeciwieństwie do wielu konkurentów tej samej klasy, podajnik do bębna był napędzany łańcuchowym podnośnikiem taśmowym. Wysokość stołu koszącego była regulowana hydraulicznie, natomiast wałek podający podnośników mechanicznie. Modele z lat 50. były szare, a od 1960 roku żółte. Inne ulepszenia z 1960 roku obejmowały nowy podajnik i nadmuch, większe sito oraz ulepszone mechanizmy obsługujące sito i bęben młócący. Mechanizm noża do koszenia został zmodernizowany na rok 1962.

W Ukko-Samposie, czyli 792 LP, szerokość zespołu młócącego została zwiększona do 90 cm, a szerokość koszenia do 217 cm. Przerwę między młócenie można było regulować centralnie dźwignią zamiast śrubami. Regulacja wysokości wałka podającego była hydrauliczna, a jego prędkość można było płynnie regulować. Rozdzielacze słomy były nowoczesne, czyli oddzielne od stołu koszącego i regulowane. Bębny młócące były teraz standardowe, czteroelementowe, a w konstrukcji uwzględniono wałek do słomy. Kombajn był nadal bardzo zwrotny: promień skrętu wynosił 640 cm.

W modelu 892 LP zaprezentowanym w 1964 roku szerokość koszenia wynosiła 244 cm, ale w innych aspektach różnice w stosunku do 792 były niewielkie. Oprócz regulacji długości wałka podającego, dźwignia do regulacji prędkości została przeniesiona do kabiny operatora.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo 657 LP-892 LP

Całkowicie nowy model Sampo 10 został zaprezentowany pod koniec 1965 roku. Z szerokością stołu 7 cali (17,78 cm) model 10 zajmował miejsce poniżej modelu 892 w gamie maszyn. Z oferty wycofano model 792, którego bęben młócący miał szerokość 90 cm, w przeciwieństwie do 78 cm w modelu 10. Silnik umieszczono nisko po prawej stronie bocznej. Pojemność zbiornika na zboże wynosiła 12 hl, a ślimak dna zbiornika można było wyjąć do czyszczenia. Oprócz zbiornika kombajn był wyposażony w urządzenie do workowania. Silnik Perkins 4.107 był używany również w modelach 792 i 892. W ostatnich egzemplarzach zastosowano już 3-cylindrowy silnik Valmet, który pojawił się w następcę modelu 10, czyli model 20. Uruchamianie stołu żniwnego było niezależne od układu młócącego. Prędkość i odległość podnośnika taśmy zbożowej można było regulować z miejsca operatora. Przekładnia zmiany prędkości jazdy była hydrauliczna. Ruchome części zostały osłonięte kanciastymi osłonami blaszanymi. W czasie produkcji Sampo 10 udział krajowych kombajnów na rynku wzrósł do niemal 50%.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo 10

Pod koniec lat 60. dostępne były dwa modele Keltaisia Sampo: 20 i 30. Różnice między nimi były stosunkowo niewielkie. Model 30 miał większą szerokość roboczą i zbiornik na ziarno. Ponadto sito bębna modelu 30 było regulowane, a standardowo wyposażony był w regulowane rozdzielacze źdźbeł. Technika była w dużej mierze taka sama jak w Sampo 10 przedstawionym trzy lata wcześniej. Największą zmianą był silnik diesla Valmet. Silnik znajdował się po prawej stronie. Prędkość obrotowa zespołu młócącego mogła być ustawiona na 1000 lub 1200 obr./min przez zmianę koła pasowego. Odległość i prędkość obrotowa podbieracza słomy były regulowane za pomocą korby. Przekładnia bezstopniowa napędu była mechaniczna.

Na zdjęciu przedstawiono model eksportowy IH-Sampo, który był w kolorze czerwonym charakterystycznym dla IH. Kombajny były sprzedawane w krajach nordyckich i w zachodnich Niemczech za pośrednictwem sieci IH. W Niemczech oznaczenie modelu 30 brzmiało 8-31. Natomiast w Finlandii od 1968 roku sprzedawany był model McCormick 8-41 o szerokości roboczej 10 stóp pod nazwą Sampo 100, pomalowany na żółto. Rok później model zmieniono na Sampo 110, odpowiadający modelowi 8-51, w którym zamiast 3,3-litrowego Perkinsa (58 KM) zastosowano 3,4-litrowy silnik IH (65 KM).

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo 20-30

Pierwsze czerwone Sampy na rynku fińskim (w eksporcie IH-Sampy były czerwone już wcześniej). Modelem 40 Sampo rozszerzyło swoją gamę w górę na rok 1972. Wcześniej z mniejszym powodzeniem sprzedawano modele oparte na IH 100 i 110. Model 40 miał szerokość koszenia 9½ stopy, a zboże przenoszono do zbiornika za pomocą elewatora, jak w pozostałych markach kombajnów. Silnik był początkowo 3-cylindrowy, ale w modelach seryjnych zastosowano 4-cylindrowy.

Sampo 25-40 były pierwszymi Sampami, w których położono duży nacisk na łatwość czyszczenia. Zwiększono długość łamaczy u małych modeli o 34 cm, powiększono zbiornik na zboże oraz wprowadzono zmiany poprawiające komfort jazdy. Sampo 35 sprzedawano w krajach niemieckojęzycznych pod nazwą International 211.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo 25-40

Sampot zostały zmodernizowane już 2 lata po wprowadzeniu modeli 25, 35 i 40. Hydrostyczne kierowanie było teraz dostępne również w małych modelach. Napęd jezdny małych modeli został ulepszony pod względem sprzęgła i wariatora. Zęby były we wszystkich modelach dłuższe niż wcześniej. Różnicą między modelami 410 i 460, rozwiniętymi na podstawie modelu 40, była szerokość robocza. Stoły tnące tych modeli były w porównaniu do 40 całkowicie nowej konstrukcji i dłuższe niż wcześniej. W 1978 roku zaprezentowano model 500 rozwinięty z 360, zakończono produkcję modelu 310, a modele 410/460 zmieniły kolor na żółty.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo 310-460

Najpopularniejszy kombajn zbożowy w Finlandii na początku lat 80. Jako pierwsza pojawiła się na rynku seria 500, a w 1979 roku wprowadzono modele 600 i 650, które zostały opracowane na bazie modelu 410. Różnica między 600 a 650 polegała na szerokości roboczej. W porównaniu z poprzednimi modelami wprowadzono nowe silniki, większy zbiornik zbożowy, przesunięty dalej do przodu wał podnoszący źdźbła oraz nowe stalowe palce. W 1982 roku urządzenie grzewcze zostało przeniesione z dachu do kabiny i wyposażono je w nawilżacz, a wysokość kombajnu została obniżona. Model 500 był sprzedawany w Europie Środkowej pod marką New Holland 500. Od 1983 roku seria 500 była również produkowana w szwedzkiej fabryce Morgongåva, zakupionej przez Sampo Rosenlew.

Modele SR 500-650 były bardzo lekkimi kombajnami. Ta lekkość objawiła się również w konstrukcji z blach, co wpływało na trwałość, która nie zawsze była zadowalająca. Modele 600/650 miały wyraźnie mniej problemów niż 500.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo Rosenlew 500-650

Następcy serii 500-650 byli jednymi z najpopularniejszych kombajnów zbożowych końca lat 80. w Finlandii. Najważniejszymi zmianami w porównaniu z poprzednikami były jaśniejszy żółty kolor, nowa kabina, przeciwbieżny ruch sita, większe nakładanie się przełożeń w skrzyni biegów oraz pompa liniowa. Od 1986 roku model 690 był wyposażony w silnik turbodoładowany. Od 1987 roku wprowadzono nowe, dłuższe hedery, nowy mechanizm obsługi noża, szybkozłączkę rury rozładunkowej, główny wyłącznik prądu oraz wyższe obręcze kół pasowych. W tym samym czasie modele 680 i 690 otrzymały system odciążenia hedera za pomocą akumulatora ciśnienia, a model 690 podwyższony zbiornik na ziarno. W 1989 roku w kabinie pojawiła się tapicerka z szarej tkaniny zamiast brązowej. W ostatnich modelach z 1990 roku zastosowano wał z plastikowymi kolcami do podawania słomy.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo Rosenlew 580-690

2020 i 2025 były dalej rozwiniętymi wersjami modelu 580. Najważniejsze zmiany to nowe kabina operatora, dłuższy rura rozładunkowa, większy zbiornik zbożowy oraz hydrauliczne odciążenie listwy tnącej. Model 2025 miał silnik turbodoładowany, mechaniczno-hydrauliczny napęd oraz szerokość roboczą 310 cm.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo Rosenlew 2020-2025

Dzięki serii Optima wyposażenie kombajnu było możliwe do swobodniejszego wyboru. Oznaczenie modelu 2050 zostało wycofane; odpowiadający kombajn można było teraz dostosować na bazie modelu 2045. Napęd ślimaka zasypowego, który sprawiał problemy w modelach 2045/2050, został zmodernizowany. Największym modelem stał się 2075 TS wyposażony w mielenie tylne. 

Na rok 1998 mniejszą serię (2020/2025) zastąpiono modelem 2035, który miał krótsze lemiesze niż 2045 i ograniczone wyposażenie podstawowe. We wszystkich konstrukcjach z blach cienkich zaczęto stosować stal o wytrzymałości zwiększonej o 40%. Od zbiornika o pojemności 3700 l napęd ślimaka zasypowego był realizowany przez przekładnię kątową.

Na rok 1999 model 2035 został wyposażony także w hydrostat, a na szczyt gamy wprowadzono 185-konną wersję 2085 TS. Jednocześnie wzmocniono skrzynię biegów.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo 2035-2085 TS

W 1999 roku rozmiar opon w większości modeli wzrósł. Model 2035 otrzymał również silnik turbo. Maszyny z roku 2000 odróżniają się od starszych czarnymi końcówkami podajnika ślimakowego. Duża sieczkarnia kukurydzy stała się wyposażeniem dodatkowym. W maszynach z 2001 roku heder podnosi się o 25 cm wyżej. W modelach z 2002 roku zastosowano napęd noża z przekładnią kątową Claas o długości 390 cm oraz do większych hederów.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Seria 3000, przedstawiona w 2001 roku, jest pierwszym średniej wielkości kombajnem firmy Sampo. Listwa tnąca była nowa, a zespół młócący szerszy niż w serii 2000. Seria 3000 była pierwszym Sampem wyposażonym w regulowane sito żebrowe i pochylany stół tnący. Oferta stopniowo się rozszerzała w górę. Model 3085 z 2003 roku miał przedni bęben młócący. Podstawowy model 3035 był przeznaczony wyłącznie na rynki eksportowe. Na rok 2005 wprowadzono także na rynek fiński model 3045 C z kanciastą kabiną starszego modelu (poziom hałasu 80 dB zamiast 77 dla kabiny z zaokrągloną szybą) oraz stołem z serii 2000. W tym samym czasie do modeli 3065 i 3085 wprowadzono dłuższe młoty oraz automatyczną regulację wysokości cięcia i pochylenia stołu.

W 2005 roku rama podtrzymująca została poszerzona, a kolorystyka zmieniona na żółtą w górnej części, jednak w 2008 roku ponownie zwiększono udział koloru szarego. Modele z 2007 roku wyposażono w nowe silniki z bezpośrednim wtryskiem o podobnych parametrach do późniejszych roczników oraz młoty osadzone na łożyskach kulkowych.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo 3035-3085

Oferta serii 2000 została uporządkowana pod koniec 2002 roku. Model 2055 został zastąpiony przez 6-cylindrowy 2045, a 2065 przez podstawowy model o mocy 130 koni mechanicznych. Z wyjątkiem najmniejszego 2035, silniki były nowe, zgodne z normami emisji spalin i wyposażone w elektronicznie sterowaną pompę wtryskową. Napęd hydrauliczny był teraz standardem również w najmniejszych modelach. Dostępna była także kabina z zakrzywionymi szybami, której poziom hałasu wynosił 79 dB zamiast 84 dB w standardowej kabinie. Naklejki na bokach zostały ustawione poziomo. W platformie tnącej wprowadzono wiele wzmocnień i usprawnień. Pożądaną zmianą był również obrotowy filtr powietrza dolotowego. Przekładnia kątowa ślimaka była standardem w modelach 2065 i 2085. Od modelu 2045 w roku 2004 brony zostały zmienione na czterostopniowe.

Od początku 2007 roku wprowadzono silniki z intercoolerem i wspólnym wtryskiem paliwa, zgodne z normą emisji Tier 3, co spowodowało rezygnację z silnika sześciocylindrowego w modelu 2045. Zamiast tego w ofercie pojawił się czterocylindrowy silnik o mocy 150 KM. Liczba wirników została zredukowana do poziomu serii 3000. W roku 2008 zmieniono kolorystykę na żółto-szarą.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Jesienä 2007 esiteltiin 3085 Superior, jossa oli entistä paremmin otettu huomioon vientimarkkinoiden vaatimuksia. Tyhjennysputki oli suljettu, kaikissa asennoissa toimiva ja tyhjennysteho oli merkittävästi aikaisempaa suurempi. Kohlimilla oli rumpupöyhijä ja seulat olivat entistä pidemmät. Alaseulat olivat uudentyyppiset tiheälamelliset, joissa voitiin pitää normaalia suurempaa välystä ja lisätä siten erottelukykyä. Muuten Superior vastasi edeltävää 3085L TS:ää eli puintikeloja oli kaksi ja kohlimet olivat pitkät.

Pienemmät mallit olivat edellisvuonna esiteltyjä moottoreita sekä tiheälamellisia seuloja lukuun ottamatta lähes ennallaan. Terälaput oli nyt kiinnitetty ruuveilla. Rumpupöyhijän ja pidemmät seulat sai lisävarusteena myös 3065:een. Suurtehosilppuri oli vakiona 3065:ssä ja 3085:ssä. Ohjaamon melutaso oli 80 dB.

Kauden 2010 uudistuksia olivat mm. istuimen hallintalaitekyynärnoja ja hydraulitoiminen kolakuljettimen takaisinpyöritys. 3065 Tornadossa oli vakiona pöyhijä kohlimilla.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo 3045-3085

Jesienä 2011 Sampo Rosenlew julkisti 2000-sarjan korvaavat Comia-mallit C4-C8. Rakenteissa oli paljon yhtäläisyyksiä edeltävän sarjan kanssa. Kaksi U-profiiliseen palkkiin perustuva erillinen runkorakenne oli kuitenkin uusi ja aiempaa vahvempi. Ulkonäköä modernisoitiin pyöreälinjaisemmilla paneeleilla ja värityksellä. Moottorit olivat Agco Powerin tuotteita. Urea-suihkutus tuli niihin keväällä 2013. C4:ssä oli nelisylinterinen (150 hv) ja C6:ssa kuusisylinteriset (185 ja 210 hv). Comioiden paino kasvoi yli 1000 kg aiempaa enemmän.

Puintikoneiston leveys oli edelleen 111 cm. C8:ssa oli vakiona TS-esipuintikela. C6:ssa ja C8:ssa oli erotuskela kohlimien päällä. Yläseula oli nyt vakiona nokkalamelliseula. Kilpailijoista erottuva ominaisuus oli edelleen puhdistettavuus. Esim. heittokuljettimen vyöt, kohlimien pohjat ja viljasäiliön ruuvit olivat pellolla helposti irrotettavat. Ohjaamo oli uudistettu Premium Plus -malli, jossa oli 3000-sarjan kaltainen hallintalaitekyynärnoja ja etupilariin sijoitettu näyttö. Melutaso oli ilmoitettu 77-78 dB.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Sampo Comia C4-C8

Bautz

Bizon

Braud

Case IH

Claas

Deutz / Deutz-Fahr

Dronningborg

Fendt

Fortschritt

Gleaner

John Deere

Köla

Laverda / Fiatagri

Massey Ferguson

New Holland

Rostselmash

Volvo BM

Ostatnio dodane maszyny

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.