Sampo 657 LP-892 LP

Porin konepaja rozpoczęła produkcję kombajnów zbożowych nieco przed swoimi 100. urodzinami w 1956 roku. Oznaczenie modelu 657 LP z silnikiem przemysłowym VW informowało, że szerokość koszenia wynosiła 6 stóp, a szerokość zespołu młócącego 57 cm. LP oznaczało kombajn, S – kombajn z taczką, a SS był wyposażony zarówno w taczkę, jak i osprzęt do workowania. Szerokość koszenia wynosiła 182 cm, a zespół młócący był w porównaniu do niej bardzo wąski. Bęben młócący był jednoelementowy, a wydajność młócenia dość słaba. W przeciwieństwie do wielu konkurentów tej samej klasy, podajnik do bębna był napędzany łańcuchowym podnośnikiem taśmowym. Wysokość stołu koszącego była regulowana hydraulicznie, natomiast wałek podający podnośników mechanicznie. Modele z lat 50. były szare, a od 1960 roku żółte. Inne ulepszenia z 1960 roku obejmowały nowy podajnik i nadmuch, większe sito oraz ulepszone mechanizmy obsługujące sito i bęben młócący. Mechanizm noża do koszenia został zmodernizowany na rok 1962.

W Ukko-Samposie, czyli 792 LP, szerokość zespołu młócącego została zwiększona do 90 cm, a szerokość koszenia do 217 cm. Przerwę między młócenie można było regulować centralnie dźwignią zamiast śrubami. Regulacja wysokości wałka podającego była hydrauliczna, a jego prędkość można było płynnie regulować. Rozdzielacze słomy były nowoczesne, czyli oddzielne od stołu koszącego i regulowane. Bębny młócące były teraz standardowe, czteroelementowe, a w konstrukcji uwzględniono wałek do słomy. Kombajn był nadal bardzo zwrotny: promień skrętu wynosił 640 cm.

W modelu 892 LP zaprezentowanym w 1964 roku szerokość koszenia wynosiła 244 cm, ale w innych aspektach różnice w stosunku do 792 były niewielkie. Oprócz regulacji długości wałka podającego, dźwignia do regulacji prędkości została przeniesiona do kabiny operatora.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.