John Deere

Pierwsze kombajny z serii John Deere X9 zostały wprowadzone na żniwa 2020 roku. Flagowy model marki produkowany w USA wyposażony był w dwa bębny o średnicy 610 mm, podczas gdy w serii S był jeden bęben o średnicy 760 mm. Bębny pracowały ekscentrycznie w swoich komorach młócących. Dostępne były dwa modele: 1000 i 1100. Różniły się one mocą silnika, pojemnością zbiornika na ziarno oraz prędkością opróżniania. Maksymalna moc mniejszego modelu wynosiła 639 KM, a większego z dwoma turbosprężarkami 700 KM. Zbiorniki miały pojemność odpowiednio 14,8 oraz 16,2 tony, prędkość opróżniania wynosiła 162 i 186 l/s. Stół tnący miał długość od 9,15 do 15,2 metra i był przenośnikowym stołem taśmowym. Oprócz 10-stopniowego wychylenia bocznego możliwe było także obniżenie obu krawędzi względem środka. Bezstopniowa przekładnia napędu była mocna i składała się z dwóch pomp oraz czterech silników, których maksymalny moment obrotowy przypadał przy prędkości 8 km/h.

Czterołańcuchowy przenośnik zbożowy o szerokości 172 cm był największy na rynku. Patentowane, ząbkowane noże sieczkarni miały nową konstrukcję i były samosterylizujące. Kabina (72,8 dB) była nowa i większa niż poprzednio, jednak podłokietnik z elementami sterowania oraz joystick były podobne jak w serii S700. W najdroższym pakiecie Ultimate kabina wyposażona była m.in. w skórzany fotel i kierownicę, dywanik materiałowy, elektrycznie zamykane drzwi kabiny, podgrzewanie, chłodzenie i masaż fotela oraz lodówkę. Dostępne były także liczne pakiety do automatyki młócenia i usług w chmurze. Zbiornik paliwa o pojemności 1250 litrów można było opcjonalnie wyposażyć w szybkie napełnianie, umożliwiające napełnianie z prędkością 550 l/min. X9 był oferowany w wersji gąsienicowej, ale dostępna była także wersja kołowa. Standardowo sitodruk było pochylane pod kątem 7 stopni, a opcjonalnie 14 stopni.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Kombajny zbożowe

John Deere X9 1000-1100

Wiosną 2024 roku kombajny z serii S700 zostały zastąpione serią S7. Najmniejszy model został wycofany z oferty europejskiej. W serii S7 zastosowano pojedynczy wał wzdłużny jako maszynę młócącą o średnicy 834 mm zamiast poprzednich 762 mm. Wał podzielono wzdłużnie na trzy strefy. Pierwsza odpowiada za podawanie słomy, środkowa zastępuje bęben młócący, a ostatnia bijaki. Silniki nadal były rozwiniętymi jednostkami Stage V o pojemności 9 i 13,5 litra. W najmniejszym modelu było nieco więcej mocy, a zużycie paliwa zapowiedziano jako o 10% niższe niż wcześniej. Zbiornik AdBlue był większy niż wcześniej. W pakiecie technologii Ultimate wprowadzono nową zapowiadającą automatyczną regulację prędkości jazdy, która dostosowywała prędkość kombajnu m.in. na podstawie terenu, ilości biomasy przed kombajnem widzianej przez kamery, procentu strat oraz obciążenia silnika. Automatyka ustawień zbioru dostępna w pakietach Premium i Ultimate kontrolowała regulacje maszyny młócącej na podstawie wprowadzonych przez użytkownika progów strat, czystości i uszkodzonych ziaren. Prędkość opróżniania zbiornika wynosiła 150 l/s.

Kombajny S7 zastosowały nowy design i kabinę wcześniej wprowadzone w serii X9 (72,8 dB) oraz 12,8-calowy wyświetlacz G5Plus. Standardowo wyposażono je m.in. w dokumentację plonów HarvestDoc, modem JDLink, automatyczne prowadzenie AutoTrac, kamerę cofania oraz pneumatycznie zawieszone siedzenie z regulacją podparcia lędźwiowego.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

John Deere S7 700 – S7 900

Latem 2024 John Deere zaprezentował nowe kombajny zbożowe serii T5 i T6. Liczba dostępnych wariantów wzrosła do ośmiu. Mechanizm młócący pozostał w dużej mierze taki sam jak wcześniej, ale w standardzie i jako opcja dostępnych było więcej technologii wcześniej wprowadzonych w większych modelach. W najmniejszym modelu zastosowano silnik Stage V o pojemności 6,8 litra, a w pozostałych 9,0-litrowy. W modelach z silnikiem 9,0 litra zastosowano automatykę znaną z większych modeli JD, która obniżała prędkość obrotową podczas jazdy po drodze, a w najniższym zakresie do 1200 obr./min na skrzyżowaniach. W większości modeli dostępna była opcjonalnie bezstopniowa skrzynia biegów. W największych wersjach kombajnów 5- i 6-bębnowych zastosowano większe zbiorniki na ziarno. Sita we wszystkich modelach były o około 10% mniejsze niż wcześniej. Jak dotychczas, za bębnem młócącym znajdowały się bęben kierujący, bęben dogarniający i tylna szczotka.

Kabina była teraz taka sama jak w większych modelach, pierwotnie wprowadzona w serii X9, a wyświetlacz miał 12,8″ i był typu G5Plus. W pakiecie Ultimate znajdowała się nowa prognozująca automatyka prędkości jazdy, która dostosowywała prędkość kombajnu na podstawie m.in. terenu, ilości biomasy przed maszyną rejestrowanej przez kamery, procentu strat ziarna oraz obciążenia silnika. Automatyka ustawień żniwnych dostępna w pakietach Premium i Ultimate dbała o regulację mechanizmu młócącego na podstawie limitów strat, czystości i uszkodzonych ziaren ustalonych przez użytkownika. W standardzie znajdowały się m.in. dokumentacja plonów HarvestDoc, modem JDLink, automatyczne prowadzenie AutoTrac oraz pneumatyczne zawieszenie fotela.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

John Deere T5 400 – T6 800

W serii 900 europejska gama kombajnów JD rozszerzyła się o większe maszyny niż wcześniej. Pierwszym modelem z napędem hydraulicznym był 985 Hydro/4. Równoległy model 968 Hydro do 965 nie został wprowadzony do Finlandii. Zaawansowane cechy serii obejmowały Cross-Shaker, czyli „grabie” mieszające słomę na klepisku, obrotowy wlot powietrza do silnika oraz opcjonalnie hydrauliczną regulację długości zgarniacza i Revermatic, który umożliwiał zmianę kierunku jazdy za pomocą dwóch sprzęgieł tylko przez mocniejsze wciśnięcie pedału sprzęgła. Kabina również była dostępna od początku jako wyposażenie dodatkowe. Codziennie smarowanych było 10 punktów.

Silniki w modelach z serii 960 i 970 w kombajnach z 1975 roku miały pojemność 5,9 litra, wcześniej były to silniki 5,4-litrowe. W 1976 roku te modele zostały zastąpione przez 965 i 975, które miały między innymi większe sita i mocniejsze silniki. Kąt pochylenia zespołu młócącego 12 stopni do orki na stokach został wprowadzony do 965 jako wyposażenie dodatkowe w 1977 roku jako jeden z pierwszych kombajnów.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

John Deere 960 – 985

Produkcja młocarni bębnowych serii S w Europie rozpoczęła się w 2012 roku. Jesienią 2017 roku nastąpiła zmiana z serii 600 na serię 700. W serii S zastosowano jeden cylindryczny bęben podłużny jako zespół młócący. Bęben został podzielony na trzy strefy wzdłużne. Pierwsza odpowiadała za podawanie masy słomy, środkowa zastępowała bęben młócący, a ostatnia obejmowała bijaki. Najbardziej widoczną innowacją była nowa kabina, która w jak największym stopniu przypominała ciągniki serii 6R. Nowa dźwignia sterująca CommandPRO miała 7 indywidualnie programowalnych przycisków szybkiego wyboru. Ekran dotykowy GreenStar 4600 był większy niż wcześniej. Poziom hałasu podano jako 71 dB.

Automatyka młócenia uznawana była za najbardziej zaawansowaną w branży. Harvest Smart regulował prędkość jazdy na podstawie obciążenia silnika i nacisku na zboże. Active Terrain Adjustment dostosowywał pracę sit i wentylatora pod górę i w dół zbocza. Auto Maintain pobierał próbki plonu co 2 sekundy, analizował je kamerami i regulował m.in. rotor oraz mostek zgarniacza. Stół tnący serii 700D z taśmą podsiębierną zastąpił poprzedni model 600D. Standardowym stołem nadal był model 600R. Z wyjątkiem najmniejszego modelu, seria S była również dostępna z podwoziem gąsienicowym lub jako wersja do zbioru na zboczach z pochyloną konstrukcją.

Na rok 2019 wprowadzono automatykę regulacji ICA2 opartą na kamerach i czujnikach. Automatyka wykonywała precyzyjne korekty zespołu młócącego w zależności od zmieniających się warunków. Zapowiadano, że zwiększy to wydajność młócenia nawet o 20%. Silniki zostały zaktualizowane do poziomu emisji Stage 5 za pomocą aktualizacji oprogramowania.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

John Deere S760-S790

W 2016 roku moc pracy kombajnów serii T John Deere została obiecana o 15% większa niż wcześniej, głównie dzięki dłuższym młotkom, większemu siewnikowi i powiększonym bębnom młócącym. Seria T miała trzy bębny młócące. Średnica bębna prowadzącego między głównym bębnem młócącym a bębnem do dokończenia młócenia została powiększona do 500 mm. Bęben do dokończenia młócenia urósł aż do 800 mm. Przednia belka młocąca była szersza o 8 stopni niż wcześniej.

Wentylator został zmodernizowany, a jego zakres regulacji poszerzony. Siewnik był wykonany częściowo z aluminium, a jego nachylenie 7 stopni było standardowe. Oś tylna również została zmieniona na sprawniejszą, a konstrukcja zawsze pozostawała przestronna, aby pomieścić komponenty modelu z napędem na cztery koła. Od modelu T560 dostępna była teraz prędkość drogowa 40 km/h. Dla tych samych modeli dostępne było również zawieszenie gąsienicowe. Silniki miały dwa turbodoładowania, wtrysk mocznika, recyrkulację spalin, filtr cząstek stałych i katalizator utleniający.

Na rok 2018 przednia belka młocąca pierwszego bębna została podzielona na 3 części. Dwie pierwsze z nich można było szybko wymieniać podczas młócenia roślin specjalnych.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

John Deere T550 – T670

Pod modelu Suuren MD 260 S w 1956 roku Lanz wprowadził mniejszą serię. MD 18 S był wyposażony w 182 cm szerokości roboczej i 34-konny silnik diesla MB. Podnoszenie stołu tnącego i wału podnoszącego było hydrauliczne. Wał młocki miał szerokość 80 cm i średnicę zaledwie 40 cm. Pięć palców młócących było znacznie szerszych od wału młócącego (105 cm). W odróżnieniu od innych młocarni na worki, MD 18 S nie miał bębna sitowego do sortowania.

Szerokość robocza MD 25 S wynosiła 230 cm. Silnik to Perkins o mocy 50 koni mechanicznych. Wał młocki miał średnicę 50 cm.

Największe modele w serii to MD 35 S i MD 40 S, które zastąpiły stary model MD 260 S. Wyposażone były w czterocylindrowy silnik Perkins (62 KM) lub sześciocylindrowy MB (68 KM). Wspólnymi cechami całej serii Lanz były 2 biegi, 6 prędkości wału młockiego, umiejscowienie silnika obok kabiny, wymienne sita na plewy i nasiona oraz duża liczba punktów smarowania. Pod koniec lat 50. kolor młocarni zmienił się z żółtego na zielony John Deere, a na początku lat 60. marka stała się John Deere-Lanz.

W roku 1961 model MD 25 S został zastąpiony przez MD 250 S, który miał o 10 cm większą szerokość roboczą.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lanz MD 18 S – MD 40 S

Więcej od tego producenta

Doświadczony producent kombajnów Lanz rozpoczął rozwój kombajnów już pod koniec lat 30., jednak przerwa spowodowana wojną trwała aż do 1953 roku, kiedy to wprowadzono do sprzedaży pierwszy kombajn samojezdny MD 180. W tym samym roku zaprezentowano także prototyp kombajnu samojezdnego, który wszedł do produkcji w następnym roku pod oznaczeniem MD 260 S. Szerokość robocza odpowiadała numerowi modelu.

Szerokość bębna młócącego wynosiła aż 140 cm, a jego średnica 50 cm. Prędkość bębna była regulowana w 6 stopniach. Silnikiem był 6-cylindrowy diesel Mercedesa lub benzynowy silnik Opel Käpitan. Oba miały moc 68 KM. Silnik umieszczono obok operatora. Standardowe wyposażenie obejmowało prasoowijarkę.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Lanz MD 260 S

Model

Cena (z VAT)

Wprowadzono do Finlandii

Lata

Pierwszy rok sprzedaży

Ostatni rok sprzedaży

Marka silnika

Typ silnika

Marka i model silnika

Turbo

Pojemność iskrownika

Liczba cylindrów

Umiejscowienie silnika

Pojemność zbiornika paliwa

Typ napędu pomocniczego

Liczba zakresów prędkości

Ciągnik o napędzie na cztery koła

Szerokość robocza

Regulacja wysokości stołu tnącego

Odległość szczotki śruby podającej od końców palców noża

Minimalna wysokość ostrza

Maksymalna wysokość ostrza

Wskaźnik wysokości stołu tnącego

Regulacja w pionie

Regulacja wzdłużna

Regulacja prędkości

Liczba zbiorników na ziarno

Liczba biegów

Prędkość taśmy, maksymalna

Sposób regulacji prędkości jazdy

Liczba przejazdów przez warstwy

Długości ramion (mierzone od zewnętrznej krawędzi dźwigni)

Regulacja zakresu czyszczenia

Określenie i pomiar zakresu żniw

Liczba zespołów włókiennika

Szerokość przesiewacza węglowego

Długość wału siewnego

Powierzchnia okopu

Powierzchnia przekroju poprzecznego

Powierzchnia wysiewu

Rozstaw osi

Długość w pozycji transportowej bez stołu

Wysokość (do najwyższego punktu stałego)

Szerokość w pozycji roboczej

Szerokość w pozycji transportowej

Materiał pod maszyną (minimum)

Pojemność zbiornika ziarna

Pojemność zbiornika zbożowego z nadstawkami

Masa eksploatacyjna (pełne zbiorniki paliwa)

Hamulce

Liczba podnośników

Typ sita przestrzeniowego

Liczba świateł roboczych

Typ świateł roboczych

Moc, kW/Prędkość obrotowa przy maksymalnej mocy, obr./min

Prędkość obrotowa przy maksymalnej mocy

Pojemność skokowa, cm3/Liczba cylindrów, szt.

Prędkość, km/h

Szerokość robocza (mierzona od czubka dzielnika), cm/Szerokość cięcia, cm

Najniższy... najwyższy poziom ostrza (wysokość od ziemi), cm

Zakres regulacji prędkości podnośnika, obr./min

Średnica koła Puintikela 1

Średnica paska klinowego 2

Puintikelan 3 średnica

Średnice bębnów młócących, cm

Regulacja prędkości przenośników zboża

Efektywna powierzchnia warstwy 1 (długość krzywoliniowa x szerokość bębna)

Skuteczna powierzchnia warstw 2 (długość krzywoliniowa x szerokość wałka)

Efektywna powierzchnia trzech warstw (długość krzywoliniowa x szerokość walca)

Efektywne powierzchnie warstw (długość łuku x szerokość bębna), dm2

Szerokość snopowiązałek x długość snopowiązałek, cm

Opony z przodu

Opony tylne

Pojemność skokowa cm3

Wstępny filtr

Liczba cylindrów/turbosprężarka

Średnica ( końcówki kłującej )

Moc kW DIN

Moc wg ISO

Moc KM opcja

Zbiornik paliwa l

Układ napędowy

Biegi do przodu

Prędkość min–maks. km/h

Szerokość cięcia standardowa cm

Opcja szerokości cięcia

Sprzedaż

Przerwa między ogniwami, cm

Średnica wału napędowego cm

Długość stołu tnącego cm

średnica młocarni zbożowej cm

Średnica drugiego bębna młócącego cm

Szerokość zbożowego żniwiarki cm

Kohlimet komplet

Powierzchnia kolektora dm2

Długość pręta węglowego cm

Etusivu

Ajoneuvot ja ympäristö

Huolto ja tekniikka

Lukijan idea

Maarakennus

Maatalous

Osastot

Metsä

Pääkirjoitus

Uutiset

Weteraani

Yritykset ja tapahtumat

Koneviesti

Lehdet

Konedata

Palvelut

Tilaa Koneviesti

Asiakaspalvelu

Jätä ilmoitus

Tilaa uutiskirje

Lähetä uutisvinkki

Lähetä palautetta

Lähetä oikaisupyyntö

Toimituksen yhteystiedot

Mediamyynnin yhteystiedot

Ota yhteyttä

Subscribe

Paywall

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.

Give feedback

Model	Lanz MD 260 S
Wprowadzono do Finlandii	Tak
Lata	1954-57
Pierwszy rok sprzedaży	1954
Ostatni rok sprzedaży	1957
Marka silnika	MB
Typ silnika	OM312
Pojemność skokowa cm3	4580 cm³
Liczba cylindrów/turbosprężarka	6
Moc kW DIN	68 hp DIN
Moc KM opcja	Opel bens. 68 hp
Układ napędowy	mech.
Biegi do przodu	2
Prędkość min–maks. km/h	1,8-15,5 km/h
Szerokość cięcia standardowa cm	260 cm
średnica młocarni zbożowej cm	50 cm
Szerokość zbożowego żniwiarki cm	140 cm
Kohlimet komplet	4
Długość cm	797 cm
Szerokość cm z hederem	317 cm
Wysokość w cm bez kabiny	320 cm
Waga kg bez kabiny	4800 kg
Pojemność zbiornika ziarna hl	(15,5) hl
Opony przednie standardowe	13-26
Koła tylne standardowe	8.50-12
Regulacja prędkości podbieracza zboża	chain wheels
Hamulce	-
Odciążenie stołu tnącego	mech. spring