Deutz-Fahr Agrotron 6.00-6.45

Latem 1995 roku zaprezentowano całkowicie odnowioną serię Deutz-Fahr Agrotron, której zaokrąglone kształty wyprzedzały swoje czasy. Traktor został zbudowany z komponentów zakupionych od innych producentów, więc udział Deutz-Fahr ograniczał się głównie do kabiny i montażu.

Agrotrony wyposażone były w nowe, chłodzone cieczą silniki KHD. W trzech najmniejszych sześciocylindrowych silnikach pojemność wynosiła tylko 4,8 litra, a w większych 7,1 litra. Moment obrotowy wzrósł o 28-33%, a stała moc dostępna była przy 1900-2300 obr./min. Interwał wymiany oleju w silniku wynosił 500 godzin. Silnik miał, na wzór Samy, osobne pompy wtryskowe dla każdego cylindra.

W sześciocylindrowcach w Finlandii standardem była hydrauliczna skrzynia biegów z 4 przełożeniami szybkimi. Przełączanie kierunku jazdy wybierano przełącznikiem obok kierownicy, a aktywowano pedałem sprzęgła. Podstawowa wersja fabryczna Syncrosplit opierała się na 4-biegowej mechanicznej przekładni zakresowej. Skrzynia biegów była marki ZF 7200. Poza sprowadzanym do Finlandii wariantem 24+8 dostępne były także wersje 18+6, 30+10, 20+20, 24+24, 36+36 oraz 40+40. Sprawność układu przeniesienia napędu, według testów, należała do najlepszych na rynku.

Napędzana przednia oś również pochodziła z produkcji ZF. W sprowadzanych do Finlandii sześciocylindrowych Agrotronach standardowo montowano automatyczne układy załączania napędu na cztery koła i blokad mechanizmu różnicowego, które działały na podstawie kąta skrętu, prędkości i użycia hamulca kierowniczego. Wydajność hydrauliki w sześciocylindrowcach wynosiła 83 litry, a siła udźwigu minimalnie 6220 kg oraz aż 9240 kg w modelach sprowadzanych do Finlandii. Podnośnik wyposażony był wyłącznie w zewnętrzne siłowniki podnoszące. W podstawowym modelu hydraulicznym (L) brakowało czujnika siły ciągu; do Finlandii importowano modele H oraz HD wyposażone w kontrolę poślizgu opartą na radarze i tłumienie drgań. Zawory hydrauliki zewnętrznej miały pozycję pływającą i regulację przepływu.

Kabina z kolorowymi pokrętłami była zupełnie innym światem w porównaniu do poprzednich modeli. Tradycyjna niemiecka konserwatywność ustąpiła miejsca pomysłom przemysłowych projektantów. Widoczność z kabiny była doskonała. Rura wydechowa i dolot powietrza umieszczone były w ramionach narożnych kabiny. Hałas w kabinie wynosił deklarowane 74,5 dB, jednak w testach odnotowano odczyty 76-79 decybeli.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.