Deutz-Fahr Agrotron 4.70 – 4.95

Latem 1995 zaprezentowano całkowicie odnowioną linię modeli Deutz-Fahr Agrotron. Podobieństwo do poprzedników ograniczało się głównie do koloru i charakterystycznego dla wcześniejszych modeli nachylonego nosa. Projekt cechowała niespotykana dotąd obłość na wszystkich powierzchniach.

W tym samym roku produkcja traktorów Deutz-Fahr została sprzedana grupie Same, jednak nie miało to jeszcze wpływu na powstanie serii Agrotron. Do Finlandii Deutz-Fahr zaczął być importowany przez spółkę córkę fabryki w 1996 roku.

W Agrotronach zastosowano nowe silniki chłodzone cieczą byłego właściciela, KHD. Pojemność czterocylindrowych wynosiła tylko 3,2 litra. Wszystkie silniki były doładowane, a w trzech największych modelach czterocylindrowych zastosowano również intercooler. Moment obrotowy wzrósł o 30–32%, a moc nominalna występowała przy 1900–2300 obr./min. Przebieg wymiany oleju w silniku wynosił 500 godzin.

Modele czterocylindrowe miały 24+8 biegów (podczas jazdy wstecz zawsze wykorzystywano środkowe przełożenie szybkie). W Finlandii w większości modeli standardem była trzybiegowa hydrauliczna przekładnia szybka. Wraz z nią wybór kierunku jazdy odbywał się poprzez przełącznik obok kierownicy, a aktywacja następowała pedałem sprzęgła. Podstawowa wersja fabryczna Syncrosplit opierała się na trzybiegowej mechanicznej skrzyni zakresowej. Przekładnia pochodziła od ZF, model 7100. Napędzana przednia oś również była produkcji ZF. W zależności od wyposażenia przednia oś miała albo 45% hamulec cierny, sprzęgany 100% mechanizm różnicowy albo automatyczny 100% mechanizm różnicowy. Układ hydrauliczny dostarczał Bosch. Pompa otwartego układu hydraulicznego miała wydajność 66 litrów, a siła podnoszenia wynosiła 6220 kg. Sterowanie podnośnikiem było zawsze elektrohydrauliczne. Hamulce były, w przeciwieństwie do tradycyjnych rozwiązań Deutz, kąpielowe olejowe.

Kabina z kolorowymi gałkami była zupełnie inna niż w poprzednich modelach. Tradycyjna niemiecka konserwatywność została zastąpiona pomysłami przemysłowych projektantów. Widoczność z kabiny była doskonała. Rura wydechowa znajdowała się w prawym słupku kabiny. Wlot powietrza w modelach czterocylindrowych znajdował się pod maską silnika. (Zdjęcia przedstawiają modele sześciocylindrowe, ponieważ broszura nie zawiera zdjęć czterocylindrowych).

Dzięki modułowej budowie oferta wyposażenia była bardzo szeroka. Wyposażenie było także grupowane w pakiety. Do Finlandii sprowadzano głównie modele średniej klasy, czyli wersję S, wyposażoną m.in. w hydrauliczny bieg szybki. Agrotron TT miał dodatkowo m.in. opartą na radarze kontrolę poślizgu.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.