Case IH JX 1070U-1100U Maxxima

Case IH JXU Maxximan zmiany w roku 2004 były znacznie mniejsze wizualnie niż w modelu pokrewnym NH TL. Miejsce produkcji przeniesiono z Włoch do Austrii po zakończeniu produkcji modeli CS. Pod maską porzucono przestarzałe silniki Iveco na rzecz 4,5-litrowych silników NEF spełniających normy EEA. W dwóch najmocniejszych modelach zastosowano doładowanie silnika. Moment obrotowy wzrósł o 35-37%.

W Polsce JXU był lepiej wyposażony niż NH. Skrzynia biegów miała u nas 24+24 przełożenia. Hydrauliczna zmiana kierunku znajdowała się za kierownicą, a przyciski szybkiej zmiany biegów były na głównej dźwigni zmiany biegów. Skok szybkiego przełożenia był stosunkowo mały, wynosił 18%. Przełożenie zakresowe pozostało niesynchronizowane. W programie produkcji podstawowa skrzynia miała 12+12 biegów z mechaniczną zmianą kierunku.

Na WOM dostępne były prędkości 540, 750, 1000 oraz przesuw wolny. Napęd na 4 koła, blokady mostów i mechanizmu różnicowego włączano elektrohydraulicznie. Na przedniej osi tradycyjnie stosowano zębatkową blokadę. Standardowo montowano trzy zawory hydrauliczne. Udźwig wynosił 4450 kg. Poziom hałasu w kabinie spadł do 75,5 dB. Tablica przyrządów została odnowiona i była teraz taka sama jak w większych modelach MXU. Komputer pokładowy był standardem. Jak wcześniej, dostępny był także lepiej wyposażony model PSE z m.in. elektrycznym urządzeniem podnoszącym i pneumatycznie zawieszonym fotelem. Klimatyzacja była teraz opcjonalnym wyposażeniem. Od 2006 roku można ją było zamówić jako pakiet wraz z przyciskiem sprzęgła do modeli PSE. W Polsce JXU przerabiano pod kątem zastosowań leśnych. Przynajmniej w Szwajcarii oferowano model JX1070U wyposażony w turbo. Celem było uzyskanie wydajnego, ale niskiego ciągnika.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.