MDW Arcus / Case IH Arcus 2500

Przyszły kombajn młócący zakładu młócącego MDW, Arcus, został zaprezentowany jesienią 1996 roku. Największą zewnętrzną niespodzianką kombajnu było to, że duże koła znajdowały się z tyłu (a raczej na środku), a małe, kierujące koła z przodu. Głównym celem tego rozwiązania była traktorowa prowadzenie na drodze asfaltowej. Maksymalna prędkość wynosiła 40 km/h. Szerokość transportowa bez hedera wynosiła 2995 mm, co umożliwiało bezproblemowe poruszanie się po drodze. Arcus był napędzany na cztery koła, a silnikiem był 12-litrowy Volvo. Wstępnie podawano moc 374 KM, jednak w modelach seryjnych moc wynosiła 425 KM. Prędkość regulowano na drodze pedałem gazu, a w polu dźwignią hydrauliczną.

Układ młócący Arcusa opierał się na dwóch podłużnych, młócących i separujących bębnach o średnicy 450 mm i długości 254 cm. Dzięki małym przednim kołom rotory zaczynały się zaraz za hederem. Za rotorami znajdowały się bębny separujące obracające się w przeciwnych kierunkach, na końcach których zamontowano rozdrabniacze słomy. Podstawę przesiewu stanowiły dwie trzystopniowe sita ułożone jedno na drugim, używane również w poprzednich kombajnach MDW. Powierzchnia sita była ogromna – 854 dm². Duży był także zbiornik na ziarno – 120 hl. Z każdego separatora wychodziły osobne podajniki do zbiornika. Standardowe wyposażenie Arcusa obejmowało m.in. komputer pokładowy z nadzorem wałka młocącego oraz klimatyzację.

Arcus był z pewnością jedną z głównych przyczyn, dla których Case IH kupił zakład młócący MDW. Historia Arcusa była jednak krótka, ponieważ po przejęciu Case IH przez New Holland, fabrykę zamknięto.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.