Case IH Puma 125-210

Wiosną 2007 zaprezentowano modele serii Case IH Puma 165-210, a jesienią 125-155. Sposób nazewnictwa serii różnił się od odpowiednich serii New Holland, ponieważ większym modelom Puma odpowiadała seria T7000, natomiast mniejszym w NH seria T6000. Serią Puma zastąpiono w Case IH starzejącą się serię MXM.

Silniki w Puma były 6,7-litrowe, wyposażone w technologię czterozaworową oraz elektroniczne sterowanie, były to jednostki Iveco NEF. Przyrost momentu obrotowego wynosił 37-47%, co było bardzo wysokie. Funkcja zwiększenia mocy była dostępna od 16 biegu, czyli przy prędkościach drogowych lub podczas pracy WOM.

Układ napędowy przejęto od poprzednika. Podstawowa skrzynia biegów to 6-przełożeniowy półautomatyczny SemiPowershift 18+6, z elektryczną zmianą zakresów i automatyczną zmianą biegów w ramach jednego zakresu. Droższa skrzynia oraz wersja standardowa od modelu 165 to FullPowerShift, w której napęd nie był przerywany przy zmianie zakresu biegów. Bieg startowy był programowalny. W wersjach 50 km/h i 40 km/h Eco był jeden bieg do przodu więcej. Dodatkowy bieg pobierał moc bezpośrednio z silnika, omijając skrzynię biegów. W większych modelach standardem w Finlandii było bieganie na bieżniku (krawędzi), przez co liczba biegów wynosiła 29+12.

W hydraulice zastosowano pompę o regulowanej wydajności 113-150 l/min. Udźwig podnośnika wynosił 8257-8647 kg. Elektrozawory do zewnętrznej hydrauliki były wyposażeniem dodatkowym. W razie potrzeby dostępnych było do ośmiu sekcji hydraulicznych (4 z tyłu i 4 na środku). Na przedniej osi zastosowano blokadę koła zębatego, która automatycznie wyłączała się przy skręcaniu kół. W modelach 165-210 w wersji 50 km/h zastosowano nową aktywną przednią oś zawieszenia, która dostosowywała ciśnienie zawieszenia do zmiany biegów, hamowania, zmiany kierunku, nierówności terenu oraz wpływu podłączonych maszyn.

Kabina miała konstrukcję bazową taką samą jak w Maxxum i była wyposażona w drzwi szklane na całej długości boku. Elementy sterujące różniły się od odpowiednich w New Hollandie. Przyrządy pomiarowe były skupione, podobnie jak w Magnum i CVX, na prawym przednim słupku. Poziom hałasu wynosił w zależności od modelu 69,6-70 dB. Wyposażenie standardowe obejmowało m.in. klimatyzację oraz fotel pneumatyczny. Dodatkowo dostępny był w NH układ szybkiego kierowania znany jako Fast Steer pod nazwą Turn Assist.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.