Massey-Harris 21-27

Pierwszy samojezdny kombajn Massey-Harris to 16-stopowy model No. 20 zaprezentowany w 1937 roku. Został zaprojektowany na rynek argentyński. Miał 6-cylindrowy silnik benzynowy, 4 biegi, 94 cm szerokiego bęben młócący oraz 21-hektarowy zbiornik na ziarno. Na rynek amerykański przygotowano mniejszy model No. 21, który wszedł do produkcji w 1941 roku i był pierwszym na świecie komercyjnie udanym kombajnem samojezdnym. Pierwsze modele 21 wykonano ze stali nierdzewnej i nie były malowane. Niedobór materiałów zmusił jednak do przejścia na zwykłą stal.

Silnik modelu 21 był 6-cylindrowy benzynowy i umieszczony nad przednią osią. Układ napędowy wyposażono w wariator, regulowany stopniowo, co umożliwiało 8 prędkości omłotu. Kontrolki dostępne dla operatora to głównie poziomo ustawiona kierownica oraz pionowo umieszczone pokrętło regulacji wysokości cięcia. Szerokość robocza wynosiła 12 stóp. Zbierzony plon przesuwano najpierw za pomocą taśmociągów do środka hederu. W 1943 roku wprowadzono model 21A, który zamiast taśm miał ślimak podający.

W 1948 roku zaprezentowano następcę modelu 21 – Super 26, na bazie którego powstał brytyjski model 726. Model 26 miał tylko 2 biegi i 24 przełożenia prędkości. Wysokość hedera regulowano elektrycznie. Mniejszy amerykański model z tego samego roku to 222 o szerokości 8 lub 10 stóp, a jego brytyjską wersją był model 722. Starszym bratem Super 26 był 14-stopowy model 27. W 1952 roku wprowadzono nową serię: 70, 80 i 90. Na bazie tych modeli powstał także francuski model 890.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.