Kubota M7131-M7171

Kubota rozpoczęła od podstaw projektowanie ciągnika rolniczego przeznaczonego na rynek europejski i wybudowała fabrykę do jego produkcji w północnej Francji. Planowana roczna produkcja wynosiła 3000 sztuk, więc dla Kuboty, która produkuje 180 000 maszyn rocznie, było to raczej zdobywanie doświadczenia na bardziej wymagających rynkach. Ciągnik nie był realizowany całkowicie samodzielnie, ponieważ układ napędowy, hydraulika i tylna oś zostały zakupione od ZF. Przednią oś wyprodukowała Dana we Włoszech. Efektowny terminal kabiny pochodził od spółki zależnej Kverneland. Silniki i ramy kabin sprowadzano z Japonii.

Silniki były już stosowane we wcześniejszych modelach – 6,1-litrowe, 4-cylindrowe. Wyposażone były w wtrysk mocznika, technologię czterozaworową, filtr cząstek stałych oraz recyrkulację spalin. Podstawowa skrzynia biegów miała 24+24 przełożenia z czterostopniowym biegiem pełzającym. W wersji K-VT zastosowano bezstopniową przekładnię ZF. W obu przypadkach prędkość 50 km/h osiągano przy 1780 obr./min. Do hydrauliki dostępny był układ otwarty z pompą 80 l/min lub układ z regulacją obciążenia z pompą 110 l/min. Udźwig podnośnika wynosił 9 ton.

W wersji standardowej były pamięci prędkości, 4-stopniowy WOM, automatyka biegu pełzającego, automatyka napędu na cztery koła i blokady, klimatyzacja oraz pneumatycznie zawieszane siedzenie. W modelu premium znalazła się dodatkowo hydraulika z czujnikiem obciążenia i elektrozaworami (4 szt.), wielofunkcyjny podłokietnik oraz 7-calowy terminal Isobus. Trzeci model stanowiła bezstopniowa wersja Premium K-VT.

Opcjonalnie dostępne było zawieszenie przedniej osi, mechaniczne lub pneumatyczne zawieszenie kabiny, radar do komputera pokładowego oraz automatyczne prowadzenie. Poziom hałasu w kabinie podano na 72 dB. Cena serii K7001 została ustalona bardzo precyzyjnie na poziomie głównych konkurentów.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.