Fendt

Jesienią 2011 na targach Agritechnica zaprezentowano odświeżone, we Włoszech produkowane kombajny z serii C marki Fendt. W skład serii wchodziły także bliźniacze modele MF 7300 Beta oraz Laverda M 400. Dostępne były nadal dwa modele: pięciobębnowy i sześciobębnowy. Większy silnik to mocniejszy niż poprzednio 8,4-litrowy Agco Power. W silnikach zastosowano technologię SCR do kontroli emisji spalin.

Wspomagającym żniwniak był podwójny bęben MCS oraz dodatkowy bęben podający pomiędzy bębnami. Utrzymanie maszyny w poziomie przy 8-stopniowym nachyleniu wzdłużnym i 20-stopniowym bocznym było możliwe w modelach ParaLevel, w których standardowo stosowano również napęd na cztery koła. Zespół żniwny wyposażony w wibracyjny przenośnik taśmowy PowerFlow, opracowany przez Dronningborg, był teraz dostępny również jako opcjonalne wyposażenie do Fendtów.

Nowa kabina Skyline (74 dB) z nowymi panelami obsługi Varioterminal pojawiła się w kombajnach roku modelowego 2013.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Kombajny zbożowe

Fendt 5275 C – 6335 C

Seria Fendt Corus 500 została zaprezentowana na rok 2023 i zastąpiła wcześniejsze modele 5185 E oraz 5225 E. Model Corus 518 wyposażony był w 185-konny, 4,9-litrowy silnik Agco Power, a modele 522 i 526 w 7,4-litrowy motor o mocy 225/260 KM. Emisję spalin spełniającą normę Stage V osiągnięto dzięki wtryskowi mocznika, katalizatorowi utleniającemu oraz recyrkulacji spalin. Nowością był elektryczno-hydrostatyczny układ przeniesienia napędu.

Podbieracz ze ślimakowym podawaniem PowerFlow dostępny był w najszerszym wariancie 6,2 m, a FreeFlow w szerokości 7,6 m. Szerokość bębna młócącego wynosiła 132 cm, a ilość kołków wynosiła pięć. Boczne zgarniacze MCS były dostępne jako wyposażenie dodatkowe. Zbiornik na ziarno miał pojemność 5200 litrów i wydajność rozładunku 72 l/s, natomiast w modelu 526 pojemność wynosiła 6500 litrów (85 l/s).

Kabinę Skyline, wprowadzoną w poprzednich modelach, lekko odświeżono. Dźwignia jazdy była zamocowana bezpośrednio do podłokietnika, funkcje obsługiwano tradycyjnymi przyciskami, a informacje oraz wskaźnik strat podczas młócenia zostały zgrupowane w komputerze pokładowym Agritronic Plus II na słupku. Elektryczna regulacja sita była dostępna jako wyposażenie dodatkowe.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fendt Corus 518-526

Agco rozpoczęło współpracę z Laverdą w 2004 roku, w wyniku czego do oferty Fendt dołączono serię E, odpowiadającą serii Laverda REV.

Seria E składała się z trzech modeli, z których największy miał 6 bębnów. Silnik Iveco Common Rail w najmniejszym modelu miał 220 KM, a w większych 250 KM (Fendt podawał moce według normy DIN, w przeciwieństwie do Laverda i MF). Zbiorniki na zboże miały pojemność 70 i 75 hektolitrów. Standardowe wyposażenie obejmowało m.in. klimatyzację, licznik strat podczas młócenia, elektroniczny system nadzoru o 12 funkcjach oraz automatyczną regulację wysokości cięcia.

W 2008 roku silniki zostały zastąpione 6,7-litrowymi Iveco, a najmniejszym modelem serii został 176-konny 5180 E, w którym znacznie ograniczono także standardowe wyposażenie. W 2011 roku wprowadzono fińskie silniki Agco Power.

Na rok 2016 w modelu 5225 E pojawiła się ulepszona kabina Skyline oraz nowe silniki 4,9- i 7,4-litrowe.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fendt 5180 E – 6250 E

Hybrydowy kombajn Agcon został opracowany w Danii, lecz przed rozpoczęciem produkcji seryjnej fabryka została zamknięta, a produkcja przeniesiona do Włoch. MF Delta i Fendt 9470 X opierały się na duńsko zaprojektowanym, 8-bębnowym kombajnie, który w Fendcie występował w serii P. Zamiast bębnów zastosowano jednak dwa podłużne rotory. Za bębnem młócącym znajdował się bęben słomiany oraz podajnik rotora, który rozdzielał masę słomianą na dwa rotory. Ciekawostką był także system czyszczenia wykorzystujący efekt Venturiego, w którym między dwoma wentylatorami powstawała strefa niskiego ciśnienia. Przylegającym do kombajnu hederem był Power Flow z taśmowym podajnikiem. Model 9470 X był dostępny także w wersji AL z 12-stopniowym pochyleniem.

Napęd stanowił w tym modelu premierowo 7-cylindrowy, 9,8-litrowy silnik Agco Power o mocy 510 KM z doładowaniem. W silniku zastosowano technologię SCR. Kabina była już nieco przestarzała pod względem wyposażenia oraz interfejsu w porównaniu do kombajnów Agcon projektowanych we Włoszech. Hybrydowy kombajn trafił na rynek na żniwa 2011 roku.

Na rok 2014 wprowadzono nową kabinę Skyline oraz terminal Vario 10,4".

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fendt 9470 X – 9490 X

Model Fendt 8-cylindrowe 8300 i 8350 zostały w 2008 roku zastąpione modelami 8370 P i 8400 P, które zgodnie ze swoim oznaczeniem miały większą moc. Te kombajny żniwne były opracowane przez firmę Dronningborg w Danii, jednak ich sylwetka została zaokrąglona, podobnie jak w modelach bazujących na Laverdzie. Produkcja została przeniesiona do Włoch w 2010 roku.

Silniki miały pojemność 8,4 litra i większą moc. Hełmy żniwne były teraz zawsze wyposażone w podajniki taśmowe Power Flow, z których najszerszy miał teraz 9,2 metra. Oba modele były także dostępne w wersji Auto Level z 12% wychyleniem. Najważniejszą nowością techniczną była oferowana jako opcja czystość oparta na zjawisku Venturiego, generowanym przez dwa wentylatory i kontrolę przepływu powietrza.

Na rok 2014 wprowadzono nową kabinę Skyline oraz terminal Vario 10,4 cala.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fendt 8370 P – 8410 P

Seria L Fendt, zaprezentowana w 2008 roku, odpowiadała modelom MF Activa S i Laverda LCS. W porównaniu do nich różnice Fendta ograniczały się głównie do koloru – wyposażenie standardowe było zazwyczaj identyczne w markach partnerskich. W porównaniu z tańszą serią Fendt E, największe różnice dotyczyły bębna pożniwnego i automatycznej regulacji hederu AutoLevel. W modelu 5-korpowym zastosowano silnik Iveco o pojemności 6,7 litra, a w 6-korpowym – silnik Sisu Diesel o pojemności 7,4 litra. Model 5250 był również dostępny w wersji AL, gdzie mechanizm utrzymywał maszynę w pozycji poziomej przy 20-stopniowym przechyleniu bocznym i +/-8-stopniowym przechyleniu wzdłużnym.

W modelach z 2012 roku bęben pożniwny został usunięty z wersji podstawowych, a silniki zostały zastąpione jednostkami Agco Power z technologią SCR.

Na rok 2015 wprowadzono odświeżoną kabinę Proline oraz silniki spełniające normę Tier 4f.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fendt 5255 L – 6275 L

Kombajn rotorowy Fortia produkowany w zakładzie Hesston firmy MF w USA został wprowadzony na rynek europejski w 2007 roku z niewielkimi modyfikacjami zarówno do oferty MF, jak i Fendt. Ulepszono równomierne rozprowadzanie zboża w rotorze, a jako heder do zbioru przyjęto opracowany w Europie Zachodniej Power Flow firmy Dronningborg. Z wyglądu Fortia początkowo przypominała modele MF oparte na Laverda, a monitor w kabinie był tym samym GTA II, który stosowano w ciągnikach MF.

Model 9460 R wyposażony był w 12,5-litrowy silnik Caterpillar o mocy 459 KM. Układ młócący składał się z cylindra o średnicy 80 cm oraz sita o rozmiarach porównywalnych z konkurencją. Podstawowa regulacja prędkości obrotowej cylindra odbywała się za pomocą 3-biegowej skrzyni biegów, natomiast nastawa precyzyjna była hydrauliczna. Prędkość była automatycznie utrzymywana na stałym poziomie mimo zmiennych obciążeń. Pojemność zbiornika na zboże wynosiła 123 hl, a szybkość opróżniania 158 l/s, co było wartościami lidera przynajmniej na rynku europejskim.

W 2009 roku wprowadzono modele 9300 R i 9350 R wyposażone w silniki Agco Power o pojemności 8,4 litra oraz cylinder o średnicy 70 cm. Najmniejszy model był konstrukcyjnie węższy, dlatego np. sito i zbiornik na zboże były mniejsze niż w pozostałych modelach. W tych maszynach dodatkowa moc była dostępna tylko podczas opróżniania zbiornika.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fendt 9300 R – 9460 R

Więcej od tego producenta

W 1927 roku Johann Fendt zbudował swoją pierwszą maszynę do zbioru zboża. W następnym roku powstał pierwszy europejski traktor z silnikiem Diesla. Jednakże produkcję seryjną rozpoczęto dopiero w 1933 roku modelem Dieselross F 9, wyposażonym w 9-konną, jednocylindrową jednostkę napędową z cylindrem w układzie poziomym. W 1950 roku rozpoczęła się nowa era, gdy jednocylindrowe silniki własnej konstrukcji zostały zastąpione silnikami Diesla MWM. W 1953 roku zaprezentowano nośnik narzędzi. Fendt stał się liderem w świecie traktorów wraz z wprowadzeniem w 1958 roku Favorita 1 wyposażonego w częściowo zsynchronizowaną skrzynię biegów 10+2. W 1968 roku zaprezentowano nową, kanciastą serię Farmer z turbokluczem. W 1969 roku pojawił się większy 45-konny nośnik narzędzi z silnikiem umieszczonym pod kabiną operatora.

W 1978 roku jako wyposażenie dodatkowe do 6-cylindrowej serii Favorit wprowadzono elektryczne podnośniki. W 1980 roku zaprezentowano Favorita 626 LS o mocy 252 KM. W tym samym roku pokazano także serię Farmer 300, który osiągał prędkość 40 km/h i był wyposażony w hamulce na cztery koła. W 1985 roku Fendt po raz pierwszy stał się najlepiej sprzedającym się traktorem w Niemczech. W 1996 roku zaprezentowano 926 Vario, czyli pierwszy traktor wyposażony we współczesną, bezstopniową przekładnię napędową. W tym samym roku firma rodzinna przeszła na własność Agco. W większości traktorów Fendt od lat 50. stosowano silniki MWM. Pewną ilość stanowiły też silniki Deutz, które po krótkim okresie współpracy z MAN stały się głównym dostawcą silników pod koniec lat 90.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Traktory

W 1999 roku zaprezentowano pierwsze w historii kombajny Fendt. Agco kupiło w 1997 roku marki Fendt i Dronningborg, łącząc teraz ich kompetencje. Konstrukcja podstawowa kombajnów Fendt była taka sama jak nowych kombajnów MF serii 7200. Najbardziej widoczna różnica to umieszczenie rury wyrzutowej nad częścią kombajnu oraz znacznie większe zbiorniki na zboże. Średnica bębna młócącego we wszystkich modelach wynosiła 60 cm zamiast 45 cm w MF. W modelach 5-bębnowych szerokość zespołu młócącego wynosiła 140 cm, a w 6-bębnowych 168 cm. Za bębnem młócącym znajdował się 50-centymetrowy bęben separujący.

Stół tnący był przedłużony przenośnikiem taśmowym Powerflow. Ta funkcja była wyposażeniem dodatkowym w kombajnach MF. Połączenie stołu tnącego z wielotarczowym sprzęgłem było w Fendtach bardziej zaawansowane. Silnikiem w kombajnach Fendt był elektronicznie sterowany sześciocylindrowy silnik Deutz. Moc silników była nieco większa niż w odpowiadających kombajnach MF. W modelach 6-bębnowych silnik był czterosuwowy, 11,9-litrowy V6. System elektryczny oparty był na magistrali CAN, co umożliwiało zaawansowaną diagnostykę usterek. Poziom hałasu w kabinie wynosił 76 dB. Funkcje regulacji i nadzoru w kabinie były zcentralizowane w monitorze Fieldstar. Wyposażenie dodatkowe obejmowało m.in. precyzyjne funkcje uprawy oraz napęd na cztery koła.

W 2004 roku zakończono w Danii produkcję modeli 5- i 6-bębnowych po decyzji Agco o zakupie mniejszych modeli od Laverdy.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fendt 5220-6330

Jesienią 2000 pojawiły się pierwsze modele MF i Fendt z 8-tarczowymi bębnami. Różnice Fendta 8350 w stosunku do 6330 to oprócz liczby tarcz, mocniejszy silnik, 105-litrowy zbiornik na ziarno, większe koła oraz bogatsze wyposażenie standardowe. W standardzie były m.in. długo oczekiwana elektryczna regulacja sita z kabiny oraz rozrzutnik słomy. W 2002 roku do modelu 8350 dołączył mniejszy i mniej wydajny 8300.

W 2004 roku zakończono produkcję mniejszych kombajnów serii 8300 w zakładzie Dronningborg. Jednocześnie zunifikowano technikę Fendtów i MF. Dlatego w Fendcie zastąpiono silnik Deutz silnikiem SisuDiesel. Oba modele były dostępne również z ruchomym sitem do zbiorów na pochyłościach, jako wersja AL. W modernizacji dodano także więcej funkcji do wielofunkcyjnego joysticka.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fendt 8300-8350

Jesienią 2002 przedstawiono nowe, małe kombajny z serii Fendt C, oparte na technologii Deutz-Fahr Actor/Ectron/Topliner i produkowane w Danii. Cykl życia serii był krótki, ponieważ modele zostały zastąpione produktami Laverdy dwa lata później.

Seria C była wyposażona w silniki Deutz, podobnie jak większe modele. W dwóch mniejszych modelach było 5 bębnów młócących, w największym sześć. Kabina była podobna do tych w większych Fendtach, w odróżnieniu od Deutz-Fahrów. W standardowym wyposażeniu znajdowały się m.in. klimatyzacja, kontrola wałka młócącego oraz automatyczna regulacja wysokości cięcia. Opcjonalnie, z wyjątkiem najmniejszego modelu, dostępny był nachylany heder, w modelu 6280 C także wyposażenie do koszenia na pochyłościach, co pozwalało na przechylenie maszyny o 20 stopni w osi poziomej i 6 stopni w osi pionowej. Długi heder Powerflow z taśmą transportową był również dostępny jako opcja. W modelu 6280 C, podobnie jak w większych Fendtach, pasy przenoszące napęd automatycznie napinały się pod obciążeniem oraz zastosowano bęben separacyjny za wałkiem młócącym.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fendt 5160 C – 6280 C

W 2004 roku mniejsze kombajny Fendt zostały zastąpione modelami odpowiadającymi serii Laverdy M. W kombajnach Fendt zamiast silników Caterpillar Laverdy zastosowano silniki SisuDiesel o mocy 270 i 300 KM DIN. Kształty były zaokrąglone jak w Laverdzie, ale kabina wydawała się znacznie bardziej stonowana, gdyż zamiast czerwonych paneli Laverdy i odpowiednika MF plastikowe obudowy były szare.

Za bębnem młócącym znajdował się bęben do dalszego młócenia, a przed przenośnikiem koszykiem dodatkowy wałek podający. Pojemność zbiornika ziarna wynosiła 90 hektolitrów (w wersji przechylnej 82 hl). Wyposażenie standardowe obejmowało m.in. klimatyzację, fotel pneumatyczny, przechylany blat żniwny oraz kontrolę sworzni młócących. System monitorowania obejmował aż 28 kontrolowanych punktów. Nachylenie podłużne 8 stopni i poprzeczne 20 stopni było w przeciwieństwie do Laverdy opcją dodatkową. Również napęd na cztery koła był dostępny jako opcja.

To jest tłumaczenie automatyczne. Prosimy o zgłaszanie wszelkich problemów związanych z tłumaczeniem.

Fendt 5270 C – 6300 C

Bautz

Bizon

Braud

Case IH

Claas

Deutz / Deutz-Fahr

Dronningborg

Fortschritt

Gleaner

John Deere

Köla

Laverda / Fiatagri

Massey Ferguson

New Holland

Rostselmash

Sampo Rosenlew

Volvo BM

Ostatnio dodane maszyny

Send feedback

Welcome to the beta version of Koneviesti's new Konedata service! The service offers technical data for over 8000 tractors and combines. We are actively developing the service, so we appreciate your feedback.